Cudras

Category: منابع مطالعاتی

  • طبقه بندی نوین مواد مخدر در پرتو مطالعه تطبیقی

    مقاله «طبقه بندی نوین مواد مخدر در پرتو مطالعه تطبیقی»، در شماره چهاردهم «فصلنامه حقوق پزشکی» در پاییز 1389 به چاپ رسیده است. در چکیده این مقاله که توسط سیدرضا احسان‌پور، راحله رضایی و ندا اله بداشتی به رشته تحریر درآمده می‌خوانیم:

    پیشینه طبقه بندی انواع مواد مخدر چندان طولانی نیست و برخی کشورهای متمدن غربی نخستین بار در چند دهه اخیر در سیاست جنایی تقنینی و قضایی خود بدین مهم دست زده اند. مشهورترین و البته ساده ترین نوع طبقه بندی نوین مواد مخدر که با پیشگامی دولت هلند همراه می‌باشد، تقسیم آن به مواد مخدر آرام و سخت است. البته تجربه نشان داده است که می‌توان نوع سومی از مخدر موسوم به مواد مخدر بینابین را نیز در این میان شناسایی نمود. از آثار مهم طبقه‌بندی انواع مواد مخدر، می‌توان به جرم‌زدایی برخی از انواع سبک آن و همچنین مدرج نمودن مجازات ها و تناسب شدت آن براساس سختی مواد مخدر اشاره کرد. امروزه بسیاری از کشورها سیاست مزبور را عملاً به موقع اجرا گذاشته اند.

    برای دانلود مقاله اینجا را کلیک کنید

  • مبارزه با قاچاق انسان: رویکردی میان‌رشته‌ای

    کتاب مبارزه با قاچاق انسان: رویکردی میان‌رشته‌ای[1] با بهره‌گیری از چشم‌اندازی وسیع، خلاء موجود را در رابطه با موضوعی که به لحاظ اجتماعی، کیفری و حقوق بشر بسیار حائز اهمیت است پر کرده‌ است. در جهانی که متمدّن‌ترین انسان‌های طول تاریخ در آن زندگی می‌کنند، قاچاق انسان دردناک‌ترین و شنیع‌ترین جرم علیه ‌بشریت محسوب می‌گردد. این واقعیت موجود را می‌توان بازنمودی از فرم جدید برده‌داری در قرن 21 تلقی کرد. برده‌داری در این بافت را می‌توان به‌سادگی خرید و فروش انسان‌ها به مثابه کالا با هدف دستیابی به سود اقتصادی کلان قلمداد کرد در حالیکه هیچگونه ‌نگرانی و دغدغه‌ای از جانب اربابان متوجه قربانیان نخواهد بود. وجه تشابه برده‌داری سنتی با قاچاق انسان این است که در هر دو آزادی‌ از قربانیان سلب می‌گردد. زمام آزادی سلب‌ شده کاملاً در گرو بخشش و ترحم فرد اسیرگیرنده است. امروزه، قاچاق انسان شامل جابه‌جایی، حمل و نقل و نگهداری افراد توسط ابزاری غیر قانونی و گاهاً همراه با خشونت فیزیکی و اعمال تهدید است.

    تخمین تعداد دقیق قربانیان قاچاق انسان در دنیا امری تقریباً غیر ممکن است، چرا که قربانیان به دلیل تهدید پیوسته‌ی قاچاقچیان انسان و در نظر گرفتن آن‌ها به عنوان محافظان خود در برابر دولت‌ها تمایلی به پاپیش گذاشتن و گزارش دادن ندارند. علاوه بر نبود آماری دقیق در این حوزه، از دیگر مسائل این حوزه، نبود درکی جامع از شدت و جدیت این پدیده است. از این جهت، مهار پدیده‌ی قاچاق ممکن بسیار دشوار می‌نماید.

    کتاب حاضر سعی دارد با اتخاذ رویکردی بینا‌رشته‌ای از مناظر گوناگون، فهمی عمیق‌تر و درکی جامع‌تر نسبت به پدیده‌ی قاچاق انسان به‌دست دهد. تفاوت این کتاب با دیگر آثار چاپ‌ شده در این‌باره این است که به جای بهره‌گیری از تنها یک منظر، دیدگاه متخصصان حوزه‌ها و رشته‌های متفاوت در رابطه با پدیده‌ی تلخ قاچاق انسان در قالب 16 فصل مجزا در این کتاب گردآوری شده‌است. بخش مقدمه کتاب با عنوان قاچاق انسان، بردگی مدرن، تصویری کلی از پدیده‌ی قاچاق انسان در قرن بیست و یکم ارائه می‌دهد و وجوه تشابه این پدیده با بردگی در دوره باستان به بحث گذاشته‌می‌شود. آن‌چه به عنوان قاچاق انسان در ایالات متحده آمریکا در قرن حاضر نمود پیدا می‌کند عبارتند از بردگی جنسی[2] و کار اجباری[3]. فصل نخست که توسط زایبل[4] ارائه شده به پیشایند‌های قاچاق انسان به‌ویژه بردگی در آمریکا با نگاهی درزمانی تاریخی و اشکال مختلف بهره‌کشی با تأکید بر دیدگاه‌ها و برداشت‌های جامعه اختصاص یافته‌است. فصل دوم با عنوان سرزمین مرزی: چالش قاچاق بین‌مرزی انسان، مواد مخدر و اسلحه میان مکزیک و ایالات متحده از چگونگی ارتباط درهم ‌تنیده‌ی‌ این سه پدیده، تصویری شفاف ارائه می‌دهد. این فصل را لارنس فرنچ[5] نگاشته است. در این فصل نقش برجسته‌ی مکزیک در قاچاق از مرزهای شمالی و جنوبی به‌ویژه در دوره‌ی سیاست«جنگ علیه مواد مخدر آمریکا» تحلیل و بررسی می‌شود. فصل سوم با اتخاذ منظری جامعه‌شناختی به بررسی و تحلیل وجوه تمایز عوامل و الگوهای نژادی، قومی، جنسیتی، طبقه‌ی اجتماعی و فرهنگی معضل قاچاق انسان می‌پردازد. در بخش نتیجه‌گیری این فصل، چارچوبی اقتصادی- سیاسی ارائه ‌شده است که فهمی عمیق‌تر از نحوه‌ی تأثیرگذاری نیروهای ساختاری[6] بر الگوهای ذکرشده در معضل قاچاق انسان به‌دست می‌دهد. این فصل نوشته‌ی مولونی[7] است. فصل چهارم با عنوان «روان‌شناسی قاچاق انسان» به طرح و تبیین عوامل خطرپذیری روانشناختی، آسیب روحی روانی و درمان قربانیان قاچاق انسان می‌پردازد. به علاوه، در کنار بررسی ابعاد روانشناختی قاچاقچیان، استخدام‌کنندگان و تسهیل‌کنندگان امر قاچاق، شرح و تحلیلی روانشناسانه از مصرف‌کنندگان (خریداران و مشتریان فحشا) و اغواگری جنسی آن‌ها ارائه می‌گردد. این فصل را جودی بیسون[8] نگارش کرده‌است.

    فصل پنجم کتاب به مروری بر نقش اینترنت در قاچاق انسان اختصاص یافته‌ است. موضوعاتی که در این فصل به‌آن پرداخته می‌شوند عبارتند از  اینترنت و جرم، قربانی‌شناسی قاچاق انسان در اینترنت، زمینه‌های جرم‌خیزی اینترنت، بازار اینترنتی قاچاق انسان و پتانسیل‌های پیشگیرانه‌ی اینترنت. رایان الگزاندر[9] در فصل شش، موضوع استخدام کودکان به منظور بهره‌کشی جنسی به تفصیل ارائه ‌می‌شود. این موضوع در سه محور‌ شکل‌یافته است. محور‌ نخست به مشخصات کودکان در معرض، مجرمان و رابطه‌ی میان این‌دو اختصاص یافته‌است. محور دوم تدابیر مهندسی‌ شده که زودباوی و ساده‌انگاری قربانیان را در برخواهد داشت شامل می‌شود. در محور سوم عوامل اجبار از جمله تجارت برده، کودک‌دزدی و تهدید خانواده‌ها بررسی می‌گردد. فصل بعدی به بررسی جزئی‌تر قاچاق انسان، مراکز اصلی قاچاق و چالش‌های احتمالی بازرسان در برخورد با این پدیده و تحلیل پروتکل‌های بین‌سازمانی مرتبط اختصاص ‌یافته‌است. این فصل توسط برایان کینگزهات[10] ارائه‌شده است. فصل بعد را ستوان جفری ویبل[11] از واحد بهره‌کشی کودکان دپارتمان پلیس ویچیتا در رابطه با موضوع قاچاق انسان در نواحی مرکزی آمریکا نوشته‌است. فصل نهم به موضوع تجارت جنسی در مشاغل با سمت و سوی فحشا از جمله روسپی‌گری تجاری و کلاب‌های شبانه پرداخته ‌است. این فصل کاری است از دی جی ابلینگر[12]. گروه‌های تبهکاری خیابانی و نقش آن‌ها در قاچاق انسان موضوعی است که فصل دهم به آن اختصاص‌ یافته ‌است. این فصل را جوزف استرنز[13] نگاشته‌است. در فصل بعدی سعی‌شده است که تعریفی صریح و روشن از جنبه‌ی کار اجباری قاچاق انسان و وضعیت آن در آمریکا ارائه‌گردد. در فصل دوازدهم، آژانس‌های مسئول در زمینه‌ی مقابله با قاچاق انسان در آمریکا از جمله اداره‌ی فدرال بازرسی و مهاجران و گمرک[14] معرفی و تحلیل می‌شوند. در فصل سیزدهم، تقویت آموزش و آگاهی آژانس‌های پلیس در حوزه‌ی اجرای قوانین مرتبط با قاچاق انسان و نحوه‌ی رویاروی صحیح ضابطان محلی با قاچاقچیان انسان تشریح می‌گردد. ولادیمیر ای سرگونین[15]  نویسنده‌ی این فصل است. فصل چهاردهم با عنوان «نه در شهرما» به موضوع وقوع قاچاق انسان که به باور شهروندان ویچیتا غیر ممکن است در شهرآنها رخ دهد اشاره می‌شود. علاوه بر مجموعه‌ای مصاحبه با آژانس‌ها و دپارتمان‌های اعمال قانون، به تفصیل نقش مردم در مبارزه با قاچاق انسان پرداخته‌می‌شود. فصل پانزدهم به تشریح رویکردهای و سیاست‌های گوناگون خدمت‌رسانی به قربانیان قاچاق انسان در کشورهای قدرتمند دنیا می‌پردازد و تحلیلی مقایسه‌ای از نقاط ضعف و قوت هریک به‌دست‌می‌دهد. فصل پایانی کتاب مبارزه با قاچاق: رویکردی میان‌رشته‌ای از منظر حقوقی به بررسی روندهای حقوقی و قوانین مرتبط با قاچاق انسان و گردش اخیر این قوانین به سوی حمایت از قربانیان و نه مجرم‌انگاری آنان می‌پردازد. مجموعه‌ مقالات کتاب که در قالب 16 فصل گردآوری شده‌است توسط مایکل جی پالمیوتو[16] استاد سرشناس حوزه‌ی عدالت‌کیفری و افسر سابق دولت آمریکا ویرایش شده است. این کتاب در سال 2015 و توسط انتشارات سی‌آرسی، گروه تیلور و فرانسیس به چاپ‌ رسیده است.

    پی‌نوشت‌ها

    [1]. Combating Human Trafficking

      A Multidisciplinary Approach

    [2]. sex slavery

    [3]. forced labor

    [4]. Caleb L. Seibel

    [5]. Laurence Armand French

    [6]. structural forces

    [7]. Christopher J. Moloney

    [8]. Jodie G. Beeson

    [9]. Ryan J. Alexander

    [10]. Brian F. Kingshott

    [11]. Jeffrey W. Weible

    [12]. D. G. Oblinger

    [13]. Joseph Stearns

    [14]. Federal Bureau of Investigation and Immigration and Custom Enforcement

    [15]. Vladimir A. Sergevnin

    [16]. Michael J. Palmiotto

  • تجارت غیرقانونی قاچاق انسان

    یکی از دردناک‌ترین جرائم حاضر در دنیا قاچاق انسان است که به اشکال گوناگون ظاهر می‌شود. وجه اشتراک تمامی این اشکال، سلب آزادی و اختیار از قربانی است. ارتکاب این جرائم عموماً بر جسم قربانی اعمال می‌گردد؛ گاه به‌صورت بهره‌کشی جنسی ظاهر می‌شود، گاه به‌صورت تحمیل کار اجباری در شرایط دشوار نمود پیدا می‌کند و گاه نیز به‌صورت درآوردن اعضای بدن. این فعالیت غیر قانونی در کنار قاچاق اسلحه و مواد مخدر یکی از سودآورترین دادو ستدهای غیرقانونی در دنیا محسوب‌می‌گردد.  از آن‌جایی که قاچاق انسان مصیبت تا حدودی ناشناخته برای انسان‌هاست و ابعاد آن از شفافیت کافی برخوردار نیست، کتاب تجارت غیرقانونی قاچاق انسان[1] منبعی سودمند برای شناساندن گستره‌ی این پدیده‌ی شوم است. جهانی‌شدگی و کارآفرینی هرگاه با اغراض تبهکارانه همراه گردد می‌تواند تمامی جنبه‌های قاچاق انسان را تحت تأثیر  قراردهد. قاچاق انسان نسخه‌ای غیر واقعی از فیلم جهان اطراف ما نیست، بلکه واقعیتی است که خود ما، فرزندان، پدران و مادران ما را به‌شدت تهدید و هر لحظه به چنگال شبکه‌های تبهکارای نزدیک و نزدیک‌تر می‌کند . بنابراین جامعه باید نسبت به خطر قاچاق انسان آگاه گردد. کتاب حاضر بازتابی است از دیدگاه‌های 13 مؤلف که ویراستار ماریا خوآئو گوئیا[2] آن‌ها را گردآوری و ویرایش کرده‌است. در فصل نخست، عواملی که انسان‌ها را در معرض پدیده‌ی قاچاق انسان قرار می‌دهند تشریح می‌گردد. به علاوه، عوامل زمینه‌ساز و تأثیرگذار در وقوع این پدیده در برخی مناطق به نسبت مناطق دیگر بررسی می‌شود. این فصل کاری است مشترک از خوانا دنیل رابتز و ریتا پندو[3] که هر دو پرتغالی هستند.

    فصل دوم به بررسی ماهیت پدیده‌ی قاچاق انسان می‌پردازد. همچنین، خلاهای موجود در نظام‌های کشورهای پذیرنده‌ی قربانی که منجر به شکل‌گیری پدیده‌ی قاچاق می‌شود واکاوی می‌گردد. با وجود دسترسی‌های مرزی آسان، نبود کنترل‌های مرزی  و دسترسی‌های جاده‌ای نسبتاً باز در منطقه‌ی شنگن، این منطقه در مطالعه‌ای موردی در این فصل مورد توجه و بررسی قرار گرفته‌است. در بخش پایانی این فصل نیز از نقش برجسته‌ی سازمان‌های غیردولتی در حمایت پزشکی از قربانیان سخن به میان‌آمده ‌است. این فصل نیز توسط نویسنده‌ی پرتغالی دیگری با نام خوانا رویوو[4] نگارش شده‌است. در فصل سوم، روش‌های اتخاذ شده توسط شبکه‌های قاچاقچیان انسان برای دور زدن ابزارهای حقوقی محض وگستره‌ی قوانین کیفری ناکامل در این حوزه مورد تحلیل قرار می‌گیرد. خوآئو مارتینلی[5] نویسنده‌ی این فصل است. در فصل بعدی موضوع بهره‌کشی جنسی از زنان برزیلی در بازارهای‌ بین‌المللی و داخلی گردشگری مورد تحلیل قرار می‌گیرد. به علاوه، قوانین جدید وضع‌شده مرتبط در برزیل بررسی می‌گردد. در بخش پایانی این فصل، پیامدهای جرم‌زدایی از روسپی‌گری و قانونی‌سازی صنعت جنسی از منظر نویسنده، دانیلو سامپایو کونا[6]، مطرح می‌گردد.

    فصل پنجم که کاری است مشترک از نویسندگان برزیلی به بررسی قوانین و سیاست‌گذاری‌های دولت برزیل در مقابله با قاچاق انسان در سطح داخلی و‌ بین‌المللی  اختصاص یافته‌است. در این فصل، علاوه بر بررسی جز به جز مواد قانونی که مستقیماً به پدیده‌ی قاچاق انسان مرتبط می‌شود، دیگر مواد که به اجرای طرح‌عمل‌های مرتبط با این پدیده اشاره دارند مورد تحلیل قرار می‌گیرند. فصل بعدی به بررسی و تحلیل چارچوب، طرح و نحوه‌ی اجرایی‌سازی سیاست‌های مقابله‌ای دولت اسپانیا در برابر قاچاق انسان می‌پردازد و نقایص این سیاست‌ها را آشکار می‌سازد. در فصل هفتم، نویسنده‌ی آمریکایی ادیث کینی[7] سعی دارد با ارائه‌ی سه مطالعه‌ی موردی، تصویری شفاف از نقش رسانه‌های فراگیر در کمک به ساخت اندریافتی سیاسی و مردمی از پدیده‌ی مهاجرات سودجویانه و خدمت‌کاری به‌دست دهد. وی در پایان به عقیم ماندن عملیات مبارزه‌ای سرسختانه علیه شبکه‌های روسپی‌گری که به منظور کاهش تقاضای برای این صنعت انجام می‌پذیرد اشاره می‌کند. در فصل هشتم، نویسنده‌ی انگلیسی، جسیکا الیوت[8] با اتخاذ رویکردی قربانی‌محور به بررسی و مروری بر تدوین نسخه‌ی پایانی کنوانسیون شورای اروپا در عملیات علیه قاچاق انسان[9] در سال 2005 می‌پردازد.

    در فصل پایانی کتاب حاضر، که کار مشترک جورج ملهیروس[10] و ماریا خوآئو گوئیا می‌باشد، رابطه میان روسپی‌گری و قاچاق انسان مورد تحلیل قرار می‌گیرد و به موضوع خطرپذیری «خواسته» و «ناخواسته» مرتبط با تجارت انسان از منظری انتقادی نگریسته ‌می‌شود. در این فصل، مروری بر نظرات تعدادی از زنان خارجی که خواسته یا ناخواسته وارد حلقه‌ی روسپی‌گری در کشور پرتغال شده‌اند ارائه می‌گردد و پس از آن نویسندگان به طرح مسئله در رابطه با میزان اختیار و فرصت‌جویی قربانیان در ورود به زندگی جدید ذیل عنوان روسپی‌گری می‌پردازند.

    کتاب حاضر تلاشی است جمعی در جهت افزایش آگاهی‌ بین‌المللی  در رابطه با پدیده‌ی مخرب قاچاق انسان که زندگی بسیاری از جمله کودکان را تهدید می‌کند. این کتاب که مجموعه‌ مقالات دانشگاهیان آشنا با موضوع قاچاق انسان است توسط انتشارات‌ بین‌المللی  اسپرینگر[11] در سال 2015 به‌چاپ رسیده‌است.

    پی‌نوشت‌ها

    [1] .The Illegal Business of Human Trafficking

    [2] . Maria Joao Guia

    [3]. Joanna Daniel-Wrabetz and Rita Penedo

    [4]. Joana Ruivo

    [5]. Joa˜o Paulo Orsini Martinelli

    [6]. Danilo Fontenele Sampaio Cunha

    [7]. Edith Kinney

    [8]. Jessica Elliott

    [9]. the Council of Europe Convention on Action Against Trafficking in Human Beings

    [10]. Jorge Malheiros

    [11]. Springer International Publishing

    برای دانلود این کتاب به زبان اصلی کلیک کنید


    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.

  • کتابچه چهارم گزارش جهانی مواد ۲۰۱۹

    این کتابچه، چهارمین فصل گزارش جهانی مواد در سال ۲۰۱۹ است که تحلیلی از روندهای اخیر بازار مواد محرک، از جمله کوکائین، محرک‌های آمفتامینی، نیز مواد روان‌گردان جدید دارای آثار محرک به دست می‌دهد. هم مواد محرک گیاه‌پایه و هم مصنوعی منجر به افزایش هشیاری، انگیختگی و هیجان رفتاری می‌شود. این کتابچه پیش و بیش از هر چیز بر عرضه و تقاضای کوکائین می‌پردازد و سپس به موضوعات و روندهای در حال ظهور در مصرف و قاچاق محرک‌های آمفتامینی از جمله مت‌آمفتامین، آمفتامین، محرک‌های دارویی و اکستازی می‌پردازد. در بخش پایانی این کتابچه نیز عرضه و تقاضای مواد روان‌‎گردان جدید از نظر گذرانده می‌شود.

    محرک‌ها یا روان‌‌محرک‌ها دسته‌ای از مواد هستند که بر سیستم اعصاب مرکزی تأثیر گذاشته، هشیاری و انگیختگی را افزایش می‌دهند و منجر به بروز رفتار هیجانی در فرد می‌شوند.  مکانیسم عمومی این مواد مبتنی بر افزایش فعالیت مسیرهای تحریک کننده طبیعی در مغز است، که به‌ویژه اثر سه انتقال‌دهنده مونوآمین  یعنی دوپامین ، نوراپی‌نفرین  و سروتونین  را شدت می‌بخشد .

    روان‌محرک‌ها می‌توانند موادی گیاه‌پایه باشند: برای نمونه کوکائین و «کراک» کوکائین (گرفته شده از برگ کوکا)، افدرین و شبه افدرین (افدرا) و کاتنین (خات). همچنین آن‌ها می‌توانند به صورت مصنوعی تولید شوند: مثلاً آمفتامین و مت‌آمفتامین؛ دسته مواد اکستازی از جمله MDMA  (۳و۴ متیلن‌دی‌اکسیدمتاآمفتامین)، MDA  (۳و۴ متیلن‌دی‌اکسیدمتاآمفتامین) و  MDEA (۳و۴ متیلن‌دی‌اکسیدمتاآمفتامین) و نیز کاتنین‌های مصنوعی از جمله مفدرون، MDPV (متیل اندوکسی پیروالرون) و متیلن.

    برخی از روان‌محرک‌ها امروزه مصرف دارویی دارند، برخی دیگر نظیر کاتنین‌های مصنوعی (مفدرون، MDPV و متیلن) برای مصارف دارویی نیز نپذیرفته شده‌اند. برخی از روان‌محرک‌ها توسط کنوانسیون‌های بین‌المللی مواد تحت کنترل درآمده‌اند (مانند کوکائین، آمفتامین‌، مت‌آمفتامین و MDMA ) که البته درجه‌‎بندی متفاوتی هم دارند. از دیگر روان‌محرک‌هایی که هنوز تحت کنترل بین‌المللی درنیامده‌اند به مواد روان‌گردان جدید  یاد می‌شود. آمفتامین و ایزومرهای مختلف آن مصرف دارویی نیز دارد و برای درمان شرایطی‌ همچون اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی  و اختلال حمله خواب به کار می‌رود. این مواد را همچنین می‌توان به مثابه اشتهاکُش به کار برد . در سال‌های اخیر تعدادی از مواد روان‌گردان جدید در بازار نیز ظاهر شده‌اند. از سال ۲۰۰۹ محرک‌ها به دسته عمده مواد روان‌گردان جدید (۳۶ درصد) مبدل شده‌اند و دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان‌ ملل نیز در این مورد هشدار داده است.

  • کتابچه اول گزارش جهانی مواد 2019

    گزارش جهانی مواد سال 2019 در پنج کتابچه مجزا توسط دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل متحد تهیه شده است. کتابچه شماره 1 خلاصه ای از چهار کتابچه دیگر است که یافته‌های کلیدی و نتایج و پیامدهای به دست‌آمده از اطلاعات را بررسی و مرور می‌کند. یافته‌های اصلی به طور خلاصه عبارتند از:

    بر اساس گزارش جهانی مواد سال 2019 دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد، تحقیق بیشتر و داده های دقیق تر نشان می دهند عواقب زیان بار مصرف مواد مخدر بر سلامت شدیدتر و گسترده تر از آن چیزی است که پیشتر گمان می‌رفت ؛ حدود 35 میلیون نفر در سراسر جهان، بیشتر از 5/30 میلیون نفری که پیشتر تخمین زده شده بود، از اختلالات مصرف مواد مخدر رنج می برند و نیازمند خدمات درمانی هستند.

    این میزان تخمین بالاتر  برای سال 2017، که شامل 5/4 میلیون نفر که گمان می شود به درمان نیاز دارند نیز هست،.نتایج حاصل تحقیقات جدیدی است که از دو کشور پرجمعیت جهان یعنی هند و نیجریه (این دو کشور از ده کشور پرجمعیت جهان به شمار می‌روند) ، به دست آمده است.

    این گزارش همچنین برآورد می کند که تعداد مصرف کنندگان مواد شبه افیونی 4/53 میلیون نفر، 56 درصد بیشتر از تخمین های قبل است، و این که دو سوم از 585،000 کل مرگ و میر ناشی از مصرف مواد مخدر در سال 2017 به دلیل مصرف مواد شبه افیونی بوده است. در جهان 11 میلیون نفر در سال 2017 مواد مخدر تزریق کرده اند، که از این تعداد 4/1 میلیون نفر مبتلا به ویروس اچ آی وی و 6/5 میلیون نفر مبتلا به هپاتیت سی هستند.

    افزایش شدت و پیچیدگی وضعیت جهانی مواد مخدر

    در سال 2017، حدود 271 میلیون نفر، یا 5/5 درصد از جمعیت جهان 64-15 سال، مواد مصرف کرده بودند. با این که این میزان مشابه ارزیابی سال 2016 است، یک بررسی طولانی مدت نشان می دهد که تعداد افرادی که مواد مصرف می کنند، هم اکنون 30 درصد بیشتر از سال 2009 است. اگرچه این افزایش تا حدودی به دلیل رشد 10 درصدی جمعیت بین 64-15 سال در جهان است، داده ها نشان دهنده شیوع بیشتر در مصرف مواد شبه افیونی در آفریقا، آسیا، اروپا و آمریکای شمالی و مصرف کانابیس در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و آسیا در مقایسه با سال 2009 است.

    برآورد تولید جهانی کوکائین در سال 2017 به بالاترین میزان یعنی 1976 تن رسید، افزایشی معادل 25 درصد نسبت به سال قبل. علاوه بر این، مقدار جهانی کوکائین کشف شده در سال 2017 با افزایش 13 درصد به 1275 تن رسید که بیشترین میزان کشفیات گزارش شده بود.

    بحران مصرف بیش از حد مواد شبه افیونی در سال 2017 در آمریکای شمالی با بیش از 47000 مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد مواد شبه افیونی در ایالات متحده افزایش داشته است، افزایشی معادل 13 درصد نسبت به سال گذشته، در کانادا هم این میزان  مرگ و میر ناشی از مصرف مواد شبه افیونی با 33 درصد افزایش نسبت به سال 2016، به 4000 نفر رسید.

    فنتانیل و داروهای مشابه آن، همچنان به عنوان مشکل اصلی بحران مواد صنعتی در آمریکای شمالی محسوب می شود، اما کشور های واقع در آفریقای شمالی و مرکزی و غربی بحران نوعی دیگر از مواد شبه افیونی صنعتی را تجربه می کنند، و آن ترامادول است. کشفیات جهانی ترامادول از کمتر از 10 کیلوگرم در سال 2010 به نزدیک به 9 تن در سال 2013 و به بیشترین حد 125 تن در سال 2017 رسید.

    بیشترین ماده مصرفی در جهان در سال 2017، همچنان کانابیس است که حدود 188 میلیون نفر در این ماده را مصرف کرده اند.

    همچنین اگزارش سال 2019  نشان می دهد که جامعه بین الملل در پرداختن به مواد روانگردان جدید به موفقیت نسبی دست یافته است. برای اولین بار کاهش در تعداد مواد روانگردان جدید شناسائی شده و گزارش شده به دفتر مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد نشان دهنده این مهم است. مواد روانگردان جدید، به آن صورتی که در سال های پیش بیم آن می رفت، در بازار یافت نشده اند، و جامعه بین الملل به موقع توانسته است نسبت به ارزیابی آسیب های ناشی از مواد روانگردان جدید اقدام کند و آن دسته از مواد را که نیازمند کنترل بین المللی است را فهرست بندی کند.

    پیشگیری و درمان همچنان به میزان کافی در دسترس نیست

    پیشگیری و درمان همچنان در بسیاری از نقاط دنیا در دسترس نیست به طوری که هر سال تنها یک نفر از 7 نفرمبتلا به  اختلالات مصرف مواد به درمان دسترسی دارند. به خصوص در زندان ها، این امر چشمگیرتر است. گزارش 2019، تحلیلی عمیق از مصرف مواد و عواقب شدید آن بر سلامت در محیط زندان ارائه می دهد، و نشان می دهد که شیوع بیماری های عفونی همچون اچ آی وی، هپاتیت سی، و سل، و همچنین خطرات مربوط به آنها، به طور نسبی در زندان ها، به خصوص در میان کسانی که مواد تزریق می کنند، در مقایسه با جمعیت کل بیشتر است.

    56 کشور گزارش داده اند که در سال 2017 در حداقل یک زندان درمان جایگزین مواد شبه افیونی را ارائه کرده اند، در حالی که گزارش 46 کشور حاکی از آن است که  امکان ارائه چنین درمانی در زندان وجود ندارند. برنامه های کاهش آسیب مانند ارائه سوزن و سرنگ در زندان بسیار به ندرت در دسترس است: تنها 11 کشور کشور دسترسی به سوزن و سرنگ را در حداقل یک زندان گزارش داده اند، اما فقدان چنین برنامه هایی در 83 کشور تأیید شده است.

    این گزارش نشان می دهد که مداخلات درمانی مؤثر بر اساس مدارک علمی و در راستای تعهدات حقوق بشر بین الملل به اندازه مورد نیاز در دسترس نیست. از این رو دولت ها و جامعه بین الملل می بایست به افزایش اقدامات و مداخلات خود به منظور پرداختن به این خلأ سرعت ببخشند.

     

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.

  • تحلیل تطبیقی راهبرد و سیاست‌ های مخدری ایران و آلمان

    به ‌نظر می‌رسد در دهه ‌های اخیر پارادایم سیاست‌ گذاری مواد مخدر و اعتیاد در جمهوری اسلامی ایران، گذاری از انگاره‌ بالا‌ به پایین دستوری به انگاره‌ تعامل ساختارمند را تجربه کرده ‌است. سیاست ‌های کلی مبارزه‌ با مواد مخدر ابلاغ شده توسط مقام معظم رهبری علاوه بر تأکید بر اهمیت تقویت و توسعه‌ی همه ‌جانبه‌ تمام ظرفیت‌ های مقابله ‌‌ای و کاهش عرضه به ‌ویژه از طریق مدیریت مرزی و تقویت امکانات و سامانه ‌های کنترلی و اطلاعاتی، بر لزوم تعامل میان بخش‌ های دولتی و غیر دولتی، نهادهای مدنی و هم ‌چنین مشارکت ‌های اجتماعی در سطوح پیشگیری و کاهش آسیب متمرکز شده است. در محوری دیگر، تأمین خدمات مشاوره ‌ای و درمانی و حمایت ‌های اجتماعی حقوقی از مبتلایان به اعتیاد مطرح و مؤکد واقع شده ‌است که حکایت از تعامل میان نهادها و سطوح مختلف در مهار معضل اعتیاد دارد. این محورها نه ‌تنها حاکی از برداشت ‌‌های غلط و مغفول ماندن بسیاری از کشورها در خوانش سیاست ‌های مخدری کشور ایران در چارچوبی سرکوب ‌گر و واپس ‌گرا است، بلکه نشان از رویکردی مترقی است که با انگاره‌ های نسبتاً موفق تجربه ‌شده در کشورهایی نظیر آلمان برابری می‌ کند.

    جهت دانلود کامل مقاله اینجا کلیک نمایید.

     

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.

  • گزارش جهانی مواد سال ۲۰۱۹ دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل متحد

    گزارش جهانی مواد دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل متحد در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۹ همزمان با روز مبارزه با مواد مخدر و قاچاق  با هدف بهبود فهم مشکل جهانی مواد و کمک به تقویت همکاری‌های بین‌المللی جهت مقابله با تاثیر مواد بر سلامتی، حکومت‌داری و امنیت ارائه شد. این گزارش نگرشی جهانی از عرضه و تقاضای مواد افیونی، کوکائین، کانابیس، محرک های نوع آمفتامین و مواد روانگردان جدید و تأثیر آنها بر سلامت را عرضه می‌کند. این گزارش از طریق داده های دقیق تر و تحقیق و بررسی پیشرفته، تأکید می کند که عواقب و پیامدهای مضر مصرف مواد بر سلامت، گسترده تر از آن چیزی است که پیشتر گمان می رفت.

    کتابچه شماره یک[۱]

    گزارش جهانی مواد سال ۲۰۱۹ در پنج کتابچه مجزا توسط دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل متحد تهیه شده است. کتابچه شماره ۱ خلاصه ای از چهار کتابچه دیگر است که یافته‌های کلیدی و نتایج و پیامدهای به دست‌آمده از اطلاعات را بررسی و مرور می‌کند. یافته‌های اصلی به طور خلاصه عبارتند از:

    بر اساس گزارش جهانی مواد سال ۲۰۱۹ دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد، تحقیق بیشتر و داده های دقیق تر نشان می دهند عواقب زیان بار مصرف مواد مخدر بر سلامت شدیدتر و گسترده تر از آن چیزی است که پیشتر گمان می‌رفت ؛ حدود ۳۵ میلیون نفر در سراسر جهان، بیشتر از ۵/۳۰ میلیون نفری که پیشتر تخمین زده شده بود، از اختلالات مصرف مواد مخدر رنج می برند و نیازمند خدمات درمانی هستند.

    این میزان تخمین بالاتر  برای سال ۲۰۱۷، که شامل ۵/۴ میلیون نفر که گمان می شود به درمان نیاز دارند نیز هست،.نتایج حاصل تحقیقات جدیدی است که از دو کشور پرجمعیت جهان یعنی هند و نیجریه (این دو کشور از ده کشور پرجمعیت جهان به شمار می‌روند) ، به دست آمده است.

    این گزارش همچنین برآورد می کند که تعداد مصرف کنندگان مواد شبه افیونی ۴/۵۳ میلیون نفر، ۵۶ درصد بیشتر از تخمین های قبل است، و این که دو سوم از ۵۸۵،۰۰۰ کل مرگ و میر ناشی از مصرف مواد مخدر در سال ۲۰۱۷ به دلیل مصرف مواد شبه افیونی بوده است. در جهان ۱۱ میلیون نفر در سال ۲۰۱۷ مواد مخدر تزریق کرده اند، که از این تعداد ۴/۱ میلیون نفر مبتلا به ویروس اچ آی وی و ۶/۵ میلیون نفر مبتلا به هپاتیت سی هستند.

    افزایش شدت و پیچیدگی وضعیت جهانی مواد مخدر

    در سال ۲۰۱۷، حدود ۲۷۱ میلیون نفر، یا ۵/۵ درصد از جمعیت جهان ۶۴-۱۵ سال، مواد مصرف کرده بودند. با این که این میزان مشابه ارزیابی سال ۲۰۱۶ است، یک بررسی طولانی مدت نشان می دهد که تعداد افرادی که مواد مصرف می کنند، هم اکنون ۳۰ درصد بیشتر از سال ۲۰۰۹ است. اگرچه این افزایش تا حدودی به دلیل رشد ۱۰ درصدی جمعیت بین ۶۴-۱۵ سال در جهان است، داده ها نشان دهنده شیوع بیشتر در مصرف مواد شبه افیونی در آفریقا، آسیا، اروپا و آمریکای شمالی و مصرف کانابیس در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و آسیا در مقایسه با سال ۲۰۰۹ است.

    برآورد تولید جهانی کوکائین در سال ۲۰۱۷ به بالاترین میزان یعنی ۱۹۷۶ تن رسید، افزایشی معادل ۲۵ درصد نسبت به سال قبل. علاوه بر این، مقدار جهانی کوکائین کشف شده در سال ۲۰۱۷ با افزایش ۱۳ درصد به ۱۲۷۵ تن رسید که بیشترین میزان کشفیات گزارش شده بود.

    بحران مصرف بیش از حد مواد شبه افیونی در سال ۲۰۱۷ در آمریکای شمالی با بیش از ۴۷۰۰۰ مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد مواد شبه افیونی در ایالات متحده افزایش داشته است، افزایشی معادل ۱۳ درصد نسبت به سال گذشته، در کانادا هم این میزان  مرگ و میر ناشی از مصرف مواد شبه افیونی با ۳۳ درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۱۶، به ۴۰۰۰ نفر رسید.

    فنتانیل و داروهای مشابه آن، همچنان به عنوان مشکل اصلی بحران مواد صنعتی در آمریکای شمالی محسوب می شود، اما کشور های واقع در آفریقای شمالی و مرکزی و غربی بحران نوعی دیگر از مواد شبه افیونی صنعتی را تجربه می کنند، و آن ترامادول است. کشفیات جهانی ترامادول از کمتر از ۱۰ کیلوگرم در سال ۲۰۱۰ به نزدیک به ۹ تن در سال ۲۰۱۳ و به بیشترین حد ۱۲۵ تن در سال ۲۰۱۷ رسید.

    بیشترین ماده مصرفی در جهان در سال ۲۰۱۷، همچنان کانابیس است که حدود ۱۸۸ میلیون نفر در این ماده را مصرف کرده اند.

    همچنین اگزارش سال ۲۰۱۹  نشان می دهد که جامعه بین الملل در پرداختن به مواد روانگردان جدید به موفقیت نسبی دست یافته است. برای اولین بار کاهش در تعداد مواد روانگردان جدید شناسائی شده و گزارش شده به دفتر مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد نشان دهنده این مهم است. مواد روانگردان جدید، به آن صورتی که در سال های پیش بیم آن می رفت، در بازار یافت نشده اند، و جامعه بین الملل به موقع توانسته است نسبت به ارزیابی آسیب های ناشی از مواد روانگردان جدید اقدام کند و آن دسته از مواد را که نیازمند کنترل بین المللی است را فهرست بندی کند.

     

    پیشگیری و درمان همچنان به میزان کافی در دسترس نیست

    پیشگیری و درمان همچنان در بسیاری از نقاط دنیا در دسترس نیست به طوری که هر سال تنها یک نفر از ۷ نفرمبتلا به  اختلالات مصرف مواد به درمان دسترسی دارند. به خصوص در زندان ها، این امر چشمگیرتر است. گزارش ۲۰۱۹، تحلیلی عمیق از مصرف مواد و عواقب شدید آن بر سلامت در محیط زندان ارائه می دهد، و نشان می دهد که شیوع بیماری های عفونی همچون اچ آی وی، هپاتیت سی، و سل، و همچنین خطرات مربوط به آنها، به طور نسبی در زندان ها، به خصوص در میان کسانی که مواد تزریق می کنند، در مقایسه با جمعیت کل بیشتر است.

    ۵۶ کشور گزارش داده اند که در سال ۲۰۱۷ در حداقل یک زندان درمان جایگزین مواد شبه افیونی را ارائه کرده اند، در حالی که گزارش ۴۶ کشور حاکی از آن است که  امکان ارائه چنین درمانی در زندان وجود ندارند. برنامه های کاهش آسیب مانند ارائه سوزن و سرنگ در زندان بسیار به ندرت در دسترس است: تنها ۱۱ کشور کشور دسترسی به سوزن و سرنگ را در حداقل یک زندان گزارش داده اند، اما فقدان چنین برنامه هایی در ۸۳ کشور تأیید شده است.

    این گزارش نشان می دهد که مداخلات درمانی مؤثر بر اساس مدارک علمی و در راستای تعهدات حقوق بشر بین الملل به اندازه مورد نیاز در دسترس نیست. از این رو دولت ها و جامعه بین الملل می بایست به افزایش اقدامات و مداخلات خود به منظور پرداختن به این خلأ سرعت ببخشند

    کتابچه شماره ۲[۲]

    کتابچه شماره ۲، میزان و روند مصرف مواد، اختلالات و پیامدهای بهداشتی آن، میزان مرگ و میر و سال‌های سلام از دست رفته زندگی یک فرد مبتلاء به سوءمصرف را مورد بررسی قرار می‌دهد. همچنین به بررسی پیامدهای مصرف مواد بر سلامتی افراد، بروز بیماری‌های عفونی و ارائه خدمات پیشگیری و درمان در مراکز زندان‌ها می‌پردازد. بخش نهایی کتابچه حاوی اطلاعاتی از آخرین برآوردها و روند تولید  قاچاق مواد و همچنین اینترنت و دارک‌نت است.

     

     

     

    کتابچه شماره۳ [۳]

     کتابچه شماره ۳، به گرایشات و روندهای اخیر بازار مواد مخدر و سستی‌زاها (اپیوئیدها، داروهای آرام‌بخش، ضد اضطراب و استرس و بی‌خوابی) پرداخته است. در حالیکه کندسازهای عملکرد سیستم عصبی به دلیل تأثیر روانگردانشان مصرف می‌شوند، اما این مواد همچنین نقشی برجسته در الگوهای چند مصرفی افراد ایفا می‌کنند. یکی از الگوهای چندمصرفی عبارت از  مصرف هم‌زمان دو یا چند کُندساز از جمله الکل و بنزودیازپین‌ها با اوپیوئید‌ها تا خود درمانی و یا اثرات بالقوه اوپیوئیدها باشد. در نمونه‌های دیگر افرادی که کندسازها (مانند اوپیوئید) را به عنوان ماده اصلی، مصرف می‌کنند، در مواقعی که بازار دچار تحول می‌شود و دسترسی، خلوص و یا قیمت مواد تغییر می‌کند، می‌توانند برای تجربه سطح قبلی حالت روان‌گردان، با آمادگی مناسبی به مصرف یک اوپیوئید دیگر رو بیاورند (مثلاً از اکسی‌‌کدون به هروئین یا برعکس). کندسازها همچنین به صورت هم‌زمان و یا متناوب همراه با محرک‌ها مصرف شوند.

     

     

    کتابچه شماره ۴ [۴]

     کتابچه شماره ۴، به روندهای اخیر بازار مواد محرک‌زا و روان‌گردان (کوکائین، آمفتامین، مواد روان‌گردان جدید) در سطح جهان می‌پردازد؛ تمرکز و محور اولیه این کتابچه بر عرضه و تقاضا کوکائین در سطح جهان، قبل از خیزش ظهور پیامدها و روندهای مصرف  و قاچاق انواع آمفتامین‌ها، مت‌آمفتامین‌ها و محرک‌های دارویی مانند اکستاسی است. قسمت آخر کتابچه به عرضه و تقاضا مواد روان‌گردان جدید نیز می‌پردازد.

     

     

     

     

    کتابچه شماره ۵ [۵]

    کتابچه پنجم گزارش جهانی مواد سال ۲۰۱۹ به تجزیه و تحلیل بازار جهانی کانابیس با توجه به روند شیوع مصرف آن در سطح جهان و زمینه‌های موجود در کشت، تولید، قاچاق و عرضه کانابیس می‌پردازد. همچنین حاوی گزارشی از پیشرفت‌های کشورهایی مانند کانادا، اروگوئه و ایالات متحده امریکا در زمینه تنظیم مقررات  و قوانینی در استفاده غیردارویی و قانونی کانابیس است. در ادامه این کتابچه گزارشی از روند بازار جهانی «Hallucinogens»[۶] با توجه به روند شیوع مصرف این ماده در سطح جهان ارائه می‌دهد.

     

     

    پی‌نوشت‌ها

    [۱] لینک دسترسی به کتابچه شماره یک:

    https://wdr.unodc.org/wdr2019/prelaunch/WDR19_Booklet_1_EXECUTIVE_SUMMARY.pdf

    [۲] لینک دسترسی به کتابچه شماره ۲:

    https://wdr.unodc.org/wdr2019/prelaunch/WDR19_Booklet_2_DRUG_DEMAND.pdf

    [۳] لینک دسترسی به کتابچه شماره ۳:

    https://wdr.unodc.org/wdr2019/prelaunch/WDR19_Booklet_3_DEPRESSANTS.pdf

    [۴] لینک دسترسی به کتابچه شماره ۴:

    https://wdr.unodc.org/wdr2019/prelaunch/WDR19_Booklet_4_STIMULANTS.pdf

    [۵] لینک دسترسی به کتابچه شماره ۵:

    https://wdr.unodc.org/wdr2019/prelaunch/WDR19_Booklet_5_CANNABIS_HALLUCINOGENS.pdf

    [۶] ماده‌ای روان‌گردان که می‌تواند باعث توهم، ناهنجاری‌های ادراک شده و سایر تغییرات ذهنی قابل توجه در تفکر، احساسات و آگاهی شود، به همین دلیل در دسته مواد توهم‌زا در کتابچه پنج مورد بررسی قرار گرفته است.

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

  • طرح ملی مبارزه با مواد مخدر

    طرح ملی

    مبارزه همه جانبه با مواد مخدر، روانگردان ها و پیش سازها با رویکردهای اجتماعی در برنامه ششم توسعه (1400 – 1396)

     

    دانلود :

    طرح ملی مبارزه با مواد مخدر (بخش اول)

    طرح ملی مبارزه با مواد مخدر (بخش دوم)

    طرح ملی مبارزه با مواد مخدر (بخش سوم)

    طرح ملی مبارزه با مواد مخدر (بخش چهارم)

    طرح ملی مبارزه با مواد مخدر (بخش پنجم)

    طرح ملی مبارزه با مواد مخدر (بخش هفتم)

  • سند جامع حمایت‌های اجتماعی و درمان اعتیاد کشور 1392

    سند جامع حمایت‌های اجتماعی و درمان اعتیاد کشور 1392، پس از تایید ضرورت و ویژگی هاي مورد تاکید، تدوین سند در سی اُمین جلسه کمیته درمان و حمایت هاي اجتماعی ستاد مبارزه با مواد مخدر تصویب شد و اجراي آن بر عهده اداره کل درمان و حمایت هاي اجتماعی قرار گرفت. مراحل اصلی کار، با تایید اداره کل درمان و حمایت هاي اجتماعی و تصویب پروپوزال از سوي دفتر تحقیقات و آموزش ستاد، در تاریخ 20 دي ماه 1391 آغاز گردید و در طی 7 ماه به پایان رسید.

     

    برای مشاهده این سند کلیک کنید…

     

  • افسانه دولت مخدری

    چکیده

    مفهوم «دولت مخدری[۱]» با وجود کاربرد مکرر در کانتکست‌های مختلف، هیچ‌گاه به طور کافی وافی تعریف نشده است. در واقع، موجودیت دولت‌های مخدری همواره بدون داشتن برهان قاطع مفروض گرفته می‌شود. جان‌مایه مقاله پیش‌رو این است که براساس تعاریف موجود و نیز برخی آثار منتخب، می‌توان گفت اصولاً پدیده دولت مخدری وجود خارجی ندارد و به کارگیری آن اگر نگوییم واقعیت‌های پیچیده اجتماعی – سیاسی و اقتصادی کشورهای تولید کننده مواد را پنهان می‌کند، دست‌کم به ساده‌سازی آن‌ها می‌انجامد. به این ترتیب در نوشتار حاضر مفهوم دولت مخدری را به بحث گذاشته و از در سپهرهای سه‌گانه سیاست، سرزمین و اقتصاد با آن مخالفت خواهیم کرد.

    واژگان کلیدی: دولت مخدری، تعریف، دولت رانتیر، سرزمین، سیاست و اقتصاد
    مقدمه

    به معنای واقعی کلمه همه کشورهایی که درون مرزهایشان تولید مواد غیرقانونی و یا قاچاق مواد انجام می‌شود در معرض این اتفاق قرار دارند که روزی به لقب «دولت مخدری» متصف شوند و یا هشدارهایی با این مضمون که در حال تبدیل شدن به یک دولت مخدری هستند درباره آن‌ها منتشر شود، خواه این هشدار از سوی دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل باشد، خواه مقامات مبارزه با مواد مخدر، خواه رهبران دولت‌ها و سیاستمداران دیگر و خواه روزنامه‌نگاران و جامعه دانشگاهی. علی‌رغم فقدان یک تعریف فراگیر کاربرد این مفهوم به شدت رایج شده است. به نظر می‌رسد آنچه دولت مخدری خوانده می‌شود و یا قرار است باشد (به شرط وجودش) امری مفروض است. در نتیجه خطر و یا تهدید ارجاع ساده به این مفهوم نیز فرضی است، زیرا تا حدی آنچه تعریف نشده بماند، ناشناخته باقی خواهد ماند.

    پی‌نوشت‌ها

    [۱] .Narco-State

    برای دانلود این مقاله به زبان انگلیسی کلیک کنید

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است