Cudras

Tag: آنتی هیستامین

  • نقش والدین در پیشگیری از اعتیاد در خانواده ها

    بر اساس گزارش دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۹ میزان مصرف مواد بین جوانان بیشتر از افراد مسن بوده است. شروع دوره نوجوانی به عنوان دوره‌ای خطرناک و آسیب‌پذیر در شروع مصرف مواد به شمار می‌رود. از سوی دیگر آمار بالای شیوع مصرف در بین جوانان و نوجوانان به ویژه مصرف کانابیس زنگ خطر جدی محسوب می‌شود که همراه خود پیامدهای منفی زیادی از نظر اقتصادی، اجتماعی، بهداشتی و امنیتی  و همچنین افزایش خطر ابتلاء به بیماری‌هایی مانند ایدز، انواع هپاتیت را به دنبال دارد.

    از این رو در حال حاضر پیشگیری از اعتیاد در اولویت بوده و خانواده به عنوان خاستگاه اول تربیت و پرورش نوجوانان نقش مهمی در حفظ سلامت روانی، اجتماعی و جسمانی اعضای خود دارد. نوجوانی مرحله‌ای از زندگی افراد است که با تغییرات جسمی، روانی و اجتماعی زیادی برای فرد همراه است؛ آنها به دلیل رشد سریع جسمی و روانی نیازهای متفاوتی نیز دارند. نیاز به استقلال فردی مقاوم‌ترین خواسته هر نوجوان برای استقلال و ورود به جامعه است و گاهی منجر به مقاومت در مقابل والدینش نیز می‌شود. بر اساس نتایج مطالعات، فقدان نزدیکی عاطفی و عدم مشارکت والدین در فعالیت‌های فرزندان با آغاز مصرف مواد در نوجوانان مرتبط است. پیوند عاطفی خانواده می‌تواند مانع درگیر شدن نوجوان با مواد شود. در واقع دلبستگی عاطفی به خانواده می‌تواند به درونی‌سازی هنجارها و رفتارهای سنتی توسط کودک کمک کرده و باعث شود نوجوان کمتر با همسالان مصرف کننده مواد معاشرت کند.

    وجود پیوند عاطفی قوی بین نوجوان و والدین به ویژه مادر باعث رشد شخصیتی مناسب و سازش‌یافته در نوجوان می‌شود و می‌تواند به عنوان نیرویی قوی از نوجوان در برابر مصرف مواد محافظت کند. والدینی که ارزش‌های مشخصی ندارند و مهربانی و عطوفت کمتری دارند یا مادرانی که آرامش روانی کافی ندارند و کنترل کمی بر کودکانشان دارند، فرزندانی تربیت می‌کنند که ممکن است در دوره نوجوانی در معرض مشکلات متفاوتی قرار گیرند. بنابراین فقدان حمایت والدین  و نظارت آنها منجر به پیوند خانوادگی ضعیف، مشکلات شخصیتی، ارتباط با همسالان مصرف کننده مواد و سوء مصرف مواد می‌شود.

    فرزندان و مخصوصاً نوجوانان به شدت به نظارت والدین وابسته‌اند؛ تحقیقات نشان داده است نظارت ضعیف والدین، ساعت‌های طولانی تنها در خانه ماندن به شدت با مصرف مواد در ارتباط است. اما نظارت زمانی می‌تواند موثر باشد که زمینه ارتباطی مناسب والدین با فرزندان فراهم شده باشد. زمانی نظارت می‌تواند مفید باشد که روابط گرم و صمیمانه‌ای بین والدین و فرزندان وجود داشته باشد. اعمال نظارت در غیر این شرایط نتیجه مناسبی نخواهد داد و منجر به عکس‌العمل‌های شدیدی در نوجوان می‌َشود. نظارت بر رفتار فرزندان، یکی از مهارت‌های ارتباطی است که والدین متناسب با رشد فرزندان به کار می‌برند تا با آنها در مورد نگرانی‌های خود از بعضی رفتارها صحبت و از رفتار و فعالیت‌های فرزندشان آگاه باشند. اما نظارت به مفهوم مراقبت از فرزندان است، مراقبت از اینکه فرزندشان با چه کسی در ارتباط است و در طی روز چه کارهایی انجام می‌دهد، در این معنا نظارت مهارتی است که دربردارنده‌ی ارتباطات و نظم خانوادگی صحیح است. این کار شامل تبادل اطلاعات، شفاف سازی انتظارات از فرزندان، تعیین حد و حدود در مواقع لازم و انتخاب شیوه‌ی صحیح برای نگه داشتن آن حد و حدود می‌باشد.

    والدین باید از چنان مهارتی برخوردار باشند تا به فرزندانشان بیاموزند، دلیل نظارت، کمک به آنها برای سالم ماندن است. والدین می‌توانند با دانستن جزئیات زندگی فرزندشان مانند، اطلاع از اینکه فرزندشان کجاست، دوستان او چه کسانی هستند و اینکه آیا والدین دوستانشان ارزش‌هایی مشابه با آنها دارند یا نه و حصول اطمینان از اینکه در هر زمان امکان نظارت بیشتر و بزرگتری وجود دارد، می‌تواند فرزندشان را از مواد دور نگه دارد.

    ساختار خانواده نیز در پیشگیری از اعتیاد نوجوانان بسیار مهم است. در ساختار خانواده مهم است که مرز مشخصی بین والدین و فرزندان وجود داشته و بین والدین اختلافی از نظر قدرت وجود نداشته باشد. معمولاً در چنین شرایطی والدین با همکاری و مشورت یکدیگر به مدیریت خانواده می‌پردازند، مشکلاتی مانند، ناسازگاری و اختلاف خانوادگی، تضاد و تناقض در فرزندپروری، ضعف در مدیریت خانواده و خانواده غیرمستحکم می‌تواند محیطی نامناسب برای رشد نوجوانان محسوب شود. معمولا فرزندانی که در خانواده‌های دارای مشکل در ساختار رشد می‌کنند با چند مشکل عمده روبرو هستند که نتیجه آن در بسیاری از مواقع علاوه بر مشکلات سلامت روان و جسم، گرایش به اعتیاد است:

    • بسیاری از این فرزندان شاهد صحنه‌های خشونت باری هستند که می‌تواند باعث صدمه روانی آنان شود؛
    • احساس گناه،درماندگی؛ ناامیدی و سرزنش خود به دلیل ناتوانی در پیشگیری از خشونت؛
    • استرس‌های متعدد فراتر از استرس‌های زندگی خانوادگی معمولی را تجربه می‌کنند؛
    • در بسیاری از مواقع فرزندان مستقیماً قربانی همان خشونت نسبت به همسر نیز قرار می‌گیرند.

     

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع و لینک «کادراس» بلامانع است.
  • دکسترومتورفان چیست؟

    دکسترومتورفان[1] (DXM) یک داروی ضد سرفه است که زمره داروهای بدون نسخه، سرماخورگی و سرفه به حساب می‌آید. دکسترومتورفان مشابه PCP و کِتامین، یک داروی بیهوشی و بدین ترتیب می توان آن را جزء دسته هالوسینوژن ها (روانگردان) به

    شمار آورد[2]. متأسفانه، شربت سرفه و قرص های سرماخوردگی و یا کپسول های ژله‌ای بدون تجویز و نسخه پزشک قابل دسترس است. همچنین دِکسترومتورفان به صورت پودر و غالباً به صورت اینترنتی فروخته می شود.

    مصرف بیشتر از دوز تجویز شده در فرد احساس سرخوشی و نشاط ایجاد می‌کند و همچنین اثرات روانگردان به همراه دارد.

    افرادی دِکسترومتورفان  را مورد سوء مصرف قرار می دهند، اتفاقات متفاوتی از جمله کج‌نمایی رنگی ملایم، شنیدن توهمات صوتی و حس «خروج از بدن» و نیز عدم کنترل حرکتی را تجربه می‌کنند.

    شایع‌ترین عوارض دِکسترومتورفان عبارتند از:

    • گیجی
    • سرگیجه
    • بینایی بیشتر یا تاری دید
    • لکنت زبان
    • اختلال در هماهنگی جسمی
    • درد شکم
    • حالت تهوع و استفراغ
    • تپش قلب شدید
    • خواب آلودگی
    • بی حسی در انگشتان پاها
    • عدم هماهنگی

    از آنجاکه داروهای بدون نسخه از جمله دکسترومتورفان، حاوی مواد ضداحتقان، مُسکن های درد و یا آنتی هیستامین (که ممکن است شما را خواب آلود کند) می‌باشد. دوزهای بالای این ترکیب می تواند عوارض زیان بار سوء مصرف دِکسترومتورفان را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد و یا طیفی از پیامدهای منفی از آسیب‌های شدیدی به کبد گرفته تا عوارض قلبی عروقی و آرام بخشی بیش از حد را در پی داشته باشد. این ترکیب‎‌های برای ِکسترومتورفان بسیار متداول است و در صورت ترکیب شدن با سایر داروهای دیگر و الکل عوارض مُهلک بیشتری منتهی گردد[3].

    بعضی از داروهایی که با دِکسترومتورفان قابل ترکیب هستند عبارتند از

    سلکوکسیب

    سیناکلست

    کینیدین

    رانولازین

    ریتوناویر

    سیبوترامین

    تربینافین

    داروهای درمان فشارخون بالا از جمله : کاپتوپریل ، آتنولول و …

    داروهای ضد افسردگی مثلاً:  آمی تریپتیلین ، بوپروپیون ، ایمی پرامین ، امپرازول ، فلووکسامین ، ‌فلوکستین ، متادون ، ترامادول ، کلونازپام ، دیازپام ، سیتریزین ، موراتادین و …

    پی‌نوشت‌ها

    https://drugfree.org/drug/dxm/U.S. NATIONAL LIBRARY OF MEDICINE  DRUG ENFORCEMENT AGENCY (DEA)

    [1] dextromethorphan

    [2] MedlinePlus, U.S. National Library of Medicine, 15 Feb. 2018, medlineplus.gov/druginfo/meds/a682492.html.

    [3] “Dextromethorphan overdose.” MedlinePlus, U.S. National Library of Medicine, 23 Sep. 2018, medlineplus.gov/ency/article/002628.htm.

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.
  • معرفی انواع مواد تجزیه ای

    گروهی از داروها تحت عنوان داروهای تجزیه ای که ادراک بینایی و شنوایی مصرف کنندگان را تحریف می کند و احساس رهایی- انفکاک- از دنیای محیط پیرامون و خود را به وجود می آورد. اگرچه این اثرات باعث تغییر در ذهن هستند اما به لحاظ فنی هالوسینوژن (روانگردان) محسوب نمی شوند.

    در اصل دو داروی PCP[1] (فن سیکلیدین) و کِتامین[2] جهت مصرف بیهوشی عمومی در طول زمان جراحی به وجود آمده است. DXM[3] (دِکسترومتورفان) یک عنصر شناخته شده در داروی ضد سرفه است، اما مصرف آن در دوزهای بالا می تواند اثر مشابهی مانند PCP و کِتامین که تغییردهنده ذهن هستند، داشته باشد.

    این داروها چطور در بدن عمل می کنند؟

    دانشمندان مؤسسه ملی سوء مصرف مواد[4] معتقدند که این داروها در درجه اول با مختل کردن عملکرد گلوتامیک (یک انتقال دهنده عصبی در مغز) از این طریق بر درک درد، واکنش به مُحرک های محیطی و حافظه مصرف کننده تأثیر می گذارد.

    PCP (فِن سیکلیدین)

    یکی از سه مورد از شایع ترین سوء مصرف های داروهای تجزیه ای، مصرف PCP است که غیرقابل پیش بینی ترین واکنش ها را به وجود می آورد، به ویژه در دوزهای بالاتر. PCP را می توان به صورت خوراکی مانند قرص یا کپسول مصرف کرد و یا به صورت پودر، بر روی مواد قابل استعمال مانند برگ های ماری جوانا می پاشند، سپس آن را استنشاق یا استعمال می کنند.

    به دلیل این که PCP نشاط و سرخوشی و همچنین وابستگی روانی برای مصرف کننده ایجاد می کند لذاPCP  به عنوان یک دارو اعتیادآور محسوب می گردد. مصرف کنندگان PCP ناگزیر به مصرف این دارو روی می آورند و هنگام عدم مصرف آن، علائم ترک را تجربه می کنند.  PCP به طور گسترده ای به عنوان “گرد فرشته” شناخته می شود ، اما به آن سوخت موشک  و مایع تعادل نیز گفته می شود.

    کِتامین

    داروی کِتامین در ابتدا به عنوان جایگزینی برای PCP تولید شد و عوارض سوء مصرف  آن مشابه PCP می باشد، اما با شدت کمتر و پایداری کوتاه تر. اصطلاحات رایج “ک ویژه” یا “ک” است، این دارو هنوز هم از نظر پزشکی به عنوان بیهوشی انسانی و یک داروی آرام بخش برای حیوانات استفاده می شود.

    برای مقاصد غیرپزشکی کِتامین را به صورت پودر استنشاق می کنند، با پاشیدن کِتامین بر روی برگ های تنباکو یا ماری جوانا آن را استعمال می کنند. واکنش مصرف کنندگان زمان مصرف کِتامین، یک نوع وابستگی است.

    در دوزهای پایین، مصرف کنندگان عوارض جانبی مصرف آن را تجربه می کنند که شامل از دست رفتن حافظه و توانایی یادگیری و توجه است. در دوزهای بالاتر، کِتامین می تواند منجر به هذیان گویی ، فراموشی و مشکلات شدید تنفسی گردد. یک مطالعه نشان داد که سه روز پس از مصرف کِتامین، برخی مصرف کنندگان اختلال حافظه معنایی و علایم تجزیه ای واختلال شخصیتی اسکیزوتایپال را تجربه کردند.

    DXM (دِکسترومتورفان)

    دِکسترومتورفان یک داروی ضد سرفه است که در بسیاری از موارد برای مقابله با سرماخوردگی مصرف می شود که این داروها معمولاً  “قدرت بالایی” دارند. زمانی که این دارو طبق دستور مصرف گردد، بی خطر و موثر واقع می شوند.

    اما مصرف در دوزهای بالاتر، می تواند عوارض مشابه PCP  و کِتامین به وجود آورد. با نام “DXM” یا “روبو” این دارو در میان بزرگسالان شهرت دارد زیرا این دارو در مقایسه با داروهای غیرمجاز به راحتی قابل دسترس است.

    دِکسترومتورفان که در شربت سرفه وجود دارد، به صورت خوراکی مصرف می شود. در دوزهای پایین می تواند اثرات مُحرکی خفیف و امکان اختلال در ادراک بینایی را به وجود آورد. در دوزهای بالاتر، مصرف کنندگان گزارش دادند که مانند سایر داروهای تجزیه ای، یک انفکاک کامل از بدن را تجربه کرده اند.

    بعلاوه، به دلیل وجود دِکسترومتورفان در شربت سرفه، لذا حاوی آنتی هیستامین و ضد احتقان نیز است. مصرف در دوزهای بالاتر این قبیل داروها می تواند سایر عوارض خطرناک را به همراه بیاورد، از جمله خواب آلودگی، سرگیجه، عدم هماهنگی، تاری دید، افزایش ضربان قلب و فشار خون پایین.

    منابع:

    Curran HV, et al. “Cognitive, dissociative and psychotogenic effects of ketamine in recreational users on the night of drug use and 3 days later.” Addiction

    National Institute on Drug Abuse. “Hallucinogens and Dissociative Drugs.” Research Report Series Updated January 2014

    The New York City Department of Health and Mental Hygiene. “Dissociative Drugs (PCP & Ketamine).” Drugs & Health

    https://www.verywellmind.com/what-are-dissociative-drugs-63387

    [1] Phencyclidine

    [2] Ketamine

    [3] Dextromethorphan

    [4] National Institute on Drug Abuse

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.