Cudras

Tag: بانک جهانی

  • پیامدهای مصرف تزریقی مواد

    پیامدهای مصرف مواد مخدر برای سلامت می‌تواند شامل طیفی از پیامدهای منفی مانند اختلالات مصرف مواد مخدر، اختلالات بهداشت روان، عفونت اچ آی وی، سرطان و سیروز کبدی مرتبط با هپاتیت، مصرف بیش‌ازحد و مرگ زودرس باشد. بیشترین آسیب‌ها به ‌سلامتی آسیب‌های مرتبط با مصرف اوپیوئیدها و مصرف مواد به روش تزریق است و دلیل آن خطر ابتلا به اچ آی وی یا هپاتیت سی از طریق روش‌های تزریق غیر ایمن است.

    در دهه‌های اخیر شناسایی اختلالات وقوع توأمان اختلالات بهداشت روان میان افراد مبتلا به اختلالات مصرف مواد رو به رشد بوده است. اگرچه اختلالات مصرف مواد معمولاً همراه با سایر بیماری‌های روانی رخ می‌دهد اما اغلب مشخص نیست كه یكی از آن‌ها علت دیگری است یا عوامل خطر زمینه‌ای شایع در بروز هر دو نوع اختلال مؤثر بوده است. ارتباط متقابل مصرف مواد و اختلالات بهداشت روان علاوه بر شیوع بالای آن بیماری با دشواری مدیریت آن نیز ارتباط دارد و عدم ادغام درمان مواد مخدر و خدمات بهداشت روان در بسیاری از کشورها نیز نکته‌ای ویژه در این میان است. افراد مبتلا به اختلالات توأمان بهداشت روان و اختلالات مصرف مواد نرخ پایین‌تر موفقیت درمان، میزان بالاتر بستری‌های روان‌پزشکی و شیوع خودکشی بالاتری را نسبت به افراد فاقد اختلالات روانی همراه گزارش می‌دهند.

    افرادی که مواد مخدر تزریق‌ می‌کنند  اغلب در معرض به حاشیه رانده شدن و انگ‌ قرار دارند که موانع اجتماعی و اقتصادی را در دسترسی به خدمات بهداشت عمومی به‌ ویژه خدمات پیشگیری از پیامدهای نامطلوب مصرف تزریقی مواد مخدر ایجاد می‌کند.

    مصرف تزریقی مواد مخدر یک نگرانی قابل‌توجه در حوزه بهداشت عمومی است که موجب بیماری و مرگ‌ومیر می‌شود؛ دلیل این پیامدها خطر بیش‌مصرفی و عفونت‌های منتقل‌شونده از طریق خون (عمدتاً اچ آی وی و هپاتیت بی و سی) است که با استفاده اشتراکی سوزن‌ها و سرنگ‌های آلوده و سایر لوازم شخصی مربوط به مصرف مواد مخدر یا رفتارهای جنسی پرخطر در برخی از گروه‌ها منتقل می‌شوند. سرکوب ایمنی شدید، سیروز، بیماری نئوپلاستیک و عوارض التهاب نیز از عواقب موارد ذکر شده است. اثرات اجتماعی و جسمی می‌تواند مشکل بالقوه بهداشت روان را وخیم‌تر کند.

    بر اساس برآورد مشترک دفتر مقابله با جرائم و مواد مخدر سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی، برنامه مشترک سازمان ملل متحد برای اچ آی وی/ایدز (UNAIDS) و  بانک جهانی تعداد افراد تزریق کننده مواد مخدر در سراسر جهان در سال 2018، 11.3 میلیون نفر (دامنه: 8.9 میلیون تا 15.3 میلیون نفر) بوده است که 0.23 درصد (دامنه: 0.18 تا 0.31 درصد) از جمعیت 64 تا 15 ساله را تشکیل می‌دهد. مبنای این برآورد جدیدترین اطلاعات موجود و ارزیابی روش‌های به‌کاررفته در منابع مختلف است.

    نیمی از حدود 585000 مرگ برآورد شده منتسب به مصرف مواد مخدر در سال 2017 به سرطان کبد، سیروز و سایر بیماری‌های کبدی مزمن مرتبط با هپاتیت سی است که بیشتر در میان تزریق کنندگان مواد مخدر درمان‌نشده گزارش شده است. مرگ‌های منتسب به اختلالات مصرف مواد مخدر (167000) 28 درصد از کل مرگ‌های ناشی از مصرف مواد مخدر را تشکیل می‌دهد. 110،000 مورد یا 66 درصد از این مرگ‌ها به اوپیوئیدها نسبت داده می‌شود. طی دهه گذشته تعداد کل مرگ‌های منسوب به مصرف مواد مخدر یک‌چهارم افزایش‌یافته است و افزایش عمده‌ای در مرگ‌های ناشی از اختلالات مصرف اوپیوئیدها مشاهده می‌شود (71 درصد افزایش)؛ سیروز و سایر بیماری‌های مزمن کبدی و سرطان کبد ناشی از هپاتیت سی با  55 و 46 درصد افزایش در رده‌های بعدی قرار دارند.

    مقایسه مرگ‌های منتسب به مصرف مواد مخدر در میان زنان و مردان طی دهه گذشته نشان می‌دهد که تعداد مرگ‌های منسوب به اختلالات مصرف این مواد به‌ویژه اختلالات مصرف اوپیوئیدها به‌طور نامتناسبی در زنان افزایش‌یافته است و افزایشی 92 درصدی را در مقایسه با 63 درصد افزایش در مردان نشان می‌دهد.

    اگرچه میزان دقیق مصرف تزریقی مواد مخدر مشخص نیست اما برآوردها در برخی مناطق دقیق‌تر است و این دقت حاصل پوشش بهتر داده‌ها و/ یا روش‌های به‌کاررفته و استفاده از داده‌های جدیدتر است. داده‌های مربوط به افراد تزریق کننده مواد مخدر از نظر پوشش کل جمعیت 15 تا 64 ساله بین مناطق متفاوت است، و آسیا و آفریقا به ترتیب با 95 و 68 درصد بیشترین و کمترین پوشش را دارند. در سطح ناحیه‌ای، آمریکای شمالی، آسیای جنوب غربی، جنوب آسیا، اروپای شرقی و جنوب شرق اروپا به‌طور کامل پوشش داده ‌شده است درحالی‌که داده‌های مربوط به افراد تزریق کننده مواد مخدر در کارائیب فقط بیش از یک‌سوم کل جمعیت را پوشش می‌دهد. بنابراین باید در تفسیر داده‌های مربوط به این ناحیه احتیاط به خرج داد. به‌طورکلی پوشش جمعیت در آفریقا در مقایسه با سال 2017 افزایش چشمگیری یافته است و از 58 درصد به 68 درصد در سال 2018 رسیده است.

    در سال 2018 تعداد افراد تزریق کننده مواد مخدر در سنین 15 تا 64 سال همچنان بالاترین میزان در اروپای شرقی (1.26 درصد) و آسیای میانه و ماورای قفقاز (0.63 درصد) بوده است. این درصدها به ترتیب 5.5 و 2.8 برابر میانگین جهانی است. بیش از یک‌چهارم کل افراد تزریق کننده مواد مخدر در شرق و جنوب شرقی آسیا زندگی می‌کنند، اگرچه شیوع آن نسبتاً کم است (0.19 درصد). سه ناحیه دارای بیشترین تعداد افراد تزریق کننده مواد مخدر (شرق و جنوب شرق آسیا، آمریکای شمالی و اروپای شرقی) با هم بیش از نیمی از تعداد جهانی این افراد را تشکیل می‌دهند (58 درصد). نکته قابل‌توجه آن‌که مانند سال‌های گذشته درحالی‌که سه کشور چین، فدراسیون روسیه و ایالات‌متحده تنها 27 درصد از جمعیت جهانی 15 تا 64 ساله را تشکیل می‌دهند، تقریباً نیمی از همه افراد تزریق کننده مواد مخدر (43 درصد) را در خود جای‌ داده‌اند.

  • آمار جدید بیماری‌های ناشی از مصرف مواد در جهان

    در سال 2018 دفتر مقابله با جرائم و مواد مخدر سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی، برنامه مشترک سازمان ملل متحد برای اچ آی وی/ایدز (UNAIDS) و  بانک جهانی به طور مشترک شیوع هپاتیت سی را در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر در سراسر جهان را 48.5 درصد یا 5.5 میلیون نفر (دامنه: 4 میلیون تا 7.8 میلیون نفر) جمعیت 15 تا 64 ساله برآورد کردند. مبنای این گزارش برآورد 108 کشور جهان بوده است که 94 درصد از برآورد تعداد جهانی تزریق‌کنندگان مواد مخدر را پوشش می‌دهند. داده‌های مربوط به شیوع هپاتیت سی برای تمام تزریق‌کنندگان برآورد شده مواد مخدر در اروپای شرقی، اروپای جنوب شرقی، آمریکای شمالی، آسیای جنوب غربی، جنوب آسیای، آسیای میانه و ماورای قفقاز در دسترس بود اما هیچ داده‌ای در این زمینه از آمریکای مرکزی وجود نداشت و داده‌های کارائیب، و غرب و مرکز آفریقا به ترتیب تنها به 31 و 32 درصد از کل تزریق‌کنندگان مواد مخدر مربوط می‌شد. به طور کلی گزارش‌های 69 درصد کشورها (74 کشور از 108 کشور) را می‌توان به عنوان «روش کلاس  A» (مطالعه شیوع از طریق آزمایش خون)،[1] درجه‌بندی کرد و برآوردهای جدید یا به روز برای هپاتیت سی در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر در کل برای 35 کشور 2018 در دسترس بود.

    اگرچه پوشش داده‌ها در ناحی کارائیب کم بود ولی بیشترین شیوع هپاتیت سی در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر در این ناحیه، با 76 درصد بود و پس از آن آسیای شرقی و جنوب شرقی، غرب و مرکز اروپا، آمریکای شمالی و آسیای میانه و ماورای قفقاز قرار داشتند (بین 61 تا 54 درصد). در آفریقای شمالی شیوع هپاتیت سی در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر 25 درصد بود در حالی که شیوع ترکیبی بیماری در جمعیت عمومی (بالای 15 سال) در آفریقای شمالی و خاورمیانه 3.1 درصد برآورد شد.[2] در آسیای میانه، شیوع هپاتیت سی در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر 54 درصد بود در حالی که در میان جمعیت عمومی در دامنه 0.5 تا 13.1 درصد قرار داشت.

    بر اساس برآوردی که دفتر مقابله با جرائم و مواد مخدر سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی، برنامه مشترک سازمان ملل متحد برای اچ آی وی/ایدز (UNAIDS) و بانک جهانی در سال 2018 از شیوع هپاتیت سی در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر در آسیای میانه انجام دادند این مولفه با شیوع 52 درصدی در این جمعیت تطابق دارد که در یک فراتحلیل جدید در آسیای میانه یافت شده است.[3] بیشترین تعداد ناحیه‌ای تزریق‌کنندگان مواد مخدر که با هپاتیت سی زندگی می‌کنند در آسیای شرقی و جنوب شرقی یافت شد؛ این گروه به طور کلی 1.9 میلیون نفر هستند که نماینده یک سوم از کل جمعیت جهانی آنها است.

    تقریباً یک میلیون نفر از تزریق‌کنندگان مواد مخدر به هپاتیت بی آلوده شده‌اند

    بر اساس برآورد مشترک جهانی دفتر مقابله با جرائم و مواد مخدر سازمان ملل متحد، سازمان بهداشت جهانی، برنامه مشترک سازمان ملل متحد برای اچ آی وی/ایدز (UNAIDS) و بانک جهانی، شیوع هپاتیت بی در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر 8.3 درصد است. به بیان دیگر، برآورد می‌شود که 940،000 تزریق‌کننده مواد مخدر در حال زندگی با عفونت فعال هپاتیت بی باشند.[4] این برآورد بر اساس داده‌های 93 کشور است که 71 درصد از کل تزریق‌کنندگان 15 تا 64 ساله مواد مخدر را در سراسر جهان پوشش می‌دهند. پوشش کامل داده‌ها در اروپای شرقی، آسیای جنوبی و آسیای جنوب غربی به دست آمد، در حالی که در آفریقای جنوبی، خاور نزدیک و خاورمیانه، آسیای شرقی و جنوب شرقی، غرب و مرکز آفریقا، آمریکای جنوبی، کارائیب و آمریکای مرکزی، داده‌ها در مورد هپاتیت بی در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر محدودتر بود.

    شیوع هپاتیت B در آسیای جنوب غربی (2/19 درصد) بالاترین میزان را داشت در حالی که سه کشور واقع در این ناحیه افغانستان، ایران (جمهوری اسلامی ایران) و پاکستان کمتر از 16 درصد کل موارد جهانی هپاتیت B را در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر داشتند. در مقابل، شیوع 4.3 درصدی این بیماری در میان جمعیت عمومی در پاکستان گزارش شد.[5] به طور مشابه، شیوع هپاتیت B در میان تزریق‌کنندگان مواد مخدر در خاور نزدیک و خاورمیانه به 14.6 درصد می‌رسید.

    [1] use and HIV among people who inject drugs: a systematic review”, Lancet, vol. 372, No. 9651 (November 2008), pp. 1733-1745.

    [2] Erin Gower and others, “Global epidemiology and genotype distribution of the hepatitis C virus infection”, Journal of Hepatology, vol. 61, No. 1 (November 2014), pp. S45-S57.

    [3] Botheju S. P. Welathanthrige and others, “The epidemiology of hepatitis C virus in Central Asia: systematic review, meta-analyses, and meta-regression analyses”, Scientific Reports, vol. 9, No. 1 (February 2019).

    [4] هدف از برآورد شیوع HBV اشاره به عفونت فعال (HBsAg) به جای ضد HBc است که مواجهه قبلی را نشان می‌دهد. با این حال همیشه نمی‌توان این موارد را در داده‌های گزارش شده به دفتر مقابله با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل از هم متمایز کرد.

    [5] Muhammad Ali and others, “Hepatitis B virus in Pakistan: a systematic review of prevalence, risk factors, awareness status and genotypes”, Virology Journal, vol. 8, No. 102 (March 2011).

     

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است
  • بحران مخدری روسیه

    فدراسیون روسیه یکی از قطب‌های سوء مصرف و نیز کشورهای مهم در امر ترانزیت مواد به حساب می‌آید. اعتیاد نزدیک به ۶ درصد از جمعیت ۱۴۴٫۵ میلیونی در این کشور (نزدیک به ۸ میلیون مصرف کننده) تعداد نسبتاً چشمگیری است. اهمیت این تعداد زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم رشد جمعیت روسیه منفی ۰٫۱۶ است. بدین معنا که احتمالاً ضمن افزایش شمار معتادان، این رشد منفی باعث می‌شود نرخ رشد اعتیاد در روسیه درصد بالاتری پیدا کند.

    مولفه بعدی که این وضعیت را بحرانی تر می‌سازد تغییرات الگوی مصرف از مواد سنتی به صنعتی است؛ در گذشته ماده مصرفی عمده در روسیه هروئین بوده و اگرچه هنوز این ماده در صدر جدول مصرف قرار دارد، اما مصرف مواد صنعتی نظیر محرک‌های آمفتامینی به سرعت در حال گسترش یافتن در این کشور است. افزون بر این جوانان همچون سایر کشور به مصرف مواد صنعتی بیش از سنتی‌ها گرایش نشان می‌دهند و این امر بحران را تشدید می‌کند.

    از سوی دیگر قرار گرفتن روسیه در مسیر قاچاق پیش‌سازها و نیز قاچاق انواع مواد مخدر منجر به بحران سوء مصرف داخلی و در عین حال شکل گیری یک چالش امنیتی در این کشور شده است.

    همچنین سیاست‌های کاهش تقاضا و کاهش آسیب در روسیه شدیداً در حاشیه جنگ با مواد و مبارزه با عرضه قرار دارد و لذا در این خصوص نیز این کشور نیازمند تغییر نگرش خود و سیاست مخدری کلان خود است. از سوی دیگر نگاه شدیداً پزشکی در حوزه درمان نیز یکی از دیگر مسائلی است که دشواری‌های روسیه در حوزه مواد را افزایش می‌دهد.

    در صورتی که روسیه با نهادهای اروپایی همکاری بیشتری نشان دهد، حرکت این کشور به سوی سیاست‌های مترقی‌تر و موفق‌تر نیز تسریع خواهد شد و موانع موجود برای اجرای سیاست‌های پیشگیرانه بیش از پیش از مقابل این کشور برداشته خواهد شد.

    از سوی دیگر تحریم‌های اروپایی و آمریکایی علیه مسکو امکان همکاری بین‌المللی در حوزه اعتیاد و مواد با روسیه را به شدت پایین آورده و تمایل این کشور برای ارائه اطلاعات دقیق و شفاف از یکسو و نیز پیروی از سیاست‌های سازمان‌های منطقه‌ای و بین‌المللی را نیز کاهش داده است.

    بحران دیگری که از اواخر سال ۲۰۱۹ گریبان‌گیر روسیه و البته بیشتر دیگر کشورهای جهان نیز بوده، شیوع جهانی کروناویروس است. تقریباً همه شئون زندگی انسان‌ها بر روی کره زمین تحت الشعاع این بیماری قرار گرفته و دولت‌های مختلف جهان نیز مقابله با آن را در صدر اولویت‌های خود قرار داده‌اند. در این میان برخی کشورها در ابتدای این شیوع موارد بالایی از ابتلا را ثبت کرده و سپس موفق به کنترل نسبی شدند، در برخی کشورها مانند ایالات متحده آمریکا گسترش ابتلا به کروناویروس با شتاب تقریباً مداومی ادامه یافته و برخی کشورها نیز در حالیکه در ابتدا چندان مشکلی نداشتند با گذشت زمان بیشتر و بیشتر دچار مشکل شدند. برزیل و فدراسیون روسیه از این دست کشورها هستند. روسیه تا ششم آوریل ۲۰۲۰ حتی در میان ۲۰ کشور نخست از منظر تعداد مبتلایان حضور نداشته، اما پس از این زمان با سرعت بالایی تعداد مبتلایان در این کشور افزایش یافته است. در روسیه تا زمان نگارش این سطور بیش از ۷۵۹ هزار تن به کووید – ۱۹ مبتلا شده‌اند و بیش از ۱۲ هزار تن نیز بدین خاطر به کام مرگ رفته اند. روسیه از منظر شمار مبتلایان در جایگاه چهارم جهان، از نظر شمار جان باختگان در جایگاه یازدهم جهان و از حیث شمار بهبود یافتگان نیز چهارمین کشور جهان به شمار می‌آید.

    نگاهی به تابع نمایی ابتلا به کووید – ۱۹ در روسیه نشان می‌دهد که شمار مبتلایان جدید روزانه در این کشور هنوز بالاست و تا کنون تنها ۴ کشور در جهان بیش از ۷۰۰ هزار مبتلا به کروناویروس را ثبت کرده‌اند که عبارتند از ایالات متحده، برزیل و هندوستان و فدراسیون روسیه. بدین ترتیب به نظر می‌رسد این بحران در روسیه نیز تأثیرات عمده از خود برجا بگذارد. مثلاً بانک جهانی پیش‌بینی کرده که رشد اقتصادی روسیه در سال ۲۰۲۰ برابر با منفی ۷ درصد باشد که بخش اعظم این وضعیت بحرانی ناشی از شیوع کروناست.

    تعداد موارد جدید ابتلا به کرونا در روسیه

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.