Cudras

Tag: بیماری‌های عفونی

  • درهم‌تنیدگی استراتژی کاهش عرضه و تقاضا

    مصرف انواع مواد غیرقانونی یک رفتار پیچیده، وابسته به فرد، محیط و نوع مواد مصرفی است. بازارهای مواد در تمام سطوح تحت تاثیر متقابل تقاضای مواد و در دسترس بودن آنها هستند. هدف اصلی هر دو استراتژی کاهش عرضه و تقاضا یکی است و آن به حداقل رساندن یا از بین بردن مصرف انواع مواد است. تلاش‌های اولیه در مبارزه با سوء مصرف مواد اعم از ابزارهای بین‌المللی کنترل مواد مخدر بر کاهش عرضه تاکید می‌کردند ارتباط آشکاری میان دسترسی به مواد و مصرف آن در بازار وجود دارد. در ساده‌ترین شکل، این موضوع بدین معناست که عرضه مواد، تقاضای آن را برآورده می‌سازد و تقاضای مواد عرضه آن را تأمین کرده و یک عرضه جدید به وجود می‌آورد. علی‌رغم تلاش‌های فراوان جهت تغییر نگرش‌ها و بکارگیری شیوه‌های مختلف آموزشی و پیشگیری، می‌توان به وجود و دسترسی به الکل و نیکوتین و مشکلات و پیامدهای مرتبط با مصرف آن اشاره کرد. همین استدلال را می‌توان برای انواع مواد  نیز به کار برد. مثلاً در برخی از موارد هنگامی که ماده اعتیادآور بیشتر در دسترس قرار می‌‎گیرد، تعداد افراد آسیب‌پذیر بیشتری در معرض آن ماده قرار خواهند گرفت و احتمال تجربه آن افزایش خواهد یافت و بنابراین، مشکلات و معضلات مرتبط با سوء مصرف برجسته‌تر خواهد شد.

    باید گفت این دیدگاه تک بعدی پیچیدگی‌هایی در تاثیر متقابل عرضه و تقاضای مواد دربر دارد. عواملی مانند، منابع و مواد جایگزین، بازارها و مصرف کنندگان جدید و چالش‌های اجتماعی، ایدئولوژیکی و اقتصادی بر بازار مصرف و تقاضای مواد تاثیر دارد. علیرغم اینکه تلاش‌های فردی کاهش عرضه و تقاضا تاثیر مثبت داشته‌اند، ولی بسیاری از این تلاش‌ها محدود به مدت، مکان یا نوع ماده مصرفی بوده‌اند. تقاضای مصرف‌کنندگان سابقه‌دار و آنهایی که از وجود تقاضا در جامعه سود می‌برند، قاچاقچیان را به جستجوی منابعی دیگر سوق داده‌اند. قاچاقچیان مواد مخدر تلاش می‌کنند، بازارهای جدید مواد مخدر را به وجود آورند و از طریق به دست آوردن مصرف‌کنندگان جدید و بازاریابی با مواد جدید، بازارهای فعلی را گسترش دهند. این موضوع که عرضه چگونه می‌تواند تقاضا را به وجود آورد از طریق گسترش ظهور و مصرف مواد جدید و یا مواد صنعتی لابراتوری توضیح داده می‌شود.

    بر اساس روندهای موجود، تقاضای مصرف مواد صنعتی و شیمیایی روز به روز در سطح جهان در حال افزایش است. اغلب اوقات سیاست‌گذاران دسترسی و وجود بازارهای فعال حوزه مواد را مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده  و گسترش پیامدهای مهم سوء مصرف مواد عنوان می‌کنند. به طور کلی بازارهای مواد غیرقانونی ممکن است جدید، نوظهور، قدیمی یا جاافتاده باشند. این بازارها بر حسب نوع ماده، تعداد و نوع مصرف‌کنندگان متنوع است. بازارهای جاافتاده متشکل از نسبت کوچکی از مصرف‌کنندگان حرفه‌ای و دائمی مواد مخدر با حجم بالای مصرف و تعداد بالای مصرف‌کنندگان با حجم کم مصرف هستند که معمولاً در همجواری جوامع محلی به صورت تک منطقه‌ای یا در گروهی از مناطق مختلف وجود دارند. در واقع شناخت نوع بازارهای مواد در یک منطقه خاص، سیاست‌گذاران را در اتخاذ استراتژی‌های متمرکز عرضه و تقاضای مواد توانمند می‎سازد.

    تفاوت‌هایی اساسی در پویایی عرضه و تقاضای بازارهای تثبیت شده و نوظهور مواد مخدر وجود دارد. فعالیت‌های ممنوع سازی زمانی موثر است که به منظور برهم زدن بازارهای تثبیت شده مواد در سطح محلی، ملی و یا بین‌المللی باشد. دستگیری یا به زندان انداختن تعداد کثیر مصرف‌کنندگان مواد و یا حتی بازداشت فروشندگان خیابانی یا بازار جا افتاده به مراتب از ارزش کمتری برخوردار است. دستگیری تعداد کمتری از توزیع‌کنندگان بزرگ و یا خلافکاران خشن که در چارچوب سازمان‌های تبهکاری فعال هستند بسیار موثرتر است، زیرا که زنجیره عرضه را کند می‌کند. در واقع مصرف‌کنندگان دائمی انواع مواد بخش عمده زنجیره تقاضا و مصرف مواد را تشکیل می‌دهند.

    بخش اندک این مصرف‌کنندگان دائمی، بخش اعظم از حجم مواد یک بازار تثبیت شده را مصرف می‌کنند و عرضه و تقاضا را تحت تاثیر قرار می‎دهد. بدین ترتیب تقاضای مواد در این جمعیت تحت تاثیر برنامه‌های پیشگیری آموزش محور قرار نمی‌گیرد. اقدامات درمانی سوء مصرف کنندگان معمولاً زمانی آغاز می‌شود که فرد را به دلیل یک مشکل وابسته به اعتیاد مانند اقدام مجرمانه، ایمنی محل کار بیماری عفونی مورد توجه قرار دهند. دسترسی و دستیابی به واحدهای درمانی با کیفیت بالا و برنامه‌های مربوطه از تعداد مصرف‌کنندگان مواد، میزان مواد مصرف شده و بنابراین قاچاق  و عرضه مواد خواهد کاست.

    از سوی دیگر، کاهش دسترس‌پذیری به مواد مخدر در یک بازار تثبیت شده باعث می‌شود، مصرف‌کنندگان سابقه‌دار در پی درمان بوده و از میزان تقاضا کاشته شود. در بازارهای نوظهور مواد، عرضه و تقاضا در برابر اولین اقدامات کاهش دسترسی بسیار حساس است. فعالیت‌های اجرای قانون، نیاز به قدرت تمرکز، پیگیری و اقدامات سریع دارد و تنها منحصر به معضل مواد است. اقدامات زودهنگام در این حوزه تاثیر بازدارند قابل توجهی داشته و از بسط و گسترش میزان تقاضا جلوگیری خواهد کرد. اگرچه مقامات رسمی در تشخیص مجدد منابع به بازارهای نوظهور مواد تا زمان تشخیص کامل مسأله تردید می‌کنند، اما اقدامات سریع از اهمیت بالایی برخوردار است. دستگیری متصدیان آزمایشگاه‌های غیرقانونی و برچیدن آزمایشگاه‌های تولید مواد مصنوعی جدید در کنار فعالیت‌های کنترل مواد و هشدارهای بهداشتی عمومی، به طور قابل توجهی از رشد و گسترش بازارها  و معضل مواد مخدر جلوگیری کرده‌اند.

  • پیشگیری از کرونا با مصرف تریاک؟

    در پی انتشار شایعه‌هایی درباره تأثیر مثبت مصرف تریاک در پیشگیری از ابتلا به بیماری کووید ۱۹ اهمیت روشنگری در این خصوص به شدت افزایش یافته است. افرادی که به دنبال بهانه برای مصرف تریاک جهت مصون سازی بدن خود در برابر کرونا هستند، بدانند نه تنها مصرف تریاک از کرونا پیشگیری و درمان نمی‌کند، بلکه احتمال ابتلا بدان را چندین برابر بیشتر می‌کند. به نظر می‌رسد که بحران امروز جامعه جهانی و از جمله ایران در کنار کووید ۱۹ (ویروس کرونا) بحران افزایش مصرف اوپیوئیدها باشد؛ جامعه جهانی امیدوار بود که توانسته مردم را به چنان آگاهی برساند که نه تنها مصرف انواع مواد بر بدن خطرناک است و باعث بروز انواع بیماری‌ها می‌شود، بلکه در شرایط حساسی مانند اپیدمی شدن یک ویروس مردم خودشان نه تنها باور دارند که مصرف مثلا تریاک برای بدن ضرر دارد بلکه مصرف آن را در این شرایط کنار گذارند، اما آنچه نشان از بحرانی عمیق دارد توجه به شایعاتی است که مبارزه با ویروس کرونا را هر روز سخت تر می‌کند و آن اینکه افراد مصرف‌کننده تریاک به کرونا مبتلا نمی‌شوند!

    اول اینکه انتشار و دامن زدن به چنین شایعاتی  و ایجاد جوی ملتهب در جامعه تنها از سوی افرادی مورد پذیرش قرار می‌گیرد که به دنبال بهانه‌ای برای توجیه مصرف تریاک هستند. این افراد باید بدانند هر نوع ماده مخدری مانند تریاک عامل ایجاد انواع سرطان‌ها، بیماری‌های مزمن و التهابی ریه و بیماری‌های قلبی و عروقی می‌شود، و بر اساس مطالعات و تجربیات جهانی افرادی که به شدت در معرض خطر ویروس کرونا قرار دارند، مبتلایان به بیماری‌های سخت و زمینه‌ای هستند. در این میان مصرف تریاک به مرور تغییراتی در ریه فرد مصرف کننده به وجود می‌آورد که فرد را مستعد ابتلاء به هر نوع بیماری عفونی و ویروسی می‌کند. به همین دلیل است که بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهانی افراد سیگاری و مصرف کننده مواد اولین گروه در معرض خطر بالای ابتلای به کرونا اعلام شده‌اند.

    دوم اینکه، افراد مصرف کننده مواد به ویژه سیگار و تریاک به دلیل خشک شدن مخاط سرفه‌های بیشتری دارند که ممکن است حتی در صورت ابتلا به ویروس کرونا، سرفه‌های خود را تابع روال عادی بدن خود بدانند و بنابراین به پزشک مراجعه نکنند و بیماری در بدن آنها پیشرفت کند. حتی یکی از مهمترین موضوعاتی که امروز در حوزه مبارزه با کرونا برای معتادان وجود دارد، استفاد از ابزارهای مشترک در مصرف مواد است که امکان ابتلا در آنها را چند برابر کرده است. به گونه‌ای که ممکن است آنها ابتلا به ویروس کرونا باشند و در نتیجه مصرف ابزارهای مشترک مصرف مواد  و حتی سیگار مشترک امکان زنجیره شیوع آن را چند برابر کرده و در نتیجه حتی با وجود بیماری در آنها و در مواردی مرگ به ویژه برای معتادان متجاهر امری طبیعی و نه در نتیجه ابتلا به کرونا تلقی شود.