مؤسسه پژوهشی کادراس به عنوان بخشی از رسالت خود، در نظر دارد تا به توصیف و تشریح اعتیاد از منظر و ابعاد مختلف اجتماعی از جمله خانواده، پزشکی، روانشناسی، روانشناختی، ورزشی و ... مطالبی ارزنده در اختیار مخاطبان خود قرار دهد. از آنجایی که شاهد گسترش روزافزون این معضل و پدیده خانمان سوز در جامعه و همچنین در سراسر دنیا هستیم، بنابراین این مؤسسه وظیفه خود می داند که در جهت اعتلای دانش اعتیاد در جامعه و در میان اقشار مختلف به ویژه در میان خانواده ها گام های مؤثری بردارد.
در این مقاله به بررسی عوارض سوء مصرف دارو در میان ورزشکاران خواهیم پرداخت:
سوء مصرف دارو درمیان ورزشکاران منجر به عوارض منفی متعددی می گردد از جمله:
- تعلیق و ممنوعیت از میادین ورزشی.
بسیاری از نهادها و سازمان های حرفه ای ورزشی در مورد مصرف داروهای تقویت کننده و تفننی قوانین سختگیرانه دارند. ورزشکارانی که این قوانین را نقض می کنند ممکن است با عواقب جدی روبرو شوند از جمله تعلیق یا ممنوعیت. در برخی موارد، عناوین ، مدال ها یا جوایز قبلی ممکن است ابطال شود. ورزشکاران حرفه ای زیادی در طول سال های گذشته این عواقب را متحمل شده اند.
- از دست دادن شغل و بازنشستگی پیش از موعد.
سوء مصرف دارو توانایی تمرکز یک ورزشکار را مختل می کند و همچنین بر عملکرد یک ورزشکار تأثیر منفی می گذارد. برخی داروهای خاص عوارض جانبی ایجاد می کنند و ممکن است علائم ترک مصرف آن، عملکرد ورزشکار را دچار اختلال کند. به دلیل اثرات منفی مصرف بعضی داروها، ممکن است برخی از ورزشکاران مجبور به بازنشستگی پیش از موعد شوند.
- مشکلات سلامتی.
- مصرف استروئیدهای آنابولیک می تواند منجر به آسیب کبدی و کلیه، فشار خون بالا و مشکلات قلبی شود.عوارض روحی می تواند شامل افسردگی ، عصبانیت و خشونت باشد. همچنین مردان ممکن است ناتوانی جنسی، ناباروری و همچنین شاهد پیشرفت برخی از خصوصیات جنسی زن را تجربه کنند (به عنوان مثال ، بزرگ شدن بافت سینه)، در حالی که زنان ممکن است تغییرات قاعدگی و ویژگی های مردانه را تجربه کنند.
- مصرف اَندروستندویون ( اَندرو) می تواند منجر به عوارض جانبی مانند کاهش تولید اسپرم ، کوچک شدن بیضه ها و افزایش اندازه پستان در مردان گردد.در خانم ها می تواند منجر به ایجاد برخی خصوصیات مردانه مانند صدای خشن تر و همچنین رشد موی مردانه گردد. مصرف این دارو ممکن است برای آقایان و زنان خطر حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش دهد.
- مصرف هورمون رشد انسانی با درد مفاصل ، جمع شدن مایعات ، ضعف عضلات و مشکلات بینایی همراه است. همچنین می تواند منجر به کلسترول بالا ، فشار خون بالا ، بزرگ شده قلب و دیابت گردد.
- مصرف زیاد داروهای دیورتیک (ادرارآور) می تواند باعث کمبود آب بدن، گرفتگی عضلات ، سرگیجه، نقرس ، کمبود پتاسیم، تعادل و هماهنگی ضعیف ، فشار خون پایین و حتی مرگ گردد.
- خطرات استفاده از اریتروپویتین شامل حمله قلبی ، سکته مغزی و آمبولی ریه است.
- استفاده از الکل ممکن است در توانایی حل مسئله ، حافظه، یادگیری و هماهنگی اختلال ایجاد کند و منجر به آسیب کبدی و عصبی شود.
- ماری جوانا می تواند بر حافظه کوتاه مدت، یادگیری ، تعادل ، هماهنگی و توانایی تمرکز تأثیر منفی بگذارد.
- اثرات كوتاه مدت مصرف آمفتامین شامل سردرد ، تشنج ، توهم و پارانویا (روان پریشی) می شود.اثرات طولانی مدت ممکن است شامل آسیب دائمی عصب و مرگ باشد.
- کوکائین باعث آسیب به قلب و سیستم های تنفسی ، عصبی و گوارشی شود.
- اوپیوئیدهای غیرقانونی مانند هروئین و همچنین داروهای مُسکن های درد خطر بالای بیش مصرفی را به همراه دارد. تزریق این مواد، خطر ابتلاء به بیماری های عفونی فرد مصرف کننده به طور چشمگیری افزایش می یابد.
- اعتیاد.
سوء مصرف از مواد و داروهای خاص مانند داروهای اوپیوئیدی و مُحرک می تواند به اعتیاد منجر شود. اعتیاد یک بیماری مغزی است که علیرغم پیامدهای منفی ، فرد مصرف کننده را دچار مشکل می کند. ورزشکارانی که به مواد یا داروهای بدون نسخه اعتیاد دارند ممکن است بدون درمان تخصصی، ترک آن برای آن ها بسیار مشکل خواهد بود.
مصرف آمفتامین ممکن است منجر به سكته مغزی یا حمله قلبی شود. سوء مصرف اوپیوئیدهایی مانند هروئین یا داروهای تجویزی نیز خطر مرگبار بیش مصرفی را به همراه بیاورد.
برنامه های ریکاوری (بهبودی) برای ورزشکاران
ورزشکارانی که با مسائل اعتیاد دست و پنجه نرم می کنند، به دنبال چندین نوع برنامه ریکاوری( بهبودی) هستند:
- برنامه های درمانی شامل بستری، تمرکز بر گروه درمانی ، فرد درمانی و خانواده درمانی را به همراه محل سکونت موقت می باشد. درمان بر روی فهم و درک افراد و بهبودی از اعتیاد متمرکز است.
- برنامه های درمان سرپایی برای چند ساعت در هفته ارائه می شود، در حالی که شرکت کنندگان در ساعات غیر معالجه به منازل خود و یا اقامتگاه دیگر مراجعه می کنند.میزان درمان به برنامه خاص بستگی دارد.برنامه های درمان سرپایی فشرده (IOP) بطور معمول 2 تا 4 روز در هفته صورت می گیرد.
- برنامه های دوازده مرحله ای نیز به افراد کمک می کند تا انکار معتاد بودن خود را فراموش کنند ، جدی بودن اعتیاد خود را درک کنند، ارتباطی با قدرت بالاتر برقرار کنند، با سایر افراد هوشیار رابطه برقرار کنند.
برنامه های درمان به صورت بستری و سرپایی انواع مختلفی از درمان را ارائه می دهند که می تواند در کمک به ورزشکاران در بهبودی از اختلالات ناشی از مصرف مواد موثر باشد:
- رفتار درمانی شناختی (CBT) درمانی برای معالجه اعتیاد است که به افراد کمک می کند تا افکار و رفتارهای منفی را شناسایی و تغییر دهند.درمانگران به شرکت کنندگان کمک می کنند تا رابطه بین افکار، احساسات و رفتارها را پیوند دهند و مهارت های پیشگیری از بازگشت مجدد به مصرف را آموزش دهند.
- درمان شبکه ای می تواند یک مداخله مفید برای درمان اعتیاد به کوکائین باشد.درمان شبکه ای از مشارکت خانواده و همسالان در درمان حمایت می کند و ابزار و راهکارهای ناشی از رفتار درمانی را با هم تلفیق می کند.ممکن است ورزشکاران از مشارکت هم تیمی های خود در شبکه درمانی بهره مند شوند.
- مصاحبه انگیزشی در بهبودی زود هنگام به افراد کمک می کند تا از طریق دوگانگی آن ها به تغییر عمل می کنند.ورزشكاران ممكن است با احساسات متعارض در مورد مصرف دارو درمان شوند ( که به عنوان “پیش مقدمه” مرحله تغییر شناخته می شود). هدف این است که به مردم کمک کنیم عواقب مصرف خود را بشناسند و همچنین ایجاد انگیزه برای ترك مصرف و شروع به برداشتن گام هایی در جهت تغییر صورت دهند.
ورزشکاران با سوءمصرف دارو ممکن است با بیماری روانی مشترک و همزمان مانند افسردگی ، اضطراب یا سایر مشکلات سلامت روان نیز دست و پنجه نرم کنند. دارو و الکل ممکن است راهی موقت برای مقابله با یک وضعیت بهداشت روان باشد. این برنامه های درمانی ویژه برای کمک به افرادی که در چنین مواردی با تشخیص دوگانه روبرو می شوند، وجود دارد. این برنامه ها مداخلات درمانی مبتنی بر اعتیاد و سلامت روانی را شامل می شود ، از جمله مشاوره ، داروهای روانپزشکی و گروه های حمایتی که توسط متخصصین آموزش دیده هدایت می شوند.
علاوه بر رفتار درمانی ، چندین داروی تأیید شده توسط اداره غذا و دارو ایالات متحده وجود دارد که برای کمک به افرادی که درمورد اعتیاد به داروهای اوپیوئیدی و الکلی بهبود می یابند، وجود دارد:
- متادون یک ماده شیمیایی ترکیبی اوپیوئیدی است که برای درمان اعتیاد به داروهای اوپیوئیدی استفاده می شود.متادون به جلوگیری از علائم ترک ، کاهش میل و همچنین به مسدود کردن اثرات سایر مواد اوپیوئیدی کمک می کند. متادون فقط در کلینیک های دارای مجوز ویژه موجود است.
- بوپرنورفین یک ماده شیمیایی ترکیبی جزئی اوپیوئیدی است که برای درمان اعتیاد به داروهای اوپیوئیدی استفاده می شود. این دارو برای جلوگیری از علائم ترک، بدون ایجاد حس لذت در فرد مصرف کننده کمک می کند. پزشکان متخصص دارای مجوز ویژه قادر به تجویز بوپرنورفین برای درمان وابستگی به داروهای اوپیوئیدی هستند.
- آکامپروسیت یا کامپرال یک دارو برای درمان اعتیاد به الکل است. این دارو به کاهش علائم طولانی مدت ترک، از جمله اضطراب، حالت افسردگی و بی خوابی کمک می کند.
- دیسولفیرام یا ضد ویروس برای درمان اعتیاد به الکل است که زمانی که فرد آن را مصرف می کند یک واکنش نامطلوبی را به وجود می آورد. این دارو به ویژه در وضعیت های بسیار خطرناک به افراد برای جلوگیری از مصرف الکل کمک می کند.
- نالترکسان یک ماده شیمیایی اوپیوئیدی موجود درگیرنده عصبی است که در مدیریت وابستگی به الکل و وابستگی به داروهای اوپیوئیدی مورد استفاده قرار می گیرد. نالترکسان از طریق مسدود کردن برخی از پاداش های مرتبط در مغز با مصرف هر دو ماده، عمل می کند.مصرف آن نیاز به انگیزه جدی فرد جهت بهبودی دارد، به ویژه اگر روزانه یک دوز مصرف گردد. یک فرم تزریق عضلانی از نالترکسون همواره در دسترس است (Vivitrol).
ممکن است ورزشکاران برای مقابله با دردهای مزمن خود به داروهای خود مجدداً روی آورند. یافتن روش های درمانی جایگزین برای درمان درد، مستلزم حمایت ضروری از برنامه های ریکاوری (بهبودی) می باشد، برنامه های جایگزین شامل موارد زیر می باشد:
- طب سوزنی یک شیوه درمانی باستانی چینی است که شامل قرار دادن سوزن های کوچک در نقاط مشخصی از بدن است.
- ماساژ می تواند سفتی و تنش عضلات را آزاد کند و به طور گسترده ای توسط ورزشکاران برای بهبودی از آسیب ها استفاده می شود.
- یوگا، ورزش بدنی است که همراه با تنفس و تمرکز انجام می شود. این ورزش می تواند به ورزشکاران کمک کند تا از بدن خود آگاهی بیشتری پیدا کرده و با درد های خود بهتر کنار بیایند.
بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.