Cudras

Tag: سوء مصرف مواد مخدر

  • جستاری در وضعیت استعمال مواد محرک در بازارهای جهانی

    طبق گزارش‌های منتشر شده میزان خلوص آمفتامین به ازای هر گرم در آمریکا به‌طور میانگین بیش از ۹۰ درصد بوده است، درحالی‌که قیمت‌ها با ۱۸ درصد کاهش نسبت به سال گذشته به ۵۶ دلار در هر گرم خالص آمفتامین رسیده است. اگرچه مت‌آمفتامین در ایالات‌متحده همواره با هروئین مخلوط می‌شده است تا مخدر ترکیبی اسپیدبال تولید شود ولی اکنون چنین ترکیباتی بسیار نادر است. گزارش‌های اخیر آزمایشگاه پزشکی قانونی نشان می‌دهد که هنوز ترکیبیاتی از مت‌آمفتامین، فنتانیل و آنالوگ‌های فنتانیل در بازارهای مواد مخدر ایالات‌متحده وجود دارد اگرچه استفاده از آن‌ها نسبتاً نادر است.

     

    در سال ۲۰۱۸ برآورده شده است که شیوع مصرف سال گذشته آمفتامین در اروپا در سطح ۰.۵ درصد از جمعیت ۱۵ تا ۶۴ ساله یا ۲.۵ میلیون نفر قرار دارد. آمفتامین در غرب و مرکز اروپا پرمصرف‌تر از مت‌آمفتامین است و مصرف آن عمدتاً در کشور چک گزارش‌شده است، اگرچه در حال حاضر مصرف فزاینده این ماده مخدر در دیگر کشورها ازجمله قبرس، شرق آلمان، اسلواکی و اسپانیا و همچنین در مناطقی از شمال اروپا گزارش‌شده است. از سال ۲۰۰۹ مصرف آمفتامین در بیشتر کشورهای غرب و مرکز اروپا نسبتاً ثابت بوده است. گرچه کشورهایی با شیوع بالا مانند آلمان (۱.۲ درصد) و هلند (۱.۸ درصد) مصرف روزافزون آمفتامین‌ها را گزارش می‌کنند.

     

    تحلیل فاضلاب اروپا الگوهای مصرف آمفتامین‌‌ها را که در داده‌های پیمایش خانگی گزارش‌شده است تأیید می‌کند؛ نتیجه این تحلیل به شیوع کلی مصرف آمفتامین در اروپا اشاره دارد که بالاتر از مت‌آمفتامین است زیرا مصرف مت‌آمفتامین فقط در چند کشور غالب است. تحلیل فاضلاب که در ۱۴۰ شهر از ۳۳ کشور در سراسر اروپا انجام شد نشان می‌دهد که مقدار آمفتامین مصرف‌شده به ازای هر نفر در طول دوره ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹، در سال ۲۰۱۹ افزایشی ۱.۷ برابری داشته است. در بیشتر شهرهای شرکت‌کننده در این تحلیل آمفتامین پرمصرف‌ترین ماده گروه آمفتامین‌ها در سال ۲۰۱۹ (یا آخرین سال موجود) بود. بااین‌حال میزان مت‌آمفتامین موجود در فاضلاب بالاتر از آمفتامین یافت شده در فاضلاب این کشورها و شهرها بود: چک، آلمان (در مناطق هم‌مرز با چک)، شمال ایتالیا (میلان)، لیتوانی، اسلواکی، اسپانیا (مادرید و بارسلونا)، برخی شهرهای سوئیس (زوریخ، بازل و ژنو) و ترکیه (استانبول).

     

    مقدار آمفتامین و مت‌آمفتامین موجود در فاضلاب شهرهای شرکت‌کننده در تحلیل طی دوره ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ به ترتیب افزایشی پنجاه، و هفتادوپنج درصدی داشت و البته این روند با برخی نوسانات همراه بود. این روند صعودی در مورد مت‌آمفتامین مشخص‌تر بود.بر اساس برآوردها بیش از یک‌سوم از مصرف‌کنندگان جهانی آمفتامین (۹.۹ میلیون نفر) در شرق و جنوب شرقی آسیا هستند. افزایش مصرف مت‌آمفتامین به‌صورت قرص یا کریستال مت‌آمفتامین همچنان در این منطقه گزارش می‌شود.

     

    در یک پیمایش خانگی جدید که در سال ۲۰۱۷ در اندونزی انجام شد شیوع مصرف سال گذشته آمفتامین‌‌ها ۰.۵ درصد یا تقریباً ۱ میلیون مصرف‌کننده سال گذشته گزارش شد که ۸۵۰،۰۰۰ نفر از آن‌ها در سال پیش از آن مت‌آمفتامین‌ مصرف کرده بودند. به‌طور مشابه در فیلیپین بر اساس یک پیمایش خانگی در سال ۲۰۱۶ برآورد شد که ۱.۱ درصد از جمعیت ۱۰ تا ۶۹ ساله یا تقریباً ۸۵۰،۰۰۰ نفر مصرف‌کننده سال گذشته مت‌آمفتامین بوده‌اند درحالی‌که در تایلند ۱.۳ درصد از جمعیت ۱۲ تا ۶۵ ساله (۶۵۳،۰۰۰ نفر) مصرف‌کننده سال گذشته قرص‌های مت‌آمفتامین بودند و ۰.۷ درصد جمعیت (۳۷۲۰۰۰ نفر) در سال ۲۰۱۹ مت‌آمفتامین کریستالی مصرف کرده بودند.

  • خانواده درمانی راهی به سوی درمان موثر اعتیاد

    وقتی فردی از اعتیاد رنج می برد، نه تنها خود فرد بلکه اطرافیانش نیز تحت تاثیر قرار می گیرند، به‌ویژه اعضای نزدیک خانواده مانند همسر یا فرزندان. همچنین تعارضات خانوادگی می تواند ضربه بزرگی به سلامت روان افراد وارد کند. این امر به ویژه در مورد مادر و فرزندش صادق است. باید دانست مهارت های فرزندپروری بخش مهمی از رفتارهای خانوادا درمانی را تشکیل می دهد.

    سوء مصرف مواد مخدر میان نوجوانان در حال افزایش است و لازم است خدمات بهداشت روانی برای درمان افراد نیازمند در دسترس باشد. درمان سوء مصرف مواد به ویژه برای خانواده هایی که با آن روبرو هستند، فرصت هایی را برای کل خانواده برای آشنایی با خطرات اعتیاد و اختلالات همراه آن مانند اختلالات سلامت روان فراهم می کند.

    متأسفانه، امروزه در کل جهان به ویژه زنان از سیستم حمایتی مناسبی برای مقابله با اعتیاد و مراقبت از فرزندان خود برخوردار نیستند. چه مادران سرپرست خانواده و چه زنانی که دارای همسر معتاد هستند در بسیاری از مواقع به دلیل سایه اعتیاد بر زندگی خانوادگی شان مراقبت مناسبی از فرزندشان انجام نمی دهند. در این میان خانواده درمانی فرصتی مناسب برای درمان اعتیاد به شمار می رود.

    نقش کل خانواده در دوره ترک اعتیاد مهم است. همه اعضای خانواده می توانند به عنوان نظام حمایتی برای فرد معتاد باشند، اما باید درک کنند که اعتیاد یک بیماری است. اغلب اوقات، اعضای خانواده به جای کمک به بهبودی معتاد، وضعیت را سخت تر و گاهی با حمایت مالی از آنها باعث افزایش مصرف فرد مصرف کننده می شوند. نقش های خانوادگی ممکن است در طول دوره سوء مصرف مواد در خانواده تغییر کند و قوانین خانواده زیر سوال برود، زیرا سوء مصرف مواد یک بیماری خانوادگی است و درمان آن نیازمند همراهی همه اعضای خانواده است.

    برای اعضای خانواده مهم است که درک کنند اعتیاد یک بیماری خانوادگی است که قابل درمان است. مشارکت خانواده می تواند تعاملات موثر خانوادگی را شکل داده و درست مانند هر بیماری مزمن دیگری، مانند دیابت یا بیماری قلبی، معتادان باید یاد بگیرند که چگونه بیماری خود را مدیریت کنند و شیوه زندگی خود را تغییر دهند تا بتوانند به درمان آن امیدوار باشند. از این رو، خانواده درمانی نوعی درمان است که می تواند به اعضای خانواده کمک کند اعتیاد و اثرات آن بر خانواده را درک کنند و راهی مشترک برای درمان آن بیابند. همچنین می تواند به سیستم خانواده کمک کند تا مهارت های ارتباطی و حل مسئله جدید را بیاموزند.

    برخی از اهداف خانواده درمانی عبارتند از:

    • بهبود روابط خانوادگی
    • یادگیری مهارت های ارتباطی و حل مسئله جدید
    • ایجاد نظام حمایتی از معتاد و خانواده
    • کمک به اعضای خانواده در درک اعتیاد و اثرات آن بر خانواده

    خانواده درمانی را می توان به صورت جلسات فردی یا گروهی انجام داد. مهم این است که میان درمانگر و فرد مصرف کننده ارتباط خوبی  برقرار شود و فرد معتاد احساس راحتی کند.در این میان، درمان اعتیاد ممکن است شامل زوج درمانی رفتاری نیز باشد. اگر با اعتیاد دست و پنجه نرم می کنید، خانواده درمانی می تواند منبع خوبی برای شما و خانواده تان باشد. می تواند به شما در درک اعتیاد و تأثیرات آن بر خانواده، یادگیری مهارت های ارتباطی و حل مسئله جدید و ایجاد یک سیستم حمایتی برای فرد در حال بهبودی و خانواده کمک کند.

    همبستگی یکی از ارکان مهم برنامه های خانواده درمانی برای فرد معتاد به شمار میرود. همبستگی را می توان به عنوان رابطه ای توصیف کرد که در آن یک فرد برای رفاه عاطفی یا مالی خود به دیگری وابسته است. خانواده درمانی، به  شناسایی الگوهای همبسته در پویایی خانواده و کشف راه های سالم برای از بین بردن این الگوها می پردازد. نشانه های همبستگی در یک خانواده می تواند شامل موارد زیر باشد:

    • احساس مسئولیت در قبال احساسات یا اعمال دیگران
    • مشکل در برقراری ارتباط قاطعانه
    • مشکل در تعیین حد و مرز
    • مشکل «نه» گفتن
    • آخرین نیازهای خود را قرار دهید
    • همراهی همیشگی احساس گناه با فرد

     

    خانواده درمانی در واقع نوعی مشاوره است که به اعضای خانواده کمک می کند تا ارتباطات را بهبود بخشند و تعارضات را حل کنند. خانواده درمانی می تواند برای خانواده هایی که با مسائل مختلفی از جمله اعتیاد سروکار دارند مفید باشد. اعتیاد می تواند باعث ایجاد الگوهای همبسته در پویایی خانواده شود و خانواده درمانی می تواند به شکستن این الگوها کمک کند. همچنین می تواند به اعضای خانواده کمک کند تا مهارت های ارتباطی سالم را بیاموزند و یک سیستم حمایتی برای بهبودی ایجاد کنند. نوجوانی که از سوءمصرف مواد رنج می‌برد، می‌تواند بیشترین سود را از مشاوره های خانواده درمانی ببرد.

    نقش درمانگر در خانواده درمانی اعتیاد کمک به اعضای خانواده در درک نقشی است که در درمان اعتیاد دارند و به آنها کمک می کند تا مهارت های مقابله ای سالم را توسعه دهند. خانواده درمانگر همچنین به اعضای خانواده کمک می کند تا با فردی که با اعتیاد دست و پنجه نرم می کند مرزبندی ایجاد نکند. خانواده درمانی موثر می‌تواند به عنوان یک رویکرد انگیزشی در درمان افراد وابسته با مواد به کار رود، به گونه‌ای که باعث ایجاد انگیزه و آمادگی لازم برای تغییر در رفتار فرد مصرف‌کننده مواد شود. در سه دهه گذشته مداخلات مبتنی بر خانواده در درمان سوء مصرف مواد گسترش چشمگیری داشته است. هدف اصلی خانواده درمانی این است که حل مشکلات موجود را تسهیل نموده و رشد سالم خانواده را با تمرکز بر ارتباط بین فردی و اعضای مهم خانواده و شبکه اجتماعی بهبود بخشد.

    اشکال مختلف خانواده درمانی برای اعتیاد شامل سیستم خانواده درمانی، رفتار درمانی خانواده و آموزش روانی خانواده است. مداخلات مشارکت خانوادگی برای درمان اختلال مصرف مواد رایج است. هدف مراکز درمانی نیز بازسازی خانواده با بهبود کیفیت روابط است. همچنین، خانواده درمانی عملکردی به افرادی که پس از درمان سوء مصرف مواد بهبود می یابند، کمک می کند.

    مزایای خانواده درمانی برای درمان اعتیاد بسیار است. مشارکت خانواده می تواند کمک کند تا:

    • نقش خانواده در این درک که اعتیاد نوعی بیماری است و نیاز به همراهی خانواده برای درمان آن دارد،افزایش یابد.
    • فرد معتاد آموزش ببیند که چگونه با اعضای خانواده خود ارتباط موثر برقرار کند.
    • تعارضات به روشی سالم حل شود.
    • با اعضای خانواده خود حد و مرز تعیین کند.
    • آسیبی که اعتیاد به آن وارد شده را درمان کند.
  • نقطه آغاز مصرف مواد مخدر

    تحقیقات دو دهه گذشته تلاش کرده است تا مشخص کند سوء مصرف مواد چگونه شروع می شود و چگونه پیشرفت می کند. عوامل زیادی می توانند خطر سوء مصرف مواد را در فرد افزایش دهند. به عنوان مثال, عوامل خطر می توانند شانس فرد را برای سوء مصرف مواد افزایش دهند, در حالی که عوامل مصونیت بخش خطر را مصرف مواد را کاهش می دهند. با این حال, اکثر افرادی که در معرض خطر سوء مصرف مواد قرار دارند, قرار نیست شروع به مصرف مواد کنند یا حتی معتاد شوند. همچنین, وجود یکی از عوامل خطر ممکن است برای فردی در هدایت او به سمت مصرف مواد خطرناک باشد و برای دیگری اثری نداشته باشد.

    عوامل خطرزا و مصونیت بخش می توانند بر کودکان در مراحل مختلف زندگی تأثیر بگذارند.اما باید دانست در هر مرحله, خطراتی رخ می دهد که می توان از طریق مداخله پیشگیری مسیر آنها را تغییر داد.  خطرات اولیه دوران کودکی, مانند رفتار پرخاشگرانه را می توان با مداخلات خانواده, مدرسه و جامعه که بر کمک به کودکان در ایجاد رفتارهای مناسب و مثبت متمرکز است, تغییر داد یا از آن جلوگیری کرد. در صورت عدم توجه, رفتارهای منفی می تواند منجر به خطرات بیشتری مانند افت تحصیلی و مشکلات اجتماعی شود که کودکان را در معرض خطر بیشتری برای سوء مصرف مواد مخدر قرار می دهد.

     

    عوامل  مصونیت بخش                  دامنه  عوامل خطرزا
     خود کنترلی  شخصی  رفتار پرخاشگرانه اولیه
     نظارت والدین  خانواده  عدم نظارت والدین
     وضعیت تحصیلی خوب  همسالان  سوء مصرف مواد
     مداخلات پیشگیرانه از مصرف  مدرسه  در دسترس بودن مواد مخدر

     

    عوامل خطر زا  می توانند از طرق مختلف بر مصرف مواد مخدر تأثیر گذارند. هر چه کودک در معرض خطرات بیشتری قرار گیرد, احتمال سوءمصرف مواد مخدر نیز در او بیشتر می شود. برخی از عوامل خطر ممکن است در مراحل خاصی از رشد, مانند فشار همسالان در سال های نوجوانی, قوی تر از دیگر عوامل باشند.  همانطور که برخی از عوامل مصونیت بخش, مانند پیوند قوی والدین و فرزند, می توانند تأثیر بیشتری در کاهش خطرات در سال های اولیه نوجوانی داشته باشند. هدف مهم پیشگیری, تغییر تعادل بین عوامل خطر و مصونیت بخش است به طوری که عوامل مصونیت بخش بر عوامل خطر غلبه کنند.

    برخی از علائم خطر را می توان در اوایل دوران نوزادی یا کودکی مشاهده کرد, مانند رفتار پرخاشگرانه, عدم  خود کنترلی یا خلق و خوی تند. به همان اندازه که کودک بزرگتر می شود, تعامل با خانواده, مدرسه و درون جامعه می تواند خطر سوء مصرف مواد مخدر بیشتر کند و فرد را تحت تاثیر قرار دهد. اولین تعاملات کودکان در خانواده اتفاق می افتد. گاهی اوقات موقعیت‌های خانوادگی خطر سوءمصرف مواد مخدر را در کودک افزایش می‌دهد, مانند,  فقدان دلبستگی و تربیت توسط والدین یا مراقبان؛ فرزندپروری ناکارآمد و مراقبانی که مواد مخدر مصرف می کند. اما خانواده ها می توانند با تقویت عوامل مصونیت بخش از گرایش فرزندشان به سوء مصرف مواد پیشگیری کنند؛ اقداماتی مانند, پیوند قوی بین فرزندان و والدین, نظارت والدین بر زندگی کودک, محدودیت ها و قوانین شفاف در خانواده و اجرای مداوم نظم و انضباط. اما باید دانست, ارتباط با همسالان مصرف کننده مواد اغلب فوری ترین خطر برای قرار گرفتن نوجوانان در معرض سوء مصرف مواد مخدر و رفتار بزهکارانه است.

    همچنین, تعاملات خارج از خانواده می تواند خطراتی را برای کودکان نوجوانان به همراه داشته باشد, مانند, مهارت های اجتماعی پایین, افت تحصیلی و ارتباط با همسالان مصرف کننده مواد مخدر. عوامل دیگری مانند در دسترس بودن مواد مخدر, الگوهای قاچاق, و کم شدن قبح مصرف برخی از مواد و حتی کشیدن سیگار در جامعه خطراتی هستند که می توانند جوانان را برای شروع مصرف مواد تحت تاثیر قرار دهند.

    تحقیقات نشان داده است که دوره های خطر کلیدی در گرایش به سمت مصرف مواد عمدتاً در دوره های گذر یا انتقال زندگی افراد رخ داده است. اولین دوره بزرگ انتقال برای کودکان زمانی است که از محیط امن خانواده جدا  و وارد مدرسه می شوند؛ سپس, وقتی از دوره دبستان به راهنمایی می‌رسند, اغلب موقعیت‌های تحصیلی و اجتماعی جدیدی را تجربه می‌کنند, مانند یادگیری ارتباط با گروه وسیع‌تری از همسالان. در این مرحله که اوایل نوجوانی  است احتمالاً کودکان برای اولین بار با مواد مخدر آشنا می شوند.

    وقتی نوجوانان وارد دبیرستان می شوند با چالش های اجتماعی, عاطفی و آموزشی بیشتری مواجه می شوند. در عین حال, آنها ممکن است در معرض دسترسی بیشتر به مواد مخدر, مصرف کنندگان مواد مخدر و فعالیت های اجتماعی مرتبط با مواد مخدر قرار گیرند. این چالش ها می تواند خطر سوء مصرف الکل, تنباکو و سایر مواد را در آنها افزایش دهد. همچنین, یکی از بزرگ‌ترین محرک‌های بیماری‌های همراه سلامت جسمانی, کشیدن سیگار است. این بیماری با بسیاری از شرایط بهداشتی مهم مرتبط است و همچنان عامل اصلی قابل پیشگیری بیماری و مرگ زودرس در ایالات متحده است. برای مثال, اکثریت سرطان ریه و تقریباً یک سوم مرگ و میرهای ناشی از سرطان به سیگار مربوط می شود. اثبات شده کشیدن سیگار خطر ابتلا به  دیابت, سرطان کولورکتال, سرطان کبد, پیامدهای نامطلوب سلامتی در بیماران سرطانی , سل , آرتریت روماتوئید, التهاب و اختلال در عملکرد ایمنی را افزایش می دهد. مصرف دخانیات همچنین یکی از بیماری های مهم در میان افراد مبتلا به سایر اختلالات مصرف مواد مخدر است و به مشکلات سلامت جسمانی آنها کمک می کند. تخمین زده می شود 77 تا 93 درصد از افرادی که تحت درمان اختلالات مصرف مواد هستند, از تنباکو استفاده می کنند.

    سه ضلع والدین, مربیان آموزشی در مدارس و سیاست گذاران اجتماعی نقش اصلی را در پیشگیری از گرایش کودکان و نوجوانان به مصرف مواد بر عهده دارند؛ والدین می توانند با استفاده از اطلاعات مربوط به خطرزا و مصونیت بخش به فرزندان خود کمک کنند تا اقدامات پیشگیرانه (مثلاً صحبت در مورد قوانین خانواده) قبل از بروز مشکلات را انجام دهند. مربیان می توانند  مهارت یادگیری و پیوند با مدرسه را با پرداختن به ب کنترل رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش تمرکز دانش آموزان – خطرات مرتبط با شروع مصرف مواد مخدر و مشکلات مرتبط با آن را تقویت کنند. سیاست گذاران اجتماعی می توانند با ارزیابی عوامل خطرزا اجتماعی و عوامل مصونیت بخش مرتبط با مشکلات مواد مخدر بهترین خدمات پیشگیرانه را ارائه دهند.

     

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.

  • دشواری های ترک اعتیاد برای زنان معتاد

    معاون اجتماعی موسسه کادراس با اشاره به اینکه زنان بارداری که به مواد مخدر یا هروئین معتاد هستند با مشکلات خاصی روبرو خواهند بود، زیرا ممکن است کودک‌شان نیز وابسته به مصرف مواد متولد شود، تفاوت درمان اعتیاد با «متادون» و «بوپرنورفین» در زنان باردار را تشریح کرد.

    فرزانه سهرابی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه بسیاری از زنان مبتلا به اختلال سوء مصرف مواد همزمان، از سایر اختلالات روانی مانند افسردگی، اختلال پرخوری و اختلال استرس رنج می‌برند، می‌گوید: علاوه بر این زنانی که مصرف‌کننده مواد هستند به طور همزمان با اختلالات دیگری مانند سلامت روان پس از طلاق و از دست دادن حضانت فرزندان روبرو هستند که این موارد درمان اعتیاد را برای آنها سخت‌تر می‌کند. این امر در مورد درمان اختلال سوء مصرف مواد نیز وجود دارد.

    وی یادآور می‌شود: بسیاری از زنان باردار یا دارای فرزند خردسال به دنبال درمان نیستند یا درمان خود را زود رها می‌کنند. همچنین برخی از زنان بدلیل ترس از دست دادن فرزند معمولاً یا اعتیاد خود را پنهان کرده یا اصلاً به دنبال درمان نمی‌روند.

    معاون اجتماعی موسسه کادراس در ادامه به درمان اعتیاد در زنان باردار اشاره می‌کند و می‌گوید: زنان بارداری که به مواد مخدر یا هروئین معتاد هستند با مشکلات خاصی روبرو خواهند بود، زیرا ممکن است کودک‌شان نیز وابسته به مصرف مواد متولد شود. در حال حاضر، سازمان غذا و داروی ایالات متحده داروهایی را برای درمان زنان باردار وابسته به مواد مخدر تایید نکرده است، اما نگهداری متادون یا بوپرنورفین همراه با مراقبت‌های دوران بارداری و یک برنامه درمان دارویی جامع می‌تواند بسیاری از پیامدهای نامطلوب مرتبط با اختلال مصرف مواد مخدر درمان نشده را بهبود بخشد.

     

    تفاوت درمان اعتیاد با متادون و بوپرنورفین در زنان باردار

    سهرابی یادآور می‌شود: به طور کلی، قطع درمان با متادون یا بوپرنورفین برای زنان باردار توصیه نمی‌شود. با این حال، نوزادانی که در دوران بارداری در معرض متادون قرار گرفته‌اند، ممکن است برای علائم ترک نیاز به درمان داشته باشند. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که بوپرنورفین دارای مزایایی نسبت به متادون در درمان اختلال سوء مصرف مواد مخدر میان زنان باردار است. نوزادانی که از مادران تحت درمان با بوپرنورفین به دنیا آمدند، در مقایسه با آنهایی که تحت درمان با متادون قرار گرفتند، علائم وابستگی کمتری داشتند و مدت اقامت آنها در بیمارستان نیز کاهش یافت.

    معاون اجتماعی موسسه کادراس می‌افزاید: زنان بارداری که بوپرنورفین را برای اختلال مصرف مواد افیونی در دوران بارداری مصرف می‌کنند باید بدانند که مقدار بوپرنورفین عبوری از شیر مادر ممکن است برای جلوگیری از ترک مواد افیونی در نوزادشان ناکافی باشد، به همین دلیل در برخی موارد ممکن است نیاز به درمان نوزاد باشد. زنان بارداری که به مواد مخدر معتاد هستند، حتی اگر تحت درمان هستند، باید نوزادان خود را از نظر خواب آلودگی، افزایش وزن ناکافی و عدم دستیابی به نقاط عطف رشد، به ویژه در نوزادان نارس که فقط با شیر مادر تغذیه می‌کنند، تحت نظر داشته باشند.

  • گام نخست در بهبود وضعیت مصرف کنندگان مواد مخدر چیست؟

    افراد از همه اقشار ممکن است بدون در نظر گرفتن سن, نژاد, پیشینه یا  هر دلیلی در ابتدا شروع به مصرف مواد کنند و با مشکلاتی روبرو شوند. برخی از روی کنجکاوی, برای گذراندن اوقات خوش, به دلیل اینکه دوستان مصرف کننده مواد دارند, یا برای کاهش مشکلاتی مانند استرس, اضطراب یا افسردگی, به صورت تفریجی شروع به مصرف برخی از مواد اعتیادآرو کنند.

    با این حال, فقط مواد مخدر غیرقانونی مانند کوکائین یا هروئین نیستند که می توانند منجر به سوء مصرف و اعتیاد شوند. داروهای تجویزی مانند مسکن ها, قرص های خواب آور و آرام بخش می توانند مشکلات مشابهی نیز ایجاد کنند. در واقع, بعد از ماری جوانا, مسکن‌های تجویزی بیشترین مصرف مواد مخدر را در ایالات متحده دارند و افراد بیشتری بر اثر مصرف بیش از حد مسکن‌های قوی مخدری روزانه جان خود را از دست می‌دهند تا تصادفات رانندگی و مرگ با اسلحه. اعتیاد به مسکن‌های افیونی می‌تواند آنقدر قوی باشد که به عامل خطر اصلی سوء مصرف هروئین تبدیل شود.

    البته, مصرف مواد مخدر – چه غیرقانونی و چه با داروهای تجویزی – به طور خودکار منجر به سوء مصرف نمی شود. برخی از افراد می توانند مواد غیر قانونی و یا داروهای تجویزی مصرف کنند, بدون اینکه اثرات منفی آن را تجربه کنند, در حالی که برخی دیگر دریافتند که مصرف مواد آسیب جدی به سلامت و رفاه آنها وارد می کند. به طور کلی نقطه یا مرحله خاصی وجود ندارد که بگوییم در آن مصرف مواد مخدر از مرحله گاهگاهی به مرحله دائمی و مشکل ساز تبدیل می شود.

    سوء مصرف مواد مخدر و اعتیاد کمتر به نوع یا مقدار ماده مصرفی یا دفعات مصرف مربوط می شود بلکه بیشتر عواقب و پیامدهای منفی مصرف به ویژه در بلند مدت است که سوء مصرف را وارد مرحله مشکل ساز می کند. اگر مصرف مواد مخدر باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی, محل کار, مدرسه, خانه یا در روابط شود به احتمال زیاد فرد با مشکل سوء مصرف یا اعتیاد مواجه است.

    اگر در مورد مصرف مواد مخدر خود یا یکی از نزدیکانتان نگران هستید, یادگیری نحوه شکل گیری سوء مصرف و اعتیاد به مواد مخدر  و اینکه چرا می تواند چنین تأثیر قدرتمندی داشته باشد درک بهتری از نحوه بهترین برخورد با مشکل و بازیابی کنترل خواهد داد. تشخیص اینکه مشکلی وجود دارد اولین قدم در مسیر بهبودی است , قدمی که شجاعت و قدرت فوق العاده ای می طلبد.

    هر کسی ممکن است در اثر مصرف مواد مخدر دچار مشکلات متعددی شود اما باید دانست آسیب پذیری در برابر اعتیاد به مواد از فردی به فرد دیگر متفاوت است. در حالی که ژن ها, سلامت روان, خانواده و محیط اجتماعی نقش مهمی در گرایش به مصرف مواد دارند اما عوامل خطری وجو ئارند که  که آسیب پذیری فرد را برابر سوء مصرف مواد افزایش می دهند که عبارتند از: سابقه خانوادگی اعتیاد, غفلت و تجربیات آسیب زا, اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب, استفاده زودهنگام مصرف برخی مواد اعتیاد آور مانند سیگار و الکل.

     

    دانستنی ها در مورد سوء مصرف مواد

    حقیقت اول: زیاد شنیده ایم که می گویند غلبه بر اعتیاد صرفاً یه موضوع در حوزه اراده فرد است و در صورت تمایل فرد می تواند مصرف خود را قطع کند, در حالی که واقعیت این است که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض مصرف مواد مخدر عملکرد مغز را به گونه‌ای تغییر می‌دهد که منجر به هوس شدید و اجبار به مصرف می‌شود. بهبودی این تغییرات مغزی با نیروی محض اراده بسیار دشوار است.

    حقیقت دوم: مصرف داروهایی مانند مسکن های اپیوئیدی بی خطر است زیرا معمولاً توسط پزشکان تجویز می شوند. در حالی که مصرف پزشکی کوتاه مدت از مسکن های مخدر می تواند به مدیریت درد شدید پس از تصادف یا جراحی کمک کند. با این حال, استفاده منظم یا طولانی مدت از مواد افیونی می تواند منجر به اعتیاد شود. مصرف نادرست از این داروها می تواند عواقب خطرناک و حتی کشنده داشته باشد.

    حقیقت سوم: اعتیاد بیماری نیست که نتوان آن را درمان کرد؛ اکثر کارشناسان موافقند که اعتیاد یک بیماری است که بر  عملکرد مغز تأثیر می گذارد, اما این بدان معنا نیست که کسی درمان نمی شود. تغییرات مغزی ایجاد شده در نتیجه مصرف مواد را می توان از طریق , دارو, ورزش, گروه درمانی, رفتار درمانی, خانواده درمانی و … درمان کرد.

    حقیقت چهارم: برخی معتقدند نمی توان کسی را مجبور به درمان و بهبودی از سوء مصرف مواد کرد, در حالی که اثبات شده برای موفقیت در درمان اعتیاد لازم نیست فردی داوطلبانه روی به درمان آورد. افرادی که تحت فشار خانواده, کارفرما یا سیستم قانونی روی به درمان می آورند, به همان اندازه احتمال دارد که دچار عود در اعتیاد شوند. در حالی که اگر فردی در نتیجه کار ذهنی  و روانی متوجه شود مصرف مواد چقدر زیانبار است حتما روی به تغییر و درمان خواهد آورد.

    جقیقت پنجم, اگر کسی دچار عود در مصرف شود, بدین معناست که فرآیند درمان او شکست خورده است, این تفکر بسیار اشتباه است. باید دانست بهبودی از اعتیاد به مواد مخدر یک فرآیند طولانی مدت است که اغلب با شکست روبرو می شود. عود اعتیاد بدین معنا نیست که درمان شکست خورده, بلکه سیگنالی است برای بازگشت به مسیر و تنظیم و یا حتی تغییر رویکرد درمانی.

    در مجموع باید دانست مرز باریکی بین مصرف مواد مخدر و سوء مصرف مواد مخدر و اعتیاد وجود دارد و تعداد بسیار کمی از مصرف کنندگان مواد مخدر یا معتادان می توانند تشخیص دهند که چه زمانی از این خط عبور کرده اند. در حالی که دفعات یا مقدار مواد مصرفی لزوماً به معنی سوء مصرف مواد مخدر یا اعتیاد نیستند, اغلب می‌توانند نشانگر مشکلات مرتبط با مصرف مواد مخدر باشند.

    افراد اغلب برای اولین بار مواد مخدر را در موقعیت های اجتماعی با دوستان و آشنایان امتحان می کنند. میل شدید برای قرار گرفتن در گروه می تواند این احساس را ایجاد کند که مصرف مواد مخدر با آنها تنها گزینه است. از این رو مصرف مواد ممکن است برای ارتباط با همسالان یا افزایش مراودات اجتماعی شروع شود.

    گاهی اوقات ممکن است در ابتدایی مسیر, مصرف مواد مشکلات فرد را پنهان کند, زیرا مصرف به تدریج و در طول زمان افزایش می یابد. مثلاً سیگار کشیدن با دوستان در آخر هفته, یا مصرف اکستازی در یک سفر تفریحی , یا داروهای مسکن زمانی که کمرتان درد می‌کند, می‌تواند از مصرف مواد در چند روز در هفته به مصرف هر روز تغییر کند.  به تدریج است که مصرف مواد برای فرد اهمیت بیشتری پیدا می کند.

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.

  • اعتیاد و منطق فرایندی

    سوء مصرف مواد و مشروبات الکلی ، اثرات تخریبی بسیاری برای سلامت افراد به همراه دارد به همین دلیل پیشگیری از آنها امکان‌پذیرتر، کم‌هزینه‌تر و در نتیجه بهتر از درمان است. تجربه نشان داده برنامه‌ریزی و تأمین هزینه جهت امری پیشگیری بسیار بیشتر از درمان جواب می‌دهد؛ چرا که فرایند درمان، طولانی و به همراه مشکلات اجتماعی و اقتصادی است و حتی گاهی معتادان هیچ وقت فرصت و شانسی برای ترک پیدا نمی کنند.

    تحقیقات تجربی نشان می دهد که خانواده ها و والدین نقش اساسی در جلوگیری از مصرف مواد و الکل در کودکان دارند. زمانی که عوامل چندگانه با هم ترکیب شوند، ممکن است در صورت شکست خانواده در ایفای نقش محافظت کننده، احتمال سوء مصرف مواد در نوجوانان و جوانان افزایش یابد. بسیاری از نظریه‌های رشد کودک بر تاثیر والدین در شکل‌دهی رفتار و شخصیت کودک تاکید دارند. اما یکی از مهمترین حلقه‌های گمشده در آموزش و پرورش کودک این است که بسیاری از والدین تربیت و مراقبت از کودکانشان را به مدرسه، معلمان، مراقبان و برنامه تلویزیونی واگذار می‌کنند.
     مطالعات نشان داده والدین، بسیار بیش از مدرسه و جامعه بر رفتارهای سالم فرزندان تاثیر دارند. همچنین وجود عوامل محافظت کننده در خانواده مثل، روابط مثبت بین والد و کودک، توجه کافی والدین و ارزش‌ها و نگرش‌های ضد مصرف مواد در والدین تاثیر مهمی بر عدم مصرف مواد و سایر مشکلات رفتاری نوجوانان دارد. می توان گفت نگرش‌ها و رفتارهای والدین درباره مواد بر نگرش‌ها و رفتارهای کودکان تاثیر می گذارد. تایید مصرف خفیف الکل و قلیان تحت نظارت والدین، خطر مصرف گل را افزایش می‌دهد.
    نوجوانی دوره‌ای حساس همراه با تجربه دوستان و محیط‌های جدید همراه با تغییراتی در رفتار، شکل ظاهر و تفکر و خواسته‌ های نوجوان است. از این رو والدین باید به تغییراتی نسبت به رفتار نوجوان آگاه باشد. والدین باید بدانند در طول دوره نوجوانی، تغییرات زیادی برای فرزندش رخ می‌دهد که برخی طبیعی و برخی می‌تواند هشدار باشد. مواردی مانند، کمبود انگیزه در مدرسه، کناره‌گیری شدید از خانواده، تغییرات عمده ظاهری یا شخصیتی، تغییرات جسمی مانند چشمان شفاف یا قرمز، مشکل در صحبت کردن، کاهش بی‌دلیل وزن، خارش پوست و غیره.. تغییرات مهمی هستند که والدین نسبت به آنها باید هوشیار باشند.
    وابستگی به مصرف مواد به طور ناگهانی اتفاق نمی‌افتد، بلکه فرایندی است که به طور گام به گام و فرایندی پیش می‌رود. بررسی‌ها نشان می‌دهند افراد درگیر در مصرف مواد از چند مرحله عبور می‌کنند. شناخت تغییرات و نشانه‌های هر مرحله به والدین کمک می‌کند تا دریابند که فرزندشان در چه وضعیتی است و در صورت بروز نشانه‌های خاص اقدام مناسب را به عمل آورند.
    تغییرات زیادی در طول دوره نوجوانی برای هر فردی نمایان می‌شود؛ این تغییرات عبارتند از: تغییرات ظاهری، کمبود انگیزه در مدرسه، کناره‌گیری شدید از خانواده و تغییرات جسمی مانند چشمان شفاف و قرمز، کاهش بی دلیل وزن، خارش پوست و غیره. اما والدین باید بدانند هر تغییری طبیعی نیست و ممکن است نشانه‌ی اولیه مصرف مواد باشد. همچنین مصرف مواد اغلب با مشکلات دیگری مانند پایین آمده نمرات درسی، عدم شرکت در فعالیت های مدرسه و حتی ترک تحصیل همراه است.
    باید دانست سه مرحله کلی از شروع مصرف تا اعتیاد قابل شناسایی است:
    مرحله اول: تجربه مواد
    در این مرحله معمولاً فرد در مهمانی‌ها به صور تفننی و برخی از مواقع و یا تحت فشار همسالان و از روی کنجکاوی به مصرف مواد روی می‌آورند. در این مرحله اغلب والدین متوجه نمی‌شوند فرزندشان مواد مصرف می‌کند.
    مرحله دوم: مصرف منظم‌تر مواد
    در این مرحله فرد به صورت منظم‌تر مواد مصرف می‌کند و معمولاً به یاد نمی‌آورد که مثلاً شب گذشته چه رخ داده است. زمان و توجه بیشتری را برای چگونگی مصرف مواد در آینده صرف می‌کند. به دنبال معتادان دیگر می‌رود و اغلب شب‌ها دیر به خانه می‌آید. غیبت مکرر، بدتر شدن وضعیت تحصیلی، کمتر شدن فعالیت‌های مثل ورزش، کاهش تماس با دوستانی که اهل مواد نیستند، ناپدید شدن پول یا اشیاء منزل، کناره‌جویی از خانواده و دروغ گفتن از نشانه‌های هشدار دهنده این مرحله است. اغلب والدین در این مرحله متوجه مصرف مواد فرزندشان می‌شوند.
    مرحله سوم: اعتیاد
    خصوصیات این مرحله عبارند از: افزایش مصرف روزانه, مصرف مواد پرخطر، نیاز به پول بیشتر برای خرید مواد, قطع تماس با دوستان سالم و گوشه‌گیری, افزایش اختلافات در خانواده، کاهش وزن، افزایش مشکلات فرد و بروز بیماری های جسمی و روانی، دزدی، قاچاق، افزایش خشونت و …. .
    والدین باید بدانند که در طول دوره نوجوانی فرزندشان، شاهد تغییرات زیادی خواهند بود. اما هر تغییری طبیعی نیست. والدین باید آموزش دیده و با انواع مواد، علایم مصرف و عوارض آن آگاهی داشته و رفتار مناسب را در مواجهه فرزندش با مواد و داروهای اعتیادآور بروز دهد. نوجوانانی که سیگار می‌کشند، الکل می‌نوشند یا مواد مصرف می کنند، احتمال دارد که نمرات کمتری در مدرسه بگیرند و به طور کلی در فعالیت های ورزشی و مدرسه‌ای شرکت نمی‌کنند.
    بخش مهم نظارت والدین، توجه کردن به تغییرات رفتاری و ظاهری فرزندان است که می‌توانند از علائم هشدار دهنده مصرف مواد باشند. شناخت این نشانه‌ها و توجه به آنها، گام مهمی در تشخیص به موقع درگیر شدن فرزندان در رفتارهای مصرف مواد است. با توجه به اینکه شناسایی  و اقدام به موقع برای کنترل مصرف مواد در پیشگیری از تشدید و پیشروی مصرف اولیه به سمت اعتیاد بسیار مهم است، شناخت نشانه‌های اولیه اعتیاد می‌تواند کمک بسیار بزرگی به والدین در پیشگیری از اعتیاد فرزندشان کند.
    والدین با مشاهده موارد زیر می‌توانند نشانه‌های ابتدایی اعتیاد در فرزندشان را شناسایی کنند:

    §        خودداری از برخورد مستقیم فرد معتاد با اعضای خانواده؛
    §        سرگرم شده به اموری که قبلاً توجه چندانی به آنها نداشته است مانند سرگرم شدن به کتاب؛
    §        ظاهر شدن پی در پی در جلوی آینه برای اطمینان از اینکه وضع ظاهری‌اش مرتب است؛
    §        مصرف سیگار، مشاهده ته سیگار در مکان‌های مختلف؛
    §        توجه به آرایش و اصلاح صورت برای شاداب جلوه دادن خود؛
    §        بیرون رفتن از منزل در اوقات نامناسب؛
    §        ارتباط با افرادی تحت عنوان دوستان جدید بودن آنکه هم کلاسی باشند؛
    §        سعی در عادی جلوه دادن امور و برخورد متفاوت و همراه با گذشت با موضوعات در مقایسه با گذشته.

  • سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان

    • نویسنده: لین کوری مک گی
    • مترجم: ابراهیم برادری، امیر صفری، روح اله زمانی نسب
    • ناشر: انتشارات کدیور

    توضیحات

    کتاب سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان نوشته‌ی لین کوری مک گی، به صورت کابردی و مفید عواملی همچون مصرف اولین‌ بار مواد مخدر، اعتیاد، تأثیر آن بر مغز، مشکلات نوشیدن الکل، تاثیر اینترنت بر اعتیاد، استفاده نوجوانان از الکل، ماریجوانا و سیگار، جدیدترین روش‌های پیشگیری، درمان و … را مورد بررسی قرار می‌دهد.

    سوء مصرف مواد یکی از مشکلات بزرگ جوامع بشری است که هم از دیدگاه پزشکی، سلامت جسمانی و روانی و هم از دیدگاه اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی، دارای اهمیت فراوان است و هر ساله موجب بروز مخاطرات اجتماعی و مرگ و میرهای متعددی در سراسر جهان می‌گردد. متاسفانه با پیشرفت علوم جدید و توسعه تدابیر درمانی هر روزه ترکیبات جدید و مضرتری از مواد مخدر تولید می‌شود تا گروه بیشتری از جامعه به ویژه جوانان و نوجوانان را درگیر خود نماید.

    همه ما اگر برنامه‌های جامعی جهت پیشگیری و مبارزه با این معضل بزرگ نداشته باشیم قطعاً دچار عواقب و پیامدهای ناگواری در سطح ملی و جهانی خواهیم شد. هر چند آمار و اطلاعات دقیقی از مصرف مواد مخدر و داروها در دسترس نیست اما تحقیقات نشان می‌دهد که میزان مصرف مواد در جوامع مختلف به ویژه در بین نوجوانان و جوانان رو به افزایش است.

    سوء مصرف مواد در میان نوجوانان آمار مشکلاتی مانند خطر آسیب و مرگ از طریق خشونت، تصادفات جاده‌ای، رفتارهای جنسی، مبتلا شدن به بیماری‌هایی چون ایدز و مشکلات تحصیلی را بالا می‌برد. موضوع مصرف و سوء مصرف مواد در میان نوجوانان و جوانان به دلیل مهم بودن این دوره از زندگی و نقش آن در آینده، اهمیت زیادی دارد.

    با توجه به اینکه الگوی سوء مصرف مواد در جوامع مختلف و حتی اقشار مختلف یک جامعه نیز متفاوت بوده و عوامل متعدد اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، جغرافیایی و مذهبی در آن دخیل هستند، روش‌های پیشگیری و برخورد با آن نیز در سطوح مختلف اجتماعی نیازمند برنامه‌ریزی خاص است.