Tag: مدارس

اگر پدر و مادر هستید به احتمال زیاد در مورد چگونگی آموزش آشنایی با مواد و مضرات آن با فرزند خود فکر کرده‌اید. اگر در خانه‌ای رشد و پرورش داشتید که فقط منع مصرف آموزش داده شده و در مدارس تنها برنامه آموزش « مقاومت در برابر سوء مصرف مواد»[1]  آموخته باشید، خوب می‌دانید تجربه شما از مواد درباره آنچه به شما گفته شده یا آنچه آموخته‌اید بسیار متفاوت است.

داشتن اطلاعات و باور غلط در مورد مواد در بهترین حالت آزار دهنده و در بدترین حالت کشنده است. کودکی را تصور کنید که به او گفته می‌شود فقط به هروئین و بنزودیازپین‌ها نه بگویید. در ادامه برای آن کودک چه اتفاقی می‌افتد اگر خود را یک روز در یک مهمانی یا در جمع دوستانش پیدا کند در حالی که مصرف زاناکس و اکسی‌کدین به او پیشنهاد می‌شود؟ آنها از کجا می‌دانند مصرف ترکیبی این دو دارو خطر مرگ را برای او به همراه خواهد داشت؟ امروزه در بسیاری از جوامع به دلیل عدم آموزش کافی در مورد داروهای اعتیادآور و طراحی برنامه‌های ناقص، مشاهده شده مشکلات بسیاری در خانواده و جامعه به ویژه برای نوجوانان در حال ظهور است.

کودکان اغلب از والدین خود سوالاتی در مورد مصرف کنندگانی از مواد که در رسانه ها و تلویزیون می‌بینند، می‌پرسند. برای والدین این سوالات باید به مثابه فرصتی برای گفتگو درمورد چگونگی درک منفی جامعه از افراد مصرف کننده مواد مخدر باشد. این مکالمات در خانواده معمولاً توسط فرزندان با دیدن تصویری از شخصی که اخبار نادرست در مورد او وجود دارد یا با انگ و طرد اجتماعی روبرو شده است، شروع می‌شود؛ در این شرایط والدین باید توضیحاتی دقیق و صحیح در مورد مشکلی که فرد با آن درگیر است، بدهند.

در این شرایط از آنجا که خود والدین هم آگاهی و آموزش دقیق از این حوزه ندارند، معمولاً با مشکلاتی روبرو می‌شوند. اگر والدین کودک دارای تحصیلات و ارتباطات مرتبط با افراد معتاد باشند، مجموعه‌ای از روش‌ها را فرا خواهد گرفت که با استفاده از آنها می‌تواند اطلاعات خود را تکمیل کند. در مقابل اگر والدین کودکی آگاه نباشند و در عین حال والدین او معتاد نیز باشند، به او احساس ریاکاری از رفتار والدین دست می‌دهد، چرا که اکثر والدین در این شرایط سعی دارند تا اعتیاد خود را پنهان کنند یا اینکه در مورد مضرات و پیامدهای مصرف مواد به صورت منع‌گرایانه صحبت می‌کنند که نتیجه آن بی‌اعتمادی فرزندان به والدینشان است. در واقع فرزندان با دریافت اطلاعات متناقض و گیج کننده از والدین، معلمان، رسانه ها، همسالان و فرهنگ عامه جامعه خودشان را در برابر چالشی می‌بینند که نگرش دقیق در مورد اعتیاد و مواد برای آنها حاصل نشده است.

والدین چگونه با فرزندانشان درباره محافظت از خود در برابر مصرف مواد سخن بگویند:

• همانطور که به فرزندان خود درباره نحوه دوچرخه سواری، درست غذا خوردن و نحوه استفاده از کلاه ایمنی آموزش می‌دهید، به آنها نیز در مورد انواع مواد و داروهای اعتیادآور آموزش دقیق بدهید.
• از آنجا که ریسک‌پذیری بخشی از زندگی کودکان و نوجوانان است، اغلب آنچه را آنها نیاز دارند بیان نمی‌کنند و تنها درصدد تامین آن برمی‌آیند، آنها از قضاوت هراس دارند. از این رو نباید طوری رفتار کرد تا فرزندان مخفیانه کارهای خود را انجام دهند، به کودکان باید این اطمینان را داد که بدون اینکه مجازات شوند می‌توانند در مورد مشکلاتشان صحبت کنند.
• باید دانست بحث در مورد اعتیاد و مواد مخدر با هر فردی به ویژه کودکان ممکن است خودمختاری، استقلال و رضایت شخصی آنها را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین باید در مورد مصرف مواد یا نوشیدن الکل به نحوی صحبت کرد که تاثیر مصرف آنها بر زندگی کودکان مجسم شود. به عنوان مثال لازم است تا آنها اطلاعاتی در مورد نالوکسون و زاناکس داشته باشند و بدانند چه میزان از مصرف ممکن است به اعتیاد یا مرگ منجر شود.
• والدین زمانی که می‌خواهند در مورد مضرات مصرف مواد سخن گویند، بهتر است با استفاده از سوالاتی از فرزندان به او کمک کنند تا رفتار و دیدگاهش را با ارزش‌ها و اهداف خود در زندگی مطابقت دهد؛ به نحوی که عدم مصرف مواد برای او امری درونی شود.

[1] DARE: Drug Abuse Resistance Education

 

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

بازریابی به مفهوم اولیه و تجاری در ابتدای قرن بیستم با تاکید بر امر فروش تولد یافت و به تدریج به عنوان جزئی ضروری از فعالیت‌های اقتصادی بخش خصوصی توسعه پیدا کرد. بازاریابی تجاری مفهومی شناخته شده در این حوزه است که تاکید دارد باید فروش افزایش داشته باشد اما به گونه‌ای که نیازها و خواسته‌های مشتریان در آن لحاظ شود. اما ظهور مفهوم بازاریابی اجتماعی به مقاله فیلیپ کاتلر و جرالد زالتمن با عنوان «بازاریابی اجتماعی: رویکردی به تغییر اجتماعی برنامه‌ریزی شده» منتشر شده در ۱۹۷۱ باز می‌گردد، سوال اساسی مطرح شده در این مقاله این بود که آیا مفاهیم و تکنیک‌های بازاریابی می‌توانند به طور موثر در تحقق اهداف اجتماعی نظیر برادری، رانندگی ایمن و برنامه‌های آموزشی و مهارتی مربوط به خانواده به کار گرفته شوند؟ پاسخ آنها این بود که روش‌های بازاریابی اجتماعی به طرز موفقیت‌آمیزی می‌توانند با تلاش برای تغییر رفتار به رفع مسائل و آسیب‌های اجتماعی کمک کنند.

در طی نزدیک به نیم قرن گذشته بازاریابی اجتماعی به مثابه رویکردی علمی و قابل قبول سعی در یافتن گریزهای کاربردی به منظور اثرگذاری بر رفتارهای انسانی با استفاده از گزاره‌های مفهومی بازاریابی تجاری داشته است. در واقع بازاریابی تجاری رویکردی است که به منظور توسعه فعالیت‌هایی با هدف تغییر یا تثبیت رفتار مردم در جهت منافع افراد و جامعه به صورت یک کل به کار برده می‌شود. به عبارتی بازاریابی اجتماعی، طراحی، اجرا و کنترل برنامه‌هایی است که به منظور اثرگذاری بر قابلیت پذیرش ایده‌های اجتماعی با دربرگیری ملاحظات برنامه‌ریزی، قیمت‌گذاری، ارتباط‌گیری، توزیع و تحقیقات بازاریابی تهیه می‌شوند. بنابراین، بازاریابی اجتماعی روشی قدرتمند در تحت تاثیر قرار دادن تغییرات نگرشی و رفتاری با استفاده از رویکرد تعاملی در ارائه اطلاعات و به کارگیری ابزارهای تغییر رفتار مبتنی بر تحقیقات علوم اجتماعی بوده و به تسهیل پذیرش، رد، اصلاح، ترک یا ادامه یک رفتار خاص در افراد و گروه‌ها کمک می‌کند.

سه عنصر پراهمیت در تعریف بازاریابی اجتماعی عبارتند از:

• فرایندی بودن آن؛
• منافع بازاریابی اجتماعی برای مردم و جامعه؛
• معطوف شدن فرایند بازاریابی اجتماعی به رفتار در مقابل صرف تغییر شیوه تفکر یا آگاهی به موضوع.

نکته مهم این است که رهیافت بازاریابی اجتماعی می‌تواند در سیاستگذاری‌های مرتبط با رویکرد تغییر رفتار به خوبی مورد استفاده سیاستگذاران قرار گیرد. اگر بازاریابی اجتماعی را رویکردی برای سیاست‌های بهبودی یا تغییر رفتار و ارتقاء سلامت شهروندان بدانیم، موفقیت این رویکرد، به شناخت کافی از نیازها، دیدگاه‌ها، ترجیحات، ارزش‌ها و محدودیت‌های جامعه هدف بستگی دارد. در واقع بازاریابی اجتماعی می‌تواند به نحوی به انتقال و بیان ارزش‌ها بپردازد که در نهایت به نفع مصالح عمومی جامعه نظیر بهداشت، سلامت، ایمنی، کنترل آسیب‌ها و  … باشد. اثربخشی این رویکرد در طراحی و اجرای برنامه‌های نهادینه‌سازی رفتار نظیر تغذیه سالم، پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، کاهش مصرف سیگار و مواد به اثبات رسیده است.

بهره‌گیری از دانش بازاریابی اجتماعی در طراحی و تولید بسته‌های پیشگیری از اعتیاد بسیار موثر است و هر بسته پیشنهادی پیشگیری از اعتیاد اگر مبتنی بر شناخت مخاطب و مقتضیات جامعه هدف نباشد، موفقیت در اجرای آن با چالش روبرو خواهد بود. به عبارتی اینکه بگوییم «بهتر است رفتار خود را اصلاح کنی تا معتاد نشوی»، کافی نیست. هرچند اقدامات پیشگیری از اعتیاد، حاوی هشداری در مورد خطرات اعتیاد برای سلامتی است، اما روشن است که ارائه این اطلاعات به تنهایی کافی نیست.

با آسیب‌شناسی برنامه‌های اجرا شده در حوزه پیشگیری از اعتیاد در مدارس و خانواده‌ها غالباً با ادبیات بسیار سنگین و علمی روبرو می‌شویم که متناسب با سلیقه و فهم مخاطب این برنامه‌ها نمی‌باشند. در واقع در اجرای این برنامه‌ها به ادبیات متناسب و سطح دانش به ویژه دانش‌آموزان کمتر توجه می‌شود و تنها کلیاتی به صورت الگوی شناختی مطرح می‌شود که برای دانش‌آموز جذابیت چندانی ندارد و حتی در مواقعی در نتیجه آموزش نادرست، نتیجه معکوسی حاصل شده است. این مورد به خوبی نشان می‌دهد که ضرورت توجه به بازاریابی اجتماعی یعنی توجه به ذائقه و خوراک فکری مخاطب می‌تواند برنامه‌های پیشگیرانه از اعتیاد را به سمت مناسبی سوق دهد.

بر اساس گزارشات بین‌المللی ایران یکی از کشورهای دارای بالاترین میزان مصرف مواد افیونی در دنیا است و. در عین حال تغییرات مربوط به الگوی مصرف مواد از مواد مخدر به مواد صنعتی و شیمیایی زنگ خطری جدی است که بیش از همه قشر جوان و تحصیل‌کرده را مورد حمله قرار داده است. به نظر می‌رسد اگر موانع اجرایی سیاست‌های جمعوری اسلامی در پیشگیری اولیه از اعتیاد مرتفع شود، می‌توان در بلند مدت امیدوار به کنترل اعتیاد بود. در طول اجرای برنامه ششم توسعه در کشور هدف قانونگذار کاهش ۲۵ درصدی آسیب‌های اجتماعی مانند اعتیاد بوده است که تحقق آن نیازمند ارائه بسته‌های پیشگیرانه از اعتیاد مبتنی بر بازاریابی اجتماعی، طراحی برنامه عملیاتی منسجم با در نظر گرفتن اقتضائات سنی، جنسی، زمانی و مکانی، بازنگری ساختار سازمانی موجود و تقویت همکاری بین بخشی در عرصه پیشگیری اولیه از اعتیاد است.

همچنین فقدان آمادگی لازم برای مواجهه با خطر در عرصه پیشگیری، عدم بهره‌گیری مناسب از ظرفیت‌ لایه‌های مختلف جامعه در عرصه پیشگیری، سطح پوشش ناکافی برنامه‌های پیشگیری، ضعف برنامه‌های اجتماع محور محلی و کمرنگ بودن استفاده از ظرفیت و حضور سمن‌ها و ناکارآمدی ساختار پیشگیری چند نهادی از جمله مهترین موانع برای تحقق اهداف سیاستی در عرصه پیشگیری از اعتیاد در ایران است.

 

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

«گل» یا ماری‌جوانا از قسمت‌های مختلف گیاه شاهدانه (Cannabis) بدست می‌آید. ماری‌جوانا که امروزه با نام‌های گوناگون شناخته می‌شود، با نام «گل» در ایران شیوع یافته است. این گیاه با دارا بودن حداقل ۲۴ درصد ماده مخدر تتراهیدروکانابینول[۱] و مواد شیمیایی اثرات اعتیادآوری برای مصرف‌کننده به دنبال دارد. مطالعات گوناگون نشان می دهد که میانگین میزان ایزومرهای کانابینوئید(THC)، (مولفه اصلی «تغییر ذهن» در ماری جوانا )، طی چند دهه گذشته ۳۰۰ تا ۴۰۰ درصد افزایش یافته است . بر اساس اعلام رییس سازمان بهزیستی کشور، در حال حاضر گل بعد از تریاک بیشترین شیوع مصرف را در ایران دارد و به دنبال تغییرات الگوی مصرف حتی شیوع این ماده بین زنان و نوجوانان به سرعت در حال افزایش است.

تحقیقات نشان می دهد بین ۹ تا ۳۰ درصد افرادی که از ماری جوانا استفاده می کنند، ممکن است برخی از اختلالات مصرف مانند، بی خوابی، کاهش اشتها، اضطراب و.. در آنها توسعه یابد. بر اساس همین مطالعه افراد مبتلا به سوءمصرف گل، که از سنین پایین یعنی قبل از ۱۸ سالگی شروع به مصرف کرده اند، چهار تا هفت برابر بیشتر از بزرگسالان در معرض اختلال مصرف ماری جوانا قرار دارند. مصرف گل با وابستگی و اعتیاد همراه است؛ چرا که هنگام ترک این ماده به عدم دریافت آن فرد پس از یک تا دو هفته با مشکلات فیزیکی و روانی، بی حسی و عدم تمرکز و کاهش اشتها مواجه می شود که دلیل آن کاهش تولید THC است، که مغز عادت به دریافت مقادیر بالای آن دارد و خود قادر به تولید THC مورد نیاز نیست.[۲]

باور عمومی بر این است که گل اعتیادآور نیست؛ اما آنچه امروزه به نام گل در بازار مواد توهم‌‍زا ایران رواج دارد، در واقع همان کانابیس است که در سال‌های اخیر با دستکاری‌های ژنتیکی روی این ماده میزان ایزومرهای کانابینوئید(THC)، که مولفه اصلی “تغییر ذهن” است طی چند دهه گذشته ۳۰۰ تا ۴۰۰ درصد افزایش یافته و این امر نشان از قدرت بالای اعتیادآوری گل دارد. تبلیغات گسترده و غلط از طریق فضای مجازی، گروه همسالان، تصوری که از «گل» در اذهان متبادر می‌شود و عوارض و پیامدهای مصرف این ماده نشان از اعتیادآور بودن آن دارد. تحقیقات نشان می‎دهد، تتراهیدروکانابینول موجود در گل پس از مصرف به طور مستقیم بخش‌های مسئول آرام‌بخشی مغز را فلج می‌کند و به ویژه در بلند مدت جایگزین آن می‌شود و بعد از مدتی مغز قادر به تولید آن نیست و فرد وابستگی شدید به مصرف پیدا می‌کند. به گونه‌ای که در صورت عدم مصرف گل دچار اضطراب شدید، بی‌قراری، وحشت‌زدگی، تپش قلب شدید و در بلند مدت با نقص سیستم ایمنی بدن، کاهش تمرکز، مشکلات تحصیلی و شغلی و کاهش سطح هوشیاری مواجه می‌شود.

چرا گل بین نوجوانان و جوانان شیوع بیشتری دارد؟

بر اساس تحقیقات انجام شده رواج باور اعتیادآور نبودن ، کنجکاوی و اصرار گروه دوستان و همسالان، قیمت پایین و دسترسی آسان و تبلیغات گسترده در فضای مجازی از مهمترین دلایل شیوع مصرف گل در کشور است. مهترین دلایل شیوع مصرف گل بین نوجوانان و جوانان عبارتند از:

• ناآگاهی خانواده ها و مردم به ویژه اقشار آسیب پذیر مانند نوجوانان و زنان از مضرات این ماده و باور به اعتیادآور نبودن آن.
• وجود خلاء قانونی در برخی مواد مخدر صنعتی، روان گردان و برخی داروها. نامی گل یا ماری جوانا به عنوان یک ماده خطرناک اعتیادآور در قانون مبارزه با مواد مخدر و حتی در مواد ۴، ۵ و ۸ این قانون که مربوط به جرایم است، وجود ندارد. همین خلاء قانونی موجب شده تا تبلیغات گسترده ای در خصوص اعتیادآور نبودن این ماده و عدم منع قانونی آن به وجود آید. و اقشار حساس نگرانی بابت منع قانونی و اعتیادآور بودن آن نداشته باشند.
• رواج کاشت گل به صورت گلخانه ای در سال های اخیر و عرضه راحت آن از طریق فضای مجازی، از سویی زمان دسترسی و نحوه دسترسی را بسیار آسان و سریع کرده و از سوی دیگر قیمت آن را به نسبت مواد دیگر کاهش داده است و همین امر موجب شده تا گروه‌های حساس مانند دانش‌آموزان با وجود قیمت پایین این مادف بدان دسترسی آسانی داشته و نگرانی هم بابت نحوه مصرف آن نداشته باشند.
• بیشترین مکان های عرضه این ماده در اطراف مدارس، دانشگاه ها، سینماها، پارک ها، آموزشگاه ها و به طور خلاصه مکان هایی که نوجوانان و جوانان بیشترین حضور را دارند، است؛ چراکه برای فروشندگان و قاچاقچیان مواد، درونی شدن شیوع مصرف یک ماده به خصوص در نوجوانان و جوانان، سود اقتصادی بیشتر و طولانی تری به همراه خواهد داشت. هر چقدر سن اعتیاد پایین تر آید، طول مصرف فرد افزایش و در بلند مدت دوز مصرفی هم با شیب تند بالا می رود، بنابراین سود بیشتری برای فروشندگان و قاچاقچیان به همراه خواهد داشت.

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

منبع

منبع

۲۵ ژوئن را روز جهانی مبارزه با سوءمصرف و قاچاق مواد مخدر نامیده اند و همه ساله به همین مناسبت برنامه ها و طرحهای مختلفی در مجامع بین المللی اجرا می شود که علاوه بر ارائه تعاریف علمی از بیماری اعتیاد به راهکارهای عملی‌تری جهت پیشگیری از آن و آسیبهای اجتماعی موجود می پردازند. کشور ما نیز از این قافله عقب نمانده و در چند دهه گذشته ، در قالب شوراها و کمیسیونهای تخصصی ، کار مبارزه با سوء مصرف مواد مخدر و کاهش گرایش جوانان به این معضل اجتماعی را در اولویت برنامه های خود قرار داده است.

شاید از آن روزها که رسانه های استان تیتر یک اخبار خود را به بررسی اعتیاد و آسیبهای اجتماعی ناشی از آن اختصاص می دادند روزهای زیادی نمی گذرد…!

مازندران را بارانداز قاچاقچیان می نامیدند و جمعیتش را دومین مصرف کننده مواد مخدر در کشور…!

اما هر چه بود این کابوس جای خود را به خبرهای بهتری داد.

سال گذشته کارشناسان طرح شيوع شناسی مواد مخدر در کشور که جهاد دانشگاهی متولی آن است اعلام کردند که مازندران از رتبه دوم مصرف مواد مخدر در کشور در سال ۱۳۹۰ به رتبه بيستم در سال ۱۳۹۷ رسیده است.

البته اثبات صحت و سقم این ادعا نیاز به بررسی ، مطالعات و مشاهدات میدانی وسیع تری دارد که در کشور ما از سابقه چندان مطلوبی برخوردار نیست اما به هر جهت شنیدن این اخبار می تواند امیدهای تازه ای را در جامعه جوان و خانواده های درگیر با معضل اعتیاد بارور سازد.

شاید اگر همراهی تشكلهای مردم نهاد و NGO های ترک اعتیاد و مبارزه با مواد مخدر نبود ، هیچ یک از فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی که به کمک دولت و شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر در استان مازندران انجام شده بود به ثمر نمی نشست.

در این میان کمپ‌های بازپروری و مراکز اقامتی کوتاه مدت ترک اعتیاد و انجمن معتادین گمنام در پاکسازی معتادین و بازگشت آنها به آغوش خانواده و جامعه نقش مهمی دارند.

دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر مازندران در این رابطه به «مازنی خبر» گفت: پیشگیری از آسیب های اجتماعی از جمله مصرف مواد مخدر یکی از دغدغه های مهم مقام معظم رهبری است که برای کاهش آن همه دستگاها باید تلاش کنند.

اعتیاد یک بیماری چند وجهی

علی اصغر میرزایی با بیان اینکه کلیه فعالیتهای انجام شده در این مسیر باید اجتماعی و فراگیر باشد افزود: بیماری اعتیاد یک بیماری چند وجهی است که برای مقابله با آن نیاز به همکاری همه نهادها و ارگانهای دولتی و غیر دولتی و تشکلهای مردمی است.

وی در ادامه اظهار داشت: در حال حاضر حدود ۱۵۰ تشكل غير دولتی در مازندران در زمينه ی ترك اعتياد و جلوگيری از ابتلا به این بیماری در استان فعاليت دارند كه برای رسیدن به اهداف خود نیازمند تعامل دو جانبه با دستگاههای اجرایی و نظارتی هستند.

برنامه ششم توسعه
هرسال ۵ درصد کاهش مصرف

میرزایی کاهش ۲۵درصدی مصرف مواد مخدر را یکی از محورهای اصلی برنامه ششم توسعه عنوان نمود و افزود: طبق این برنامه مقرر شد در هر چشم انداز ۵ ساله ۲۵ درصد از میزان مصرف مواد مخدر در کشور کاسته شود تا در نهایت این رقم به صفر برسد.

این مسوول از تخصیص اعتباری بالغ بر ۵/۱ میلیارد تومان برای بیماران ماده ۱۶ اداره کل بهزیستی خبر داد و تصریح کرد: ستاد مبارزه با مواد مخدر استان همه ساله با در نظر گرفتن اعتباراتی برای دستگاههای اجرایی و نظارتی مرتبط ، سعی در اجرای برنامه های تدوین شده خود دارد. اما دستگاهها نباید تنها به این اعتبارات اکتفا کنند بلکه باید از تمام ظرفیتها و توانمندیهای موجود استفاده نمایند و اداره کل بهزیستی مازندران در این زمینه پیشتاز است.

دبیر شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان مازندران از پایش و شناسایی مناطق آلوده در استان خبر داد و اذعان کرد: با همکاری دستگاههای قضایی و نیروی انتظامی ۳۲ منطقه آلوده در طول چندسال گذشته شناسایی و پاکسازی شد که به موجب آن ، کلیه پاتوق های مصرف و خرید و فروش مواد مخدر ازبین رفت ، بخشی از جمعیت ساکن جا به جا شد و با اجرای برنامه های متنوع فرهنگی و آموزشی در این مناطق ، میزان گرایش جوانان به مصرف مواد مخدر کاهش چشمگیری پیدا کرد.

وی از جمع آوری ۹۰۰ معتاد کارتن خواب در طرح نوروزی امسال و با همکاری نیروی انتظامی استان خبر داد و افزود: افزایش معتادین متجاهر غیر بومی در استان در ایام نوروز و تعطیلات تابستانی به دلیل مهاجرت و مسافرت گردشگران دور از انتظار نیست.

اما دولت سعی دارد با اعلام آمار دقیق اعتیاد به عنوان یک آسیب اجتماعی و حتی تعداد کارتن خوابها، آگاهی بخشی بهتر و بیشتری را در این زمینه انجام دهد.

این مسوول یادآور شد: با اعمال سیاستهای جدید توسط دولت و تغییر نوع مصرف معتادین از صنعتی به سنتی و در نهایت به متادون درمانی ، معتادین بیشتری در مسیر بهبودی قرار گرفته اند و تعداد افرادی که تحت پوشش مراکز  MMT قرار دارند نسبت به سالهای گذشته افزایش یافته و به حدود ۵۳ هزار نفر رسیده است.

میرزایی خاطر نشان کرد: با گرایش معتادین به متادون درمانی ، درآمد خرده فروشان مواد مخدر نیز کاهش می یابد و همه این اتفاقها مدیون انجام فعالیتهای فرهنگی از جمله “کارزار رسانه ای شیشه” در مازندران است که به همت اصحاب رسانه در این استان انجام شد و مازندران در این زمینه موفق به کسب رتبه برتر در میان ۱۳ استان کشور شد.

متجاهر ؛ فقط کارتن خواب نیست

مسوول کمیته فرهنگی پیشگیری از اعتیاد مازندران نیز در ادامه به «مازنی خبر» گفت: متجاهر فقط به افراد کارتن خواب اطلاق نمی گردد بلکه به هر کسی که دچار سوء رفتار در اعتیاد باشد متجاهر گفته می شود.

فاطمه پور فاطمی تصریح کرد: بیشتر معتادینی که در طرح نوروزی امسال در مازندران دستگیر و به اداره بهزیستی تحویل داده شدند کسانی بودند که یا سوء رفتار در جامعه داشتند و یا برای ترک اعیاد با خانواده های خود همکاری نمی کردند.

معاون اداره کل بهزیستی مازندران در ادامه اظهار داشت: بهزیستی مازندران با استقرار بیش از ۳۰۰ تیم اجتماع محور در سطح استان و با رویکردی کاملا اجتماعی در تعامل تنگاتنگ با اقشار مختلف مردمی است و در طول یک سال گذشته بیش از ۶۰۰ میلیون تومان برای اجرای برنامه های پیشگیری از اعتیاد خود هزینه کرده است.

پورفاطمی افزود: طبق تصمیمی که در کمیته درمان کشور گرفته شد توزیع متادون ، فقط در اختیار داروخانه ها قرار گرفته و دیگر به پزشکان واگذار نمی شود.

با این کار علاوه بر نظارت بیشتر بر نحوه ی توزیع این دارو و جلوگیری از به وجود آمدن بازار سیاه ، از تولید و توزیع داروهای دست ساز و تقلبی نیز جلوگیری به عمل می آید.

معاون پیشگیری اداره کل بهزیستی مازندران از ایجاد ۳۸۸ فرصت شغلی جدید در سال گذشته خبر داد و تصریح کرد: ایجاد اشتغال پایدار از مهمترین دغدغه های ما برای معتادین بهبود یافته است که در این راستا بیش از ۵ میلیارد تومان تسهیلات اشتغالزایی با بهره ۲ تا ۴ درصد پرداخت شده است.

بهزیستی مازندران برای تداوم پاکی معتادین بهبود یافته ، اقدام به برگزاری جلسات متعدد مشاوره ، روانشناختی ، مسکن ، اشتغال و مشکلات معیشتی …. می کند که به ازای هر معتاد ماهیانه ۱۲۰ هزار تومان پرداخت می کند.

شیوع مصرف “گل” در مدارس مازندران
مدیران بر فعالیت بوفه ها نظارت بیشتر داشته باشند

فاطمه پورفاطمی ضمن ابراز نگرانی از شیوع مصرف “گل” در مدارس مازندران از خرید و فروش این ماده خطرناک در بوفه بعضی مدارس استان خبر داد و افزود: “گل” ماده مخدری محرک زاست که از مشتقات حشیش به دست می آید که متاسفانه به دلیل فراوانی و ارزان بودن به راحتی در اختیار دانش آموزان قرار می گیرد.

خانواده ها باید نسبت به تغییر خلق و خوی فرزندان خود هوشیار باشند و مدیران مدارس نیز باید نظارت بیشتری بر فعالیت بوفه ها و رفتار دانش آموزان داشته باشند. اگرچه در سالهای اخیر برای خرید و فروش و مصرف این ماده مخدر مجازات در نظر گرفته شده اما کنجکاوی دانش آموزان و گرایش جوانان به کسب لذت های آنی و کاذب کار کنترل و نظارت را برای ما دشوار کرده است.

این مسوول از فعالیت ۶۱ کمپ ترک اعتیاد دارای مجوز در استان خبر داد و تصریح کرد: از میان این تعداد ۳ کمپ در شهرستانهای ساری ، بابل و عباس آباد مخصوص بانوان دایر شده است که در مجموع حدود ۱۱۰۰ خانم را پذیرش و تحت درمان دارند.

فرهنگ سازی و آموزش مهمترین اصل برای پیشگیری

مدیر مرکز ترک اعتیاد “نغمه سرود زندگی” که از کمپهای شاخص و برنامه محور در مازندران به شمار می رود نیز به «مازنی خبر» گفت: فرهنگ سازی و آموزش مهمترین اصل برای پیشگیری و نجات جوانان و خانواده ها از معضل اعتیاد است.

آموزش باید از سنین پایین و در مدارس آغاز شود و دولت باید در این زمینه سرمایه گذاری و برنامه ریزی کند. دانش آموزی که از سر کنجکاوی یک بار ماده مخدر استفاده کند بار دوم هم آن را مصرف خواهد کرد و این حقیقت گریز ناپذیر است.

غلام رضا قربانی که خود از بهبودیافتگان بیماری اعتیاد است و ۱۱ سال از پاکی اش می گذرد ، از تغییر نوع مصرف و پایین آمدن سن مصرف کنندگان می گوید: مصرف مواد مخدر امروز از سنتی به صنعتی و مواد روان گردان از قبیل “گل” ، ” دستمال” و “اسید” تغییر نام یافته و سن مصرف کنندگان این مواد نیز غالبا زیر ۱۸ سال است. اگرچه آمار تزریق و شیوع بیماریهای ناشی از آن امروز به شدت کاهش یافته ولی مصرف مواد مخدر محرک زا و توهم زا آسیبهای مغزی جبران ناپذیری را به جوانان و نوجوانان جامعه وارد می کند.

متادون درمانی روشی نامناسب برای درمان معتادان

قربانی متادون درمانی را روش مناسبی برای درمان معتادین نمی داند و می گوید: متاسفانه وابستگی معتادین به متادون بیش از مواد مخدر است و معتادینی که به مراکز متادون درمانی مراجعه می کنند در نهایت باید در مراکز ترک اعتیاد استان پذیرش شوند تا با گذراندن دوره های پرهیز مداری به درمان قطعی برسند.

وی از کاهش تعداد کمپها و مراکز ترک اعتیاد در شهرستان قائم شهر خبر داد و تصریح کرد: در گذشته بیش از ۶۵ مرکز ترک اعتیاد در قائم شهر فعال بود که به دلیل رعایت نکردن استانداردها و کاهش تعداد مراجعین به ۵ واحد رسید.

نیاز معتادین بهبود یافته به حمایت خانواده و جامعه

این فعال فرهنگی و اجتماعی از برگزاری جلسات آموزشی ، مشاوره و بازبینی برای معتادین و خانواده های آنها خبر داد و تصریح کرد: مهمترین اصل برای پایداری بهبودی در یک معتاد ، آگاهی بخشی به خانواده های آنهاست. یک فرد معتاد پس از گذراندن دوره سم زدایی نیاز به حمایت خانواده و جامعه دارد و برای رسیدن به اطمینان قلبی و آموزش مهارت کنترل بیماری به جلسات انجمن NA معرفی می شود.

قربانی در ادامه اظهار داشت: راه اندازی ۶ سوله تولیدی و بسته بندی با ظرفیت اشتغال بیش از ۱۰۰ نفر از دیگر برنامه های من برای اشتغال بهبود یافتگان بود که متاسفانه به دلیل عدم صدور مجوز و تغییر کاربری نیمه کاره مانده است. وی ضمن ابراز امیدواری ، خواستار همکاری بیشتر فرمانداری ، شواری شهر و مدیران شهری شد تا با راه اندازی این سوله ها بخشی از مشکلات معیشتی خانواده های معتادین مرتفع گردد.

منبع