Cudras

Tag: مقاومت در برابر مواد

  • هروئین و پیامدهای مصرف آن

    هروئین ماده‌ای شدیداً اعتیادآور است که به شیوه های مختلف مورد مصرف قرار می گیرد. علاوه بر روش تزریق متداول، بسته به درجه خلوص آن و نیز ترجیح مصرف کننده، آن را می توان استنشاق، استشمام و استعمال کرد. هروئین را می توان در رگ یا عضلات بدن تزریق کرد و همچنین می توان آن را در یک پایپ یا با ترکیبی از ماری جوانا یا سیگار معمولی استعمال کرد. همچنین می توان آن را به صورت پودر و از طریق نی استنشاق کرد.

    البته تزریق هروئین در میان سایر روش‌ها، سریع‌تر اثر می‌کند. هنگامی که هروئین در رگ تزریق می گردد، مصرف کننده معمولاً در طی هفت تا هشت ثانیه احساس سرخوشی را تجربه کند و زمانی که آن را استعمال می کنند، عموماً آن را  در 10 تا 15 دقیقه اثرات اوج سرخوشی آن را احساس خواهد کرد.

    هروئین؛ ماده بسیار اعتیاد آور

    براساس یافته های موسسه ملی سوء مصرف مواد آمریکا، خلوص بالاتر هروئین که باعث شده این ماده قابلیت مصرف از راه استنشاق و یا استعمال را پیدا کند، باعث شده مصرف کنندگان جدید به دلیل ترس از تزریق به آن روی آورند.

    به طور کلی، مصرف کنندگان هروئین در مقایسه با افرادی که آن را استنشاق یا استعمال می کنند اعتیاد شدیدتری دارند. مصرف کنندگان تزریقی اغلب بیشتر تمایل به این روش دارند و تاب آوری (مقاومت در برابر مواد) بسیار سریعتری، نسبت به مواد دارند.  مهم نیست که به چه روشی هروئین مصرف می شود-تزریق، استنشاق یا استعمال- بلکه این ماده در هر صورت بسیار اعتیادآور است به دلیل افزایش تاب آوری (مقاومت در برابر مواد) در طول زمان نسبت به مواد مستلزم این است که برای رسیدن به اثرات سرخوشی اولیه، فرد دوز بیشتری مصرف کند.

    مصرف کنندگان تزریقی عجله بیشتری برای مصرف دارند

    پس از دوره کوتاه مدت از تزریق هروئین، مصرف کنندگان اعلام کردند که آن ها حس سرخوردگی یا تعجیل در مصرف، خشکی دهان، گُرگرفتگی در پوست و خستگی و سنگینی در اندام ها را در خود احساس می کنند. پس از این حس سرخوشی، مصرف کنندگان وارد یک حالتی می شوند که بین خواب و بیداری در نوسان هستند، که در طی آن عملکرد ذهن و مغز مبهم و نامعلوم است.

    افرادی که هروئین استنشاق و یا استعمال می کنند، ممکن است عجله ای به آن شدت که مصرف کنندگان تزریقی در خود احساس می کنند، نداشته باشند اما همان اثرات یکسان را تجربه خواهند کرد. بطور معمول، اکثریت افرادی که به دنبال درمان سوء مصرف هروئین هستند، مصرف کنندگان تزریقی هروئین هستند، اما دسترسی به هروئین خالص یک تغییری به سوی استنشاق و استعمال این ماده اعتیادآور ایجاد می کند، به ویژه در میان نوجوانان.

    مقدمات تزریق هروئین

    روند آماده سازی هروئین برای تزریق می تواند به تشریفاتی برای افرادی تبدیل شود که تزریق هروئین به رگ را برای خود انتخاب کردند. دقیقاً همانگونه که حمل ، روشن کردن  و نگه داشتن سیگار بخشی از مقدمات مصرف کنندگان دخانیات می باشد، مقدمات روشن کردن هروئین نیز می تواند بسیار تشریفاتی باشد.

    هروئین به شکل پودر یا شبیه به قیر می باشد، بنابراین در حالت طبیعی نمی توان آن را مستقیماً به بدن تزریق کرد، لذا باید ابتدا به شکل مایع تغییر یابد. معمولاً، هروئین را در یک قاشق قرار می دهند و با مایعی مخلوط می کنند و سپس حرارت می دهند. گاهی اوقات از اسید سیتریک استفاده می شود زیرا به تجزیه هروئین کمک می کند. هروئین ، اسید سیتریک و آب در قاشق با استفاده از فندک یا شمع گرم می شوند تا اینکه مایع شود.

     

    برخی از مصرف کنندگان یک فیلتر سیگار یا یک تکه کاملاً محکم پنبه را درون قاشق قرار داده و صبر می کنند تا آن مایع را جذب کند. سپس مصرف کننده مایع را از طریق فیلتر برای دفع ناخالصی ها به داخل سرنگ می کشند.

     

    پس از آن، فرد مصرف کننده کمربند یا بند کفش خود را در قسمت بالایی بازو می بندد تا باعث برجستگی رگه ها شود، همانطور که یک پزشک، هنگام آزمایش خون برای آزمایش های پزشکی از یک شریان بند استفاده می کند.

    از پنبه الکل برای تمیز کردن قاشق و محل تزریق روی بدن استفاده می شود. اکثر مصرف کنندگان با تزریق هروئین در بازو مصرف این ماده را شروع می کنند زیرا این روش ساده ترین روش است، اما از آنجایی که رگهای آن ها از بین برود یا آسیب ببیند ، آنها به نواحی دیگر بدن – پشت زانو ، بین انگشتان پا یا گردن تزریق می کنند.

    عواقب مصرف هروئین

    بیش مصرفی در هروئین باعث کاهش میزان ضربان قلب و تنفس می شود و مصرف کننده می بایست از طریق کادر پزشکی نجات یابد یا ممکن است فوت کند. تاب آوری و مقاومت جسمی نسبت به مواد،  سریعاً در فرد مصرف کننده ارتقا یابد و زمان عدم مصرف آن علائم ترک مصرف آشکار می شود. اعتیاد می تواند از طریق جستجو و مصرف آن ادامه یابد و به کانون اصلی زندگی معتاد تبدیل شود.

    مصرف کنندگان تزریقی مواد بسیار در معرض خطر ابتلاء به ویروس HIV و هپاتیت ها یعنی هپاتیت B و  C قرار گیرند. اما افرادی که هروئین استعمال یا استنشاق می کنند بیشتر در معرض خطر ابتلاء به ویروس HIV و هپاتیت ها قرار می گیرند زیرا تحت تأثیر مصرف هروئین، احتمال برقراری رابطه جنسی غیرمحافظت شده، بسیار بالاست.

    زنانی که در طول دوران بارداری هروئین مصرف می کنند، این ماده را از طریق جفت به جنین خود منتقل می کنند، باعث به دنیا آمدن نوزاد وابسته به مواد و در نتیجه سندروم محرومیت از مواد می گردد.  همچنین در دوران بارداری نیز خطر سقط غیر ارادی جنین را ممکن است تجربه کنند.

    منبع:

    https://www.verywellmind.com/how-is-heroin-used-63225

     

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.
  • سهولت ابتلاء به اعتیاد

    عوامل و فاکتوهای زیادی وجود دارد که ممکن است شما را نسبت به مواد دیگر حساس تر کند. شرایط هر فردی متفاوت است و دلایل بسیار زیادی برای پاسخ به هر فردی وجود دارد که افتادن در دام مواد و اعتیاد، آسان و سهل است.

     از جمله عوامل متغیر شامل ترکیبات بیولوژیکی بدن نیز می باشد، یعنی بستگی به این دارد که چقدر شما نسبت به یک ماده خاص و مواد شیمیایی موجود در آن، حساس باشید.

    برخی از افراد ممکن است قادر به مصرف یک ماده به مدت چندین بار باشند بدون اینکه از عوارض جانبی آن رنج ببرند. در حالی که شخص دیگری ممکن است برای اولین بار همان ماده را مصرف کند و برای وی واکنش بدی به همراه داشته باشد یا دچار بیش مصرفی گردد. به همین ترتیب، شما به واسطه یکبار امتحان کردن یک ماده، می توانید به آن ماده معتاد شوید،  در حالی که ممکن است شخص دیگری هرگز به هیچ وجه به آن ماده معتاد نشود.

    درست همانطور که میان افرادی که مواد مصرف می کنند تفاوت های زیادی وجود دارد، تفاوتهای زیادی نیز بین انواع مواد وجود دارد. مثلاً، شما ممکن است برای نمونه گیری از کوکائین یا هروئین، حتی برای اولین بار به آن معتاد شوید.

    مقاومت در برابر مواد یک علامت اصلی اعتیاد محسوب می شود

    گاهی اوقات یک اعتیاد می تواند به آرامی و با عوارض جانبی در شما به وجود آید و همچنان که به مصرف آن ادامه می دهید، مقاومت در برابر آن ماده به آرامی در شما ایجاد شود، یعنی این که شما دیگر با همان مقدار مصرف، همان حس سرخوشی اولیه که قبلاً دریافت کرده اید را به دست نمی آورید.

    زمانی که مقاومت در شما ایجاد می شود، ممکن است دوز یا میزان مصرف مواد را افزایش دهید. در زمان عادت بدن شما به مواد، برای رسیدن به همان حس نشاط که در ابتدای مصرف مواد به دست آوردید، تلاش خواهید کرد. همچنان که بدن شما به مقاومت ادامه می دهد، شما مصرف زیاد مواد را متوقف می کنید. بدن شما از نظر شیمیایی به مواد مصرفی وابسته می شود یعنی متوجه می شوید که نیاز به مصرف مواد برای به دست آوردن حالت طبیعی خود و  ادامه همان حس نشاط دارید.

    تغییرات در سیستم پاداش مغز

    اعتیاد به مواد یک بیماری مغزی محسوب می شود زیرا مواد، فعالیت مغز را تغییر می دهد-  در واقع مواد ساختار مغز و نحوه عملکرد آن را تغییر می دهد. این تغییرات مغز می تواند طولانی مدت و منجر به رفتارهای زیان آور گردد.

     مطالعات تصویربرداری از مغز مبتلایان به اعتیاد، تغییرات جسمی در مناطقی از مغز را نشان می دهد که برای قضاوت، تصمیم گیری، یادگیری و حافظه و کنترل رفتار بسیار مهم هستند.

    تحقیقات نشان می دهد که مصرف مکرر یک ماده در واقع، تغییرات شیمیایی در مغز را به وجود می آورد که سیستم پاداش مغز را تغییر می دهد. هنگامی که شخصی در صورت به دست نیاوردن لذت، به مصرف از یک ماده ادامه می دهد، در حقیقت به آن، آسیب شناسی پیگیری سیستم پاداش مغز یا اعتیاد می‌گویند.

    سخن آخر

    مواد قانونی و غیر قانونی دارای عواقب و پیامدهای بالقوه تهدید کننده ای برای زندگی می باشند.  هر یک از افراد مصرف کننده مواد می توانند واکنش های بسیار متفاوتی نسبت به یک ماده مشابه داشته باشند. به ویژه اگر به اثرات مواد خاصی حساس هستید، حتی امتحان کردن یکبار آن می تواند خطرناک و دارای عواقب جبران ناپذیر باشد.

     

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.