Cudras

Tag: مواد وزنان

  • ایمن سازی زنان معتاد با سرنگ حمایت های اجتماعی

    وقتی سخن از ایمن سازی و سلامت می شود، در وهله نخست واکسیناسیون به ذهن متبادر می شود این در حالی است که در زیر پوست شهر، زنانی که با دود و خماری پل های پشت سر را خراب کرده اند، نیازمند ایمن سازی روحی و روانی هستند تا با بازگشت دوباره به چرخه زندگی، جامعه ای ایمن بسازند.

     هفته جهانی ایمن‌سازی هرساله از 24 تا 30 آوریل مصادف با سوم تا دهم اردیبهشت با هدف ترویج ایمن سازی، بهداشت و سلامت برای محافظت مردم در برابر بیماری برای تمام سنین برگزار می‌شود.
    ایمن سازی یا مصون سازی، فرایندی است که در آن سیستم ایمنی بدن فرد در برابر یک عامل تقویت می ‌شود و با هدف پیشگیری با روش های مختلف صورت می گیرد. اما نکته ای که نباید از آن غافل ماند مواردی است که فرد در اثر سهل انگاری دچار اعتیاد شده و حال با در نظر گرفتن شرایط، نیاز به ایمن سازی برای پیشگیری از حاد شدن وضعیت یا انتقال وضعیت خود به افراد دیگر است.
    در رابطه با زنانی که در مسیر زندگی، از سوی همسر، پدر یا نزدیکان در چنگال اعتیاد گرفتار شده اند، این ایمن سازی بیش از هر چیز در فوریت قرار می گیرد چرا که یکی از راه های انتقال انواع بیماری های مراقبتی، تولد فرزندان یا تربیت آنان از سوی زن صورت می گیرد.
    ایمن سازی زنان معتاد و برجسته سازی کارهایی که در این راستا می توان انجام داد، موضوعی شد تا خبرنگار ایرنا با «لیلی ارشد» جامعه شناس و مدیر خانه خورشید به گفت و گو بنشیند.
    به باور ارشد، نمی توان با دادن یک کنسرو لوبیا و شربت متادون، زنانِ اسیردر چنگال اعتیاد را ایمن سازی کرد بلکه باید با برداشتن سنگ های ناهمواره جاده زندگی، باور واماندگی و طرد شدگی را دور و ایمن سازی را به آنان نزدیک کنیم.

    **همدردی خوب اما کافی نیست
    لیلی ارشد، مدیرخانه خورشید با بیان اینکه ما با گروهی از زنان کار می‌ کنیم که بسیار آسیب پذیر هستند، افزود : قطع سوء مصرف بسیار دشوار است، اما ماندن در سلامت و ترک از آن دشوارتر است و هرگونه خطر و تغییر می‌تواند آنها را به اعتیاد برگرداند.
    وی افزود: در حال حاضر، در خانه خورشید نزدیک به 700 پرونده از زنانی که از نبود حمایت های اجتماعی شامل برگه های هویتی، شناسنامه، اشتغال، مسکن مناسب، یارانه، دفترچه خدمات درمانی و غیره رنج می برند اما تصمیم به داشتن زندگی سالم گرفته اند، وجود دارد.
    ارشد یادآور شد: در این سال ها تجربه به من نشان داده که در مورد این زنان حمایت های اجتماعی باید همه جانبه صورت گیرد. نمی شود به زنی که سوء مصرف دارد لوبیا چیتی و متادون داد و بگی خداحافظ. اگر بتوانیم سایر حمایت هایی که جایش در زندگی این زن خالی است را پر کنیم این فرد در سلامت و ایمنی باقی می ماند. اما اگر این اتفاق نیافتد ما را ترک می کنند و به راه خود ادامه می دهند.

    **اشتغال، نقطه آغازین ایمن سازی زنان قطع سوء مصرف
    ارشد یادآور شد: اشتغال و کسب درآمد، نوعی احساس استقلال و خودباوری در افراد ایجاد می کند که راه های بازگشت به مسیر گذشته را می بندد. با همین اعتقاد، در خانه خورشید، امکان اشتغال را برای زنان فراهم کردیم به این صورت که با همکاری کارگاه های تولیدی به مونتاژ و بسته بندی و تحویل کالا به کارفرما پرداختیم.
    وی ادامه داد: درآمد کار را به میزان ساعت و کاری که هر فرد انجام داده تقسیم می کنیم. این امر خود انگیزه و امید برای داشتن آینده ای بهتر را در میان زنان فراهم کرده و از نظر روحی و روانی هم آنان را ایمن ساخته است.

    *** نقش برجسته آموزش در پیشگیری و ایمن سازی
    آموزش نکته ای بود که ارشد با تکرار چند باره این کلمه گفت: سعی میکنیم به زنان آموزش بدهیم تا بدانند چطور می توانند در سلامت بمانند. برای این کار از همکاری چند مددکار اجتماعی و روانشناس در خانه خورشید بهره می بریم و تلاش می کنیم با کمک گرفتن از این افراد به درمان زنانی که آینده خود را چیزی جز سیاهی نمی دیدند، بپردازیم.
    مدیر خانه خورشید تصریح کرد: دغدغه سایر اعضای خانواده، دغدغه زنان هم هست به همین دلیل با اعمال حمایت های حقوقی از زنان خانه خورشید، آنان را در گرفتن شناسنامه برای خود و فرزندانشان و راهی کردن آنان به مدرسه یاری کردیم.
    وی با اشاره به این موضوع که با تشکیل گروه گشت متشکل از افرادی که پیش از این دچار اعتیاد بوده و الان در سلامت کامل به سر می برند آموزش مستقیم صورت می گیرد، افزود: گروه پنج نفره امدادرسان محلی داریم که هرروز هفته دو تا سه ساعت به سطح محله می‌روند و بسته بهداشتی شامل کاندوم، سرنگ، شامپوی گال و شپش، پمادهای آنتی بیوتیک و سوختگی و غیره توزیع می‌کنند و آنان را به مراکز ایمن سازی ارجاع می دهند.
    ارشد با بیان این که به طور متوسط روزی 50 نفر مراجعه کننده داریم افزود: جلسات NA هم به صورت هفتگی برگزار می‌کنیم و مهارت‌های اجتماعی و زندگی را به زنان می آموزیم. جلساتی که فارغ از فضای خورشید، هیچ امکانی برای برقراری آن نیست و زنان همواره محروم از آن هستند چرا که متاسفانه در عرف جامعه ما وقتی یک مرد در خانواده مبتلا به اعتیاد می شود تمام اعضای خانواده برای کمک به او بسیج می شوند اما اگر آن فرد دختر یا همسر خانواده باشد همه از او دوری می کنند و به افرادی طرد شده از خانواده تبدیل می شوند.
    وی در پایان با اشاره به این که ایمن سازی زنان دربند اعتیاد، چرخه انتقال آن به دیگران را نابود می کند گفت: همواره تلاش می کنیم د کنار ایمن سازی زنان، به فرزندان آنان هم آموزش بدهیم تا چرخه آسیب بشکند و از مادر به فرزندان منتقل نشود وگرنه ایمن سازی صورت نمی گیرد.

     

    منبع

  • زنان، قربانیان زنجیره مواد

    کتابچه «مواد و زنان» سال ۲۰۱۸[۱] بر تفاوت های جنسیتی در مصرف و خشونت علیه زنان در حوزه مواد مخدر بسیار تاکید کرده و تفاوت های جنسیتی میان زنان و مردان را با نوع و الگوی مواد مصرفی نشان می دهد. در این گزارش ، مصرف مواد زنان در ابعاد وسیع و متعددی از مصرف مردان در دو گروه مصرف غیرپزشکی آرام بخش ها و مواد اوپیوئیدی (تریاک پایه) با هم تفاوت دارد.شیوع استفاده غیر پزشکی از اوپیوئید ها  (آرام بخش ها) در میان زنان با مردان قابل مقایسه است و چندان بالاتر نیست. ازسوی دیگر، مردان بیشتر از زنان حشیش، کوکائین و تریاک استفاده می کنند. در حالی که زنان مصرف کننده بطور خاص دیرتر از مردان مصرف مواد را شروع می کنند. اما زنان به محض شروع استفاده از الکل، حشیش، کوکائین و مشتقات تریاک، مصرف شان را سریع تر از مردان افزایش می دهند.

    یکی دیگر از تفاوت های مهم در الگوی مصرف زنان این است که زنان مصرف مواد را به شرکای عاطفی شان مرتبط می کنند، در حالی که مردان همچنان بیشتر با گروه مردان مصرف می کنند. زنانی که کودکی های دشواری را پشت سر گذاشته اند، رفتارهایی را در خود درونی می کنند که خود درمانی با دارو و افسردگی و اضطراب در میان آنها به مراتب شیوع بالاتری نسبت به مردان دارد. زنان دارای سو مصرف مواد، بیشتر درگیر اختلالات استرس پس از آسیب روانی هستند. و به دلیل مواد مسئولیت های مراقبتی بیشتری که دارند، خانواده هایشان و بویژه فرزندانشان را تحت تاثیر قرار می دهند.

    مطالعات نشان می دهد، پسربچه هایی که کودکی های دشواری را پشت سر گذاشته اند، مصرف مواد برای آنها بیشتر یک فرار اجتماعی ، در حالی که برای دختر بچه ها، استفاده از مواد نتیجه درونی کردن اضطراب وافسردگی و انزوای اجتماعی و بیشتر نوعی خوددرمانی است. همچنین خشونت های جنسیتی در میان زنان مصرف کننده مواد در نسبت های بسیار قابل ملاحظه ای با گروه غیر مصرف کننده گزارش می شود.

    خشونتهای جنسیتی زمینه ساز اشکال پیچیده و متعدد دیگری از خشونت علیه زنان مثل آزارکودکان، خشونت های زناشویی، ضرب و جرح و تجارت انسان بویژه تجارت زنان به قصد بهره کشی جنسی است. مطالعات نشان می دهد، زنان مصرف کننده مواد بین ۲ تا ۵ برابر بیشتر از دیگر زنان درگیر خشونت های جنسیتی و در معرض خطرات بالای ابتلا به بیماری های واگیردار نسبت به مردان هستند. یک سوم کل مجموع معتادان جهان و یک پنجم کل معتادان تزریقی جهان را زنان تشکیل می دهند. به نسبت آسیب پذیری در بیماری های واگیردار بویژه اچ.آی.وی و هپاتیت سی، این سهم از معتادان زن تزریقی در جهان نشان می دهد، پیگیری رویکردهای جنسیتی در سیاست گذری های مواد در همه شئون پیشگیری، مقابله، کاهش آسیب و بازگشت به اجتماع از چه میزان ضرورت و حساسیتی برخوردار است.

    زنان عمدتاً به عنوان قربانیان اعتیاد و قاچاق مواد شناخته می شوند و کمتر حرفی از نقش آنها در تجارت مواد به میان می آید. در حالی که گزارش «زنان و مواد» دفتر مقابله با جرم و مواد مخدر سازما ملل، نقش زنان را در زنجیره تامین و قاچاق مواد مهم ارزیابی می کند. در عین حال زنانی که در راس شبکه های قاچاق مواد در امریکای لاتین و افریقا مشغول نقش آفرینی هستند، نیازمند توجه جدی موشکافانه ای هستند. نقش زنان در کاشت خشخاش در افغانستان و کاشت گیاه کوکا در کلمبیا و حتی به عنوان «حمال مواد» [۲] نقشی فراتر از تصورات رایج ما از زنان درگیر مواد است. با این حال، اطلاعات موثق کمی از سوی دولت ها برای انجام چنین بررسی هایی ارائه می شود. با وجودی که زنان نقش کانونی در مدیریت و معیشت خانواده های فقیر دارند، نمی توان به تحلیل قطعی از وضعیت آنها در زنجیره قاچاق مواد [کاشت، برداشت و توزیع ] رسید.

    مجموع اطلاعات ۹۸ کشور در مورد جرایم مرتبط با مواد با رویکرد تفکیک جنسیتی سازمان ملل متحد، نشان می دهد ۱۰ درصد کل بزهکاران مرتبط با مواد از میان زنان بوده اند. عمده جرائم زنان بواسطه درگیر بودن در شبکه توزیع مواد بوده و در اکثر موارد آنها برای تامین مصرف مواد وادار به چنین جرائمی شده اند. در مطالعات دیگر شاهد افزایش زنان قربانی تجارت انسان عمدتا به قصد بهره کشی جنسی هستیم. حضور زنان در زنجیره گسترده توزیع مواد را باید در آسیب پذیری آنها در مقابل سرکوب و اجبار و ارعاب برای اطاعت از قاچاق چیان و شرایط وخیم تن دادن به آن ارزیابی کرد. از آن بدتر این است که زنان در مقابل مبالغ کمتر ریسک های بیشتری می کنند و بنابراین وضعیت پرداخت های شغلی به زنان یکی از نکات کلیدی در زمینه سازی ورود آنها به شبکه توزیع مواد است.

    مطالعات کلی نشان می هد که کاشت و گسترش مزارع خشخاش در افغانستان عمدتا در همان مناطقی است که فرهنگ جاافتاده ای از نابرابری جنسیتی بر آن حاکم است. کاشت کوکنار در دهکده هایی اتفاق می افتد که دختران هیچ دسترسی به نظام آموزشی ندارند. فقر موجود در این مناطق و بهره کشی از نیروی کار دختران تنها در عوض تامین نان و آذوقه اولیه برای خانواده ها یکی از دلایل استمرار کشت خشخاش است. بویژه اینکه استثمار زنان و کودکان و بدون هیچ پرداخت حتی روزمره نیز همچنان برقرار و بخش سنگین و مهمی از آماده سازی مزارع، مراقبت از کشت و برداشت بر عهده زنان و کودکان است. در عین حال، مطالعات نشان می دهد که زنان در فرآیند تصمیم گیری برای کاشت خشخاش نیز معمولا دخالتی ندارند. در حالی که نقش زنان در امریکای لاتین در فرآیند کاشت و قبل از آن تصمیم به کاشت کوکا برجسته است، اما در لابراتورهای تولید کوکائین که عمدتا مردانه است، ناروشن و مبهم می باشد.کاشت شاهدانه برای تولید حشیش نیز عمدتا با نیروی کار زنان ولی در مراحل بهره برداری و توزیع چندان با نقش آفرینی آنها همراه نیست. در حالی که لابراتوارهای تولید آمفتامین شاهد حضور پررنگ زنان به عنوان «آشپز» و «خریداران» پیش سازه است.

    بازنشر این مطلب با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

    [۱] https://www.unodc.org/wdr2018/prelaunch/WDR18_Booklet_5_WOMEN.pdf

    [۲] drug “mules”