Tag: پاندمی کرونا

طی سال‌های اخیر ابر بحران‌هایی همچون «پاندمی کرونا» و «جنگ اوکراین» ضمن تفییر ژئوپلیتیک این منطقه، موجب تغییرات اساسی در روند تولید، ترانزیت و مصرف مواد در نقاظ مختلف جهان؛ به‌ویژه منطقه راهبردی «بالکان» شده است. واقعیت آن است که این حوزه جغرافیایی به عنوان حلقه وصل میان افغانستان (بزرگ‌ترین تولید کننده مواد در جهان) و کشورهای اروپای مرکزی- غربی (بزرگ‌ترین بازار مصرف مواد مخدر در جهان) بوده و نقشی کلیدی در تجارت مخدری جهان داشته است. در سال‌های اخیر به دلیل گسترش همه‌گیری کووید- 19 و همچنین آغاز عملیات نظامی روسیه در اوکراین بسیاری از مسیرهای قدیمی از بین رفته و راه‌های جدیدی خلق شده است. همچنین به دلیل حاکم شدن وضعیت جنگی در این منطقه مصرف مواد محرک به‌ویژه مت‌آمفتامین افزایش یافته است.

 

در سال 2018-2020، تعداد معتادان تزریقی، عمدتا مواد اپیوئیدی، 350 هزار نفر یا 1.7% تخمین‌زده می‌شود. این یکی از بالاترین آمارهای دیده‌شده در سطح جهان است. بیشتر اپیوئیدهای تزریقی شامل هروئین و متادون است که در بازارهای غیرقانونی فروخته می‌شود. برآورد می‌شود که 22.6% از معتادان تزریقی با بیماری «ایدز» زندگی کرده و بیش از نیمی از آنها (55%) با هپاتیت c زندگی می‌کنند. از سال 2011، تعداد افراد تزریقی و مبتلا به «ایدز» بدون تغییر باقی ماندند.در سال‌های اخیر تزریق محرک‌هایی همچون مت‌آمفتامین و روان‌گردان‌های جدید افزایش یافته است. از سال 2015، محرک‌های مصنوعی مانند «مفدرون»، «ام پی وی پی» و سایر کانتیون‌های «ان پی اس» در بین معتادان تزریقی، تثبیت شده است. این تغییر به دسترسی محدود به مواد اپیوئیدی و مت‌آمفتامین «خانگی» و در دسترس بودن بیشتر محرک‌های مصنوعی در بازار برای شرکت در مهمانی «رقص تکنو» و «مهمانی‌های ریو» نسبت داده می‌شود. کاربران مختلف از مسیرهای گوناگون از جمله رسانه‌های اجتماعی، «دارک‌نت» و خرید خیابانی می‌توانند به «ان پی اس»ها دسترسی پیدا کنند.

 

مداخله برای پیشگیری از پیامدهای نامطلوب برای سلامتی معتادان تزریقی در اوکراین، عمدتا توسط سازمان‌های غیردولتی انجام می‌شود. در ماه مه 2021، حدود 15700 نفر از افرادی که مصرف موادمخدر داشتند تحت درمان با آگونیست‌های اپیوئیدی قرار گرفتند که 16% آنها زن بودند. تا فوریه 2022، این تعداد به 17210 نفر رسید. اکثر افرادی که در سال 2021 تحت درمان با آگونیست‌های اپیوئیدی قرار داشتند، مرد بودند. از زمان آغاز جنگ احتمال کمی وجود دارد که این افراد اوکراین را ترک کرده باشند. از زمان آغاز جنگ این بیشترین تعداد افرادی است که در اروپای شرقی و آسیای مرکزی چنین خدماتی دریافت می‌کنند. همچنین اوکراین تنها کشوری در اروپا شرقی بود که در آن نالکسان بدون نسخه برای پیشگیری و مدیریت سوء مصرف به مواد اپیوئیدی معتاد بودند. نوآوری در ارائه خدمات برای افراد مبتلا به اختلال مصرف موادمخدر با هدف غلبه بر محدودیت‌های کووید-19 دنبال می‌گردد.در مدت قرنطینه‌های کووید-19 حدود 13000 متقاضی برنامه‌های درمان مواد اپیوئیدی، تا 10 روز مواد به همراه حمایت روانی-اجتماعی که از طریق برنامه‌های کاربردی آنلاین و تلفنی را دریافت‌کردند. همچنین برنامه‌های سرویس شخصی معرفی ‌شدند که افراد به وسیله آنها بتوانند از طریق سیستم‌های فروش خودکار به وسایل بهداشتی برای تزریق مانند سوزن و سرنگ دسترسی داشته باشد. همچنین ارائه روش‌های جدید مانند توسعه خدمات وب در کشورهای اروپای شرقی، از جمله در اوکراین به ارائه خدمات «اچ آی وی»، برای افرادی که از داورهای محرک و روان‌گردان‌ها استفاده می‌کنند، می‌پردازند.

 

در اوکراین اطلاعات اندکی در خصوص میزان مصرف عمومی موادمخدر وجود ندارد، اما آمارهایی در خصوص میزان مصرف مواد در بین دانش‌آموزان دبیرستانی 15-16 ساله وجود دارد. در سال 2019، 10% پسران و 7.4% دختران در این گروه سنی، استفاده از هرگونه موادمخدر (به جزء الکل و تنباکو) را در طول زندگی خود گزارش دادند. کانابیس و مواد استنشاقی دو ماده‌ای هستند که معمولا توسط نوجوانان استعمال می‌گردد.در سال‌های اخیر مصرف مواد روان‌گردان بویژه کانابینوئیدهای مصنوعی حدود 3.2% در میان دانش‌آموزان گسترش یافته است. در سال 2019 حدود 3.6% دختران و پسران 2.7% مصرف مواد روان‌گردان داشتند. به طور کلی از سال 2007 مصرف موادمخدر در میان نوجوانان کاهش یافته است. از سال 1999، مصرف کانابیس به عنوان رایج‌ترین مواد در میان نوجوانان روندی کاهشی داشته است. تا سال 2019، مصرف کانابیس هم در سال و هم در ماه گذشته میلادی به نصف کاهش یافته است. در سال 2019، 2.4% از دانش‌آموزان –پسران 3.3% نسبت به دختران با 1.7% مصرف بیشتری داشتند – در ماه گذشته گزارش شده است. با وجود کاهش مصرف کانابیس، در طول زمان این ماده بیشتر در دسترس قرار گرفته است. در سال 2019، 13 %دانش‌آموزان به کانبیس دسترسی داشتند؛ این در حالی است در سال 1995 میزان دسترسی 4% بوده است.

 

بر اساس گزارش جهانی مواد سال ۲۰۲۱ دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل متحد، در بستر اینترنت و به ویژه دارک نت به طور چشم‌گیری فروش و تبلیغات انواع مواد غیرقانونی، مواد پیش‌ساز و روان‌گردان‌های جدید همزمان با پاندمی کووید ۱۹ افزایش یافته است.

همه‌گیری کووید-۱۹ و محدویت‌های ایجاد شده متعاقب آن برای جلوگیری از شیوع ویروس، دسترسی افراد مصرف کننده مواد مخدر را محدود کرده است. حتی این محدودیت‌ها تا حدی درمان اختلالات مصرف مواد مخدر و پیشگیری از پیامدهای منفی وارده بر حوزه سلامتی و درمان بیماری‌های وابسته بدان مانند ایدز و هپاتیت را مختل کرده است. همچنین در این دوره محدویت‌های ترددی منجر به افزایش تحویل انواع مواد به درب منازل شده است؛ این امر در کشورهایی مانند الجزایر، ایرلند، مالزی، اسپانیا، انگلستان و کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب دیده شده است. توزیع کنندگان مواد با استفاده از این موقعیت که در تردد وسایل حمل مواد غذایی و خوراکی مشکلی وجود ندارد در پوشش این امکان مواد را به درب منازل مشتریان خود رسانده‌اند. به عنوان مثال در برخی از کشورهای آمریکای لاتین، توزیع کنندگان مواد مخدر در قالب پیک‌های تحویل غذا یا رانندگان آمبولانس مواد را توزیع می‌کنند.

همچنین در دوران پاندمی کرونا نیز روش‌های جدید انتقال مواد نیز پدیدار شده است؛ به عنوان مثال در جنوب شرقی آسیا و آسیای مرکزی استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین برای حمل مواد و مخفی کردن مواد در محموله‌های حمل میوه و سبزیجات افزایش یافته است. از زمان شروع پاندمی در هلند افزایش ۵۹ درصدی کشفیات مواد مخدر در کامیون‌ها و وسایل حمل داروهای درمان کووید ۱۹ دیده شده است، چرا که قاچاقچیان می‌توانند امیدوار باشند در چارچوب این پوشش‌ها ماموران گمرکی بازرسی‌های دقیقی از این دست از کالا نداشته باشند.

در برخی از کشورها مانند لتونی، تایلند، فیلیپین، قرقیزستان و نیجریه افزایش استفاده از خدمات پستی برای محموله‌های کوچک و بزرگ نیز گزارش شده است. در اروپا موارد بالای کشفیات مواد مخدر از طریق محموله‌های پستی، زمینی و در مقابل کاهش کشفیات هوایی مواد مخدر گزارش شده است.

همه‌گیری کووید-۱۹ با تغییر الگوهای رفتاری خریداران به سمت تجارت الکتریکی و ایجاد تغییر در خرید اینترنتی حرکت کرده است. مصادیق نشان از آن دارند که این روند نه تنها بر کالاهای مجاز بلکه بر خرید داروهای کنترل شده نیز نوآوری‌هایی در زمینه عرضه جهانی داروها ایجاد کرده است. در بستر اینترنت به طور فزاینده‌ای راهی برای تبلیغات و فروش انواع مواد غیرقانونی، مواد پیش‌ساز و مواد روانگردان جدید ایجاد شده است.

تجزیه و تحلیل گزارشات مربوط به خریداران در بستر دارک نت‌ها، نشان از افزایش استفاده از این بستر به ویژه خرید از بازارهای کوچک دارد. به عنوان مثال مصرف کنندگان کانابیس از ۱۴۰۰۰ نفر در ژانویه ۲۰۲۰ به ۱۸۰۰۰ نفر در مارچ ۲۰۲۰ رسیده‌اند. هرچند انتظارات بر این بود که با اقدامات فاصله‌گذاری اجتماعی فروش مواد مخدر و کانابیس کاهش یابد اما دیده شده افرادی که کانابیس را برای استفاده شخصی مصرف می‌کرده‌اند، فعالیت خود را در دارک نت افزایش داده‌اند.

تا پیش از پاندمی کرونا ویروس، رشدی قابل توجه در فروش انواع مختلف مواد مخدر در بازارهای سیاه اینترنتی اتفاق افتاده است. این افزایش به دنبال گسترش دسترسی‌های اینترنتی، تحولات تکنولوژیکی و افزونی پیچیدگی‌های رسانه‌ای تشدید شده است. فروش اینترنتی مواد مخدر به ویژه در مرحله خرده فروشی به صورت گسترده مطرح است. این وضعیت نه تنها خطر و تهدیدی برای نیروهای مقابله‌ای به حساب می‌آید بلکه سیستم بین‌المللی کنترل مواد مخدر سازمان ملل متحد و ساختارهای قانونی را نیز تهدید می‌کند به نحوی که موجب ایجاد وقفه و مناع جدی در انجام عملیات توسط سازمان‌های عمل کننده می‏گردد.

برای فروشندگان و خریدارانی که از این روش و ابزار پیچیده استفاده می‌کنند، هر روز محیط استفاده امن تر و مناسب تر از قبل گردیده و امنیت آن بیش از پیش تامین می‌گردد به نحویکه آنها در انجام معاملات خود هر روز بیش از روز دیگر احساس ایمنی می‌نمایند. این موضوع در مورد کاهش خطرات مربوط به اعمال زور، خشونت، دستگیری و موارد دیگر مطرح است. در واقع نه فروشنده و نه خریدار در معرض این تهدیدات در هنگام معامله نیستند. هر چند که اقدامات نیروهای مقابله‌ای در برخورد با این سایت‌های اینترنتی از طریق کنترل محیطی، هک کردن و دیگر شکل‌های ردیابی و رهگیری ممکن است در مورد یک سایت مشخص موفقیت‌آمیز باشد اما باید این نکته را نیز مد نظر قرار داد که این اقدامات موجب ایجاد سایت‌های مشابه و تعدد و تنوع آنها در تعداد و عملکرد گردیده و انگیزه را برای یافتن راه‌های بیشتر و بهتر ابتکاری در بین فروشندگان مواد تشدید می‌نماید.

با آغاز پاندمی کرونا در دسامبر 2019 و آغاز قرنطینه‌های سراسری بخش‌های مختلف زیست انسانی دستخوش تحولات مهمی شد. در این دوران فرآیند تولید، توزیع، مصرف و بازار مواد مخدر نیز از تغییرات جهانی مصون نبود و سبب شکل‌گیری الگوهای جدید در روند مصرف انواع مواد مخدر و مواد محرک شد. نمونه یکی از تغییرات مخدری در دوران همه‌گیری کرونا را می‌توان در الگو مصرف کانابیس مشاهده کرد. براساس آمارهای منتشر شده از سوی دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد میزان مصرف کانابیس در دوران قرنطینه کرونایی افزایش چشمگیری یافته است. در ادامه این یادداشت نگاهی به آمارهای منتشر شده از دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل در خصوص وضعیت مصرف، کشت و توزیع کانابیس در دوران پیش و پس از آغاز پاندمی کووید-19 خواهیم داشت.

پاندمی کرونا بر وضعیت اجتماعی، اقتصادی، آسیب پذیری جمعیت و همچنین سلامت جسمی و روانی افراد تاثیرات عمیقی برجا می‌گذارد. در این میان به طور قابل ملاحظه‌ای بازار مواد مخدر بویژه کانابیس در برابر این تغییرات انعطاف‌پذیر بوده است. در دوران همه‌گیری برخی از الگوهای مصرف مواد توسط افرادی که به طور منظم اقدام به مصرف مواد از جمله کانابیس می‌کنند، تغییراتی کرده اند.

اطلاعات موجود از اروپا نشان می‌دهد که میان میزان مصرف کانابیس میان کشورها و واحدهای سیاسی محلی در طول دوره قرنطینه و پس از آن تفاوت‌هایی به وجود آمده است. به عنوان مثال، یک پیمایش اینترنتی در اروپا نشان می‌دهد که در طول دوره‌های قرنطینه احتمال افزایش دفعات مصرف میان مصرف کنندگان منظم کانابیس (مصرف هفتگی) دو برابر بیشتر از افرادی است که هر از گاهی این ماده را مصرف می کنند. همچنین احتمال افزایش میزان مصرف مصرف کنندگان منظم نسبت به دسته دوم در این دوره سه برابر بیشتر بوده است. از سوی دیگر تعداد بیشتری از مصرف کنندگان هر از گاهی، از کاهش یا توقف مصرف کانابیس در دوره اعمال سیاست‌های منع آمد و شد خبر داده اند. همچنین گزارش شده که ماندن افراد در خانه تا حدی موجب افزایش کشت در خانه شده است.

در طول سال‌های مختلف بررسی چندین فاضلاب، نشان دهنده ناهمگونی و تنوع قابل توجه در الگوی مصرف هفتگی کانابیس در چند منطقه مختلف است. همچنین ویژگی‌های مختلف الگوهای ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی مصرف مواد مخدر و اقدامات انجام شده در دوران قرنطینه مقایسه‌ای پرچالش ایجاد می‌کند. در میان این معدود مناطق، آمستردام و کاستلون کاهش جزئی نه قابل ملاحظه‌ای در مصرف کانابیس در سال 2020 نسبت به سال 2019 به ثبت رساندند. این در حالی است که در سال 2020 هیچ تفاوت قابل توجهی در میزان مصرف شهرهای اوترخت و آیندهوون در هلند به وجود نیامده است.

در سال 2021 در کانادا تقریبا نیمی از افرادی که در 12 ماه گذشته اقدام به مصرف کانابیس کرده بودند، اعلام کردند که در دوران همه‌گیری کووید-19 و محدودیت‌های همراه با آن، به مانند گذشته به سراغ مصرف کانابیس رفته اند. بیش از یک چهارم افراد میزان و تعداد دفعات بیشتری نسبت به دوران پیش از همه‌گیری کرونا اقدام به مصرف کانابیس کرده بودند. افراد جوان (24 ساله یا کمتر) در مقایسه با افراد مسن‌تر (25 سال به بالا) احتمالی بیشتری دارد که در طول دوران قرنطینه میزان و تعداد دفعات بیشتری اقدام به مصرف کانابیس کنند. در این میان 25% افراد گزارش کردند که در طول همه‌گیری کووید-19 کانابیس بیشتری مصرف کردند. در مقام مقایسه 46% افراد با میانگین سنی 16-19 سال و 40% افراد بین 20-24 سال اقدام به استعمال کانابیس کردند.

در مقطع 30 روزه اخیر تقریباً نیمی از افرادی که در استرالیا به خاطر مصرف کانابیس از سوی پلیس مورد بازجویی قرار گرفتند، تفاوت قابل توجهی با افرادی ندارد که توسط پلیس پیش از همه‌گیری کرونا بازداشت شدند. با این حال برخی تغییرات را می‌توان در تعداد دفعات مصرف (کانابیس) مشاهده کرد.

 

افرادی که در طول یک ماه گذشته اقدام به مصرف مداوم کانابیس کرده اند، این احتمال که در طول پاندمی کرونا اقدام به مصرف بیشتر کرده باشند و به مصرف کنندگان سنگین تر مبدل شده باشند افزایش می‌یابد. بازداشت شدگان میانگین مصرف 25 روزه در هر ماه را گزارش می دهند، در حالیکه پیش از پاندمی میانگین مصرف آنها ماهانه 15 روز بوده است. در دوران همه‌گیری کرونا میزان مصرف کانابیس در طول یک بار مصرف معمولی تغییری نکرده است (میانگین 0.34 گرم). اگرچه برخی از بازداشت شدگان اعلام کردند که در طول دوران همه‌گیری به دلیل ترس از کمبود احتمالی، مقدار بیشتری کانابیس نسبت به شرایط عادی خریداری کرده اند. برخی دیگر نیز گزارش دادند که در طول این دوران بنزودیازپین و مت ‌آمفتامین یا دیگر انواع مواد مخدر را جایگزین کانابیس کردند. در دوران کرونا عرضه کانابیس پایدار بوده و بازداشت شدگان از نرخ بالای دسترسی و عدم تغییر در کیفیت این ماده خبر داده اند.

 

بهره سخن

به نظر می‌رسد محرومیت گروه‌های سنی مختلف، به ویژه نوجوانان و جوانان از حضور و فعالیت در سطح اجتماع در طول همه‌گیری کرونا موجب تغییر در میزان مصرف، محیط کشت و شکل توزیع محصولات در میان مشتریان قدیمی و جدید کانابیس در سطح جهان شده است. اجبار به ماندن در خانه در طول اجرای سیاست‌های قرنطینه، تشدید افسردگی، کاهش تفریحات عمومی، ترس از کمبود کانابیس و … از جمله دلایل افزایش و رشد چشم گیر مصرف کانابیس در میان جوامع هدف بوده است.

بر اساس گزارش جهانی مواد سال 2021 دفتر مقابله با جرم و مواد سازمان ملل متحد، در بستر اینترنت و به ویژه دارک نت به طور چشم‌گیری فروش و تبلیغات انواع مواد غیرقانونی، مواد پیش‌ساز و روان‌گردان‌های جدید همزمان با پاندمی کووید 19 افزایش یافته است.

همه‌گیری کووید-19 و محدویت‌های ایجاد شده متعاقب آن برای جلوگیری از شیوع ویروس، دسترسی افراد مصرف کننده مواد مخدر را محدود کرده است. حتی این محدودیت‌ها تا حدی درمان اختلالات مصرف مواد مخدر و پیشگیری از پیامدهای منفی وارده بر حوزه سلامتی و درمان بیماری‌های وابسته بدان مانند ایدز و هپاتیت را مختل کرده است. همچنین در این دوره محدویت‌های ترددی منجر به افزایش تحویل انواع مواد به درب منازل شده است؛ این امر در کشورهایی مانند الجزایر، ایرلند، مالزی، اسپانیا، انگلستان و کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب دیده شده است. توزیع کنندگان مواد با استفاده از این موقعیت که در تردد وسایل حمل مواد غذایی و خوراکی مشکلی وجود ندارد در پوشش این امکان مواد را به درب منازل مشتریان خود رسانده‌اند. به عنوان مثال در برخی از کشورهای آمریکای لاتین، توزیع کنندگان مواد مخدر در قالب پیک‌های تحویل غذا یا رانندگان آمبولانس مواد را توزیع می‌کنند.

همچنین در دوران پاندمی کرونا نیز روش‌های جدید انتقال مواد نیز پدیدار شده است؛ به عنوان مثال در جنوب شرقی آسیا و آسیای مرکزی استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین برای حمل مواد و مخفی کردن مواد در محموله‌های حمل میوه و سبزیجات افزایش یافته است. از زمان شروع پاندمی در هلند افزایش 59 درصدی کشفیات مواد مخدر در کامیون‌ها و وسایل حمل داروهای درمان کووید 19 دیده شده است، چرا که قاچاقچیان می‌توانند امیدوار باشند در چارچوب این پوشش‌ها ماموران گمرکی بازرسی‌های دقیقی از این دست از کالا نداشته باشند.

در برخی از کشورها مانند لتونی، تایلند، فیلیپین، قرقیزستان و نیجریه افزایش استفاده از خدمات پستی برای محموله‌های کوچک و بزرگ نیز گزارش شده است. در اروپا موارد بالای کشفیات مواد مخدر از طریق محموله‌های پستی، زمینی و در مقابل کاهش کشفیات هوایی مواد مخدر گزارش شده است.

همه‌گیری کووید-19 با تغییر الگوهای رفتاری خریداران به سمت تجارت الکتریکی و ایجاد تغییر در خرید اینترنتی حرکت کرده است. مصادیق نشان از آن دارند که این روند نه تنها بر کالاهای مجاز بلکه بر خرید داروهای کنترل شده نیز نوآوری‌هایی در زمینه عرضه جهانی داروها ایجاد کرده است. در بستر اینترنت به طور فزاینده‌ای راهی برای تبلیغات و فروش انواع مواد غیرقانونی، مواد پیش‌ساز و مواد روانگردان جدید ایجاد شده است.

تجزیه و تحلیل گزارشات مربوط به خریداران در بستر دارک نت‌ها، نشان از افزایش استفاده از این بستر به ویژه خرید از بازارهای کوچک دارد. به عنوان مثال مصرف کنندگان کانابیس از 14000 نفر در ژانویه 2020 به 18000 نفر در مارچ 2020 رسیده‌اند. هرچند انتظارات بر این بود که با اقدامات فاصله‌گذاری اجتماعی فروش مواد مخدر و کانابیس کاهش یابد اما دیده شده افرادی که کانابیس را برای استفاده شخصی مصرف می‌کرده‌اند، فعالیت خود را در دارک نت افزایش داده‌اند.

تا پیش از پاندمی کرونا ویروس، رشدی قابل توجه در فروش انواع مختلف مواد مخدر در بازارهای سیاه اینترنتی اتفاق افتاده است. این افزایش به دنبال گسترش دسترسی‌های اینترنتی، تحولات تکنولوژیکی و افزونی پیچیدگی‌های رسانه‌ای تشدید شده است. فروش اینترنتی مواد مخدر به ویژه در مرحله خرده فروشی به صورت گسترده مطرح است. این وضعیت نه تنها خطر و تهدیدی برای نیروهای مقابله‌ای به حساب می‌آید بلکه سیستم بین‌المللی کنترل مواد مخدر سازمان ملل متحد و ساختارهای قانونی را نیز تهدید می‌کند به نحوی که موجب ایجاد وقفه و مناع جدی در انجام عملیات توسط سازمان‌های عمل کننده می‏گردد.

برای فروشندگان و خریدارانی که از این روش و ابزار پیچیده استفاده می‌کنند، هر روز محیط استفاده امن تر و مناسب تر از قبل گردیده و امنیت آن بیش از پیش تامین می‌گردد به نحویکه آنها در انجام معاملات خود هر روز بیش از روز دیگر احساس ایمنی می‌نمایند. این موضوع در مورد کاهش خطرات مربوط به اعمال زور، خشونت، دستگیری و موارد دیگر مطرح است. در واقع نه فروشنده و نه خریدار در معرض این تهدیدات در هنگام معامله نیستند. هر چند که اقدامات نیروهای مقابله‌ای در برخورد با این سایت‌های اینترنتی از طریق کنترل محیطی، هک کردن و دیگر شکل‌های ردیابی و رهگیری ممکن است در مورد یک سایت مشخص موفقیت‌آمیز باشد اما باید این نکته را نیز مد نظر قرار داد که این اقدامات موجب ایجاد سایت‌های مشابه و تعدد و تنوع آنها در تعداد و عملکرد گردیده و انگیزه را برای یافتن راه‌های بیشتر و بهتر ابتکاری در بین فروشندگان مواد تشدید می‌نماید.

کامپتون هشدار می دهد که افزایش مصرف مواد مخدر مستقیماً با بیماری کووید 19 اشتباه گرفته نشود. به عنوان مثال ، تغییرات در دسترس بودن مواد مخدر نیز می تواند مقصر افزایش مرگ و میر ناشی از مصرف مواد مخدر باشد. اگر دسترسی به هروئین آسان نیست ، ممکن است فردی فنتانیل مصرف کند که بسیار قوی تر از هروئین است. اما کارشناسان بر اساس تحقیقات و مشاهدات بالینی توافق دارند که محرک های اصلی این افزایش استفاده از مواد مخدر، گونه های مرتبط با این بیماری همه گیر ، از استرس اقتصادی و تنهایی گرفته تا نگرانی عمومی در مورد ویروس هستند. دکتر ویلیام استوپس ، استاد علوم رفتاری ، روانپزشکی و روانشناسی در دانشگاه کنتاکی می گوید: “طوفان کاملی از عوامل وجود دارد که ما می دانیم مصرف مواد مخدر را افزایش می دهد.” مردم استرس بیشتری دارند و منزوی هستند ، بنابراین تصمیمات ناسالمی از جمله نوشیدن بیشتر و مصرف مواد مخدر می گیرند .”

با افزایش استرس آنها ، افراد ممکن است راه های کمتری برای مدیریت آن داشته باشند ، که به گفته اوونز در افزایش سوء مصرف مواد موثر است. به عنوان مثال ، فعالیت های ارتقاء و افزایش دهنده تاب آوردن و تحمل کردن ، مانند فعالیت بدنی و تعاملات اجتماعی ، به اندازه کافی ایمن نبوده که در آن مشارکت کنند و دسترسی به آنها نیز آسان نبوده است ، و همین دلیل می تواند برخی افراد را به مصرف مواد مخدر یا استفاده بیشتر از آن در مقادیر بیشتر سوق دهد .

همچنین دلایلی کاربردی که مرتبط با این بیماری همه گیر است برای افزایش مصرف بیش از حد مواد مخدر وجود دارد. کامپتون می گوید افرادی که به تنهایی از مواد مخدر استفاده می کنند ، بیشتر در معرض مردن قرار دارند ، زیرا کسی در آنجا نیست که با 911  (اورژانس) تماس بگیرد یا داروی نالوکسان که عامل برگشت مواد مخدر است را تجویز و تزریق کند. برای کسانی که در طول این بیماری همه گیر تنها زندگی می کنند ، این انزوا و تنها بودن یک خطر آشکار است. و در اوایل این بیماری همه گیر ، برای مردمی که به دنبال مراقبت های پزشکی مورد نیاز در خصوص بهبودی پس از مصرف مواد افیونی بودن زمان بسیار دشواری بود زیرا برخی از کلینیک ها و سازمان های جامعه محور خدمات خود را کاهش دادند .

والش می گوید در ماه های مارس و آوریل ، کلینیک های متادون کنتاکی شاهد افزایش بیمارانی که در حال پایان دادن به درمانشان بوده و کاهش بیماران جدیدی که به تازگی درمانشان را شروع کرده اند، بودند. استوپس می گوید: “پزشکان عمدتا بر روی بیماری کووید 19 تمرکز کرده اند و سیستم های پزشکی تحت تاثیر این موضوع قرار گرفته اند ، بنابراین مردم همیشه نمی توانند به مراقبت های مورد نیاز خود دسترسی پیدا کنند.”.  “همچنین نگرش منفی و بدنامی در مورد اختلال مصرف مواد وجود دارد که افراد را از درمان دور می کندکه این موضوع در  زمان پاندمی ( همه گیری ) بیشتر شده است.”

خوشبختانه ، در طول این پاندمی، با تشکر از افزایش دسترسی به مراقبت های پزشکی از راه دور برای نگرانی های مربوط به سلامت رفتاری ، دسترسی به مراقبت های مربوط به اختلالات مصرف مواد مخدر آسان تر شده است . در حالی که این همه گیری در ابتدا باعث تعطیل شدن بسیاری از کلینیک ها و سازمان های جامعه محور شد، گزینه های سلامت از راه دور برای مشکلات سلامت جسمی و روانی به طور فزاینده ای در دسترس قرار گرفته است زیرا ارائه دهندگان بیمه و سازمان ها این نیاز را تشخیص داده اند . علاوه بر این ، ملاقات مجازی برای گروه های جامعه محور مانند معتادان گمنام و الکلی های گمنام رایج می شود و اکثر بیمه گذاران ، از جمله Medicaid ، محدودیت های قبلی بهداشت و درمان در زمینه سلامت رفتاری از جمله اختلال مصرف مواد را لغو کرده اند .

به عنوان مثال ، کامپتون می گوید پزشکان می توانند را از طریق سلامت از راه دور و بدون انجام معاینه حضوری و با استفاده از بوپرنورفین ، دارویی که برای بازیابی مواد افیونی استفاده می شود، ، درمان بیماران شروع کنند . ارائه دهندگان برنامه درمان تریاک ( در اصطلاح “کلینیک های متادون” ) همچنین غالبا در طول این همه گیری به بیماران متادون را برای نگهداری در خانه ارائه می دهند. کامپتون می گوید: “به طور معمول شما برای مصرف همزمان 30 دوز در خانه باید از ثبات فوق العاده ای برخوردار باشید ، اما آنها برخی از این [ الزامات ] را برطرف کرده اند تا بیماران مجبور نباشند هر روز در برنامه درمانی تریاکی حاضر شوند” .

دسترسی بهتر به سلامت از راه دور به این معنا است که افرادی که مشکلات مصرف مواد مخدر دارند نیز می توانند به دنبال مراقبت های بهداشتی از راه دور باشند. در حالی که اوونز می گوید دسترسی به درمان می تواند برای افرادی که از اینترنت یا خدمات تلفنی قابل اعتماد برخوردار نیستند دشوار باشد ، به گفته کامپتون، با تشکر از افزایش استفاده از خدمات سلامت از راه دور پزشکان گزارشات بیشتری مبنی بر افزایش درخواست بیماران برای ملاقات های روان درمانی، ارائه کرده اند . دکتر جاستین استریکلند ، فوق دکترای داروسازی رفتاری از دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز ، می گوید: ” یکی از مزایای آشکار و بارز تغییرات در زیرساخت های درمان در طول این پاندمی ( همه گیری ) این است که دسترسی به سلامت از راه دور ممکن است به برخی از افرادی که در پرتگاه هستند به دنبال این کمک می باشند ، کمک کرده است.

برای مطالعه بخش اول این مقاله کلیک کنید…

با آغاز شیوع گسترده ویروس کرونا، سبک زندگی و فعالیت های اقشار و طبقات مختلف در جامعه انگلستان به شکل مستقیم و غیر مستقیم تحت تاثیر قرار گرفته است. یکی از این اقشاری که در ردیف گروه های حاشیه ای نیز طبقه بندی می شود، معتادان تزریقی می باشند. این افراد به دلیل سبک زندگی خاصی که دنبال می کنند، بیشتر در محیط های آلوده و غیر بهداشتی زیست می کنند و به همین دلیل بیش از دیگر گروه های جامعه در معرض ابتلاء به ویروس کووید-۱۹ هستند. سایت «تاکینگ دراگز[1]» در این یادداشت سعی داشته تا با توجه به این قشر آسیب پذیر، بر نقش مهم و پر رنگ برنامه های تأمین سوزن و سرنگ (ان.اس.پی[2]) ها در ارائه خدمات بهداشتی به معتادان تزریقی و لزوم تداوم این خدمات عمومی تاکید کند‌.

 

برنامه های سوزن و سرنگ

برای دهه ها در بریتانیا «ان.اس.پی» ها با هدف کاهش آسیب های مرتبط با مواد مخدر و کاهش مرگ و میر در میان معتادان تزریقی دنبال می شود. تهیه تجهیزات استریل[3] برای افرادی که مواد مخدر و نالوکسان[4] (پاد زهر هروئین[5]) را تزریق می کنند؛ براساس اجرا برنامه های سوزن و سرنگ پیگیری می شود[6]‌.

معمولاً مراجع کنندگان به برنامه های «ان.اس.پی»، اسید سیتریک[7]، دستمال مرطوب، قاشق و فیلتر دریافت می کنند. «ان.اس.پی» ها خدمات مخدری، ون های تبلیغاتی، دارو خانه ها و دیگر خدمات بهداشتی مانند آزمایش ویروس انتقال از طریق خون را ارائه می دهند. مجموع این اقدامات سبب کاهش خطر ابتلاء به عفونت و تاثیر مصرف عمومی مواد مخدر بر سلامت فرد می شود. بسیاری از تزریق کنندگان مواد مخدر که از برنامه «ان.اس.پی» استفاده می کنند، معمولاً هروئین و تیکه های کوکائین[8] را با هم تزریق می کنند. «ان.اس.پی» ها این خدمات را برای افرادی که سایر مواد ها مانند استروئیدها[9] را تزریق می کنند، فراهم می کند.

 

محدودیت های کرونایی

در مارس ۲۰۲۰، زندگی عادی برای همه ی انگلیسی ها تغییر کرد و کل کشور به دلیل شیوع ویروس کرونا قرنطینه شد. به دلیل ترس از خطرات احتمالی ویروس جدید، ابهام و سردرگمی بسیار زیاد در  میان نهاد ها و افراد تصمیم گر وجود داشت؛ به همین دلیل دولت از شهروندان خواست تا «در خانه بمانند». با این حال معتادان تزریقی به خرید و استعمال مواد ادامه می دادند؛ زیرا بسیاری از آن ها گزینه دیگری جزء ادامه دادن مصرف مواد نداشتند. محدودیت های ناشی از بیماری کرونا در عمل منجر به برخی اختلالات در عرضه مواد مخدر غیر قانونی شده بود. این امر بخصوص برای افراد معتاد به هروئین خطرناک بود و می توانست فشار بیشتری بر بخش خدمات مخدری وارد کند.

دسترسی به بخش های حاشیه نشین به شکل فردی به اندازه کافی دشوار است؛ چه رسد به آنکه آن ها مورد رصد نیز قرار بگیرند‌. «ان اس پی» ها برای ارائه خدمات مخدری و داروخانه ها با خدمات محدودی باز می شوند؛ اما برای دسترسی به آسیب پذیر ترین قشر ها یعنی معتادان تزریقی با محدودیت ساعت کار و کاهش کارمندان مواجه شدند. همچنین آن ها در دوران قرنطینه نیز به ارائه خدمات، هرچند به شکل محدود، از ژانویه ۲۰۲۱ ادامه دادند. معتادان تزریقی بیش از دیگر اقشار جامعه در معرض خطر بوده و قادر به دسترسی به خدمات معمول و مورد نیاز خود نیستند؛ با این حال بسیاری از مراکز خدماتی توانستند آسیب پذیر ترین افراد را شناسایی کرده و با تطبیق خود با شرایط جدید کار، از دریافت تجهیزات استریل، دارو و پشتیبانی از معتادان تزریقی اطمینان حاصل کنند. پروژه مخدری «بریستول[10]» ارائه خدمات «ان اس پی»ها به درب منازل را آغاز کرد و در سال ۲۰۲۰ به شکل منظم ۷۰ نفر از واجدین شرایط را ویزیت کردند‌.

با وجود به روز شدن ارائه خدمات، تحقیقات انجام شده نشان می دهد که معتادان تزریقی در طول پاندمی کرونا کمتر از خدمت «ان اس پی»ها استفاده کردند. این مسئله می تواند خطر بیماری های انتقالی از طریق خون[11] را برای معتادان تزریقی، به دلیل به اشتراک گذاری و استفاده از تجهیزات مشترک افزایش دهد. همچنین تعامل کم تر با «ان اس پی» ها پیامد های بهداشتی و اجتماعی در پی دارد که عبارت اند از: فرصت های مراقبتی از دست رفته، کاهش آزمایش ها و فرآیند درمان افراد دچار به بیماری های خونی و فرصت های کمتر برای فراهم کردن سایر محصولات بهداشتی مانند کاندوم و مسواک.

«ان اس پی» ها پیام های مهمی را در حوزه بهداشت عمومی به اشتراک می گذارند و در شرایطی که زمینه ابتلاء به بیماری کرونا وجود دارد و این پیام ها نیز ممکن است تغییر کنند؛ همین امر می تواند گمراه کننده باشد. اکنون این مسئله بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. «ان اس پی» ها  ممکن است تنها مرجع برای دسترسی به اطلاعات به روز بهداشتی باشد. این مسئله به وضوح نقش بنیادین «ان اس پی» ها را نشان می دهد.

با کاهش دسترسی ها به دیگر خدمات در طول پاندمی کرونا، حتی ملاقات با پزشکان نیز محدود شده است. «ان اس پی» ها ممکن است تنها مرجع ارتباط میان معتادان تزریقی با متخصصان بهداشتی باشد؛ اما با این حال ایشان در معرض خطرات بسیاری هستند که سلامت شان را تهدید می کند. در کل می توان گفت که کارمندان حوزه مواد مخدر روابطی مثبتی با متخصصان حوزه مراقبت های بهداشتی دارند.

معتادان تزریقی در جامعه به عنوان یک مسئله حاشیه ای دیده می شوند، که در اولویت سیاست گذاران قرار ندارند. مرگ و میر ناشی از مصرف مواد مخدر در انگلستان و ولز برای هشتمین سال متوالی افزایش یافته است. با وجود افزایش آمار تلفات افراد مبتلاء به «بی بی وی» و سایر افراد اقشار آسیب پذیر اما همچنان دولت به کاهش بودجه خدمات عمومی ادامه می دهد و «ان اس پی» ها را به عنوان یک خدمت ضروری در اولویت قرار نمی دهد.

گروه های حاشیه‌ای مانند معتادان تزریقی بسیاری از نابرابری های بهداشتی را در دوران پیش از شیوع پاندمی کرونا تجربه کرده اند و اجرای برنامه کاهش بودجه خدمات عمومی، صرفا تبعیض علیه ایشان را افزایش می دهد. «ان اس پی» ها خدماتی ارزشمند و ضروری به برخی حاشیه نشینان جامعه و فرصت هایی را برای راهنمایی افراد در حوزه های مرتبط با سلامت، بیماری کرونا و کاهش آسیب های مخدری فراهم می کنند. کاهش دسترسی منظم به «ان اس پی» ها می تواند آسیب ها و مرگ و میر ناشی از مصرف مواد مخدر را افزایش دهد. این اتفاق در بلند مدت می تواند هزینه بیشتری را به کشور تحمیل کند و ارتباط معتادان تزریقی با جامعه و مراقبت های بهداشتی که شایسته آن هستند را کاهش دهد.

[1] TALKING DRUGS

[2] Needle and Syringe Programmes (NSP)

[3] Sterile

[4] Naloxone

[5] Heroin

[6].www.talkingdrugs.org/is-the-covid-19-pandemic-icreasing-the-marginalistiom-of-people-who-inject-drugs

[7] Citric acid

[8] Cocaine

[9] Steroids

[10] . Bristol

[11] Blood Borne Viruses (BBV)

 

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

با آغاز پاندمی کرونا در اواخر دسامبر ۲۰۱۹،  ما شاهد تغییرات شگرفی در تمام عادات و شئون زندگی انسان ها هستیم. یکی از ابعاد تاریک زندگی بشر که در طی این ماه ها اخیر دچار تغییرات بسیار زیادی شده است؛ مسئله تغییر در هرم مصرف مواد غیر قانونی یا غیر مجاز از سوی مصرف کنندگان مواد مخدر بوده است. به گزارش «اکونومیست[1]» وقتی از بازیگر معروف «ست روگن»[2] پرسیدند که دوران قرنطینه را چگونه می گذارند، وی گفت:« مقداری ماری جوانا[3] واقعا لعنتی دود کردم» گزارش های جدید حاکی از آن است که او در این زمینه تنها نیست.

طبق آخرین پیمایش‌های بین المللی درباره مواد مخدر و مطالعه سالانه روند مصرف جهانی مواد مخدر، به دلیل شیوع کووید-۱۹ و خانه نشینی میلیون ها انسان، حس کسالت و اضطراب ناشی از همه گیری، سبب افزایش روی آوردن بسیاری از افراد به مواد روان گردان شده است.[4] ظاهراً مواد مورد علاقه آقای روگن، بیشترین میزان مصرف را در پیمایش ها نشان می دهد. براساس پیمایش آنلاینی که از جامعه آماری ۵۵۰۰۰ نفری در ۱۱ کشور ثروتمند جهان صورت گرفته است؛ به طور میانگین از هر ۵ پاسخ دهنده به این پیمایش ۲ نفر از ابتدا دوران پاندمی کرونا مصرف کانابیس[5] را افزایش دادند. در کشورهای استرالیا ۴۹٪، آمریکا ۴۶٪ و انگلیس نزدیک به ۴۴٪ پاسخ دهندگان مصرف کانابیس را افزایش دادند. پاسخ دهندگان به این پیمایش افزایش مصرف این مواد را به عواملی همچون افزایش اوقات بیکاری و بی حوصلگی ناشی از قرنطینه نسبت می دهند. البته علاوه بر قرنطینه، وضعیت سلامت و بهداشت روانی افراد نیز در شکل گیری این وضعیت موثر بوده است. در میان کسانی که سابقه بیماری روانی داشتند، حدود ۴۱٪ به استرس و ۳۸٪ به افسردگی اشاره کردند. (در میان مصرف کنندگان کانابیس که این علائم را نداشتند، به ترتیب اعداد ۲۰٪ و ۱۵٪ ثبت شده است)

در همین حال عمده مواد مخدری که بیشتر در مهمانی مورد استفاده قرار می گیرند؛ به دلیل کم شدن پارتی ها و جشن‌های شبانه و همچنین سخت شدن دیدار با فروشندگان مواد در دوران قرنطینه، مورد استقبال قرار نگرفتند. این تحقیقات نشان  می‌دهد که میزان مصرف اکستازی حدود ۴۱٪ کاهش یافته است. این در حالی است که میزان مصرف کوکائین[6] ۳۸٪ و کتامین[7] ۳۴٪ کاهش یافته است. در این پیمایش تقریبا یک سوم از مصرف کنندگان کوکائین معتقدند که در نتیجه کاهش مصرف این مواد، سلامت روانی آن ها بهبود یافته است. همچنین یک چهارم مصرف کنندگان اکستازی[8] نیز چنین نظری داشتند. حدود دو پنجم از کسانی که به یک یا چند مواد مخدر اعتیاد داشتند، اعلام کردند که دیگر علاقه ای به مصرف مواد در دوران پاندمی کرونا ندارند.

باید منتظر ماند و دید که آیا این تغییرات در عادات مخدری سبب افزایش شیوع همه گیری کرونا می شود یا خیر، اما به نظر می رسد با بازگشایی مجدد کلوپ های شبانه و از سرگیری جشن‎ها، احتمالاً میزان مصرف مواد غیر مجاز دوباره افزایش خواهد یافت. در حال حاضر متخصصان درباره پدیده خود درمانی با حشیش هشدار می دهند. تبادل و به اشتراک گذاشتن مواد که از طریق استعمال مصرف می شود، می تواند میزان شیوع کووید-۱۹ را افزایش دهد.

پی‌نوشت‌ها

[1].https://www.economist.com/graphic-detail/2020/09/11/how-the-pandemic-has-changed-illegal-drug-habits

[2]. Seth Rogen

[3].weed

[4] . https://www.globaldrugsurvey.com/gds-covid-19-special-edition-key-findings-report/

[5].cannabis

[6] cocaine

[7] ketamine

[8] ecstasy

منبع: نشریه اکونومیست

در هفته اخیر شمار تلفات کرونایی ایالات متحده به بیش از 326 هزار تن رسید. شرکت های داروسازی آمریکا در حال رقابت هستند تا واکسنی برای کرونا تولید کرده و بحران سلامتی را در این کشور مهار کنند. اما به طور همزمان ایالات متحده با بحران دیگری نیز در حوزه سلامت عمومی روبه‌روست که عبارت از شیوع مصرف اوپیوئیدها در این کشور است.

شیوع اوپیوئید یک بار دیگر در حال تشدید شدن است. تحقیق جدیدی که وزارت بهداشت ایالت ورمونت منتشر کرده، نشان می‌دهد که مرگ‌های ناشی از بیش مصرفی مواد در حال افزایش یافتن است. بیش مصرفی‌هایی بین سال‌های 2019 تا 2020 به بستری فرد منتهی شده اما مرگ بیمار را رقم نزده، 137 درصد در این ایالت زیاد شده است. کارشناسان معتقدند مرگ‌های ناشی از مصرف مواد نیز دیگر بار روبه افزایش خواهد گذاشت.

به نظر می‌رسد پاندمی کرونا شرایط ایدئالی برای یک طوفان مرگ‌بار اوپیوئیدی را فراهم کرده است. اما به چه ترتیب؟ هنوز هیچ دلیل مشخصی برای تبیین این وضعیت ارائه نشده است، اما تنهایی یکی از عوامل عمده به شمار می‌آید. براساس گزارش موسسه ملی سلامت، تنهایی احتمال انتخاب‌های خطرناک را افزایش می‌دهد. به عبارت دیگر احساسات یکی از مهم‌ترین عوامل شکل‌گیری افسردگی، اضطراب و چندابتلایی است. از آنجا که در بیشتر مقاطع سال 2020 شاهد اجرای سیاست‌های منع آمد و شد و فاصله گذاری اجتماعی بوده ایم، عجیب نیست که افراد بیشتر احساس تنهایی کنند. اگرچه اقدامات معطوف به فاصله‌گذاری در قطع زنجیره ابتلا به کرونا موثر واقع شده اند، اما در عین حال میزان تنهایی افراد را نیز تشدید کرده اند.

قطع شدن زنجیره عرضه مواد از یکسو و توقف موقتی برنامه‌های پیشیگری و درمانی شخص محور نیز از سوی دیگر به عنوان دیگر دلایل مطرح می‌ شود. طبق گزارش دفتر تنظیم سیاست مخدری کاخ سفید، تأثیرهای بلند مدت بحران کرونا تا کنون هویدا شده است؛ تا ماه آوریل 2020 مرگ‌های ناشی از بیش مصرفی مواد در سراسر آمریکا 11.4 درصد افزایش داشت و اوردوزهای غیرمرگبار نیز 18.6 درصد نسبت به سال 2019 زیادتر شده بود. براساس آمار و ارقام جدید میزان افزایش بیش مصرفی ها در ایالت های مختلف که اخیراً منتشر شده، متفاوت است:

کانکتیکات: 19 درصد افزایش

کلورادو: 28 درصد افزایش

کنتاکی: تا 30 درصد

کوک کانتی، ایلینویز: 28 درصد

مریلند: 9.1 درصد

البته ایالت هایی که از آنها نام بردیم، تنها بخشی از ایالاتی هستند که با مرگ های ناشی از بیش مصرفی درگیرند. این ارقام نشان از بحران دارند ولی این نخستین بار نیست که چنین وضعیتی رخ می‌دهد.

 

شیوع اوپیوئید

در طول بیش از 30 سال اخیر اوپیوئیدها پاشنه آشیل ایالات متحده بوده اند. نخستین موج اپیدمی اوپیوئیدها در دهه 1990 آغاز شد. در آن سال ‌های اولیه کارخانه های داروسازی، به پزشکان عمومی فشار زیادی وارد کردند تا داروهای اوپیوئیدی را برای تسکین دردها تجویز کنند. کارزار تهاجمی آنان تقریباً یک دهه به طول انجامید. در نتیجه این فشار، اوپیوئیدها وارد جریان اصلی داروهای آمریکایی در سطح ملی شدند.

کارخانه‌های بزرگ داروسازی با تأکید بر اینکه این داروها مخاطراتی اندک یا صفر برای سلامتی در پی دارند، موج بزرگی از مصرف داروهای اوپیوئیدی را ایجاد کردند که نتیجه آن شیوع مصرف اوپیوئیدها بود. در این سال‌ها شمار قابل توجهی از پزشکان داروهای مسکن را تجویز کرده اند. اما در سال‌های اخیر که پاره ای از آثار مخرب مصرف بی رویه اوپیوئیدها بر جماعت های مختلف در آمریکا عیان شده، مقاومت علیه این داروها روبه افزایش گذاشته است.

اکنون در بسیاری از شهرهای آمریکا شاهد سطح بالایی از مصرف اوپیوئیدها هستیم. در موج نخست شیوع اوپیوئیدها که تا سال 1999 ادامه یافت، صدها آمریکایی به کام مرگ رفتند. موج بعدی در سال 2002 آغاز شد و تا سال 2013 ادامه یافت؛ در این مدت بیش مصرفی هروئین در آمریکا 286 درصد افزایش یافت. در سال 2000 به ازای هر 100 هزار نفر 6.2 تن دچار اوردوز می‌ شدند، اما چهار سال پس از آن این میزان به 14.7 نفر در هر صد هزار تن رسید.

اما امروزه شیوع اوپیوئیدها مجدداً در حال افزایش یافتن است. در سال 2019، 18 ایالت و منطقه کلمبیا از افزایش 10 درصدی بیش مصرفی های منتج به مرگ خبر دادند. در آمریکا کابینه دونالد ترامپ در سال 2018 توانسته بود پس از 30 سال شمار اوردوزها را کاهش دهد ولی این روند در سال 2019 ادامه پیدا نکرد.

 

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است