Tag: LSD

مقابله با تولید و توزیع مواد مخدر هر روز ابعاد جدیدتری به خود می­گیرد؛ بخشی از این مقابله مربوط به قوانین و مقرارتی است که در محدود مرزها ملی و حتی فراتر از آن در کنوانسیون­های بین­ المللی به تصویب می­رسد تا بر اساس آن ضوابط مقابله با تولید و توزیع مخدرها صورت گیرد و کنترلی بر این بازار عرضه و تقاضا اعمال شود. اما تولید کنندگان مخدرها نیز دست از کار نمی­کشند و به طرق مختلف این قوانین را دور می­زند. مخدرهای «روان­گردان جدید[۱]» بخشی از آخرین اقدامات قانون­شکنانه محسوب می ­شوند.

جسیکا نیسون[۲] در گزارش پژوهشی که در سال ۲۰۱۹ با عنوان «الگوی کلان سیاستگذاری مقابله با مواد روانگردان در اتحادیه اروپا: پرونده پرتغال، هلند، جمهوری چک، لهستان، انگلیس و سوئد» منتشر کرد «ان­پی­اس» ها (NPS) را اینگونه تعریف کرد: « NPSاز مجموعه متنوعی از مواد تشکیل شده­اند که به­طور معمول در کنوانسیون­های ۱۹۶۱ و ۱۹۷۱ از آنها به عنوان داروهای مخدری کنترل شده در مورد مواد روانگردان تعریف ارائه نشده­ است» و به تبع آن به دلیل نبود تعریفی قانونی از این دست روان­گردان­ها، قانون­گذار و نهادهای مقابله کننده توان مقابله قانونی و کنترل تولید و توزیع این دست روان­گردان­ها را ندارند. شاید به همین دلیل است که در دنیای تولید کنندگان و توزیع کنندگان، این نوع روان­گردان­ها با نام «اوج قانونی[۳]» شناخته می­شوند. نامی که فروشندگان مواد مخدر و روانگردان جدید (ان­پی­اس ها) به این مواد لقب داده­اند.

گزارش نیسون (۲۰۱۹) در ادامه علت تولید و انتشار این مواد را دور زدن ممنوعیت­ های قانونی عنوان می­کند و بیان می­دارد که «کنترل تولید و توزیع این نوع از روان­گردان­ها به سبب سرعت تغییر چهره ترکیبات این روان گردان­ها با چالش­های زیادی روبرو می­شود و این چالش­ها سبب شده­اند تا اطلاع ­رسانی مناسب در خصوص خطرات ناشی از مصرف آنها نیز به موقع صورت نگیرد.»

فارغ از تعاریف قانونی از مخدرهای روان­گردان جدید، همواره کارشناسان در خصوص این نوع روان­گردان­ها بیان می­دارند که این مواد از دسته کانابینوئیدهای صنعتی هستند که البته با آن­که از نظر ساختار ترکیبی شبیه ماری جوانا می­باشند، اما مانند ماری جوانا، گرس و حشیش کاشتنی نیست، بلکه موادی هستند که در آزمایشگاه به­دست می­آیند و به مراتب اثرات توهم‌زایی و تخریبی خیلی خیلی بیشتری دارند. اما این تنها بخشی از ماجرای «ان­پی­اس» ها است، زیرا تنوع روزافزون روان­گردان­های جدید سبب شده تا اثرات تخریبی، دسته­بندی­های متداخل و… پیش روی کارشناسان، سیاست­گذاران و پزشکان قرار گیرد. افزایش تنوع در روان­گردان­ها جدید همچنین با افزایش میزان مرگ و میر ناشی از مصرف آن همراه است.

جان مارتین و همکاران [۴] در سال ۲۰۱۹ به موضوع مرگ و میر ناشی از سوءمصرف روان­گردان­های جدید و افزایش تنوع روان­گردان­های جدید در انگلستان، ولز، ایرلند جنوبی و اسکاتلند پرداختند. بر اساس نمودار زیر مرگ و میر ناشی از سوءمصرف روان­گردان­های جدید از ۹ نفر در سال ۲۰۰۷ به ۷۱۳ نفر در سال ۲۰۱۸ افزایش یافته است.

البته که در نگاهی کلان می­توان روان­گردان­های جدید را بسته به اثرات تخریبی آنها دسته­بندی نمود. آنگونه که در جدول زیر به چهار دسته تفکیک می­شوند.

به دلیل تغییر چهره ترکیبات روان­گردان­های جدید، همواره این دسته­بندی­ها در حال به­روزرسانی هستند. آنچنان که در پژوهشی در سال ۲۰۱۹ که با عنوان «استفاده از مواد روانگردان جدید (NPS) در جوانان و نقش آنها در مراقبت از سلامت روان: یک بررسی منظم[۶]» انجام شده است، بیان می­شود که طی یک دهه گذشته(۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹)، تعداد فزاینده­ای از NPS شناسایی شده­اند که می­توان آنها را در سه دسته «کانابینوئیدهای مصنوعی»، «محرک­های سیستم عصبی مرکزی» (به عنوان مثال کاتینون­ها) و «فنیل­آمین­ها» شناسایی کرد. البته که در مجموع می­توان بیان داشت که دسته­بندی روان­گردان­های جدید متأثر از دسته­بندی کلان مخدرها بوده و به گونه­ای در سایه همان دسته­بندی گام بر می­دارد.

البته که شباهت صرفا در دسته­بندی روان­گردان­های جدید و مخدرهای خلاصه نمی­شود. مسیر توزیع یا دسترسی به روان­گردان­های جدید نیز تا حد زیادی الگوبرداری از مواد مخدر می­باشد. آنچنان که در پژوهشی که در سال ۲۰۱۹ با عنوان «چگونه کاربران نمونه از شش کشور اروپایی مواد جدید روانگردان را تهیه می­کنند؟[۷]» موضوع بررسی مسیرهای تهیه روان­گردان­های جدید مورد توجه قرار گرفته و بیان می­شود که سه مسیر «حاشیه اجتماعی کلان­شهرها»، «معتادان خیابانی و زندگی شبانه» و «اعضای انجمن­های آنلاین» از پرمراجعه­ترین مسیرها توزیع و تهیه روان­گردان­های جدید محسوب می­شوند. البته این گزارش در ادامه می­افزاید که وضعیت عرضه روان­گردان­های جدید به طور قابل توجهی بین کشورها متفاوت، تفاوت دارد؛ اما می­توان گفت که «حلقه دوستان» شایع­ترین منبع خرید روان­گردان­های جدید است و پس از آن «فروشگاه­های دنیای مجازی» در رتبه دوم قرار دارد که در بین کشورهای مختلف مشترک می­ باشد.

در اقیانوسیه (عمدتاً استرالیا و نیوزیلند) مصرف مت‌آمفتامین بیشتر از آمفتامین است. در نیوزیلند مصرف مت‌آمفتامین در سال‌های اخیر افزایش یافته است. طبق نظرسنجی سال 2019/2018 در این کشور، 1 درصد از جمعیت 15 سال به بالا یا 39000 نفر در سال پیش از آن آمفتامین مصرف کرده‌ بودند که افزایش قابل توجهی را نسبت به بررسی 2018/2017 نشان می‌دهد. با این حال تحلیل فاضلاب نشان می‌دهد که مت‌آمفتامین متداول‌ترین ماده مخدر شناسایی شده در سطح کشور است. در سال 2019 هر هفته 14 تا 16 کیلوگرم مت‌آمفتامین در محل‌های آزمایش شده مصرف می‌شد و میانگین میزان مصرف مربوطه ​​600 میلی‌گرم مت‌آمفتامین به ازای هر 1000 نفر در روز بود که در دامنه کمتر از 200 میلی‌گرم در هر 1000 نفر جمعیت در منطقه ساوت‌لند[1] تا 1100 میلی‌گرم در هر 1000 نفر جمعیت در منطقه نورث‌لند[2] قرار داشت. علاوه بر این، قیمت مت‌آمفتامین در طول دوره 2016 تا 2018 کاهش یافت که گویای عرضه بیش از حد آن است که باعث کاهش قیمت و احتمالاً افزایش مصرف آن شده است.

در استرالیا شیوع مصرف سال گذشته آمفتامین‌ها در سال 2016، 1.4 درصد از افراد 14 ساله و بالاتر یا 280،000 نفر برآورد شد. بیش از نیمی از این افراد (57%) مت‌آمفتامین کریستالی را ماده مخدر اصلی مصرفی خود گزارش کردند در حالی که دیگران مصرف پودر مت‌آمفتامین (20 درصد) و مصرف غیر پزشکی آمفتامین‌های دارویی (11 درصد) را گزارش کردند. بیشترین میزان شیوع مصرف سال گذشته آمفتامین‌ها در میان بزرگسالان جوان 20 تا 29 ساله بوده است (2.8 درصد). مصرف سال گذشته مت‌آمفتامین در استرالیا از سال 2001 (شیوع 3.4 درصدی در میان جمعیت 14 سال به بالا) به طور چشمگیری کاهش یافته است.

در مقابل، تحلیل فاضلاب در استرالیا نشان می‌دهد که هر ساله مقادیر فزاینده‌ای مت‌آمفتامین در کشور مصرف می‌شود؛ این مقدار به طور میانگین 8.4 تن در سال 2016/2017 تا 11.5 تن در سال 2018 / 2019 برآورد شده است. تحلیل فاضلاب در سال 2019 در 22 محل در پایتخت‌های ایالتی و 36 محل منطقه‌ای انجام شد و 57 درصد از جمعیت و طیف وسیعی از اندازه‌های حوضه آبریز را پوشش می‌داد. در کل میانگین مصرف سرانه مت‌آمفتامین در محل‌های منطقه‌ای در بالاترین سطح قرار داشت: 1500 میلی‌گرم در هر 1000 نفر در روز، در مقایسه با میانگین 1250 میلی‌گرم در هر 1000 نفر در روز در محل‌های آزمایش شده پایتخت‌های ایالتی. بیشترین مقدار مت‌آمفتامین در نیو ساوت ولز و پس از آن ویکتوریا و کوئینزلند مصرف شده‌اند.

علاوه بر این، مصاحبه‌های انجام شده هر ساله با گروه نگهبان افرادی که به طور منظم مواد مخدر تزریق می‌کنند به روند‌های نوسانی مصرف مت‌آمفتامین اشاره دارد. مصرف این ماده در سال 2003 به اوج خود رسید،؛ در آن زمان 89 درصد از پاسخ‌دهندگان گزارش کردند که در شش ماه گذشته مت‌آمفتامین مصرف کرده‌اند؛ این روند در سال 2010 به 60 درصد کاهش یافت و سپس در سال 2019 دوباره بالا رفت: سه چهارم پاسخ‌دهندگان (78 درصد) گزارش کردند که در شش ماه قبل از مصاحبه تجربه مصرف مت‌آمفتامین را داشته‌اند و این مصرف عمدتاً به شکل کریستالی و در جایگاه‌های بعدی پودری و فرم پایه بوده است. مقدار میانگین مت‌آمفتامین ​​پودری یا کریستالی مصرف شده در یک روز معمول در شش ماه گذشته 0.20 گرم بود، در حالی که میانگین فراوانی مصرف مت‌آمفتامین کریستالی در میان تزریق‌کنندگان منظم مواد مخدر در سال 2019، ​​48 روز یا هفته‌ای دو بار بود. خلوص درک شده بالاتر مت‌آمفتامین کریستالی و قیمت رو به کاهش آن گسترش بازار این ماده را در استرالیا تأیید می‌کند؛ قیمت مت‌آمفتامین کریستالی در سال 2019 در کمترین میزان مشاهده شده از سال 2003 تا آن زمان ثبت شد و به میانگین 260 دلار استرالیا در هر گرم رسید.

در سال 2018 برآورد شد که حدود 20.5 میلیون نفر در سراسر جهان در سال پیش از آن «اکستازی» مصرف کرده‌ بودند که معادل 0.4 درصد از جمعیت جهان در سنین 15 تا 64 سال است. شیوع مصرف سال گذشته «اکستازی» در استرالیا و نیوزیلند (2.2 درصد)، آمریکای شمالی (0.9 درصد) و غرب و مرکز اروپا (0.8 درصد) نسبتاً بالا است. مصرف «اکستازی» عمدتاً به محیط‌های تفریحی شبانه مربوط است، و میزان نسبتاً بالاتری در میان جوانان دارد.

از سال 2010 اشکال مورد مصرف «اکستازی» نیز تنوع یافته است زیرا فرم‌های پودری و کریستالی این ماده با خلوص بالا در دسترس قرار گرفته است و معمولاً در اروپا، استرالیا و نیوزیلند مصرف می‌شود. در غرب و مرکز اروپا، محتوای MDMA قرص‌های «اکستازی» در سال 2017 به بالاترین سطح خود رسید. در حالی برخی از کشورهای دارای شیوع مصرف بالا مانند هلند و بریتانیا در آخرین نظرسنجی خود کاهش مصرف این قرص‌ها را گزارش کرده‌اند آلمان از روند رو به افزایش مصرف MDMA یا «اکستازی» خبر داده است. در استرالیا مصرف قرص‌های «اکستازی» در سال 2019 همچنان رو به کاهش بود و 67 درصد از پاسخ‌دهندگان به مطالعه اخیر در شش ماه پیش از آن تجربه مصرف این قرص‌ها را داشتند. کپسول‌های «اکستازی» همچنان رایج‌ترین شکل ماده مصرف شده از زمان آغاز نظارت در سال 2003 است (77 درصد از مصرف‌کنندگان این کپسول‌ها  رمصرف می‌کرده‌اند). علاوه بر این یک چهارم شرکت‌کنندگانی که مصرف «اکستازی» در شش ماه گذشته را گزارش کردند به مصرف یک بار در هفته یا بیشتر این ماده اشاره کردند و میانگین تعداد ​​ کپسول‌های مصرفی در یک بار معمول دو عدد بود.

[1] Southland

[2] Northland

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

امروزه مصرف انواع مواد دائماً در حال تغییر است و متناسب با موقعیت و فضای محیط بیرونی این تغییر ادامه پیدا می‌کند. این موضوع موجب می‌شود تا عرضه کنندگان مواد متناسب با وضع و حال مشتریان، کالای جدیدی به بازار عرضه کنند. در نتیجه هر روز شاهد تغییراتی در الگوی مصرف مواد در ایران و جهان هستیم. تغییرات مداوم الگوی مصرف  و ظهور انواع مواد جدید طراحی و اجرای سیاست ها را با مشکل جدی روبرو کرده است.

یکی از چالش های مهم در سطح جهان و برای ایران که با بحران اعتیاد روبرو است، تغییر الگوی مصرف مواد از مواد کم خطر به پرخطر است. گفتنی است، منظور از تغییر الگو، تغییر ماده مصرفی و تغییر روش مصرف است که از مواد کم خطر و سنتی به مواد پرخطر و صنعتی در حال حرکت است.

منظور از مواد پرخطر موادی است که دارای ویژگی‌های زیر است:

• قدرت اعتیادآوری بیش‌تر و زمان کوتاه تر وابستگی مانند: کراک، اکستازی، شیشه و غیره.. ؛
• روش مصرف آنها به صورت تزریق است مانند: کوکائین، مورفین و حتی متادون؛
• موادی که به صورت مصنوعی در آزمایشگاه تولید می شود مانند: LSD ، فنتانیل و غیره؛
• موادی که به شیوه نیمه مصنوعی از گیاهان دارای خاصیت اعتیادی ساخته یا با مواد دیگر ترکیب می‌شوند، مانند: دسته‌ای از کراک که با کانابیس تولید می‌شود.

امروزه بر خلاف گذشته، تغییر الگوی مصرف دیگر پدیده‌ای تک بعدی تلقی نمی شود بلکه پدیده‌ای چندوجهی است و با توجه به پیامدهای تخریبی مصرف مواد به ویژه مواد صنعتی، ابعاد اجتماعی، فرهنگی و خانوادگی در کنار بعد اقتصادی آن جایگاه ویژه ای دارد.

به نظر می‌رسد نتوان آمار رسمی دقیقی از تعداد مصرف کنندگان و نوع ماده مصرفی مواد صنعتی و شیمیایی در کشور ارائه داد اما روند کلی مصرف نشان از افزایش مصرف این دسته از مواد به ویژه میان نوجوانان و جوانان دارد. امروزه اتفاقات گوناگونی روند مصرف را نسبت به گذشته متفاوت کرده که می‌توان به کاهش سن مصرف کنندگان نسبت به سال های قبل و ظهور مواد صنعتی جدید اشاره کرد. در واقع، علت تمایل به مصرف مواد را می‌توان در فراگیر شدن قوانین تشدید مجازات در قبال ورود و عرضه مواد در دنیا و گرانی و محدود شدن دسترسی به آنها و همچنین سهولت ساخت و دسترسی و استفاده از مواد محرک، ناآگاهی از پیامدهای منفی آنها برای والدین  و جامعه و ناکافی بودن تلاش‌ها برای طراحی و اجرای برنامه‌های پیشگیرانه جست‌و‌جو کرد. بر اساس تحقیقات حدود ۱۱ درصد جوانان ایرانی که مواد روان‌گردان مصرف می‌کنند، باور ندارند این مواد اعتیادآور هستند یا اینکه اثرات تخریبی آنها بیشتر از مواد سنتی است.

کلوب و جانسون[۱] در تحقیقی با عنوان « تفاوت‌ها در روش وابستگی به مواد مخدر» درباره مراحلی که مصرف کنندگان کوکائین و هروئین طی آن معتاد می‌شوند، دو نتیجه را برشمرده‌اند:

الف) مصرف اولیه‌ای که در دوران نوجوانی آغاز می‌شود، ماهیت تجربی دارد؛

ب) افراد بعد از ۲۵ سالگی به ندرت شروع به مصرف هروئین و کوکائین می‌کنند، مگر اینکه هیچ گونه موادی در دسترس آنها نباشد. الگوی مصرف بدین صورت است که از مصرف الکل به ماری‌جوانا و سپس سایر مواد غیرقانونی مثل هروئین و کوکائین در حرکت است. در واقع هرچه شروع مصرف مواد زودتر باشد، احتمال وابستگی بیشتر است. افرادی که الکل مصرف نمی‌کنند احتمال مصرف ماری‌جوانا در آنها بسیار کمتر است، به همین صورت کسانی که ماری‌جوانا مصرف نمی‌کنند به مصرف مواد خطرناک‌تر هم نمی‌رسند.

در بررسی دلایل تغییرات الگوی مصرف مواد باید به عوامل زمینه ساز تغییر الگوی مصرف  و به متغییرهای اثرگذاری که زمینه ساز عوامل موثر بر اعتیاد افراد می‌شود، توجه ویژه کرد. توجه به نظریاتی که در چارچوب آن می‌توان عوامل زمینه ساز اعتیاد افراد را بررسی و تغییرات مداوم الگوی مصرف انواع مواد را شناسایی کرد عبارتند از: نظریه های فشار اجتماعی، نظریه آنومی، نظریه فقر فرهنگی  و کنترل اجتماعی.

بر اساس نظریه فشار اجتماعی، افراد تحت تاثیر فشارهای اجتماعی، گرایش به کج‌روی پیدا می‌کنند. رابرت مرتون این فشار را ناشی از ناتوانی شخص در دستیابی به اهداف مقبول اجتماعی می‌داند. فقر اقتصادی، بیکاری و فشارهای ناشی از مهاجرت، متغییرهایی هستند که بر اساس نظریه فشار اجتماعی اعتیاد در این بستر رخ می‌دهد. در واقع فقر اقتصادی، بیکاری و مهاجرت منجر به برخوردار نبودن از حمایت‌روانی، اجتماعی و فرهنگی می‌شود که نتیجه آن آمادگی برای تغییر الگوی مصرف مواد است.[۲]

همچنین، دورکیم برای توصیف وضعیت اجتماعی از اصطلاح آنومی استفاده می‌کند که در آن انسجام اجتماعی به وسیله بحران‌هایی از قبیل رکود اقتصادی ضعیف می‌شود. این بحران‌ها باعث می‌شود، فرد بدون در نظر گرفتن جامعه به دنبال منافع شخصی خود باشد. هرچه یکپارچگی هنجاری خانواده ضعیف شود، تنش بین اعضای خانواده بیشتر  و تعهد و پیوند بین افراد خانواده ضعیف‌تر می‌شود که این همه فرد را به محیط‌های آلوده و پذیرش الگوهای جدید مصرف مواد می‌کشاند. در واقع بر اساس نظریه آنومی، پایین بودن سطح همبستگی  و وجود آنومی منجر به افزایش تنش میان خانواده و کاهش تعهدات خانوادگی می‌شود که نتیجه آن آمادگی برای تغییر الگوی مصرف مواد است.[۳]

نظریه فقر فرهنگی از دیگر نظریاتی است که عوامل زمینه ساز گرایش به مصرف مواد پرخطر را توضیح می‌دهد. جیمز کلمن فقر فرهنگی را ناشی از نداشتن ارتباط متقابل مستمر خانواده  و نیز منزلت اجتماعی پایین که ناشی از نبود احساس امنیت مانند کم توجهی خانواده، طلاق والدین، کم سوادی و ناآگاهی والدین و … می‌داند. بنابراین نداشتن اطلاعات کافی از عوارض مواد از یک سو و تصورات نادرست درباره فواید انواع مواد و تبلیغات گسترده در مورد اعتیادآور نبودن برخی از آنها از سوی دیگر موجب گرایش به مصرف مواد پرخطر می‌شود. در واقع ناآگاهی یا پنداشت نادرست از عوارض مواد پرخطر منجر به آمادگی برای تغییر الگوی مصرف مواد می‌شود.[۴]

گفتنی است، عوامل یاد شده و بررسی نظریات مطروحه به تنهایی برای بررسی تغییرات الگوی مصرف کافی نیست. این امر زمانی به وقوع می‌پیوندد که سه عامل کمیاب شدن  و ناخالص شدن مواد کم خطر و تولید آسان مواد پرخطر به این مجموعه اضافه شود.

پی‌نوشت‌ها

[۱] Anderew and bruce d. gohnson

[۲] صدیق سروستانی، (۱۳۸۶): آسیب شناسی اجتماعی، تهران، انتشارات سمت، ص ۷۰-۷۵

[۳] همان

[۴] کلمن، ج . (۱۳۷۷): بنیادهای نظریه اجتماعی، ترجمع منوچهر صبوری، تهران، نشر نی، ص ۹۵-۹۸

بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است

اصطلاح “مواد مخدر آرام” و “مواد مخدر سخت” اصطلاحات قراردادی است که هیچ معیار مشخص و مبنای علمی ندارد.

 عموماً اصطلاح “مواد سخت” برای طبقه ای از مواد به کار می رود که اعتیادآور و قابل تزریق است، به ویژه هروئین، کوکائین و مِتامفتامین کریستال. عموماً ماری جوانا تنها موادی است که شامل گروه مواد آرام محسوب می شود، اگرچه برخی از افراد به دلیل مصرف قانونی نیکوتین و الکل در رده سنی بزرگسالان و پذیرش نسبی اجتماعی این دو ماده، در مقایسه با مواد غیرقانونی، این دو مورد را در گروه مواد آرام قرار می دهند.

اصطلاح “مواد مخدر آرام”  گاهاً به جای اصطلاح داروی دروازه ورود (ایده ای که مصرف داروها و مواد نه چندان آسیب‌زا، اما منجر به مصرف مواد و یا جرم‌های جدی‌تر و خطرناک تر در آینده می گردد) استفاده می شود. اصطلاحی که کاملاً  نادرست است.

سوالاتی پیرامون اصطلاح مواد مخدر سخت و آرام

استفاده از اصطلاح مواد مخدر سخت و آرام باعث مطرح شدن سوالاتی بیشتر گردیده است. آیا یک ماده مخدر فقط هنگام تزریق “سخت” محسوب می شود؟ مطمئناً زمانی که هروئین، کراک و مِتامفتامین مصرف می شود، این ها جزء مواد مخدر آرام نیستند. با مصرف این مواد، خلوص، میزان، فراوانی مصرف، بافت اجتماعی و شیوه مصرف آن معمولاً تعیین می کند که چقدر این مواد مضر هستند.

و این امر دلالت بر این موضوع دارد که ماری جوانا یک ماده نرم یا نسبتاً بی ضرر است که به طور قابل توجهی، محل تردید و اشکال است. انواع مختلفی از ماری جوانا مثلاً روغن حشیش و حشیش وجود دارد که بطور سنتی از آن به عنوان اشکال قوی تر از شاهدانه مصرف می شود. با این وجود، سرخوشی ناشی از مصرف گُل که به لحاظ ژنتیکی طراحی و تولید می شود و مضرات طولانی مدت آن، بیشتر آشکار می گردند.

تحقیقات در مورد جرم شناسی مواد نشان می دهد که معدود متخلفین مواد، خود را تنها به یک مواد مصرفی محدود می کنند، این امر این موضوع را زیر سوال می برد که مصرف کنندگان مواد، قادر به محدود کردن خود به یک مواد آرام هستند، اگرچه الگوی مشخص مصرف در بین این افراد از ماری جوانا تا هروئین وجود دارد.

مشکلات طبقه بندی مواد

اگر قرار بود مواد را با توجه به این اصطلاحات سخت و آرام بودن آنها دسته بندی کنیم، طبقه بندی چندین مواد، دچار مشکل خواهد شد. هالوسینوژن ها، مانند قارچ جادویی و LSD و اِکستازی و قرص های مورد مصرف در پارتی ها، به طور کلی توسط مصرف کنندگان به عنوان مواد اعتیاد آور تلقی نمی شوند-اگرچه بعضی تحقیقات واقعیت دیگری را بیان می کند.

اما با توجه به کم اعتیاد بودن این داروها و واقعیت این موضوع که افراد این مواد را به صورت خوراکی مصرف می کنند تا تزریق، اما آیا این مواد، مواد آرام محسوب می شوند؟ از آنجایی که خطرات مصرف این مواد که با حس بد و فلش بک همراه  است که کاملاً مستند و اثبات شده است و حالات ناشی از مصرف این مواد، مشابه مواد کنترل شده (مورفین، متادون) هستند، بعید است که متخصصان وکارشناسان این حوزه، از این مواد، تحت عنوان مواد آرام نام ببرند.

و کدام گروه از داروها،جزء داروهای تجویزی از جمله آرامبخش و مُسکن درد، قرار می گیرند؟ معمولاً اصطلاح مواد سخت را نشنیده ایم، که در مورد این داروها به کار می رود حتی زمانی که از این داروها مورد سوء مصرف قرار می گیرد، اما بعضی ها از این داروها به لحاظ شیمیایی مشابه هروئین هستند، در حالی که دیگر مواد، جزء اعتیاد آور ترین مواد هستند و خطرناک ترین برای ترک مصرف آن. بنابراین دسته داروهای آرام نیز برای آنها مناسب نیست.

سخن آخر

بنابراین اصطلاحات “مواد سخت” و “مواد آرام” توضیح زیاد و دقیقی به شما در مورد آن ماده نمی دهد. اکثر این اصطلاحات برای توصیف و درک بهتر مخاطب درباره مضرات نسبی یک ماده نسبت به ماده دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.

منبع:

• https://www.verywellmind.com/the-difference-between-soft-drugs-and-hard-drugs-22308