سیاست مخدری ایالات متحده
در تدوین سیاست مخدری ایالات متحده، برآوردهای انجامشده نشان داده است که اکثریت افرادی که بیشمصرفی مواد افیونی دارند، آمریکاییهای سفیدپوست غیراسپانیاییتبارند که در سال 2020 نزدیک به 70 درصد از کل مصرفکنندگان را تشکیل میدادند. همچنین، سیاهپوستان آمریکایی و آمریکاییهای اسپانیاییتبار به ترتیب حدود 7 و 12 درصد مصرفکنندگان را تشکیل دادهاند.
اقتصاددانان آمریکایی معتقدند که افزایش آنچه آنها «مرگهای ناشی از ناامیدی» مینامند (شامل بیشمصرفی مواد مخدر، بهویژه میان سفیدپوستان آمریکایی بدون مدرک دانشگاهی) در درجه اول نتیجه کاهش دستمزدها در چهار دهه گذشته و کاهش مشاغل مناسب برای کهنهسربازان آمریکایی است که بسیاری از آنها در نتیجه خدمت در مناطق جنگی از دردهای مزمن رنج میبرند. همین گروه تعداد زیادی از مرگومیرهای مرتبط با مصرف اوپیوئیدها را تشکیل میدهند. بر اساس مطالعهای که توسط مؤسسه ملی بهداشت آمریکا انجام شده، احتمال مرگ کهنهسربازان در اثر مصرف بیش از حد مواد افیونی دوبرابر بیشتر از افراد عادی است.
اپیدمی مواد افیونی پیامدهای مخربی بر دیگر جنبههای بهداشت عمومی دارد و باعث نرخ بالای هپاتیت سی، ایدز و سایر بیماریها میشود که عمدتاً به دلیل سرنگهای مصرفی مشترک بوده است. در همین حال، اگر مادران در دوران بارداری از مواد افیونی استفاده کنند، وابستگی به مواد افیونی را به فرزندان خود منتقل میکنند. بروز سندرم محرومیت نوزادی، یا علائم ترک در نوزادانی که در دوران بارداری در معرض مواد مخدر قرار گرفتهاند، بین سالهای 2010 تا 2017 بیش از 80 درصد افزایش یافته است.
بیشمصرفی مواد افیونی حدود 78 میلیارد دلار در سال برای ایالات متحده آمریکا هزینه دارد، آماری که شامل هزینههای مراقبتهای بهداشتی، بهرهوری ازدسترفته، برنامههای درمانی و هزینههای قانونی نیز است. تنها در سال 2017, هزینه سوءمصرف مواد افیونی و بیشمصرفی کشنده حدود 1 تریلیون دلار برآورد شد. جانت یلن، وزیر خزانهداری، که در آن زمان رئیس فدرال رزرو بود، در سال 2017 در مقابل مجلس سنای ایالات متحده، اپیدمی مواد افیونی را با کاهش مشارکت نیروی کار در میان «نیروی کار فعال» مرتبط دانست. آلن کروگر، اقتصاددان دانشگاه پرینستون، نوشت که این امر میتواند عامل 20 درصد کاهش مشارکت نیروی کار میان مردان و 25 درصد میان زنان از سال 1999 تا 2015 باشد.
در واقع بحران مواد اوپیوئیدی در ایالات متحده آمریکا به یک نگرانی مهم در حوزه امنیت ملی نیز تبدیل شده است. چرا که سؤال مهم این است که: این مواد اوپیوئیدی مانند هروئین و فنتانیل از کجا وارد این کشور میشوند؟ باید گفت بیشتر هروئینی که وارد ایالات متحده میشود در مزارع خشخاش در مکزیک کشت میشود و چندین کارتل بزرگ، مراکز تولید و توزیع را در شهرهای بزرگ ایالات متحده کنترل میکنند. کارتلهای مکزیکی معمولاً مواد مخدر را از مرز جنوب غربی ایالات متحده در وسایل نقلیه تجاری و مسافربری و از طریق تونلهای زیرزمینی قاچاق میکنند. مقادیر زیادی هروئین نیز در کشورهای آمریکای جنوبی بهویژه کلمبیا تولید میشود و از طریق هوا و دریا به ایالات متحده قاچاق میشود. اگرچه بیشتر هروئین جهان از افغانستان میآید، اما تنها بخش کوچکی از هروئین وارد شده در ایالات متحده آمریکا از افغانستان قاچاق میشود.
مقامات آمریکایی میگویند که بیشتر فنتانیل موجود در ایالات متحده از مرزهای جنوبی قاچاق میشود. اگرچه فنتانیل مستقیماً از چین میآید، اما حجم ورودی آن از سال 2019 به میزان قابلتوجهی کاهش یافته است، کارشناسان معتقدند که بسیاری از محمولههای قاچاق فنتانیل از طریق مکزیک تغییر مسیر داده میشوند و امروزه این کارتلهای مکزیکی هستند که بیشترین تأثیر مستقیم را بر بازار فنتانیل ایالات متحده در سالهای آینده خواهند داشت.
از سال 2007, ایالات متحده بیش از 3 میلیارد دلار به مکزیک کمک امنیتی و مبارزه با قاچاق مواد مخدر در برنامهای به نام ابتکار «مریدا» , ارائه کرده است. مقامات آمریکایی میگویند این ابتکار منجر به دستگیری برخی از رهبران ارشد کارتل از جمله خواکین «الچاپو» گوزمان شد، اما آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، رئیسجمهور مکزیک بهشدت از این توافق انتقاد کرد و در سال 2021, دو کشور چارچوب دوجانبه جدیدی را اعلام کردند.
همچنین برنامههایی با چین بهعنوان منبع اصلی قاچاق فنتانیل در ایالات متحده در اواسط دهه 2010, ایجاد شد. در میان فشارهای دیپلماتیک مستمر ایالات متحده، پکن اقدامات متعددی را برای منع تولید فنتانیل انجام داد که در سال 2019 ممنوعیت تولید، فروش و صادرات تمام مواد مرتبط با فنتانیل را در پی داشت. بااینحال، کارشناسان خاطرنشان میکنند که با تیرهشدن روابط دوجانبه، همکاری پکن در این زمینه کاهش یافته است.
دولتهای اخیر ایالات متحده نیز تعداد ماموران گشت مرزی را به حدود بیست هزار نفر افزایش دادهاند. کشف و ضبط هروئین و دستگیریهای قاچاق بین سالهای 2007 و 2017 بیش از دوبرابر شد که بسیاری از آنها در نزدیکی مرز جنوب غربی بودند. به دستور رئیسجمهور دونالد ترامپ، دولت حدود هشتاد مایل موانع جدیدی در امتداد مرز ایجاد کرد. برخی از تحلیلگران استدلال کردند که ساخت دیوار مرزی کمک چندانی به مهار جریان مواد مخدر نمیکند، زیرا تصور میشود بسیاری از مواد مخدر غیرقانونی از طریق بنادر ورودی قاچاق میشوند. در سال 2021, رئیسجمهور جو بایدن دو فرمان اجرایی با هدف ایجاد اختلال در سازمانهای جنایی فراملی، از جمله با اعمال تحریمها علیه افرادی که در قاچاق مواد مخدر دست دارند، صادر کرد.
در سال 2017, پرزیدنت ترامپ مصرف مواد اوپیوئیدی را یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی اعلام کرد و برخی از کمکهای مالی فدرال را به ایالتها برای کنترل این بحران افزایش و محدودیتهای دسترسی به درمان را کاهش داد. همچنین، ترامپ قانون حمایت از بیماران را امضا کرد، قانون دوحزبی با هدف گسترش بیشتر دسترسی به درمان اعتیاد و افزایش تحقیقات در مورد داروهای آرامبخش جایگزین؛ بااینحال، برخی از ناظران میگویند که برای انجام این اقدامات بودجه پایدار کافی برای مهار بحران فراهم نشده است.
یک سال پس از روی کار آمدن، پرزیدنت بایدن اولین استراتژی ملی کنترل مواد مخدر خود را منتشر کرد که در آن گسترش دسترسی به درمان و مداخلات کاهش آسیب، از جمله استفاده از نالوکسان و کنترل قاچاق مواد مخدر، اولویت دارد. پیشازاین، دولت بایدن محدودیتهای استفاده از بوپرنورفین را کاهش داده بود، درمان دارویی که علائم ترک را کاهش و در نتیجه خطر عود و مصرف بیش از حد را کنترل میکند.
