مواد مخدر سخت و مواد مخدر نرم چیست؟

مواد مخدر سخت و مواد مخدر نرم

مواد مخدر سخت و مواد مخدر نرم دو اصطلاح قراردادی است که هیچ معیار مشخص و مبنای علمی‌ای ندارد.  اصطلاح مواد مخدر سخت عموماً برای دسته‌ای از مواد به کار می‌رود که اعتیادآور و قابل تزریق‌اند، به‌ویژه هروئین، کوکائین و مِت‌امفتامین کریستال. ماری جوانا تنها ماده موجود در گروه مواد نرم است، اگرچه برخی افراد به دلیل مصرف قانونی نیکوتین و الکل در رده سنی بزرگسالان و پذیرش نسبی اجتماعی این دو ماده، در مقایسه با مواد غیرقانونی، آن‌ها را در گروه مواد نرم قرار می دهند.

اصطلاح «مواد مخدر آرام» گاه به جای «ماده دروازه ورود» به کار می‌رود؛ منظور از دروازه ورود نوعی دارو یا ماده نه‌چندان آسیب‌زا است که مصرفش منجر به مصرف مواد خطرناک‌تر یا ارتکاب جرایم‌ جدی‌تر در آینده می‌شود. اما این اصطلاح هم کاملاً  نادرست است.

سوالاتی پیرامون اصطلاح مواد مخدر سخت و مواد مخدر نرم

استفاده از اصطلاحات مواد مخدر سخت و نرم باعث مطرح شدن سوالاتی بیشتر گردیده است؛ آیا یک ماده مخدر فقط هنگام تزریق «سخت» محسوب می شود؟ مطمئناً هروئین، کراک و مِتامفتامین جزء مواد مخدر نرم یا آرام نیستند. هنگام مصرف این مواد، خلوص، میزان، فراوانی مصرف، بافت اجتماعی و شیوه مصرف آن‌ها معمولاً تعیین می کند که چقدر مضرند.

و این امر دلالت بر این موضوع دارد که ماری جوانا یک ماده نرم یا نسبتاً بی ضرر است که به طور قابل توجهی، محل تردید و اشکال است. انواع مختلفی از ماری جوانا مثلاً روغن حشیش و حشیش وجود دارد که به‌طور سنتی از آن به عنوان اشکال قوی تر از شاهدانه مصرف می شود. با این وجود، سرخوشی ناشی از مصرف گُل که به لحاظ ژنتیکی طراحی و تولید می شود و مضرات طولانی مدت آن، بیشتر آشکار می گردند.

تحقیقات در مورد جرم شناسی مواد نشان می دهد که معدود متخلفین مواد، خود را تنها به یک مواد مصرفی محدود می کنند، این امر این موضوع را زیر سوال می برد که مصرف کنندگان مواد، قادر به محدود کردن خود به یک مواد آرام هستند، اگرچه الگوی مشخص مصرف در بین این افراد از ماری جوانا تا هروئین وجود دارد.

مشکلات طبقه بندی مواد

اگر قرار بود مواد را با توجه به این اصطلاحات سخت و آرام بودن آنها دسته بندی کنیم، طبقه بندی چندین مواد، دچار مشکل خواهد شد. هالوسینوژن ها، مانند قارچ جادویی و LSD و اِکستازی و قرص های مورد مصرف در پارتی ها، به طور کلی توسط مصرف کنندگان به عنوان مواد اعتیاد آور تلقی نمی شوند-اگرچه بعضی تحقیقات واقعیت دیگری را بیان می کند.

اما با توجه به کم اعتیاد بودن این داروها و واقعیت این موضوع که افراد این مواد را به صورت خوراکی مصرف می کنند تا تزریق، اما آیا این مواد، مواد آرام محسوب می شوند؟ از آنجایی که خطرات مصرف این مواد که با حس بد و فلش بک همراه  است که کاملاً مستند و اثبات شده است و حالات ناشی از مصرف این مواد، مشابه مواد کنترل شده (مورفین، متادون) هستند، بعید است که متخصصان وکارشناسان این حوزه، از این مواد، تحت عنوان مواد آرام نام ببرند.

و کدام گروه از داروها،جزء داروهای تجویزی از جمله آرامبخش و مُسکن درد، قرار می گیرند؟ معمولاً اصطلاح مواد سخت را نشنیده ایم، که در مورد این داروها به کار می رود حتی زمانی که از این داروها مورد سوء مصرف قرار می گیرد، اما بعضی ها از این داروها به لحاظ شیمیایی مشابه هروئین هستند، در حالی که دیگر مواد، جزء اعتیاد آور ترین مواد هستند و خطرناک ترین برای ترک مصرف آن. بنابراین دسته داروهای آرام نیز برای آنها مناسب نیست.

سخن آخر

بنابراین اصطلاحات “مواد سخت” و “مواد آرام” توضیح زیاد و دقیقی به شما در مورد آن ماده نمی دهد. اکثر این اصطلاحات برای توصیف و درک بهتر مخاطب درباره مضرات نسبی یک ماده نسبت به ماده دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.

منبع