Cudras

Tag: دانشجویان

  • پیامدهای مصرف قرص شب امتحان

    منصور براتی، معاون  پژوهشی موسسه کادراس در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به داروی محرک “متیل‌فنیدات” که به نام «قرص شب امتحان» نیز در جامعه مشهور است، می‌گوید: از این دارو برای درمان افراد مبتلا به بیش‌ فعالی، کم‌توجهی، عصبانیت همراه با بی‌قراری، اضطراب، فشار خون بالا و دارای افسردگی استفاده می‌شود. با این حال این قرص پیش از برگزاری آزمون‌، اجراهای هنری و … توسط برخی افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد، حال آنکه مصرف این دارو بدون تجویز پزشک، موجب ایجاد اختلالات جدی در سیستم عصبی خواهد شد.

     

     با بیان اینکه به طور معمول هنگامی که نوجوانان و جوانان در فرآیند ارتقاء و پیشرفت مقطع تحصیلی، انجام فعل هنری یا انجام فعالیت ورزشی قرار دارند، سعی می‌کنند تا با افزایش ساعت مطالعه یا حضور در کلاس‌های فوق العاده آمادگی خود را برای روز امتحان و کسب بهترین نتیجه آماده کنند، اظهار کرد: با این حال برخی افراد بدون تکیه بر تلاش فردی و کمک‌ درسی‌های مجاز و بی‌خطر، به سراغ موادی می‌روند تا از طریق آنها بتوانند تمرکز و حافظه خود را تقویت کنند؛ یکی از مشهورترین این مواد ریتالین نام دارد.

     

    وی با اشاره به داروی محرک متیل‌فنیدات یا همان «ریتالین» که به نام «قرص شب امتحان» نیز در جامعه مشهور است، ادامه داد: از این دارو برای درمان افراد مبتلا به بیش‌ فعالی، کم‌توجهی، عصبانیت همراه با بی‌قراری، اضطراب، فشار خون بالا و دارای افسردگی استفاده می‌شود. با این حال این قرص پیش از برگزاری آزمون‌، اجراهای هنری و هرگونه فعالیتی که نیاز به دقت بالا و حافظه قوی دارد توسط برخی افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

     

    معاون پژوهشی موسسه کادراس ادامه داد: ریتالین به عنوان مهارگر قوی بازجذب دوپامین و به میزان کم‌تری نوراپی‌نفرین در دستگاه عصبی مرکزی عمل می‌کند. به نظر می‌رسد نقص فعالیت این دو آمین پیام‌رسان یعنی دوپامین و اپی‌نفرین از علل بروز سندرم اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی در کودکان و بزرگسالان باشد، متیل‌فنیدات با افزایش فعالیت این دو آمین عصبی در بهبود نشانگان این بیماری مؤثر است.

     

    براتی با اشاره به اینکه مصرف این دارو بدون تجویز پزشک، موجب ایجاد اختلالات جدی در سیستم عصبی فرد می‌شود، تاکید کرد: با وجود این که جامعه پزشکی گزارشی در خصوص اعتیادآور بودن این قرص منتشر نکرده است، اما نوعی وابستگی روانی یا عادت رفتاری می‌تواند فرد را دچار مصرف مداوم این مواد کند. این دارو اگر بدون تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد و سپس قطع شود دارای عوارضی همچون حالت تهوع، سرگیجه، فشار خون، بی‌خوابی، عصبانیت، دل درد، کاهش وزن، مشکلات گوارشی، افسردگی شدید و جوش پوستی است و اگر به شکل افراطی مصرف شود می‌تواند دارای عوارضی همچون توهم زدن، تشنج یا تپش قلب نیز باشد.

     

    معاون پژوهشی موسسه کادراس ادامه داد: برخی نوجوانان و جوانان با کنار گذاشتن حس احتیاط روی به مصرف ریتالین می‌آورند تا از این طریق ضمن جبران کمبودهای ناشی از تنبلی یا عدم تمرین کافی به اوج موفقیت در فعالیت‌های درسی، هنری و ورزشی دست پیدا کنند. در این نقطه نقش مدرسه، خانواده و رسانه‌های جمعی برای آگاه کردن و کنترل رفتارهای پرخطر نوجوانان و جوانان بسیار پر رنگ شده و آنها باید برای دور نگه داشتن نسل جدید از این مواد محرک تمام توان خود را به کار بگیرند.

     

    وی معتقد است که افراد محصل، هنرمندان و ورزشکاران باید سعی کنند با افزایش سعی و تلاش در حوزه تخصصی خود از انواع داروها و مواد دوری کرده تا از این طریق زمینه سلامت جسم و روح خود را تضمین کنند.

  • مصرف داروهای معروف به شب امتحان چه عوارضی در پی دارد؟

    معاون اجتماعی موسسه کادراس گفت: بعضی دانشجویان و دانش‌آموزان شنیده‌اند که ریتالین می‌تواند به تمرکز حواس آن‌ها کمک و به لحاظ علمی پیشرفت کنند، این درحالیست که صرف خودسرانه محرک‌های تجویزی بسیار خطرناک و عوارض کوتاه مدت آن، عصبانیت و بی خوابی، سردرد، تغییرات ضربان قلب و فشار خون، جوش و خارش پوست، درد شکمی، کاهش وزن، مشکلات گوارشی، وابستگی به مواد مخدر و افسردگی شدید پس از ترک را به همراه دارد.

    فرزانه سهرابی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به مصرف داروهای مخدرِ شب‌های امتحانی می‌گوید: به طور کلی می‌توان داروهای شب امتحانی را در دسته محرک‌ها قرار داد؛ «مُحرک»‌ها یک دسته از داروهایی هستند که فعالیت مغز را افزایش می‌دهند. اما پیش از آن که این محرک‌ها مورد سوء مصرف قرار گیرند و اعتیاد به آن‌ها آشکار شود، به لحاظ تاریخی برای درمان آسم، چاقی مفرط، اختلالات عصبی و انواع بیماری‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

    وی با بیان اینکه عموماً محرک‌ها و به عبارتی «انگیزنده‌ها» ترکیبات شیمیایی هستند که باعث تحریک سیستم اعصاب مرکزی و همچنین اعصاب محیطی می‌شوند، خاطرنشان کرد: تعدادی از نام‌های تجاری داروهای مُحرک تجویزی عبارت‌ از آدرال، ریتالین، وی وانس، کانسرتا، دِسوکسین، دیدرکس، رِسِد، دِسِکدراین، پروسنترآ، دِکستروستات، مِتیلین، دیترانا، فوکالین، ساپرنزا، ادیپکس-پ، نوویگیل، بونتریل است.

    معاون اجتماعی موسسه کادراس با اشاره به انواع محرک‌های شیمیایی از قبیل مِت آمفتامین، اِکستازی و… که در محیط آزمایشگاه یا به طور صنعتی جمع‌آوری و تولید می‌شوند، بیان کرد: اغلب این داروها به صورت قرص و کپسول و گاهاً در بسته‌بندی‌های حبابی شکل یا بطری‌های قرص عرضه می‌شود.

    به گفته وی، به لحاظ پزشکی، داروهای مُحرک در حال حاضر تنها برای شرایط درمانی تعدادی از بیماران از جمله بیماری‌های حمله خواب، اختلال کم توجهی – بیش فعالی (ADHD) و درمان کوتاه مدت چاقی مفرط تجویز می‌شود، این درحالیست که «برخی از دانش‌آموزان و دانشجویان شایعاتی درباره داروهای محرک تجویزی شنیده‌اند که این داروها به لحاظ علمی می‌تواند به آن ها در تمرکز حواس و عملکرد بهتر آن کمک کند» گاهاً به این داروها «قرص‌های شب امتحان» نیز گفته می‌شود. این افراد تحت تأثیر این اشتباه هستند که چون این داروها به دستور پزشک تجویز می‌شوند لذا این داروها سالم یا ایمن‌تر از مواد غیرقانونی هستند، در حالی که مصرف خودسرانه این داروها عواقب جدی برای فرد مصرف‌کننده دارد و ضمناً این داروها برای افرادی که به آن ها تجویز نشده است، بسیار خطرناک و زیان‌آور است.

    سهرابی ضمن تشریح عوارض مصرف خودسرانه محرک‌ها گفت: محرک‌ها تعداد پیام‌رسان‌های عصبی آلی طبیعی مغز را افزایش می‌دهند که به آن‌ها «نوراپی نفرین» و «دوپامین» در مغز می‌گویند. با افزایش تعداد این پیام‌رسان‌های عصبی به ترتیب فشار خون و ضربان قلب، گلوکوز خون و سپس تنفس فرد بالا رفته و همچنین انقباض رگ‌های خونی را به همراه دارد که این اتفاق می تواند به تپش سریع یا نامنظم قلب، دیوانگی، ترس، جنون، پارانویا و نارسایی قلبی منجر شود. همچنین این داروها دارای پتانسیلی هستند که ممکن است نارسایی قلبی عروقی (حمله قلبی) یا تشنج‌های مرگباری را به وجود آورند. محرک‌ها می توانند اعتیادآور باشند؛ به عبارتی فرد مصرف‌کننده پس از مدتی مصرف، مجبور به مصرف مجدد آن خواهد شد.

    معاون اجتماعی موسسه کادراس در ادامه داروهای محرک با اسامی تجاری رایج آنها را عنوان کرد:

    انواع مواد

     

    اما بنابر اظهارات سهرابی، رایج‌ترین این داروهای محرک، ریتالین با نام تجاری مِتیل فنیدات است؛ دارویی که برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی که دارای فعالیت زیاد غیرطبیعی هستند یا با اختلال کم توجهی-بیش فعالی(ADHD) مواجه‌اند، تجویز می‌شود. این ماده سیستم مرکزی عصبی را تحریک می‌کند و اثرات مشابهی با سایر محرک‌ها اما از آمفتامین اثری کمتر و قوی‌تر از کافئین دارد. اصطلاح رایج برای ریتالین، «آناناس» است.

    معاون اجتماعی موسسه کادراس ادامه داد: در واقع، ریتالین از ترکیبات مشابه آمفتامین‌ها است، که برای درمان افسردگی، نشانه‌های نارکولپسی (اختلال حمله خواب) و برخی از مبتلایان به بیش فعالی مقاوم به درمان، تجویز می‌شود.

    وی با اشاره به اینکه ریتالین تأثیر بسیار آرام‌بخشی بر کودکان بیش فعال و اثر ویژه‌ای بر آن‌هایی که دچار اختلال کم‌توجهی-بیش فعالی هستند، دارد، خاطرنشان کرد: این دارو زمانی که به عنوان یک داروی تجویزی مصرف می‌شود، ارزشمند محسوب می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که دچار اختلال کم‌توجهی-بیش فعالی هستند در دزهای تجویز شده به وسیله پزشک به داروهای محرک معتاد نمی‌شوند، اما ریتالین و سایر داروهای محرک، به دلیل خواص محرک بودن آن ها، به وسیله برخی افرادی که به آن ها تجویز نشده، مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد.

    سهرابی با اشاره به اینکه ریتالین به شکل یک قرص و به صورت خوراکی مصرف می‌شود، گفت: افرادی که دچار سوء مصرف این دارو شده‌اند، قرص را نصف کرده و آن را استنشاق یا تزریق می‌کنند. متأسفانه، بعضی دانشجویان و دانش‌آموزان شنیده‌اند که ریتالین می‌تواند به تمرکز حواس آن‌ها کمک کرد و به لحاظ علمی پیشرفت کنند که این دارو به عنوان «داروی مطالعه» می‌شناسند. بسیاری از نوجوانان و جوانان تحت تصور این اشتباه قرار می‌گیرند که داروهای محرک تجویزی مانند ریتالین به دلیل این که پزشک دستور تجویز آن‌ها را می‌دهد، بی‌خطر یا سالم‌تر از «داروهای غیرقانونی» هستند؛ درحالیکه اینگونه نیست.

    معاون اجتماعی موسسه کادراس در ادامه با تاکید بر اینکه صرف محرک‌های تجویزی برای هرکسی که به او تجویز نشده بسیار خطرناک است، افزود: عوارض کوتاه مدت مصرف آن، عصبانیت و بی خوابی، از دست دادن اشتها، تهوع و استفراغ، سرگیجه، دلتنگی، سردرد، تغییرات ضربان قلب و فشار خون (گاهی اوقات افسردگی)، جوش پوستی و خارش پوست، درد شکمی، کاهش وزن و مشکلات گوارشی، عارضه روان پریشی، وابستگی به مواد مخدر و افسردگی شدید پس از ترک را می‌تواند به همراه داشته باشد.

    وی گفت: مصرف محرک‌ها با دزهای بالا منجر به کاهش اشتها (ممکن است منجر به سوء تغذیه جدی شود) لرزش و تحریک عضلانی، تب، تشنج، سردرد، تنفس و ضربان قلب نامنظم ( که می‌تواند برای فرد خطرآفرین باشد)، اضطراب، بی‌حوصلگی، پارانویا، توهم، هذیان، تکرار بیش از حد حرکات بدنی و احساس شک و کرم‌هایی در زیر پوست می‌شود.

    در این راستا سهرابی ضمن هشدار و توصیه‌های ضروری نسبت به مصرف ریتالین عنوان کرد: با توجه به اینکه در سنین نوجوانی باید مراقب مصرف این دارو باشیم، این کار حتما باید زیرنظر پزشک با کنترل والدین در موارد خاص انجام شود. لازم است بدانید هر دارویی در صورتی که تحت‌نظر پزشک و برای درمان اختلالی خاص مصرف نشود، امکان دارد اعتیاد و سوءمصرف ایجاد کند. ریتالین هم همین‌گونه است و در صورتی که نوجوان یا فرد بزرگسالی آن را به مقدار زیاد روزانه مصرف کند، حتما دچار سوءمصرف می‌شود و در مواردی اعتیاد به آن هم ممکن است اتفاق بیفتد.

    وی این را هم گفت که متاسفانه گاهی ورزشکاران ریتالین را سوءمصرف می‌کنند تا انرژی‌شان برای ورزش افزایش یابد. دانشجویان هم شب‌های امتحان به آن پناه می‌برند اما این کار کاملا اشتباه است. این سوءمصرف‌ها باعث شده رسانه‌ها درمورد این دارو تبلیغات منفی کنند اما این تبلیغات باعث شده پدر و مادرهایی هم که فرزندشان دچار بیش‌فعالی و کمبود تمرکز است، تحت‌تاثیر قرار گیرند و به شدت نگران مصرف ریتالین فرزندشان شوند اما این دارویی است که روان‌پزشکان کودک به صورت قانونی و علمی برای این بچه‌ها تجویز می‌کنند و مقادیر آن تحت‌کنترل است.

  • اعتیاد و دانشجویان

    تحقیقات متعددی نشان می‌دهند، الگوی نگرشی و ذهنی ایرانیان در خصوص اعتیاد تاکید بر افزایش شدت این آسیب در جامعه است. نگرش گروه‌های خاص مانند دانشجویان به اعتیاد نیز تایید‌کننده‌ی همین ذهنیت عام است. به گونه‌ای که دانشجویان همراه در طرح‌ها و پیمایش‌های کشوری ابراز نگرانی از شیوع مصرف مواد داشته‌اند. بر اساس تحقیقات مصرف انواع مواد میان دانشجویان در زمان امتحانات به مراتب افزایش می‌یابد و بخش زیادی از دانشجویان حشیش  و گل را اعتیادآور ندانسته و بابت مصرف آن برای خود و دوستانشان نگرانی ندارند.

    در مجموع به نظر می‌رسد، ذهنیت عمومی مردم ایران و گروه‎هایی مانند دانشجویان نسبت به اعتیاد همانند آسیبی اجتماعی است؛ آسیب اجتماعی و مسئله اجتماعی در این معنا عبارت است از درگیری تعداد قابل توجهی بدان موضوع و بحران قلمداد شدن موضوعی در ذهنیت عامه مردم؛ اگرچه وجود درصدی از جرایم و آسیب‌ها همواره در جامعه طبیعی است اما هنگامی که نرخ یک ناهنجاری و انحراف به میزان وسیعی گسترش یابد حاکی از وضعیت ویژه‌ای است. اعتیاد میان دانشجویان می‌تواند نتیجه تجربه آسیب‌هایی باشد که موجب احساس منفی و هیجان دردآور شده و در نهایت در رفتار فرد خود را بروز می‌دهد. این ضربه‌ها انواع مختلفی مانند، تجربه خشونت و سوءرفتارهایی در زندگی به صورت آسیب‌های روانی،از دست دادن افراد مهم زندگی به دلیل مرگ، طلاق والدین  و تجربه طرد شدن را پوشش می‌دهند که زمینه‌ساز اعتیاد میان دانشجویان است.

    بهبود سلامت حوزه روان برای دانشجویان می‌تواند انگیزه قوی در پیشگیری از مصرف مواد و درمان آن شود؛ دانشجویان ممکن است برای رفع نیازهای هیجانی خود مانند کنجکاوی مواد را تجربه کنند یا ممکن است برای تسکین فشار و استرس و فرار از واقعیت زندگی و رسیدن به آرامش به مصرف روی آورند که آموزش مهارت‌های حل مسئله و افزایش توان تاب‌آوری کمک بزرگی در پیشگیری از اعتیاد دارد.

  • دیدگاه دانشجویان ترکیه‌ای نسبت به اعتیاد (۴)

    جمعیت هدف در این مطالعه شامل دانشجویان( تعداد ۴۶۲۸ دانشجو) در حال تحصیل دوره لیسانس در یکی از دانشگاه‌های تازه تاسیس ترکیه در سال تحصیلی ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ است. انتخاب این دانشگاه به دلایل عملی آن( در دسترس بودن محققین) بوده است. ۴۶۲۸ دانشجوی مقطع لیسانس در حال تحصیل از پنج دانشکده دانشگاه بوزوک[۱] در سال تحصیلی دانشگاهی  ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ در این بررسی شرکت داشتند. این تعداد به طور تصادفی از ۴ دانشکده بر اساس دو سیستم آموزشی روزانه و شبانه انتخاب  و اوراق پیمایش در بین دانشجویانی که با رضایت خود در این مطالعه شرکت کرده، توزیع گردیده است. در نتیجه، نظرسنجی از میان دانشجویان سه دانشکده هنر و علوم، دانشکده اقتصاد، مدیریت و دانشکده الهیات انجام شد. ( از‌آنجاکه دانشکده الهیات تازه تاسیس بود، در مقایسه با دیگر دانشکده‌ها دانشجویان کمتری در آن تحصیل می‌کردند در نتیجه تعداد دانشجویان شرکت کننده در این نظرسنجی قابل ملاحظه نبود). اطلاعات تفصیلی در مورد شرکت‌کنندگان نظرسنجی در نمودار شماره یک نشان داده شده است.

         متغییرها   نوع  تعداد درصد
    جنسیت زن

    مرد

    ۳۵۵

    ۲۱۷

    ۶۲٫۱

    ۳۹٫۹

    دانشکده هنر و علوم

    تکنولوژی

    اقتصاد، مدیریت و الهیات

    ۲۷۱

    ۵۱

    ۲۵۰

    ۴۷٫۴

    ۸٫۹

    ۴۳٫۷

    سال اول

    دوم

    سوم

    چهارم

    ۲۷۰

    ۱۱۸

    ۱۱۸

    ۶۶

     

    ۴۷٫۲

    ۲۰٫۶

    ۲۰٫۶

    ۱۱٫۵

    نمودار ۱) اطلاعات دقیق شرکت‌کنندگان

    تجزیه و تحلیل داده‌ها

    داده‌های حاصل از این مطالعه با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای تحلیل متغییرهای دموگرافیک از درصدها و تناوب بین آنها استفاده شده است. جهت شرح تفصیلی نسبت گرایش دانشجویان به اعتیاد، از آمار توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار و برای مقایسه پاسخ شرکت‌کنندگان از تغییرات دموگرافیک، نمونه‌های مستقل تستی و One-Way-ANOVA استفاده شده است.

    یافته‌ها

    توصیف آماری از اطلاعات حاصل از وضعیت موجود اعتیاد در بین دانشجویان نشان می‌دهد، ۴۹ درصد دانشجویان اظهار داشتند، هرگز سیگار نکشیده‌اند؛ ۲۴٫۸ درصد اعلام کردند که فقط آن را امتحان کرده‌اند؛ ۵٫۱ درصد سیگار را ترک کرده‌اند؛ ۲۰٫۶ درصد نیز به طور مرتب سیگار کشیده‌اند. اما در مورد مصرف مشروبات الکلی، ۷۳٫۳ درصد دانشجویان اظهار کردند، هرگز مشروبات الکلی استفاده نکرده و ۱۸٫۴ درصد تنها آن را امتحان کرده‌اند؛ ۱٫۴ درصد اعلام کردند مصرف مشروبات الکلی را ترک و در مقابل ۶٫۹ درصد کماکان مشروبات الکلی استفاده می‌کنند. هیچ‌کدام از دانشجویان به صورت علنی ابراز نکردند که مواد مخدر مصرف کرده‌اند به گونه‌ای که ۹۸٫۴ درصد آنها اعلام داشتند که هرگز موادی مصرف نکرده‌اند در حالیکه تنها ۹ درصد دانشجویان اظهار داشتند آن را فقط امتحان و ۷ درصد مصرف مواد را ترک کرده‌اند؛ در این میان تنها تعداد اندکی ابراز کردند که انواع دیگر مواد مانند داروهای ضد افسردگی را مصرف کرده‌اند.

    همچنین، بین نگرش دانشجویان نسبت به اعتیاد بر اساس جنسیت شرکت‌کنندگان در مطالعه از نظر آماری تفاوت معنی‌داری وجود داشت. مشاهده شد، گرایش دانشجویان پسر به اعتیاد بیشتر از دانشجویان دختر است. به طور مشابه متغییرهایی مانند دانشکده‌ای که دانشجویان در آن تحصیل کرده و سال  تحصیلی دانشجو نیز در ارزیابی میزان گرایش آنها به اعتیاد تاثیرگذار بوده است. دانشجویانی که عادت به سیگار کشیدن داشتند، اعتیاد به سیگار را عامل گرایش خود به اعتیاد انواع مواد مطرح کردند. همچنین، پیشینه تحصیلی  و آموزش پدر و مادر، مصرف مشروبات الکلی از سوی دانشجویان نیز از عوامل مهم گرایش آنها به اعتیاد ذکر شده است. در ادامه وضعیت تاًهل والدین (اینکه والدین آنها در قید حیاتند یا نه، اینکه با هم زندگی می‌کنند و یا از هم جدا شده‌اند) در گرایش دانشجویان به اعتیاد موثر نبوده است.

    بحث

    در این مطالعه نگرش دانشجویان دانشگاه ترکیه نسبت به اعتیاد مورد بررسی قرار گرفت. بنابراین می‌توان اظهار داشت که یافته‌های به دست آمده از مطالعه موجود در این زمینه می‌تواند تاثیرگذار باشد. اهداف مشخص این پژوهش عبارتند از:

    • کشف نگرش دانشجویان دانشگاه نسبت به مواد؛
    • بررسی و تحقق در خصوص گرایش دانشجویان نسبت به اعتیاد؛
    • تحلیل عوامل شخصیتی موثر بر نگرش دانشجویان نسبت به افراد معتاد.

    نتایج این مطالعه نشان داد، نیکوتین و الکل موادی‌اند که بیشتر مورد استفاده دانشجویان قرار گرفته است. علاوه بر این، مشاهده شد،  نگرش دانشجویان دانشگاه نسبت به اعتیاد به طور منطقی منفی است. علاوه بر این، از نظر آماری تفاوت معناداری بین گرایش دانشجویان به اعتیاد  و پاسخ آنها به نظرسنجی از منظر جنسیت، نوع دانشکده، استقاده از الکل و نیکوتین و سابقه تحصیلی پدر و مادر وجود دارد.

    مطالعه پیش‌رو نشان داد که نیکوتین و الکل از موادی‌اند که بیشتر مورد استفاده دانشجویان ترکیه قرار می‌گیرد. ۲۰٫۶ درصد دانشجویان شرکت‌کننده در این مطالعه اظهار داشتند که به طور مرتب سیگار می‌کشند و ۶٫۹ درصد دانشجویان مشروبات الکلی مصرف می‌کنند. در مورد مواد نیز میزان استفاد از آن به نظر می‌رسد پایین‌تر است و در واقع هیچ‌یک از دانشجویان ابراز نکردند که به صورت به طور مرتب مواد مصرف می‌کنند؛ فقط ۳ درصد پاسخ دادند که داروهای ضد افسردگی مصرف می‌کنند. بر اساس نتایج حاصل شده، می‌توان ادعا کرد میزان دانشجویانی که مواد مصرف کرده‌اند کمتر از میانگین آمارهای کشوری است. تحقیقات انجام شده دیگر نیز این ادعا ما را اثبات می‌کند. به عنوان مثال تت و همکارانش در سال ۲۰۰۲ ، میزان سیگاری‎های دانشجویان یکی از دانشگاه‌های ترکیه را در یکی از شهرهای پرجمعیت ۳۵ درصد تخمین زدند. همچنین تحقیقات ترکشن و همکاران(۲۰۰۳)، یلماز (۲۰۰۷) و یلدرم (۱۹۹۷)  نشان می‌دهند، میزان سیگاری‌ها بالاتر از یافته‌های این مطالعه است. در مورد نوشیدنی‌های الکلی تحقیقات کایا و سیلی(۲۰۰۲) و یلدریم (۱۹۹۷) نشان داد، بیشتر از ۲۰ درصد دانشجویان از نوشیدنی‌های الکلی مصرف کرده‌اند.

    پی‌نوشت

    [۱] Bozok University

    برای مطالعه بخش اول این مقاله کلیک کنید …

    برای مطالعه بخش دوم این مقاله کلیک کنید …

    برای مطالعه بخش سوم این مقاله کلیک کنید…

    برای دانلود این مقاله به زبان اصلی کلیک کنید …

    بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.