سیاست جنگ با مواد در آمریکا: از بوش تا ترامپ
سیاست جنگ با مواد در آمریکا پس از به قدرت رسیدن جورج بوش رفتهرفته در حال کمرنگشدن بود، اما هزینههایی که صرف آن میشد هنوز بسیار بالا بود. در آن زمان، جان والترز، مدیر دفتر ملی کنترل مواد مخدر با مشی محتاطانهتر اقدام به راهاندازی یک کمپین نظارت بر دانشآموزان کرد. بااینحال، مصرف مواد غیرقانونی همچنان ادامه داشت و مرگهای ناشی از بیشمصرفی در حال افزایش بود.
تغییرات پس از انتخاب جورج بوش
جورج دبلیو بوش در حالی وارد کاخ سفید شد که اجرای سیاست جنگ با مواد مخدر در آمریکا روبهپایان بود. بااینحال، او بیش از هر زمان دیگری برای اعمال این سیاست بودجه اختصاص داد. دوران جورج دبلیو بوش همچنین شاهد تشدید سریع نظامیسازی قوانین داخلی مواد مخدر بود. در پایان دوره ریاستجمهوری او، هر ساله حدود 40000 حمله شبهنظامی SWAT به آمریکاییها، عمدتاً برای مقابله با جرایم غیرخشونتآمیز قانون مواد مخدر انجام میشد. درحالیکه اصلاحات سیاستی در حوزه مواد مخدر در سطح فدرال عمدتاً در دوره بوش متوقف شده بود، همچنان سیاست جنگ با مواد، بیرقیبترین سیاست به شمار میرفت.
در این دوره، سیاستمداران معمولا اعتراف میکردند که در جوانی ماریجوانا و حتی کوکائین مصرف کردهاند. بهعنوان مثال، مایکل بلومبرگ در طول مبارزات انتخاباتی شهرداری سال 2001 در پاسخ به اینکه تابهحال ماریجوانا مصرف کرده است یا نه گفت: «مطمئن باشید که مصرف کردهام و ازش لذت هم بردهام.»
باراک اوباما نیز صراحتاً در مورد سابقه خود در مصرف کوکائین و ماریجوانا صحبت کرد. در این میان، افکار عمومی بهطور چشمگیری به نفع اصلاحات معقول و رویکردهای مبتنی بر گسترش سلامت و بهداشت عمومی در حال تغییر بود و درعینحال نقش جرمانگاری در سیاست مخدری ایالات متحده روزبهروز کمرنگتر میشد.
اصلاحات سیاستی مربوط به ماریجوانا
اصلاحات نحوه مصرف و نگهداری ماریجوانا پس از این دوره در سراسر قاره آمریکا شتاب بیسابقهای پیدا کرد. بر اساس اصلاحات ثبتشده جدید، آلاسکا، کالیفرنیا، کلرادو، ایلینوی، مین، ماساچوست، میشیگان، نوادا، اورگان، ورمونت، واشنگتن و ناحیه کلمبیا مصرف ماریجوانا را برای بزرگسالان قانونی کردند. در دسامبر 2013، اروگوئه اولین کشور در جهان شد که مصرف شخصی ماریجوانا را بهطور قانونی تصویب کرد. همچنین کانادا در سال 2018 مصرف ماریجوانا را برای بزرگسالان قانونی کرد.
در پاسخ به تشدید اپیدمی بیشمصرفی، دهها ایالت آمریکا قوانینی را برای افزایش دسترسی به داروهای پیشگیری از بیشمصرفی یعنی داروی نالتروکسون یا نالوکسان تصویب کردند و با اقدامات جدید، کوشیدند مردم را تشویق کنند تا در صورت مصرف بیش از حد مواد به دنبال کمک پزشکی باشند.
دوران اوباما
پرزیدنت اوباما، با وجود حمایت از چندین تغییر موفق سیاستی – مانند کاهش اختلاف مجازات کراک/پودر، پایاندادن به ممنوعیت بودجه فدرال برای برنامههای دسترسی به سرنگ، و پایاندادن به مداخله فدرال با قوانین ایالتی ماریجوانا پزشکی – باعث تغییر بیشتر بودجه سیاستهای دارویی یه سمت رویکرد سیاستهای مبتنی بر سلامت و پیشگیری نشد.
سیاست جنگ با مواد در آمریکا در دوران ترامپ
با روی کار آمدن دونالد ترامپ در آمریکا مجدداً سیاست جنگ با مواد توسط او مطرح شد. دولت ترامپ تایید کرد که به سمت سیاست جنگ با مواد مخدر به سبک دهه 1980 حرکت خواهد کرد. پرزیدنت ترامپ ساخت دیواری با مکزیک را برای جلوگیری از ورود مواد مخدر به کشور آغاز کرد و خواستار احکام شدیدتر برای نقض قوانین مواد مخدر و مجازات اعدام برای فروشندگان مواد مخدر شد.
کووید-19 و تأثیرات آن
سال 2020 بحران همهگیری کووید-19 را به همراه داشت؛ یک بحران بهداشت عمومی که مشکلات سیستمی را در جوامع آشکار کرد و نشان داد که محبوبیت سیاست جنگ مواد مخدر در آمریکا تا چه حد در جامعه و نزد سیاستمداران عمیق است. دولت حتی برای پیشگیری از ویروس کووید 19 قادر نبود برنامههای کاهش مصرف و پیشگیری از مصرف مواد پر خطر را بهویژه در میان زندانیها، بیخانمانها و افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد بهطور کامل اجرا کند.
در طول بحران همهگیری کووید-19 به دلیل رعایت فاصلهگذاری اجتماعی، دسترسی به درمانهای ضروری دارویی – مانند متادون یا بوپرنورفین، یا ماریجوانای پزشکی – و همچنین سایر منابع بهداشتی و کاهش آسیب بسیار دشوارتر شد.
حرف آخر
باتوجهبه اینکه سیاست جنگ با مواد در آمریکا حدود چهار دهه در دستور کار سیاستمداران قرار داشته است، بهراحتی میتوان درباره دلایل شکست آن سخن گفت، اما درباره نتایج سیاست کنترل مواد نمیتوان بهراحتی نظر داد. در واقع، محور اصلی استراتژی جنگ با مواد مقابله عرضه بود؛ یعنی تمام تلاشها معطوف به مقابله با قاچاقچیان و مجازات آنها بود و اساساً توجهی به کاهش تقاضا نمیشد، درحالیکه یکی از رهنمودهای بینالمللی استراتژی کنترل مواد تلاش برای کاهش تقاضا بوده است که مشخصشدن نتایج آن به زمان بیشتری نیاز دارد. علاوه بر اینکه با روی کار آمدن ترامپ و بازگشت او به استراتژی جنگ با مواد نمیتوان چندان امیدوار به کاهش اعتیاد و ظهور نتایج مثبت استراتژی کنترل مواد در آمریکا بود.
با گذشت بیش از چهل سال جنگ علیه مواد در آمریکا، نه تنها تغییرات اساسی در کاهش تعداد معتادان رخ نداد، بلکه با افزایش چشمگیر مصرف انواع مواد بهویژه مصرفکنندگان مواد محرک و روانگردان، رویکردهایی همچون قانونمندسازی و آزادسازی مصرف برخی از مواد نیز مطرح شد. همچنین هزینههای بالای جنگ با مواد در آمریکا نشان از شکست این استراتژی دارد. مقایسه بودجههای در نظر گرفته شده در جنگ با مواد در طول چه سال گذشته نشان میدهد، نخستین بودجه مبارزه با مواد در آمریکا 100 میلیون دلار بود و پس از چهل سال به 156 میلیون دلار رسیده و این امر در حال است که روزبهروز بحران مصرف مواد مخدر بهویژه اوپیوئیدها به مشکلی اساسی در این کشور تبدیل شده است.
