Cudras

Tag: مسیر بالکان

  • برگزاری نخستین کنگره بین‌المللی دیپلماسی ملل

    به همت اتحادیه انجمن‌های علمی علوم سیاسی ایران، نخستین کنگره بین‌المللی «دیپماسی ملل» با حضور سفرا، معاونان و کاردارهای کشورهای کرواسی، اتریش، رومانی، کره‌جنوبی، مالزی، روسیه، فنلاند، تاجیکستان و مهمانان برجسته ایرانی همچون سید عباس عراقچی رئیس مرکز شورای روابط خارجی، علی اکبر صالحی وزیر سابق امور خارجه، دکتر سیدرضا رضوی استاندار اصفهان و دکتر علیرضا بیگدلی معاون کنسولی مجلس و ایرانیان وزارت امور خارجه در روزهای یک‌شنبه و دوشنبه هجدهم و نوزدهم 1402 در مرکز همایش‌های پیامبر اعظم (ص) و سالن همایش‌های بین‌المللی شهبد بهشتی دانشگاه اصفهان برگزار شد.

     

     

    سخنرانان و مهمانان حاضر در جلسه در قالب دو پنل تخصصی «دیپلماسی علمی» و «دیپلماسی عمومی» ضمن ارائه نظرات تخصصی خود در خصوص ارتباط بی‌واسط میان ملت‌ها به عنوان مقدمه دیپلماسی میان واحدهای سیاسی، به شرح دیدگاه‌های خود در خصوص وضعیت سیاسی ایران در جامعه بین‌الملل، استعدادهای خدادادی و سرمایه انسانی موجود در ایران، فرصت‌های همکاری و برقراری ارتباطات فعال میان جامعه دانشگاهی‌، پژوهشی و اندیشکده‌ای ایران و سایر کشورهای جهان پرداختند. در روز دوم این کنگره بین‌المللی مهمانان حاضر در نشست پس از اتمام مراسم اختتامیه از مرکز نوآوری و فناوری دانشگاه اصفهان بازدید کرده و با آخرین دستآوردهای دانشجویان این مرکز علمی آشنا شدند. سپس نمایندگان نمایندگان دیپلماتیک، شخصیت‌های سیاسی، نمایندگان اندیشکده‌ها، پژوهشگاه‌ها و انجمن‌های علمی برای دیدار با فعال اقتصادی اصفهان، در نشست اتاق بازرگانی این استان حضور به عمل آوردند.

     

     

    موسسه پژوهشی کادراس به عنوان تنها سمن ایرانی فعال در زمینه مطالعات جرائم سازمان یافته و مواد مخدر حضور فعالی در این کنگره بین‌المللی داشت. نماینده مجموعه کادراس علاوه بر شرکت فعال در پنل‌های مختلف این کنگره و نشست اتاق بازرگانی اصفهان، با برخی نمایندگان دیپلماتیک و شخصیت‌های سیاسی حاضر در نشست دیدار و گفتگو کرد. در نگاه این مجموعه پژوهشی مبارزه با مواد مخدر وظیفه مشترک کشورهای مختلف جهان در قبال امنیت انسانی و صلح بین‌المللی است. با وجود تحریم‌های یکجانبه آمریکا علیه ایران اما مبارزه مشترک با تهدید مواد مخدر موضوعی نیست که بخواهد دست‌مایه بازی‌های سیاسی شده و در حاشیه قرار بگیرد.

     

     

    همچنین در جریان این کنگره دو روزه موسسه کادراس این فرصت را یافت تا با سایر اندیشکده‌ها، پژوهشگاه‌ها و مراکز علمی فعال در کشور ارتباط گرفته و در خصوص موضوعات مورد علاقه و زمینه‌های مشترک همکاری به بحث و تبادل نظر بپردازد. ملاقات میان پژوهشگران ارشد و اندیشه‌ورزان سایر مراکز علمی، مشورتی و هسته‌های فکری زمینه همکاری‌های مشترک میان نهادهای علمی در موضوعات بین‌رشته‌ای را در آینده نزدیک فراهم خواهد آورد.

  • جرائم سازمان یافته در منطقه بالکان

    یکی از مولفه های تاثیر گذار در اهمیت بالکان، موقعیت جغرافیایی این منطقه است. به طور تاریخی، موقعیت قرارگیری شرق اروپا از لحاظ واقع شدن بین بازارها و قطب‌های شرق و غرب همواره محل رقابت‌ فدرت‌های جهانی بوده است. جنوب شرقی اروپا نوعی منطقه حائل بین قدرت های رقیب بوده که این نکته اهمیتی استراتژیک به این منطقه اعطا کرده و نیز مسبب توسعه آن است. حتی در دوران جنگ هم کماکان تجارت ادامه داشته و یکی از منابع اصلی تجارت در مرزهای این کشورها بوده است. طی دهه‌های اخیر بویژه پس از بحران یوگسلاوی و کوزوو، این منطقه محل ترانزیت انواع قاچاق و تجارت غیرقانونی از قاچاق انسان و موادمخدر تا کالاهای تقلبی، بوده است. همچنین به دلیل قرارگیری بین منبع اصلی تولید هروئین و نیز بزرگترین بازارهای مصرف این مخدر، این منطقه در معرض آسیب های بسیاری از تبعات و اثرات این عرضه گسترده بوده است. جدا از اهمیت حساسیت های جغرافیایی این منطقه، مشخصه اصلی این منطقه وجود گروه های جرائم سازمان یافته در این منطقه است که در نتیجه بی ثباتی های سیاسی کشورهای بالکان شکل گرفته است. شوک پس از کمونیسم، انواع منازعات و گذار به دموکراسی و نیز ضعف اقتصادی و به تبع آن فقر و بیکاری مردم منطقه، زمینه را برای ایجاد این گروه ها فراهم کرده که در ادامه این گزارش به آن خواهیم پرداخت.

     

    مسیر بالکان کماکان مبدا ورود هروئین به قاره اروپاست. تحولات مهم اخیر در منطقه خاورمیانه منجر به ظهوردو انشعاب جدید یکی قفقاز جنوبی و دیگری سوریه و عراق، در این مسیر شده است. ترکیه هم از منظر محل فعالیت های جرائم گروه های سازمان یافته و هم اقدامات مقابله ای با موادمخدر و نیز به دلیل مجاورت با مناطق بی ثباتی در خاورمیانه، اهمیت ویژه ای دارد. ارتباطات احتمالی میان جریان های هروئین با گروه های تروریستی در منطقه، دغدغه بزرگی است و ترکیه بازیگر کلیدی در کمک به مبارزه با این اقدامات است.
    مسیربالکان افغانستان را از طریق ایران و ترکیه به مشتریان اروپایی متصل می کند. این مسیراز دهه ۱۹۸۰ و یا حتی زودتر، به منظور قاچاق هروئین به اروپا استفاده می شده است. در این مسیر ترکیه تقاطع کلیدی و شهر استانبول مقر هماهنگی های تقسیم وتوزیع هروئین قاچاق به دیگر نقاط است. هروئین قاچاق از ترکیه به سه شیوه هوایی، زمینی و دریایی به غرب اروپا قاچاق می شود:
    –        مسیرفرعی جنوبی از طریق یونان، آلبانی و ایتالیا و بیشتر بوسیله کشتی
    –        مسیر فرعی مرکزی از طریق بلغارستان، مقدونیه، صربستان، مونته نگرو، بوسنی هرزگوین، کرواسی و اسلونی به سمت ایتالیا یا اتریش و اغلب زمینی
    –        مسیر فرعی شمالی از بلغارستان و رومانی به مجارستان، اتریش، جمهوری چک، مجارستان یا آلمان که اغلب زمینی است.
    از منظر جغرافیایی، بیشترین فعالیت گروه های جرائم سازمان یافته اتحادیه اروپا در چندین قطب اصلی این منطقه به چشم میخورد. قطب شمال غرب نقش مهمی برای هماهنگی توزیع موادمخدر به دلیل مجاورت با مقاصد و بازارهای پرسود منطقه به انضمام زیرساخت های حمل و نقل و بازرگانی و همچنین حجم تولید این مناطق، دارد. قطب شمال شرق محل ترانزیت کالاهای قاچاق از و به سوی حوزه بالتیک و اوکراین و بلاروس و نیز زمینه ای برای اشاعه خشونت گروه های جرائم سازمان یافته محسوب می شود. قطب جنوب غرب منطقه ترانزیت حشیش و کوکائین و نیز توزیع موادمخدر و همچنین قاچاق انسان است. این منطقه، قطب انواع جرائم سازمان یافته از قبیل قربانیان بردگی جنسی و مهاجران غیرقانونی و نیز فضایی برای گروه های مجرمانه در اروپاست. قطب جنوب شرق اروپا در سالهای اخیر توسعه چشمگیری در نتیجه قاچاق از طریق دریای سیاه، گسترش مسیرهای بالکان و نیز افزایش گسترده مهاجرت های غیرقانونی از طریق یونان داشته است. در نتیجه این تغییرات، منطقه بالکان غربی و نیز جنوب شرق اروپا شاهد توسعه گروه های جرائم سازمان یافته آلبانی تبارها، ترک ها و نیز گروه های جرائم سازمان یافته شوروی سابق از طریق بلغارستان و رومانی برای ورود به منطقه شنگن و عبور از موانع ویزا هستند.
    یکی از فعالیت های عمده گروه های جرائم سازمان یافته در منطقه بالکان تجارت هروئین از آسیا به اروپاست است. اما از بین همه این گروه ها، آلبانیایی ها و ترک ها نقش اصلی را به عهده دارند.دلایل متعددی برای این ظهور گسترده وجود دارد. پائولی و رویتر حداقل ۴ دلیل را برشمرده اند. یک، موقعیت اجتماعی پایین آنها در میان کشورهای میزبان با فرصت های کم شغلی. دوم، مهاجرت آلبانی ها و ترک ها به سراسر نقاط اروپا. سوم، ارتباطات نزدیک خانوادگی میان این جوامع. مجاورت جغرافیایی آلبانی و ترکیه به مسیرهای قاچاق که باعث میشود که دسترسی آنها به مواد راحت تر باشد. علاوه براین، گروه های دیگری همچون کوزا نوسترا ایتالیا، کامورا فرانسه و همچنین گروه های افریقایی فعال در فرانسه و دانمارک و گنگ موتورسواران در آلمان و کشورهای اسکاندیناوی نیز به توزیع هروئین مشغولند. در این میان، قطب گروه های مجرمانه منطقه شمال غرب اروپا به دلیل همجواری با بازارهای اصلی مصرف، زیرساخت های توسعه یافته و مجهز و نیز وجود جامعه ترک های مهاجر، نقش مهمی در توزیع هروئین اروپای قاره ای به عهده دارد. علاوه بر ترک ها، گروه های مجرمانه هلندی و مراکشی نیز جایگاه عمده ای در توزیع و قاچاق هروئین دارند. نکته قابل توجه اینست، که گروه های تبهکاری ترک، هروئین قاچاق را با موادمخدر صنعتی به خصوص اکستازی تولید شده در قطب شمال غرب اروپا، به منظور قاچاق به ترکیه مبادله می کنند. اخیرا بلژیک هم به عنوان دومین نقطه توزیع شناخته می شود.
    نام گروه های مجرمانه بالکان با تجارت غیرقانونی انسان، اسلحه و قاچاق موادمخدر گره خورده است. هیچیک از اینها را نمیتوان جدا از هم تصور نمود. کرواسی، مقدونیه و بوسنی هرزگوین کمترین تعداد گروه های تبهکاری را در منطقه بالکان دارند (بین ۱-۱۰ گروه). اما در مقابل درآلبانی بین ۲۵-۱۰۰ گروه فعالند. صربستان و مونته نگرو نیز حدود ۵۰ گروه تبهکاری دارد. ساختار گروه OCGهای کرواسی، بوسنی و صربستان سلسله مراتبی نیست آنها بیشتر گروه هایی وابسته با قدرت پایین هستند. اما آلبانیایی ها کاملا متفاوت با ساختاری سلسله مراتبی و شبیه قبیله و محافظه کار هستند. نحوه تمرکز OCG های این کشورها چندان متمرکز بر فعالیت تبهکاری مشخصی نیست و عمده فعالیت همه این گروه ها قاچاق موادمخدر، قاچاق انسان، قاچاق اسلحه، قاچاق وسایل نقلیه دزدی، قاچاق سیگار و بنزین است. دراین گروه ها اغلب تمرکز قومیت وجود ندارد و ممکنست یک گروه تبهکاری متشکل از چندین نژاد و قومیت باشد.نکته جالب در خصوص OCGهای منطقه بالکان اینست که صحبت درباره آنها در رسانه ها کار ناپسندی نیست و رسانه های جمعی منطقه اغلب به پیگیری وضعیت این گروه ها و نیز افشا نمودن روابط سیاستمداران با این گروه ها مشغولند.
  • جنگ اوکراین و تحولات مخدری در شرق اروپا

    محمد بیات، پژوهشگر ارشد موسسه کادراس در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به «وضعیت مخدری اوکراین پس از آغاز جنگ با روسیه» و با بیان اینکه با آغاز عملیات نظامی روسیه در اوکراین بسیاری از شئون زندگی مردم حوزه بالکان، به‌ویژه در بخش مخدری تغییر کرده است، اظهار کرد: بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی و کارشناسان معتقدند با تشدید درگیری‌ها در این منطقه ممکن است مسیر قاچاق مواد مخدر از شرق به سمت اروپای مرکزی- غربی تغییر کند. تضعیف دولت مرکزی در اوکراین سبب ایجاد وضعیتی متناقض در این کشور شده است؛ از یک سو با آغاز جنگ در این کشور بسیاری از قاچاقچیان و خرده‌فروشان مواد از مصنوعیت (غیر عمد) برخوردارند و از سوی دیگر ممکن است قاچاقچیان مواد تصمیم بگیرند مسیر انتقال مواد اوپیوئیدی را که پیش از این از اوکراین عبور می‌کرد را تغییر داده و به سمت مسیرهای جایگزین هدایت کنند.

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس با اشاره به رشد چشم‌گیر مصرف داروهای محرک، روان‌گردان‌ها و کانابینوئیدهای مصنوعی (مانند مصرف کانابیس) به‌ویژه میان نوجوانان و جوانان، معتقد است که آغاز درگیری‌های مسلحانه در اوکراین می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی بر روی مصرف‌کنندگان موادمخدر بگذارد و به قاچاق مواد در داخل یا اطراف این کشور منجر شود. گزارش‌های مربوط به کمبود مواد و لوازم پزشکی پر ریسک، برای اوکراینی‌هایی که دچار اختلال مصرف موادمخدر هستند یا از این کشور فرار کردند، جهت ادامه خدمات درمانی-دارویی حیاتی است. این درگیری‌ها ممکن است مسیرهای موجود قاچاق موادمخدر را در خارج از اوکراین تغییر دهد، اما همچنان توان تشدید بی‌ثباتی که منجر به رونق قاچاق و تولید مواد می‌شود را در درون خود دارد. احتمالا این جنگ می‌تواند بر روی مصرف موادمخدر در آینده تاثیر بگذارد و این اندک یافته‌های تحقیقاتی، وضعیت مخدری اوکراین تا پیش از آغاز جنگ کنونی را نشان می‌دهد.

    بیات درخصوص ارتباط بین درگیری مسلحانه و آسیب‌پذیری در برابر اختلالات مصرف موادمخدر توضیح داد: در دوره‌های پیشین ارتباط بین درگیری مسلحانه و آسیب‌پذیری در برابر اختلالات مصرف موادمخدر به خوبی مستندسازی شده است. قرار گرفتن در معرض آسیب و عدم دسترسی به فرصت‌های اقتصادی یکی از خطرهای اصلی افزایش مصرف موادمخدر در میان آوارگان داخلی و پناهجویان است.

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس در این راستا به وضعیت کشور افغانستان و پناهندگی آنها استناد کرد و گفت: به طور مثال اطلاعات موجود درباره مصرف مواد مخدر در افغانستان نشان می‌دهد که تزریق مواد مخدر از سوی بیشتر معتادان از زمانی که پناهجو بودند، آغاز شده است. مطالعات دیگری در کلمبیا نشان از  شیوع بالای مصرف همیشگی و تزریق موادمخدر در میان آوارگان دارد. از سوی دیگر در ارتباط با درگیری‌های مسلحانه شواهد بیشتری به دست آمده که اثبات می‌کند مصرف موادمخدر می‌تواند پیامدهای فروپاشی ساختاری مراقبت‌های بهداشتی (از جمله با افزایش مصائب دسترسی به درمان پیشرفته برای درمان ایدز، در نتیجه استفاده از سوزن‌های مشترک برای تزریق) را تشدید کند. در عین حالیکه فراهم کردن دسترسی به خدمات درمان اعتیاد برای آوارگان داخلی و پناهجویان نیز چالش‌های عمده‌ای به‌حساب می‌آید، شرایط اقتصادی متزلزل ممکن است برخی افراد را به رفتارهای پرخطری همچون مصرف موادمخدر سوق دهد.

     

    آمار بالای مصرف کنندگان تزریقی و مبتلایان به ایدز در اوکراین

    به گفته وی، تعداد معتادان تزریقی (عمدتاً مواد اپیوئیدی) در سال‌های ۲۰۱۸-۲۰۲۰، ۳۵۰ هزار نفر یا ۱.۷ درصد جمعیت اوکراین تخمین‌زده شده‌ است. این یکی از بالاترین آمارهای موجود در سطح جهان است. بیشتر اپیوئیدهای تزریقی شامل هروئین و متادون است که در بازارهای غیرقانونی به فروش می‌رسند و برآورد می‌شود ۲۲.۶ درصد از معتادان تزریقی مبتلا به بیماری «ایدز» و بیش از نیمی از آنها (۵۵ درصد) به هپاتیت c مبتلا هستند. همچنین از سال ۲۰۱۱، تعداد افراد تزریقی و مبتلا به «ایدز» بدون تغییر باقی ماندند.

     

    روند رو به افزایش در تزریق محرک‌ها و روان‌گردان‌ها

    بیات با اشاره به اینکه در سال‌های اخیر تزریق محرک‌هایی همچون مت‌آمفتامین و روان‌گردان‌های جدید در اوکراین افزایش یافته است، خاطرنشان کرد: از سال ۲۰۱۵، مصرف محرک‌های مصنوعی مانند «مفدرون»، «ام.پی.وی.پی» و «ان.پی.اس» بین مصرف‌کنندگان تزریقی رواج پیدا کرده است. ریشه این تغییر را باید در دسترسی محدود به اوپی‌یت‌ها و مت‌آمفتامین «خانگی» و نیز دسترسی بیشتر به محرک‌های مصنوعی در بازار جست‌وجو کرد.

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس ادامه داد: علاوه بر جامعه به حاشیه رانده شده تزریق‌کنندگان مواد مخدر، مصرف مواد روانگردان جدید مختلف نیز معمولاً در میان افرادی گزارش شده که در رویدادهای «رقص تکنو» و «مهمانی‌های ریو» شرکت می‌کنند. در این میان گروه‌های مختلف مصرف‌کنندگان از طرق مختلفی از جمله اپلیکیشن‌های شبکه اجتماعی، خرید عمده در دارک نت و نیز خرید خیابانی به مواد روانگردان جدید دسترسی پیدا می‌کنند.

    وی با بیان اینکه اوکراین تنها کشور اروپای شرقی به حساب می‌‎آید که امکان خرید مواد مخدر از قبل در آن وجود داشته است، تصریح کرد: در اوکراین مداخلات پیشگیرانه از پیامدهای نامطلوب برای سلامتی معتادان تزریقی، عمدتاً توسط سازمان‌های مردم‌نهاد انجام می‌شود. در ماه مه ۲۰۲۱، حدود ۱۵ هزار و ۷۰۰ نفر از افرادی که مصرف موادمخدر داشتند تحت درمان مبتنی بر آگونیست‌های اپیوئیدی قرار گرفتند که ۱۶ درصد آنها زن بودند. تا فوریه ۲۰۲۲، این تعداد به ۱۷ هزار و ۲۱۰ نفر رسید و اکثر افرادی که در سال ۲۰۲۱ تحت درمان آگونیست‌های اپیوئیدی قرار داشتند، مرد بودند. احتمال اندکی وجود دارد که این افراد در پی آغاز جنگ با روسیه، اوکراین را ترک کرده باشند. این بیشترین میزان دریافت کننده خدمات مذکور در سراسر اروپای شرقی و آسیای مرکزی است. همچنین اوکراین تنها کشوری اروپای شرقی است که در آن “نالوکسان” برای پیشگیری و مدیریت اوردز، حتی بدون نسخه پزشک نیز به افراد فروخته می‌شد.

    بیاتی با اشاره به اینکه در مدت قرنطینه‌های کووید-۱۹ حدود ۱۳ هزار متقاضی برنامه‌های درمان مواد اپیوئیدی، تا ۱۰ روز  مواد با دزهای کنترل شده به همراه حمایت روانی-اجتماعی از طریق برنامه‌های کاربردی آنلاین و تلفنی دریافت‌ کردند، گفت: همچنین برنامه‌های سرویس شخصی معرفی ‌شدند که افراد به وسیله آنها بتوانند از طریق سیستم‌های فروش خودکار به وسایل بهداشتی برای تزریق مانند سوزن و سرنگ دسترسی داشته باشند.

     

    رواج بالای مصرف کانابیس میان نوجوانان اوکراینی

    وی با اشاره به مصرف عمومی مواد مخدر در اوکراین گفت: آمارهایی در خصوص میزان مصرف مواد بین دانش‌آموزان دبیرستانی ۱۵-۱۶ ساله وجود دارد؛ در سال ۲۰۱۹، ۱۰ درصد پسران و ۷.۴ درصد دختران در این گروه سنی، استفاده از هرگونه موادمخدر (به جزء الکل و تنباکو) را در طول زندگی خود گزارش دادند. کانابیس و مواد استنشاقی دو ماده‌ای هستند که معمولا توسط نوجوانان استعمال می‌شود.

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس معتقد است که در سال‌های اخیر مصرف مواد روان‌گردان بویژه کانابینوئیدهای مصنوعی حدود ۳.۲ درصد میان دانش‌آموزان گسترش یافته است. در سال ۲۰۱۹ حدود ۳.۶ درصد دختران و ۲.۷ درصد پسران مواد روان‌گردان مصرف کردند. البته به طور کلی از سال ۲۰۰۷ مصرف موادمخدر در میان نوجوانان کاهش یافته است.

    بیات با اشاره به اینکه از سال ۱۹۹۹، مصرف کانابیس به عنوان رایج‌ترین مواد میان نوجوانان روندی کاهشی داشته است، یادآور شد: تا سال ۲۰۱۹، مصرف کانابیس هم در سال و هم در ماه گذشته میلادی به نصف کاهش یافت اما با وجود کاهش مصرف کانابیس، در طول زمان این ماده بیشتر در دسترس قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۹، ۱۳ درصد دانش‌آموزان به کانابیس دسترسی داشتند و این در حالیست که در سال ۱۹۹۵ میزان دسترسی آنها ۴ درصد بوده است.

     

    جنگ کنونی ظرفیت تغییر وضعیت قاچاق، تولید و فروش مواد در داخل و پیرامون اوکراین را دارد

    وی با استناد به شواهد و پیش‌بینی‌های انجام شده در این زمینه تصریح می‌کند که به طور بالقوه جنگ کنونی می‌تواند دو اثر متضاد بر روی مسئله قاچاق و تولید موادمخدر داشته باشد. از یک‌سو بی‌ثباتی فزاینده در حوزه موادمخدر می‌تواند مصونیت از مجازات را در تجارت مخدری به همراه داشته باشد. به عنوان مثال با آغاز درگیری در سوریه، داده‌های مربوط به ثبت فعالیت‌های مخدری در قبل و بعد از آغاز جنگ حاکی از سیر افزایشی قاچاق موادمخدر بوده که نشان‌دهنده سوء استفاده قاچاقچیان از بی‌ثباتی در این کشور است. در چنین شرایطی قاچاق هروئین موجود از طریق اوکراین می‌تواند افزیش یابد و این کشور می‌تواند تبدیل به یک مسیر انحرافی بزرگ از مسیر فعلی بالکان شود. این در حالیست که تولید آمفتامین می‌تواند به حدی برسد که تبدیل به تامین‌کننده اصلی سایر کشورها و مناطق شود.

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس ادامه داد: از سوی دیگر در مناطقی با درگیری‌های نظامی شدید ممکن است قاچاقچیان تصمیم گیرند جریان مواد اپیوئیدی را که تا پیش از وقوع جنگ از اوکراین عبور می‌کرد به مسیرهای جایگزین هدایت کنند، که این موضوع می‌تواند بسیار خطرناک باشد. قاچاقچیان مواد مخدر می‌توانند از ریسک پرهیز کنند، هنگامی که سخن از جنگ به میان می‌آید؛ به عنوان مثال در دهه ۱۹۸۰ و آغاز دهه ۱۹۹۰ میلادی، در قلمرو یوگسلاوی‌سابق، منطقه اصلی ترانزیت هروئین در طول مسیر بالکان به اروپای‌غربی بود. در طول جنگ‌های یوگسلاوی (۱۹۹۱-۲۰۰۱) این مسیر دچار اخلال شد. تا پیش از سال ۱۹۹۱ بخش عمده‌ای از هروئین آسیا از بلغارستان به یوگسلاوی و سپس به سمت اروپای‌غربی قاچاق می‌شد. در طول جنگ در کرواسی و بوسنی‌هرزگوین این مسیر تا سال ۱۹۹۵ به طور موقت قطع و به جای آن از مسیرهای ترانزیتی جایگزین از رومانی و مقدونیه استفاده شد. قاچاق هروئین می‌تواند با دوری از اوکراین، در مسیر «سنتی» بالکان افزایش یابد.

     

    افزایش کشفیات هروئین و رکورد جهانی تخریب آشپزخانه‌های تولید آمفتامین

    قاچاق هروئین احتمالاً پیش از آغاز جنگ از طریق اوکراین افزایش یافته است

    بیات با اشاره به دیگر تاثیرات جنگ اوکراین و روسیه بر وضعیت مخدری تاکید کرد: داده‌های مربوط به کشف و ضبط مواد نشان می‌هد، از ابتدای قرن قاچاق هروئین از طریق اوکراین به آهستگی در حال افزایش بوده و مقدار بسیار بیشتری از آن در پس از سال ۲۰۱۵ کشف و ضبط شده است. داده‌های پلت‌فرم نظارت بر موادمخدر برای سالهای ۲۰۱۹، ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ حاکی از آن است محموله‌های بزرگ هروئین در این کشور ترانزیت می‌شود. میزان این کشفیات به ۰.۵ و ۱ تن هروئین رسیده است. در سال ۲۰۱۵، اوکراین پنجمین و در سال ۲۰۱۹ چهارمین کشور در زمینه کشفیات هروئین در اروپا پس از ترکیه، بلژیک و هلند و بالاتر از فرانسه و آلمان بود. به‌طور کلی نسبت کشفیات هروئین اوکراین در مقایسه با کشفیات هروئین اروپایی به طور متوسط ۰.۵ درصد در دوره ۲۰۰۱-۲۰۱۰ به ۱.۵ درصد در دوره ۲۰۱۱-۲۰۲۰ افزایش یافته است. همچنین کشف بوته‌های خشخاش نشان می‌دهد که این گیاه به صورت محلی در اوکراین کشت می‌شود.

    وی با اشاره به اینکه اوکراین یکی از مناطقی است که مسیر ترانزیت هروئین افغانستان را به اروپا می‌رساند اما این کشور تنها یک مسیر فرعی از مسیر بالکان به حساب می آید، یادآور شد: این کشور در حدود سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۶ به عنوان یکی از مسیرهای بالکان پدیدار شد؛ شاخه فرعی که از دریای سیاه از مسیر اوکراین عبور می‌کند.

     

    ظرفیت روبه‌رشد احتمالی تولید آمفتامین در اوکراین

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس در ادامه به افزایش تعداد ۱۷ آزمایشگاه گزارش شده در سال ۲۰۱۹ به ۷۹ آزمایشگاه برچیده شده در سال ۲۰۲۰ اشاره کرد و این موضوع را نشان‌دهنده افزایش قابل توجه آزمایشگاه‌های مخفی گزارش شده در سراسر این کشور دانست و گفت: این میزان در واقع بالاترین تعداد آزمایشگاه‌های آمفتامینی بود که در سال ۲۰۲۰ در کشوری مشخص از میان می‌رفت. علاوه بر این در سال ۲۰۲۰، ۲ آزمایشگاه مفدرون (کاتیون مصنوعی)، یک آزمایشگاه اکستازی و سه آزمایشگاه متادون برچیده شد. با وجود برچیده شدن برخی آزمایشگاه‌ها به نظر نمی‌رسد که اوکراین نقش زیادی در تولید موادمخدر داشته باشد.

     

    روندهای متفاوت پیش از جنگ در زمینه جرائم مربوط به مصرف شخصی و قاچاق موادمخدر

    وی این را هم گفت که با آنکه بیشتر جرائم گزارش شده در زمینه مواد مخدر توسط مقامات اوکراینی همچنان به حوزه مصرف شخصی مربوط می‌شود اما به نظر می‌رسد میزان آن طی ۲۰ سال گذشته کاهشی بوده است. این موضوع برخلاف جرائم مربوط به قاچاق موادمخدر، در مدت مشابه، بیش از ۸۰ درصد افزایش یافته است.

    بیات با اشاره به اینکه پدیده جنگ در هر کشوری می‌تواند منجر به تضعیف دولت مرکزی یا حداقل خارج شدن موضوع مبارزه با مواد مخدر از لیست‌های اولویت‌های دولت شود، تاکید کرد: نتیجه طبیعی تغییر اولویت‌ها در وضعیت جنگی به دلیل کاهش نظارت سیستم‌های امنیتی، تغییر وظائف نیروهای پلیس، آسیب جدی به نظام درمانی و… می‌تواند به منجر به ایجاد وضعیتی افسار گسیخته در بازار مخدری و افزایش مصرف مواد میان گروه‌های مختلف مردم شود. به عبارت دیگر آغاز جنگ در یک کشور به معنای رونق قاچاق، بازار و مصرف انواع مخدر، محرک یا روان‌گردان در آن منطقه است. در چنین شرایطی گروه‌های مختلف مردم با توجه به نیاز شخصی، اجتماعی یا حتی حرفه‌ای خود روی به استعمال گروهی از موادها می‌آورند. به عنوان مثال نوجوانان یک کشور ممکن است برای رهایی ذهن خود از استرس‌ها و دغدغه‌های زمان جنگ روی به مصرف انواع مواد روانگردان بیاورند. دیگر نکته قابل توجه در وضعیت جنگی حذف، تغییر یا ایجاد مسیرهای مخدری جدید در اوکراین است. به نظر می‌رسد با تداوم وضعیت جنگی در این کشور، قاچاقچیان مواد به دنبال ایجاد مسیرهای جدید در این کشور و ترانزیت مواد به سایر نقاط اروپا و حتی منطقه آناتولی باشند.

     

    ملاحظاتی برای سیاست‌گذاری در ایران

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس در پاسخ به سوالی درخصوص سیاست‌گذاری ایران در حوزه مواد مخدر معتقد است با تداوم وضعیت جنگی در اوکراین و ناامنی در نقاط مختلف این کشور یکی از سناریوهای جدی در خصوص وضعیت مخدری اوکراین در آینده نزدیک، ظهور، تغییر یا حذف مسیرهای ترانزیتی در این کشور است. پیش از این چنین تحول مخدری در سایر کشورهای منطقه همچون افغانستان مشاهده شده است. با توجه به بررسی‌های صورت گرفته نسبت به آینده کریدورهای مخدری در اوکراین، پیش‌بینی‌ می‌شود که مسیرهای جدیدی در این کشور ظهور کند. تحقق این پیش‌بینی منجر به افزایش ترانزیت مواد از مبداء افغانستان و به دنبال آن تشدید قاچاق مواد در مرزهای ایران می‌شود. همچنین این امکان وجود دارد که با تسلط هر یک از طرفین درگیری بر بخشی از مسیر ترانزیت مواد، آن کریدور مخدری از دور خارج شده و به جای آن مسیرهای جدید شکل گیرد. در چنین شرایطی لازم است پایگاه‌های مرزی، پلیس مبارزه با مواد مخدر با هماهنگی دستگاه‌های امنیتی کشور نسبت به احتمال ظهور مسیرهای جدید و تشدید قاچاق مواد از مرزهای شرقی تدابیر لازم را اتخاذ کرده و هوشیار باشند.

     

     

    احتمال افزایش ورود کوکائین با قیمتی ارزان به ایران

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس افزود: دیگر سناریو محتمل در میانه جنگ اوکراین ایجاد بستر برای کوکائین وارد شده از منطقه آمریکای جنوبی- مرکزی و بدل شدن اوکراین به محل توزیع این مواد در مناطق پیرامونی خود است. همواره با آغاز جنگ‌ها، نیروهای نظامی روی به مصرف مواد محرک می‌آورند و به همین دلیل گرایش به مت‌آمفتامین‌ها، کوکائین‌ها و … در دوران جنگ افزایش پیدا خواهد کرد. در صورت تحقق این سناریو ترکیه یکی از مقاصد کوکائین اوکراین خواهد بود. کوکائین همواره به دلیل تولید محدود و قیمت بالا بازار قابل توجهی در منطقه خاورمیانه (به غیر از طبقات بالای جامعه) نداشته و بیشتر مورد توجه بازارهای اروپایی بوده است. با توجه به هم مرز بودن ایران و ترکیه، شانس ورود این مواد به بازار مخدری کشورمان در ابعادی گسترده و با قیمتی ارزان افزایش پیدا خواهد کرد. به عبارت دیگر جنگ اوکراین زمینه ساز تسهیل ترانزیت مواد از غرب به شرق و کاهش هزینه‌ها در مسیر انتقال کوکائین به منطقه خواهد شد. با آنکه طی سالهای اخیر میل به موادهای همچون کانابیس یا مت‌آمفتامین‌ها افزایش پیدا کرده اما عموما بازار ایران عموما میل به مواد مخدری همچون تریاک دارد. با تسهیل ورود کوکائین به منطقه، احتمالا باید شاهد شیوع این ماده خطرناک در میان نسل جوان باشیم.

  • گزارش نشست علمی «وضعیت مخدری افغانستان پس از خروج آمریکا»

    روز شنبه 8 بهمن ماه 1401، موسسه هم‌اندیشی جهانی راه برتر (کادراس) با همکاری خانه اندیشه ورزان، جلسه‌ای با عنوان «وضعیت مخدری افغانستان پس از خروج آمریکا» برگزار کرد. در این نشست دکتر منصور براتی، معاون پژوهشی موسسه کادراس، محمدکاظم حکیمی، استاد دانشگاه بلخ و محمد بیات، پژوهشگر ارشد موسسه کادراس به عنوان کارشناسان مسائل مخدری افغانستان حضور داشته و به ایراد سخنرانی پرداختند.

     

     

    در ابتدای این جلسه مجری برنامه ضمن تشریح آخرین وضعیت مخدری افغانستان و رسالت موسسه کادراس در زمینه مطالعات بین‌المللی مواد مخدر، به تشریح عناوین و موضوعات مورد بررسی از سوی کارشناسان این برنامه پرداخت.

     

     

    دکتر منصور براتی در بخش نخست این نشست به بررسی تاریخچه و تحولات سیاسی افغانستان در یکصدسال گذشته پرداخت. ایشان جنگ و بی‌ثباتی را یکی از عوامل رشد تدریجی مواد مخدر در همسایه شرقی ایران عنوان کرد. وی در ادامه با تشریح وضعیت و مقایسه کشت خشخشاش در افغانستان در بازه زمانی 1980- 2009، عواملی همچون تجاوز قدرت‌های خارجی، بی‌ثباتی داخلی و تجارت پر سود مواد را از جمله عوامل دخیل در روی آوردن کشاورزان افغانستانی به کشت تریاک عنوان کرد.

     

     

    معاون پژوهشی موسسه کادراس در ادامه با انتقاد از سیاست‌های نیروهای اشغالگر و سازمان‌های بین‌المللی در افغانستان، برنامه‌های ناصحیح آمریکا را عامل رونق اقتصاد مخدری در افغانستان دانست. دکتر براتی با استناد با اخبار و اسناد منتشر شده از سوی برخی نهادهای دفاعی از پروازهای مشکوک هواپیماهای ائتلاف ناتو در آسمان افغانستان خبر داد. آمریکا مدعی است که این پروازها عمدتا با هدف انتقال نیرو و از بین بردن مزارع خشخاش انجام شده اما کشف برخی انبارهای مخفی تریاک یا خروج این مواد مخدر از داخل خاک افغانستان موجب تشکیک در سیاست‌های اشغالگران در افغانستان شده است.

     

     

    در ادامه جلسه جناب محمدکاظم حکیمی ضمن بیان پیشینه‌ای در خصوص حمله نیروهای آمریکایی به افغانستان، سیاست ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با دو پدیده تروریسم و مواد مخدر را شکست خورده دانستند. ایشان مشکلات اقتصادی فزاینده مردم افغانستان همچون فقر و بیکاری را عامل روی آوردن نسل جوان به کشت، تولید، تجارت، قاچاق و حتی انواع مواد مخدر عنوان کردند. استاد دانشگاه بلخ در ادامه با انتقاد نسبت به حضور اشغال‌گرانه نیروهای ائتلاف در افغانستان، واشنگتن را مسبب اصلی تداوم کشت خشخاش در این کشور دانست.

     

     

    بررسی وضعیت مخدری افغانستان پس از قدرت‌گیری طالبان موضوع سخنرانی سومین بخش این جلسه بود. در این قسمت محمد بیات ضمن اشاره به سیاست اعلامی امارت اسلامی افغانستان در مسیر مبارزه با مواد مخدر، به اهمیت حکم هبت اله آخوندزاده رهبر طالبان برای ممنوعیت هرگونه کشت، تولید، تجارت، قاچاق و مصرف انواع مخدر و مشروبات الکلی اشاره کرد. با وجود اراده جدی طالبان برای مبارزه با پدیده مواد مخدر اما متغیرهایی همچون خشکسالی و تاثیر روانی حکم «ممنوعیت» موجب افزایش قیمت هر کیلوگرم تریاک از 116 دلار به 203 دلار شده است.

     

     

    پژوهشگر ارشد موسسه کادراس در ادامه با استناد به گزارش اخیر دفتر مبارزه با مواد و جرم سازمان ملل، از رشد سه برابری کشت خشخاش و رسیدن به سطح 233 هزار هکتار خبر داد. وی با توجه به سهم 30 درصدی تجارت مخدری از  اقتصاد ملی افغانستان از یک سو و از سوی دیگر تداوم تحریم‌های آمریکا و بلوک ماندن اموال دولت افغانستان در بانک‌های خارجی و قطع کمک‌های بین‌المللی را موانع و متغییرهای موثر در مسیر اجرای حکم «ممنوعیت» و مبارزه با مواد مخدر ارزیابی می‌کند.

     

     

    در بخش چهارم و پایانی این نشست دکتر منصور براتی و محمد بیات به تشریح سناریوهای «خوش‌بینانه» و «بدبینانه» در خصوص سیاست مخدری طالبان و تاثیر آن بر روی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران پرداختند. دکتر براتی معتقد است که با فرض تحقق سناریو نخست ضمن کاهش پدیده قاچاق مواد مخدر، احتمالا قیمت تریاک همچنان روند افزایشی خواهد داشت و این مسئله موجب روی آوردن مصرف کنندگان به موادهای جدید همچون محرک‌ها و انواع روان‌گردان‌ها خواهد شد. همچنین ممکن است این مسئله سبب رواج پدیده چندمصرفی در میان معتادان ایرانی گردد. در سوی مقابل بیات بر این اعتقاد بود که با فرض تحقق سناریو «بدبینانه» در قبال تحولات مخدری افغانستان باید منتظر بازگشت تدریجی قیمت تریاک به وضعیت «عادی» و تداوم وضعیت قاچاق مواد مخدر در مرزهای شرقی کشور باشیم.

     

     

    لازم به ذکر است این نشست علمی به صورت «زنده» از صفحه اینستاگرامی کادراس پخش شد.

  • واکاوی وضعیت مخدری در بالکان غربی

    براساس گزارش سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی و اروپایی، حوزه بالکان به دلیل موقعیت خاص ژئوپلیتیکی میان حوزه آناتولی و قاره اروپا، یکی از مسیرهای اصلی قاچاق مواد مخدر در جهان است. همچنین این حوزه جغرافیایی یکی از بازارهای نسبتا بزرگ مصرف انواع مواد مخدر یا محرک، به ویژه در میان نوجوانان و جوانان است. در ادامه این گزارش به بررسی آخرین گزارش مررکز اروپایی نظارت بر مواد مخدر و اعتیاد (EMCDDA) در خصوص وضعیت مخدری حوزه بالکان غربی خواهیم پرداخت.

     

    داده‌های به دست آمده از بالکان غربی نشان می‌دهد که مصرف کلی مواد مخدر در این منطقه نسبت به همسایه خود یعنی اتحادیه اروپا بسیار کمتر است؛ اگرچه تفاوت‌های قابل توجهی در الگوی مصرف میان کشورهای حوزه بالکان غربی مشاهده می‌شود. براساس یافته‌های اخیر به نظر می‌رسد دولت‌های این منطقه باید نظارت بیشتری بر نسبت به مصرف مواد مخدر، به ویژه کوکائین قرار دهند، زیرا داده‌های به دست آمده نشان از افزایش مصرف این مواد در آینده دارد.

     

    یکی از چالش‌های اصلی منطقه بالکان کاهش خدمات و بودجه محلی و بین‌المللی برای کمک به افراد آسیب دیده از پدیده اعتیاد است. به عبارت دیگر این منطقه نیاز اساسی به افزایش خدمات درمانی برای افراد مبتلا به اعتیاد دارد. هم‌اکنون الگوهایی که برای کمک به این گروه از افراد اختصاص داده شده ناکافی و توسعه نیافته به نظر می‌رسد.

     

    دیگر نکته کلیدی در این گزارش تاکید بر نقش شبکه‌های جنایتکار بالکان غربی به عنوان بازیگران کلیدی در بازار مواد مخدر منطقه و اتحادیه اروپا است. این موضوع تا حد زیادی منعکس کننده موقعیت جغرافیایی بالکان غربی در تقاطع تعدادی از مسیرهای قاچاق مواد مخدر (مثلا نقش بالکان در ترانزیت هروئین) است؛ اما طی سال‌های اخیر برخی مسیرهای نوظهور مخدری همچون مسیر ترانزیت کوکائین ظهور و بروز پیدا کرده‌اند. این گروه‌های جنایتکار و غیرقانونی تاثیر قابل توجهی بر امنیت، حکمرانی و حاکمیت قانون در این منطقه دارند.

     

    برخی شبکه‌های جنایی در حوزه بالکان غربی، مدل تجاری جدیدی برای مشارکت مستقیم در تولید کانابیس در اتحادیه اروپا اتخاذ کردند. حضور آنها در برخی کشورهای عضو اتحادیه اروپا که عمدتا مربوط به تاسیسات داخلی است، بسیار مورد توجه ناظران منطقه‌ای و بین‌المللی قرار گرفته است. الگوی کشت کانابیس در این منطقه در حال تغییر و متنوع شدن است. در مقابسه به سال گذشته آلبانی میزان بسیاری کمتری کانابیس در خارج از محیط خانه‌ها کشت می‌کند، این در حالی است که کشت این گیاه در مقیاس بزرگ در سایر بخش‌های بالکان غربی افزایش یافته است.

     

    بنابر آمار ارائه شده از سوی اینترپل، ۹۰ در‌صد هروئینی که در افغانستان تولید می­شود از مسیر بالکان عبور کرده و به مقصد کشورهای اروپا قاچاق می‌شود. نقطه‌ی کانونی در این مسیر ترکیه ‌است که از این نقطه در سه محور ترانزیت صورت می‌گیرد؛ این سه محور عبارتند از: ۱- مسیر جنوبی از کشور یونان­، آلبانی­، و ایتالیا و ۲- مسیر محور مرکزی از کشور بلغارستان­، مقدونیه­، صربستان­، مونته نگرو­، بوسنی و هرزگوین­، اسلونی­، کرواسی و ایتالیا یا اتریش و ۳- مسیر شمالی از کشور بلغارستان­، رومانی تا اتریش­، مجارستان­، چک­، لهستان­ یا آلمان.

  • مناقشه مخدری ترکیه و کلمبیا

    در گزارش‌های راهبردی و خط رسانه‌های جریان اصلی، ترکیه به عنوان یک از قطب‌های ترانزیت مواد مخدر از «شرق به بازارهای اروپا» معرفی می‌شود. اخیرا رسانه‌های بین‌المللی با پوشش گزارشات مخدری دولت کلمبیا و با توجه به کشف و ضبط شدن مقادیر زیادی کوکائین به مقصد ترکیه، آنکارا را متهم به هماهنگی با کارتل‌ها و دولت‌های مخدری واقع در آمریکای لاتین کردند. آنکارا با «بی‌اساس» خواندن این اتهامات، دست داشتن دولت این کشور در هرگونه معامله مخدری بین‌المللی را رد کرد. سلیمان سویلو وزیر کشور ترکیه در جریان مذاکرات بودجه، دولت کلمبیا را متهم به برساختن یک داستان خیالی علیه آنکارا کرد. در ژوئن 2020 پلیس مبارزه با مواد مخدر کلمبیا خبر از کشف و ضبط 5 تن کوکائین داد. این مواد در دو کانتینر که از طریق مسیر دریایی بوئناونتور راهی ترکیه و ارزش آن قریب به 265 میلیون دلار (در بازارهای اروپا) ثبت شده بود. این خبر نخستین بار توسط کارلوس هولمز تروخیو وزیر دفاع اسبق کلمبیا در حساب توئیتری‌اش اعلام شد. وی در ادامه افزود: هنگامی که محموله‌های خرد لاستیک توسط سگ موادیاب در حال بازرسی بود، 1733 کیسه سفید به وزن 4928 کیلوگرم جاساز شده کشف شد.

     

    بررسی‌های اولیه این واقعه نشان می‌دهد که قرار بوده است تا این محموله در امتداد سواحل اقیانوس آرام به سمت آمریکای مرکزی و سپس راهی ترکیه شود. نکته کلیدی در این گزارش آن است که هیچگاه ترکیه در مسیر ترانزیت مواد از آمریکای لاتین به سمت بازارهای اروپایی نبوده است و این مسئله برای نخستین بار است که در سطح رسانه‌ای و بین‌المللی مطرح می‌شود. در ژوئن 2021 سدات پکر رئیس مافیا و از متحدان سابق رجب طیب اردوغان مدعی شد که مقامات ترک همکاری لازم را انجام ندادند. پکر مدعی است که شخص وزیر کشور و نزدیکان‌اش جزء افراد با نفوذ در تسهیل روند قاچاق کوکائین از طریق ترکیه بودند. به دنبال این ادعا پکر، اپوزوسیون دولت این سوال را مطرح می‌کند که چرا پلیس در اجرای عملیات علیه مافیای مواد شکست خورده است؟

     

    در 11 ژوئن 2022، تقریبا 20 ماه پس از کشف مواد مخدر در کلمبیا، پلیس ترکیه اعلام کرد 14 نفر به وسیله اطلاعاتی که پلیس کلمبیا تاکنون ارائه داده است، دستگیر شدند. این در حالی است که مقامات کلمبیایی به این موضوع توجهی نداشته و به پاسخ‌های آنکارا برای همکاری قضائی پاسخ مثبت ندادند.

     

    به طور کلی مسیر بالکان به سه مسیر فرعی تقسیم می شود که عبارتند از: مسیر جنوبی از طریق ترکیه، یونان، آلبانی و ایتالیا مشخص شده و علاوه بر این، یک مسیر مرکزی نیز از طریق ترکیه، بلغارستان، مقدونیه، صربستان، مونته نگرو، بوسنی و هرزگوین، کرواسی، اسلوونی  و منتهی به ایتالیا و اتریش وجود دارد. در آخر اینکه، مسیر شمالی از طریق ترکیه، بلغارستان و رومانی به سمت اتریش، مجارستان، جمهوری چک، لهستان یا آلمان ترسیم گردیده است.

     

    نقطه کلیدی در تمامی این مسیرها، ترکیه است که همچنان یک منطقه مهم در مسیرهای انتقالی و حمل و نقل بین المللی مطرح بوده و هروئین قاچاق به مقصد بازارهای اروپایی به طور عمده و به دلائل جغرافیایی از این مسیر و از این کشور عبور می نمایند. همانگونه که ملاحظه می شود، با توجه به مسیرهای گفته شده، وزن راهبردی ترکیه در سیاست ها و اقدامات اتحادیه اروپایی برای تاثیرگذاری بر مسیر بالکان بیش از پیش نمایان می گردد.

     

     

  • گزارش جدید مرکز رصد اعتیاد و مواد مخدر اروپا

    مرکز اروپایی نظارت بر مواد مخدر و اعتیاد (EMCDDA) روز دوشنبه 21 نوامبر 2022 اقدام به انتشار گزارشی جامع در خصوص وضعیت بازارهای مخدری همسایگان شرقی و غربی اتحادیه اروپا کرد. در این گزارش به موضوعاتی همچون پیدایش مسیرهای جدید قاچاق مواد مخدر، گسترش بازارهای آنلاین، دسترسی به طیف وسیعی از مواد مخدر و … اشاره شده است. در این متن قرار است به تهدیدات خاص مرتبط با موا مخدر و پیامدهای بالقوه آن در حوزه امنیت و سلامت پرداخته شود. دیگر چالش‌های مورد نظر این پژوهش ناامنی اقتصادی، فساد و درگیری با شبکه‌های جرائم سازمان یافته در سطح محیط بین‌المللی است.

     

    بین سال‌های 2019- 2022، مرکز اروپایی نظات بر مواد مخدر و اعتیاد در مطالعه‌ای میدانی به مصاحبه با 100 نفر از اقشار افسران گمرک و امنیتی، ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی، پژوهشگران، سازمان‌های غیر دولتی، نمایندگان دولت و سازمان‌های بین‌المللی پرداخته است. این مطالعه با منابع ثانویه همچون مقالات علمی، گزارش‌های رسانه‌ای و مطالب منبع آزاد تکمیل شده است.

     

    مناطق شرقی اتحادیه اروپا، حوزه جدی ترانزیت مواد مخدر غیرقانونی محسوب می‌شوند، زیرا چندین مسیر اصلی قاچاق از طریق آن جریان دارد. بلاروس، مولداوی و اوکراین هم مرز با اتحادیه اروپا هستند و در مسیر شمالی قاچاق هروئین واقع شدند. در همین حال کشورهای قفقاز جنوبی، ارمنستان، آذربایجان و گرجستان که در نزدیکی مرزهای افغانستان به عنوان مرکز جهانی تولید تریاک، هروئین و اخیرا مت‌آمفتامین واقع شدند. دو مسیر اصلی قاچاق هروئین از افغانستان (بالکان و مسیر شمالی) بر اتحادیه اروپا تاثیر مستقیم برجای می‌گذارد.

     

    براساس این گزارش در مناطق بلاروس، مولداوی و اوکراین مصرف هروئین روند کاهشی و مصرف مواد صنعتی (مانند متادون خیابانی) روند افزایشی را ثبت کرده است. با توجه به مطالعات انجام شده به نظر می‌رسد مصرف و کشفیات کوکائین در این منطقه اندک و محدود باشد؛ با این حال نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد اخیرا مسیر جدیدی برای قاچاق کوکائین ایجاد شده که به موجب آن مواد مخدر آمریکای جنوبی از طریق کشورهای همسایه دریای سیاه به بازارهای اروپایی قاچاق می‌شود. اوکراین بیشترین مقادیر کوکائین کشف شده را در سال‌های 2019 و 2020 گزارش کرده است (2019؛ 837 کیلوگرم و 2020؛ 166 کیلوگرم). در حالی که اطلاعات مربوط به شبکه‌های جنایتکار در منطقه محدود است، در سال 2022 از کشتی ایتالیایی «ندرانگتا» در بتدر اودسا اوکراین 120 کیلوگرم کوکائین کشف و ضبط شده است.

     

    با توجه به اطلاعات به دست آمده به نظر می‌رسد گسترش بازارهای آنلاین مخدری در سطح منطقه‌ای در حال گسترش باشد. در حال حاضر این بازارها نقش مهمی در خرید و فروش مواد در ارمنستان، بلاروس، گرجستان، مولداوی و تا همین اواخر در اوکراین ایفا می‌کردند. این توسعه بازارهای آنلاین با افزایش در دسترس بودن برخی «ان پی اس»ها در ارتباط است.

     

    شبکه‌های جنایتکار سازمان یافته در تولید مواد مخدر مصنوعی در برخی کشورهای منطقه نقش دارند. این موضوع شامل کشور جمهوری آذربایجان نیز می‌شود، جایی که تولید مت‌آمفتامین از سال 2018 روند افزایشی داشته است. تهدیدی بالقوه برای این منطقه می‌تواند تولید و قاچاق مواد مخدر مصنوعی از منشاء اتحادیه اروپا باشد. برخی شواهد غیر مستقیم به افزایش مصرف «ام دی ام ای» در برخی کشورهای اروپایی- خاورمیانه‌ای نیز ارتباط دارد.

     

    همچنین این گزارش دارای بخش مربوط به تاثیر احتمالی جنگ اوکراین بر بازارهای مخدری این منطقه است. انتظار می‌رود که در کوتاه مدت ترانزیت محموله‌های مواد مخدر از اوکراین کاهش یابد. علاوه بر این ممکن است افزایش استفاده از مبادی ورودی برای محموله‌های مخدری در منطقه دریای سیاه تشدید شود. در این گزارش تداوم مراقبت از کسانی که ا ز جنگ فرار می‌کنند نیز به عنوان یک اولویت در نظر گرفته شده است.

     

    در مرزهای جنوبی اروپا، مطالعات این مرکز بر روی کشورهای رژیم صهیونیستی، اردن، لبنان، لیبی، مراکش، فلسطین، سوریه و تونس متمرکز است. براساس این مطالعات برخی از مراکز اصلی تولید جهانی کانابیس در کشورهایی همچون مراکش و تولید قرص‌های کپتاگون د منطقه شامات واقع است. همچنین این منطقه دارای چندین مرکز قاچاق مواد مخدر می‌باشد که به نظر می‌رسد اهمیت آنها در حال افزایش است.

     

    کشت کانابیس در شمال آفریقا امری پایدار و مستمر به نظر می‌رسد، این در حالی می‌باشد که کشت این مواد در رژیم صهیونیستی، لبنان، سوریه و فلسطین روندی افزایشی داشته است. کانابیس گیاهی و رزین کانابیس از جمله موادی هستند که بیشترین آمار قاچاق را در تقریبا تمامی کشورهای این منطقه به ثبت رساندند. به نظر می‌رسد الگوی مصرف مواد مخدر در این منطقه به سمت طیف وسیعی از مواد همچون «ان پی اس»ها و برخی روان گردان‌ها تغییر کرده است. محرک‌های مصنوعی همچون آمفتامین در زمره این مواد ها قرار دارند. همچنین در خاورمیانه، برخی مناطق همچون الجزایر، رژیم صهیونیستی، مراکش و تونس حضور دارند که اسناد محکمی در خصوص مصرف هروئین در آنها وجود دارد.

  • خاورمیانه و ترانزیت مواد مخدر

    منطقه خاورمیانه به عنوان چهارراه مواصلاتی جهان و میزبان منابع سرشار هیدروکربنی، جایگاه ویژه‌ای در نظام بین‌الملل دارد. متاسفانه به دلیل حضور طولانی استعمار در این منطقه جغرافیایی و عدم پیشرفت سیاسی- اقتصادی برخی ملت‌های منطقه کشت، تولید، ترانزیت و مصرف انواع مخدر از رونق بسیار بالایی برخوردار است. در این میان گروه‌های نارکوتروریستی مانند داعش، القاعده و … و گروه‌های جنایت‌کار سازمان یافته نقش پر رنگی در انتقال مواد مخدر از آسیا به قاره اروپا دارند. در این میان افغانستان به عنوان بزرگ‌ترین تولید کننده مواد در جهان جایگاه محوری در شکل‌گیری این مسیر دارد.

    شبکه‌های ترانزیت مواد در منطقه با تجهیز به جدیدترین وسایل ارتباطی و حمل‌ونقل و با استفاده از پوشش‌های مختلف تجاری، سیاسی، قومی و… برای عبور از مرزهای خشکی، دریایی و هوایی برای انتقال مواد به بازارهای مصرف در نقاط مختلف جهان به‌ویژه اروپا بهره می‌برند. یکی از مسیرهای انتقال مواد با عبور از مرزهای شمالی افغانستان وارد آسیای مرکزی شده، از روسیه عبور کرده و سپس وارد بازارهای اروپایی می‌شود. دیگر مسیر از آب‌های خلیج فارس می‌گذرد، خلیج عدن، دریای سرخ و کانال سوئز را رد می‌کند و به جنوب اروپا می‌رسد. یکی دیگر از مسیرهای ترانزیت مواد با عبور (غیرقانونی) از مرزهای ایران وارد ترکیه می‌شود و از آنجا راهی حوزه بالکان می‌شود. نکته قابل ذکر آن است که در این مسیرهای عبور مواد، بازار مصرف نیز شکل گرفته و بخشی از محموله مواد در این مناطق توسط خرده فروش‌های محلی توزیع می‌شود.

    پدیده ترانزیت مواد در منطقه غرب آسیا به دلیل وجود «دولت‌های ورشکسته» یا درگیر منازعات داخلی با سهولت بیشتری نسبت به دولت‌هایی باثبات صورت می‌گیرد. البته گروه‌های مخدری برای عبور از مرزهای ملی هیچ محدودیتی برای خود قائل نیستند و از حربه‌‍ های مختلف همچون استفاده از پوشش مواد غذایی، لوازم خانگی، پوشاک، بار مسافران، پهپادهای برد کوتاه و متوسط، اسکله‌های ثبت نشده و … بهره می‌برند. استفاده از ابتکارات جدید در مسیر انتقال مواد به دلیل تجهیز و پیشرفته شدن روش‌های رهگیری و شناسایی مواد از سوی دولت‌های مرکزی است.

    با گسترش زیست شهرنشینی، ظهور عرفان‌های کاذب، تجارت مواد مخدر صنعتی و میل جوانان به مواد محرک- روان گردان کارتل‌های مواد مخدر و گروه‌های نارکوتروریستی در منطقه غرب آسیا ضمن در پیش گرفتن ابتکارات جدید برای انتقال مواد از مبدا افغانستان به سمت بازارهای مصرف، به دنبال راهی برای برقراری ارتباط با دولت‌ها و سرویس‌های امنیتی برای تسهیل روند قاچاق خود هستند. برای مقابله با این تهدید لازم است تا دولت‌های منطقه با شناسایی و به رسمیت شناختن این تهدید مشترک به سمت ایجاد مجمع منطقه‌ای با هدف مبارزه با روند کشت، تولید و ترانزیت مواد حرکت کنند.

  • مواد مخدر و امنیت بین‌المللی

    قاچاق مواد مخدر، جدای از جنبه های کیفری، عملی اقتصادی است که در آن فرد، ماده مخدر را به قصد کسب سود از مبدایی خریداری کرده یا تحویل گرفته و پس از حمل در مقصدی تحویل می‌دهد. این نگاه ساده شده، اگرچه تصویری از قاچاقچی به عنوان یک بازیگر عقلایی (که برای کسب سود فعالیت می‌کند) نشان می‌دهد اما این تصویر به واسطه ساده بودن ساختار قاچاق در آن، شاید تنها بتواند بخشی از تصویر بزرگ‌تر را نمایان سازد. در این تصویر ساده سازی شده، مرزهای بین المللی و پیش نیازهای لازم برای عبور از آنها نادیده گرفته شده است. به عبارتی عبور از یک یا چند مرز بین المللی، نیازمند ساختاری به مراتب پیچیده تر است، ساختاری که توسط بازیگرانی که به محاسبه سود و زیان خود می پردازند، شکل می گیرد.

    حال چنانچه به تصویر بزرگتر و پیچیده‌تر نگاه کنیم، در خواهیم یافت که این پدیده در واقع فعالیتی است که توسط گروه های سازمان یافته، انجام می گردد. این سازمان‌ها هستند که شرایط و پیش نیازها برای حل مشکلات پیچیده‌ای چون عبور از مرزهای بین المللی را فراهم می کنند. این سازمان ها، اگرچه با اقدامات مجرمانه دست به کسب سود می زنند، اما در واقع ساختار و شیوه های رفتار آنها بر اساس سازمان ها و شرکت های تجاری با ارائه خدمات و تامین کالا جهت کسب سود است. در ادبیات جرم شناسی از این موضوع به عنوان «کسب و کار غیر قانونی[۱]» یاد می شود.[۲]

    امروزه قاچاق مواد مخدر، به عنوان پدیده ای شناخته می‌شود که امنیت ملی کشورها را به امنیت بین المللی پیوند می‌زند. امنیت بین الملل به حالتی گفته می‌شود که در آن قدرت ها و گروه های دارای نفوذ در معاملات رفتاری و سیاستی خود به گونه ای رفتارکنند که پا را از محدوده خود فراتر گذاشته یا موضوع و بحرانی در سطح جهان آن قدر فراگیر شود که کشورها احساس کنند، از سوی گروه‌ها و قدر‌تهای دیگر در خطر افتاده‌اند. بحران قاچاق مواد مخدر برای ایران با وجود اقدامات  و هزینه های مالی  و با وجود کاستی های بسیار، به دلیل موقعیت جغرافیایی  و مرز مشترک با کانون های تولید مواد مخدر، و از سوی دیگر عدم همکاری منطقه ای و بین المللی موثر و سود سرشار تجارت مواد مخدر برای گروه‌های دارای قدرت، موجب شده است تا قاچاق مواد مخدر به عنوان موضوعی مهم در امنیت بین المللی ایران مطرح شود. امنیت بین‌المللی ایران با توجه به جغرافیای امنیتی مرزهای شرقی ایران (به دلیل هم مرز بودن با پاکستان و افغانستان) به شدت تحت تاثیر قرار دارد. ابعاد تهدید و ناامنی در طول مرزهای ایران عبارتند از: تروریسم، مهاجرت، ناامنی در افغانستان و پاکستان و توسعه ی آن به داخل ایران، تحرکات مذهبی و موضوع مواد مخدر و قاچاق مواد مخدر. مواد مخدر و ترانزیت آن، از همسایگان شرقی ایران که به محور هلال طلایی معروف است، تاثیرات مخربی بر روستاها و مناطق مرزی در داخل کشور و هزینه های زیادی برای مبارزه با این امر هم در داخل و هم در خارج از کشور تحمیل کرده است.

    ایران به دلیل قرارگیری در مجاورت محور هلال طلایی، و به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، در مسیر مبدأ (افغانستان و پاکستان) و مقصد (ترکیه و اروپا) قاچاق مواد مخدر قرار گرفته است؛ و نزدیک ترین مسیر بین افغانستان و اروپا به شمار می‌رود. از این رو مرزهای شرقی ایران با فشار بسیار زیادی از سوی قاچاقچیان بین المللی روبرو است. طویل بودن مرزهای شرقی کشور با حدود ۲۰۰۰ کیلومتر طول، ایران را از نظر قاچاق و ترانزیت مواد مخدر، آسیب پذیر و از سوی دیگر، وضعیت طبیعی و انسانی مناطق مرزی بین ایران و افغانستان، مسأله کنترل آن را با مشکل مواجه کرده است. علاوه بر این مسیرهای پنهانی در مرز وجود دارد، که مورد استفاده قاچاق‌چیان  است. بیشترین ارتباطات و تعاملات غیرقانونی در چارچوب قاچاق مواد مخدر از طریق همین مسیر مرزی انجام می‌شود و بدون همکاری های مرزی و بین المللی کشورهای درگیر امکان مبارزه با قاچاق مواد به تنهایی برای ایران میسر نیست. باید خطر نشان کرد، با وجود تعدد مسیرهای قاچاق و ترانزیت مواد مخدر از افغانستان، بیش از نیمی از کشفیات هروئین جهان، در جنوب غرب آسیا و به ویژه در ایران روی داده است. ترانزیت نزدیک به ۹۰ درصد کشفیات هروئین در اروپا، از مبدأ افغانستان و از طریق ایران، به عنوان نزدیک ترین و پرسود راه انجام گرفته است. افزایش کشفیات هروئین و مورفین در ایران، حاکی از رشد بی سابقه سطح زیر کشت تریاک در افغانستان  و همچنین رشد ترانزیت مواد مخدر، از مسیر ایران دارد.

    در حوزه موضوعات امنیت بین الملل، همواره باید تاثیر مشکلات امنیتی، اجتماعی و اقتصادی آن را در نظر بگیریم؛ حوزه قاچاق مواد مخدر نیز تحت تاثیر این امر است. به عنوان مثال، انبارهای مواد مخدر در افغانستان، بیشتر در استان های نیمروز، فراه و هرات متمرکز است، این مناطق با استان های خراسان رضوی، خراسان جنوبی و سیستان و بلوچستان در ایران هم مرز و این همجواری مشکلات امنیتی و اجتماعی فراوانی را برای ایران ایجاد کرده است؛ علاوه بر این ترانزیت مواد مخدر از مرزهای خروجی ایران به سمت اروپا و افزایش قاچاق هروئین به اروپا، موضوع امنیت بین الملل و به مخاطره افتادن آن را بیش از پیش در مرکز توجه قرار داده است.[۳]

    وجود ناامنی و ضعف دولت در همسایگان شرقی و غربی ایران موقعیت بسیار مناسبی برای قاچاقچیان فراهم کرده تا از مسیرهای مختلف هوایی، زمینی و دریایی برای ترانزیت مواد مخدر استفاده کنند. با توجه به دسترس بودن  و ارزان بودن فناوری پهپاد برای قاچاقچیان مواد مخدر در کشورهای حاشیه خلیج فارس و همچنین در دسترس بودن آن در همسایگان شرقی و غربی  و سختی رهیابی پهپادها  و همچنین فاصله کم بین ایران و همسایگان جنوبی امکان قاچاق مواد مخدر از این طریق به داخل مرزهای ایران وجود دارد. برای پیشگیری از این امر، به نظر می رسد انعقاد یک معاهده منطقه ای در خصوص تنظیم مقررات پرواز پهپادهای غیر نظامی  و الزام تولید کنندگان به ثبت پهپادهای ساخته شده در منطقه یا سفارش داده شده برای این منطقه یکی از راه حل های موثر برای جلوگیری از استفاده قاچاقچیان از این فناوری باشد.

    بیش از ۹۰ درصد از کل تجارت جهانی از طریق جابجایی دریایی کانتینرها صورت می گیرد. سالانه به طور متوسط ۵۰۰ میلیون کانتینر در زنجیره تأمین کالایی جهان جابجا می شوند و تنها کمتر از ۲ درصد از این میزان مورد بازرسی و بررسی پلیس یا گمرک قرار می گیرند. حجم بالای تجارت کانتینری که از کشوری به کشور و از قاره ای به قاره دیگر می روند، مسیر دریایی را به مقصد اصلی تجارت مواد مخدر، رونگردان و اسلحه تبدیل کرده است. وابستگی جهانی به تجارت دریایی تنها به شیوه پیچیده پنهان سازی مورد استفاده قاچاقچیان کالا و مواد مخدر محدود نمی شود، بلکه مسیرهای مختلف دریایی برای قاچاق، حتی تجارت جهانی را مورد هدف قرار داده و مسیر دریایی به ویژه جنوب ایران از طریق خلیج فارس و دریای عمان جهت قاچاق انواع مواد مخدر با وجود نظارت های شدید در بستن مرزهای شرقی، بسیار فعال است و امنیت ایران را با چالش جدی مواجه کرده است. همچنین عدم کنترل بر ترانزیت آبی یکی از ابعاد فراموش شده مبارزه با مواد مخدر و کارتلیسم است. مسئولیت ایران و پاکستان به عنوان دو کشوری که در کنار مرزها و بنادر خشکی، دسترسی های فراوانی نیز به آب های آزاد دارند، در همه گزارش ها خطیرتر ارزیابی می شوند. بندر کانتینری پورت قاسم یکی از نقاط مهم در مسیر جنوبی است. این بندر در کنار بنادر کوچک ماهیگیری و مناطق بدون نظارت سواحل مکران نقش مهمی را در مسیر جنوبی بازی می کنند. در گزارش ۲۰۱۲ دفتر مقابله با جرم سازمان ملل کراچی به عنوان مهم ترین بندر تجارت قاچاق مواد مخدر افغانستان مورد شناسایی قرار گرفته است.

    بنابراین موقعیت خاص جغرافیایی ایران، قرارگیری در کانون بزرگترین تولیدکنندگان تریاک دنیا، وجود مشکلات عمده سیاسی، اقتصادی و فرهنگی همسایگان شرقی ایران، پایداری مستمر نا امنی، نفوذ قاچاقچیان در ساختار سیاسی برخی دولتها، حضور پر رنگ تروریسم، و ایران به عنوان نزدیک ترین و امن ترین مسیر ترانزیت مواد مخدر به اروپا، موجب گردیده تا امنیت کشور ایران در سطح بین المللی از مسأله قاچاق مواد مخدر متاثر باشد.

    می توان گفت اغلب مناطق درگیر قاچاق مواد مخدر در کشور ایران جزء مناطق محروم به شمار می روند؛ توسعه یافتگی پایین در ابعاد مختلف در بخش صنعت، کشاورزی، وجود بیکاری، مشاغل کاذب، وضعیت اقلیمی و انزوای جغرافیایی از یک سو و قرار گرفتن ایران در مجاورت کانون اصلی تولید، تبدیل و ترانزیت مواد مخدر، مشکلات گسترده همسایگان شرقی ایران مانند، ناامنی، وجود دولت شکننده، تروریسم و عدم همکاری موثر کشورهای واقع در محور هلال طلایی موجب شده تا موضوع قاچاق مواد مخدر با امنیت بین المللی متصل شود. امروزه برای ایران به تنهایی حل معضل قاچاق مواد مخدر با توجه به افزایش کشت بی سابقه تریاک در افغانستان بر اساس گزارش ۲۰۱۸ دفتر مقابله با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد ممکن نیست؛ به همین دلیل نیاز به همکاری منطقه ای و بین المللی بسیار زیاد احساس می شود.

    در برخورد با مسئله قاچاق مواد مخدر باید کلیه ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را در نظر گرفت، تنها برخورد انتظامی صرف نمی تواند پاسخگو باشد. باید برنامه ای ملی و بین المللی بین کشورها تدوین شود تا علاوه بر تامین امنیت، موضوع امنیت بین المللی که امروزه به دلیل مخاطرات حوزه مواد مخدر با چالش روبرو شده است را مدنظر قرار دهد. مواد مخدر در سطح وسیع تنها در چند کشور تولید می شود، اما گستره توزیع و مصرف آن جهانی است. مسئله مهم در تجارت مواد مخدر نه تولید و بازاریابی، بلکه ترانزیت آن است. از این رو، شبکه ای منظم، وسیع و محلی و حتی دولتمردان برخی از کشورها در آن فعال بوده و آن را هدایت می کنند. بنابراین ایجاد احساس مسئولیت بین المللی و درک جامعه جهانی در قبال این بحران  و ایجاد یک سازوکار بین المللی برای مبارزه با آن در سطح جهانی، امری بسیار ضروری است.

    با توجه به قاچاق مواد مخدر از سه مسیر شمالی (آسیای مرکزی و روسیه)، جنوبی(پاکستان) و غربی (ایران و ترکیه) لازم است یک سازمان منطقه ای فراگیر جهت مبارزه با مواد مخدر با شرکت کشورهای ایران، افغانستان، پاکستان، فدراسیون روسیه، چین،آسیای مرکزی، قفقاز و ترکیه جهت هماهنگی میان سازمان ها و ستادهای مبارزه با مواد مخدر و نیروهای مرزبانی و انتظامی این کشورها شکل گیرد. به نظر می رسد توجه به موارد ذیل بتواند برای دولتها، گروههای غیر دولتی و نهادهای بین المللی موثر باشد.

    • غیر اقتصادی کردن قاچاق مواد مخدر و بالا بردن زمینه های انجام آن.
    • مبارزه شدید با پولشویی و درآمدهای نامشروع.
    • به کارگیری شیوه های نوین اطلاعاتی و تجهیزات پیشرفته.
    • آموزش نیروها برحسب مناطق جغرافیایی و طبیعی هر منطقه.
    • ایجاد اتحادیه های منطقه ای و بین المللی در حوزه قاچاق مواد مخدر و شناسایی مسیرهای مهم قاچاق و اتخاذ سیاست ها و تصمیمات اثرگذار
  • آلبانی؛ کوه ماری جوانای اروپا

    گزارش جهانی مواد مخدر در سال 2022 از سوی دفتر مقابله با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد نشان داد که آلبانی یکی از کشورهای پیشرو جهان در زمینه کشت و توزیع کانابیس است.

    علی‌رغم تلاش‌های تبلیغاتی دولت آلبانی، که به «کوه ماری‌جوانا» اروپا معروف شده بود، برای  نشان دادن تلاش این کشور جهت ریشه کن کردن کشت کانابیس، در سال 2014 اندکی پیش از نامزدی این کشور برای پیوستن به اتحادیه اروپا رخ داد. با این حال گزارش‌ها از آن زمان تاکنون نشان می‌دهد که کشت مواد مخدر در حال افزایش است و این کشور همچنان در مسیر بالکان راهی برای انتقال هروئین به اروپا محسوب می‌شود.

    این گزارش کشورهای اصلی مبدا و خروج کانابیس را طبق گزارش کشورهای عضو دفتر مقابله با جرم و مواد مخدر سازمان ملل متحد در بین سال‌های 2016 و 2020 رتبه بندی می‌کند که در آن آلبانی پس از مراکش، افغانستان، اسپانیا، هلند، ، پاکستان و لبنان در رتبه هفتم دسته بندی شده است، اما جایگاهی بالاتر از قرقیزستان، ایران و هند دارد.

    این گزارش به دشواری‌های پیش بینی تولید کانابیس اشاره می‌کند و بر این موضوع تاکید دارد که اکثر کشورها به طور سیستماتیک شاخص‌هایی مانند سطح زیر کشت را گزارش نمی‌کنند. به عنوان مثال در این گزارش در به مناطق ریشه کن شده کانابیس یا منشا هرگونه کانابیس کشف شده تاکید شده است.

     

    مسیر بالکان

    بر اساس این گزارش مسیر بالکان که از آلبانی می‌گذرد، همچنان مسیر اصلی قاچاق هروئین و مورفین به قاره اروپا است. این مسیر از افغانستان از طریق ایران و ترکیه به بالکان و از این مسیر به سمت اروپای غربی و مرکزی می‌رود.

    حدود نیمی از کشفیات هروئین و مورفین در سراسر جهان، در کشورهایی که در این مسیر قرار دارند انجام می‌شود. براساس این گزارش، در سال 2020 کشفیات هروئین و مرفین در کشورهای همسایه افغانستان به میزان قابل توجهی افزایش نشان داده، اما در مسیر بالکان و کشورهای مقصد این مسیر کاهش یافته است.

    به نظر می‌رسد این تغییر به محدودیت‌های دوران پاندمی کرونا مرتبط باشد. در این گزارش آمده است:«در حالی که پاندمی کرونا وضعیت بالکان به عنوان برجسته‌ترین کریدور قاچاق هروئین تغییر نداده است، اما تاثیری بر فعالیت‌های قاچاق در طول سال 2020، پیش از بازگشت مجدد آن در سال 2021 داشته است. ظاهرا برخی قاچاقچیان سعی می‌کنند مسیر بالکان را برای حمل هروئین در طول همه‌گیری کرونا دور بزنند و جریان‌ها را به سمت مسیر جنوبی تغییر دهند.»

     

    مخاطره جنگ اوکراین

    جنگ‌های بالکان در دهه 1990 میلادی سبب شد تا این منطقه به عنوان مسیر قاچاق شناخته شود. اکنون این گزارش در مورد خطر «شکوفایی اقتصاد غیرقانونی مخدری در شرایط درگیری و جایی که حاکمیت قانون ضعیف است» هشدار می‌دهد و به طور خاص به مخاطرات (جنگ) اوکراین اشاره می‌کند.

    حتی پیش از حمله روسیه در ماه فوریه، این گزارش به داده‌هایی اشاره می‌کند که نشان می‌دهد قاچاق هروئین از طریق اوکران افزایش یافته است. این جنگ ممکن است این مسیرها را به سمت کشورهای همسایه یا مسیرهای جایگزین ایجاد شده قطع یا جابه‌جا کرده باشد. در این گزارش آمده نظارت لازم است تا مشخص شود که ادامه درگیری چه تاثیری بر مسیرهای قاچاق به عنوان مثال مواد اوپیوئیدی در افغانستان خواهد داشت.

    این گزارش به اطلاعاتی از خاورمیانه و آسیای جنوب شرقی اشاره کرد که نشان می‌دهد موقعیت‌های درگیری می‌توانند به عنوان یک آهن‌ربا برای تولید مواد مخدر مصنوعی استفاده شوند. در این گزارش آمده است:«این تاثیر زمانی می‌تواند بیشتر شود که منطقه درگیری نزدیک به بازارهای بزرگ مصرف باشد. همچنین این درگیری‌ها می‌توانند مسیرهای قاچاق مواد مخدر را مختل یا تغییر دهند، همان طور که در بالکان و اخیرا در اوکراین اتفاق افتاده است.»

    این گزارش که براساس دادهای پیش از حمله روسیه است، می‌گوید که تعداد آزمایشگاه‌های مخفی گزارش شده تنها از 17 آزمایشگاه در سال 2019 به 79 آزمایشگاه در سال 2020 افزایش یافته است.