پزشکان قطعاً به دنبال درمان بیماران خود هستند و نه آسیب رساندن به آن ها. اما گاهی اوقات ممکن است که سهواً از طریق تجویز بعضی داروها به بیماران خود این آسیب اتفاق بیفتد که این داروها می تواند دارای عوارض جانبی، اعتیاد آور و یا حتی مرگبار باشد. این گزارش به جزئیات 5 مورد از مُهلک ترین داروهای تجویزی می پردازد که حتی تعداد مرگ و میر ناشی از مواد مخدر مُهلک ، مانند هروئین و کوکائین در این زمینه پیشی گرفته اند.
در حالی که مصرف داروهای تجویزی طبق دستور پزشک و برای درمان بعضی بیماری ها منطقی به نظر می رسد، اما بسیاری از پزشکان بیش از حد این داروها را تجویز می کنند یا افراد از آن ها بطور نامناسب مصرف می کنند. مردم ممکن است این داروها را در ترکیبات خطرناک با سایر داروها یا الکل مصرف کنند، یا دوزهای بیشتر از مقدار تجویزی مصرف کنند، یا مصرف در زمانی که فرد دارای افزایش وزن است یا دارای تاب آوری ( مقاومت) بیشتر است.
اگر به شما یکی از این داروها تجویز شد، منطقی است که در پی گزینه های دیگری باشید، مثلاً برای درمان اضطراب، اختلال خواب یا درد از رویکردهای روانشناسی یا رفتاری استفاده کنید. اگر شما یا یکی از اعضای خانواده شما از اعتیاد یا دیگر مشکلات سلامت روان رنج می برد، شما باید در مورد شروع مصرف این قبیل داروها احتیاط کنید. اگر روزی خواستید که از این داروها مصرف کنید، ابتدا بدون مشورت با دکتر خود، نباید مصرف آن را متوقف کنید یا دوزهای دیگری مصرف کنید.
مسکن ها
تعداد افرادی که در آمریکا دردهایی ( البته نه دردهای مربوط به سرطان) را تجربه کردند از 32% در 1998 به 41% در سال 2014 افزایش یافته است در حالی که تعداد افرادی که به خاطر دردهای خود، مُسکن های اوپیوئیدی مصرف می کنند، دو برابر شده است. با توجه به افزایش مصرف مُسکن ها، تعداد افرادی که در اثر بیش مصرفی مُسکن های تجویزی از جمله اُکسی کدون (مثلاً اُکسی کانتین)، هیدرو کدون (مثلاً ویکودین) و فِنتانیل، فوت می کنند، بطور گسترده ای طی یک دهه گذشته افزایش یافته است. در سال 2017، بیش از 17.000 آمریکایی در اثر مصرف مُسکن های تجویزی فوت کرده اند.
متادون
موکداً گفته می شود که متادون یک مُسکن تجویزی است، اما در حقیقت، افرادی که معمولاً متادون به آن ها تجویز می شود جهت از پاک سازی هروئین از بدن آن ها است یا به عنوان جایگزینی برای مصرف هروئین می باشد. زمانی که متادون را برای درمان اعتیاد هروئین مصرف می کنند، تصور می شود که متادون دارای ضرر کمتری می باشد. اگرچه متادون سالم تر از هروئین است، اما همچنان احتمال بیش مصرفی در متادون وجود دارد. مشابه دیگر اوپیوئیدها، زمان مصرف آن با سایر مواد، بسیار خطرناک است، زمانی که فرد میزان مختلفی از این داروها را مصرف می کند – در واقع احتمال بازگشت به دوز مصرفی سابق وجود دارد که خطرناک می باشد زیرا تاب آوری ( مقاومت) پایین می آورد یا پس از آن کاهش وزن، قابل توجهی به وجود می آورد.
بنزودیازپین
بنزودیازپین گروهی از داروهای آرامبخش است که برای شرایط مختلفی به ویژه اضطراب و بی خوابی تجویز می شود. این داروها معمولاً تحت نام های مختلف تجاری عرضه می شود، ازجمله آلپرازولام (زنکس)، کلردیازپوکسید (لیبریوم)، دیازپام (والیوم) و لورازپام (آتیوان)، همچنین کلونازپام (کلونوپین)، اگزازپام ( سراکس) و تمازپام (رستوریل). متأسفانه برای افرادی که از این داروها به مدت بسیار کوتاهی مصرف می کنند، وابستگی با یک سندرم ترک بالقوه نامطبوع به وجود می آید که می تواند تهدید کننده زندگی فرد مصرف کننده باشد. اگرچه این مشکلات ناشی از مصرف بنزودیازپین سال هاست که به خوبی مشخص و شناسایی شده است، تجویز این داروها از سال 1996 تا 2013 حدود 67% افزایش یافته است و مرگ و میر ناشی از بیش مصرفی بنزودیازپین، به شدت افزایش یافته است – بیش از 400٪.
محرک های درمان اختلال کم توجهی
4-9٪ از کودکان و 4٪ بزرگسالان دارای اختلال کم توجهی، بدون هیچ مشکلی از داروهای مُحرک از جمله ریتالین مصرف می کنند. داروهای مُحرک غالباً به کودکان تجویز می شود و هچنین به دلیل اینکه اغلب از این داروها به عنوان داروهای تفننی مصرف می شود، برای افرادی که این داروها تجویز نشده است، فروخته می شود یا برای کسب لذت و افزایش هشیاری، مقدار بیشتر از میزان تجویز شده، مصرف می شود. این داروها معمولاً به همین افزایش سطح هشیاری توسط دانشجویان و دانش آموزان مورد مصرف قرار می گیرد.
در سال 2010، گزارش شد که 17.000 فرد در معرض داروهای اختلال کم توجهی – بیش فعالی قرار دارند، 80 درصد در کودکان زیر 19 سال و 20 درصد در بزرگسالان رخ می دهد و در حالی که مرگ و میرهای ناشی از بیش مصرفی را می توان با مراقبت پزشکی مناسب بر طرف کرد و بیش مصرفی ناشی از داروهای اختلال کم توجهی – بیش فعالی می تواند افراد را دچار بیماری کند و بسیاری از این افراد، نیاز به داروهای مراقبت های ویژه و بستری طولانی در بیمارستان دارند. ارتباطی بین مصرف داروهای مُحرک و مرگ ناگهانی در کودکان و نوجوانان نیز یافت شده است. درمان های جایگزین و غیر دارویی برای این اختلال، مانند نوروفیدبک وجود دارد که می تواند، مورد توجه قرار گیرد.
استروئید آنابولیک–آندروژنیک
مکرراً گفته می شود که استروئید آنابولیک-آندروژنیک جزء داروهای تجویزی هستند اما برای اهداف غیر پزشکی معمولاً مصرف می شوند به ویژه مردانی که تمایل دارند تا عضلات آن ها حجیم گردد. بدنسازان و ورزشکاران که از این دارو مصرف می کنند، احتمال اعتیاد به این داروها بسیار بالاست.
مطالعات متعددی در زمینه خطرات مربوط به مصرف استروئیدها صورت گرفته است. مطالعه ای 0.در سال 2015 نشان داد که مردانی که جواب آزمایش استروئیدها آن ها مثبت بوده است، نسبت به سایر افراد، میزان بیماری های قلبی عروقی و مرگ آن ها، دو برابر است. پرخاشگری و خشونت زیاد در مصرف کنندگان استروئید بسیار بالاست و همچنین در این میان مرگ و میر ناشی از میزان بالای خشونت از جمله قتل و خودکشی وجود دارد.
بازنشر این مطلب صرفاً با ذکر منبع «کادراس» بلامانع است.